tag:blogger.com,1999:blog-20485364847425071662011-11-28T06:59:56.105-08:00luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.comBlogger951100tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-22559497834594654432011-11-12T18:17:00.000-08:002011-11-12T18:29:36.148-08:00ၾကာပါျပီေလ စာမေရးျဖစ္တာေရာ ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ ဗြီဒီယိုေတြမၾကည့္ျဖစ္တာေရာေပါ့၊ မဖတ္ရမေနနိုင္တဲ့ ၀ါသနာစရိုက္ ေၾကာင့္ေတာ့ စာေတြေတာ့ဖတ္ျဖစ္တယ္ စာအုပ္ဆိုင္လးေတြသြားျပီး တခ်ဳိ႔ကို၀ယ္တယ္ တခ်ဳိ႕ကိုေငးၾကည့္တယ္ အရင္လို၀ယ္မဖတ္နိုင္ေတာ့ စာအုပ္ေစ်းေတြကလည္း ၾကီးလြန္းလွပါဘိ ၊ နယ္စာဖတ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့ တိုက္ထုတ္ကပ္ေစ်းက ႏွစ္ေထာင္က်ပ္ ဆိုရင္ ေရာင္းေစ်းက သုံးေထာင္ငါးရာ ေလးေထာင္ ဘုရားေရ..ဆင္းရဲသားတို႕ထမင္းတစ္ႏွပ္စာပါလားကြယ္။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႔ေတာ့ ` အေဖ..ေရ၊ တရားနာၾကရေအာင္လို႕ က်ေနာ့္သမီးေလးက လွမ္းေခၚတာေၾကာင့္၊အေမ့ကိုေဆးတိုက္ျပီး၊ အိမ္ေအာက္ဆင္း ၊တရားနာေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ မႏ ၱ ေလးအက်ဥ္းေထာင္မွာ အလွဴေတာ္မဂၤလာ မွတ္တမ္းတင္ Vedio အေခြ ငါးၾကိမ္ေတာင္ေျမက္ပီေလ သူမ်ားေတြၾကည့္ျပီးသားဆိုေပမဲ့ မၾကည့္ရေသးတဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အသစ္စက္စက္ေပါ့၊၀မ္းသာလိုက္တာ ဒီမဟာအလွဴေတာ္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ ပီတိျဖစ္ေနတုံးမွာပဲ ၀မ္းသာေနဆဲမွာပဲ ေနာက္တစ္ခန္းလည္းစေရာ..က်ေနာ့္ရင္ထဲက၀မ္းသာစိတ္က၊ ငိုခ်င္ေလာက္ကိုျဖစ္ေစတဲ့၊ ၀မ္းနည္းစိတ္ကို ျဖစ္ေစတဲ့ ျမင္ကြင္းကေရာက္လာတာကိုး၊ ေထာင္၀တ္စုံနဲ႕ ဦဇင္းေတြဆရာေတာ္ေတြ ဆံပင္မရွိတဲ့ သူတို႕ေခါင္းေတြက သိသာေနတဲ့အျပင္ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္က ေဖးမၾကင္နာ၀မ္းနည္းေနပုံကိုေတြ႔ရေတာ့ က်ေနာ္မခံစားနိုင္ေတာ့ပါ၊ဒီဆရာေတာ္ေတြက ဘာျပစ္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့သလဲေတာ့ က်ေနာ္မသိ၊ရာဇ၀တ္မႈဆိုရင္ေတာ့၊ တမ်ဳိးေပါ့ေလ အကယ္လို႕ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ေရႊ၀ါေရာင္သူရဲေကာင္းေတြဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာငး္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ေနပါျပီ၊ တကယ့္ကို ပရိယတၱိ၀န္ ပဋိပတၱိ၀န္ ကိုထမ္းေဆာင္ခြင့္ျပန္ရဖို႕ေကာင္းေနပါျပီ၊ ဘာေၾကာင့္အခုအခ်ိန္ထိရွိေနေသးလဲ? က်ေနာ္မသိေတာ့ပါ၊ ျမန္မာျပည္တ၀ွမ္းမွာ အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာဆရာေတာ္မ်ား ေက်ာင္းကိုျပန္ပို႕ ေပးရင္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ရင္ထဲမွာေတြးေနရင္း အတိတ္ျပန္တတ္တဲ့စိတ္က ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့စာေတြဆီကို ျပန္ေရာက္၏။<br /><br />` ရာဇိကာရုံ´။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေတာ္မူစဥ္က ရွိခဲ့တဲ့ ဘိကၡဳနီမတို႕ သီတင္းသုံးရာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း တစ္ျခားေက်ာင္းေတြနဲ႕ မတူတဲ့သမိုင္းရွိခဲ့တာကိုး ဒီတုံးကအျဖစ္ပ်က္ေတြကို စိတ္ထဲျပန္ျမင္ေရာင္ၾကည့္ ..အား…ဘုရားရွင္၊တိတၳိေတြနဲ႕ ေကာသလမင္းၾကီးတို႕ အားျပိဳင္မႈပုံရိပ္ သို႔မဟုတ္ ရာဇိကာရုံေက်ာင္းေတာ္၊ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ဆိုရရင္ေတာ့၊ ရာဇိကာရုံေက်ာင္းေတာ္ဟာ အဓမၼနဲ႕ ဓမၼတို႕ထိပ္တိုက္ေတြ႕မႈရဲ႕ ရလဒ္အေျဖ၊။<br /><br />ဘုရားရွင္ရဲ႕ တုနိုင္းမဲ့တဲ့ဂုဏ္ေက်းဇူး ကိုမသိျမင္နိုင္တဲ့ တိတၳိေတြက ျမတ္စြာဘုရားအေပၚမနာလိုျဖစ္ျပီး ဘုရာရွင္ကိုပူေဇာ္သူမ်ားတာဟာ၊ ေနရာေၾကာင့္၊ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္က ေနရာအေနထားပိုေကာင္းတယ္ ဒါေၾကာင့္ဘုရားရွင္ဆီကို ပရိတ္သတ္ပိုလာတယ္လို႕ထင္တာကိုး ေစ်းေရာင္းတဲ့အသိနဲ႕ ဘုရားကိုျပိဳင္ဖို႕လုပ္ေနတာ၊ အဲလိုအသိနဲ႕ ေကာသလမင္းဆီသြား ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ေရွ႔နားမွာေက်ာင္း တစ္ေဆာင္ေဆာက္ဖို႕ ဘုရင္ကိုလာဘ္ထိုးျပီး ေက်ာင္းေဆာက္၊ ဒီလာဘ္ထိုးတာက ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကတည္းကရွိတာကိုး၊ ဘုရင္ကလည္း လာဘ္ရျပီဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေဆာက္ခြင့္ျပဳမိန႕္ခ်ေပးတာေပါ့၊ ဘုရင္အားကိုးနဲ႕ တိတၳိေတြေက်ာင္းေဆာက္ျပီး ေန၊ ဒီေနရာမွာ မင္းၾကီးေကာသလကို က်ေနာ္အျပစ္မတင္လို၊ ပုထုဇဥ္ရဲ႕သဘာ၀ မက္ၾကသည္ ေမာၾကသည္သာ ေကာသလမင္းၾကီးသည္ ဗိမၼိသာရမင္းမဟုတ္ မင္းခ်င္းတူပါလွ်က္ အသိမတူ အရိယာအသိနဲ႕ ပုထုဇဥ္အသိ ကြာလြန္းလွပါ၏၊ အသြင္တူေသာ တိတၳိေတြနဲ႕ေကာသလမင္းၾကီးတို႕ စည္း၀ါးရိုက္ျပီးေဆာက္ထားတဲ့ ေက်ာင္းေရွ႕ကေန ေဇတ၀န္ေက်ာင္ေတာ္ တရားနာဖို႕လာေနက်တဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးမ်ား တိတၳိေတြရဲ႕ မျမင္၀ံ့တဲ့အက်င့္ေတြအေၾကာင္း ဘုရားရွင္ၾကားေတာ္မူတဲ့အခါ ေလာကေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ေလာကသားတို႔ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ပြင့္ေတာ္မူလာတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေကာသလမင္းၾကီးကို အေရးဆိုဖို႕ ေက်ာင္းေနရာဖယ္ေပးဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံရန္ အရွင္အာနႏၵာကို နန္းေတာ္လြတ္တဲ့အခါ လာဘ္လာဘအရွိန္နဲ႕ အရွင္အာႏၵာကို မသိသလိုလုပ္ျပီးေနတယ္၊ ဘုရားေရ ပုထုဇဥ္တေယာက္အတြက္ လာဘ္လာဘက အရိယာထက္အေရးၾကီးေနတာ ေကာသလမင္းၾကီးရဲ႕ ရင္မွာျမင္ရျပီေလ၊ မရေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ဒုတိယအၾကိမ္ လက္၀ဲလက္ယာ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးကို နန္းေတာ္ကိုေစလြတ္ေတာ့ မင္းၾကီးအေတြ႔မခံေတာ့ ၊ ဒါနဲ႕ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ၊ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ လက္၀ဲရံ လက္ယာရံ အဂၢသာ၀က မဟာသာ၀ကေတြနဲ႕<br />သ၀တၱိျမိဳ႕ေတာ္မွာရွိတဲ့ သံဃာေတာ္အကုန္ စီတန္းျပီးနန္းေတာ္ကိုၾကြ ေကာသလမင္းၾကီးကို ေက်ာင္းကိစၥေမတၱာရပ္ခံဖို႕ေလ၊ အဲဒီလိုဆို ေတာ့ ဘုရားၾကည္ညိဳၾကတဲ့ရတနာသုံးပါးကို အမွန္တကယ္ျမတ္နိုးၾကတဲ့ ဥပသကာ ၊ ဥပါသိကာမေတြ ေနာက္က ၊ေဘးက ပါျပီေပါ့၊ အခုေခတ္ဆိုရင္ေတာ့ နိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ေျပာမွာလားမသိ၊ အဲလိုဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ၾကြမွ ေကာသလမင္းၾကီး အသိနည္းနည္းေလးရ ဒါေတာင္ဘရုဏဇာတ္ေဟာတာထင္ပါတယ္ တိတၳိေတြဆီက ေက်ာင္းကိုျပန္၀ယ္ျပီး ဘုရားကိုွလွဴေတာ့မွ ရာဇိကာရုံေက်ာင္းေတာ္ၾကီးျဖစ္လာတာ ဒီအခ်ိန္က ဘုရားၾကည္ညိဳၾကတဲ့ သူေတြရင္ထဲမွာ ဘုရားကို မင္းအာဏာနဲ႕ပဲဖမ္းမွာလား သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြကို စစ္တပ္နဲ႕ပဲ ရိုက္ခိုင္းမွာလားဆိုျပီးေတာ့စိုးရိမ္ေတြး ေတြးမိမွာပါ၊ ျပီးေတာ့ဘုရားကိုလည္းမဖမ္း သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္မ်ားကိုလည္း မနွိပ္စက္ခဲ့တဲ့ ေကာသလမင္းကို လူေတြျပည္သူေတြ နတ္ေတြခ်စ္ၾကမွာပါ၊ အခုလည္း သံဃာေတာ္ေတြေက်ာငး္ေတာ္ျပန္ဖို႕ ဘုရားကိုယ္စားေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ မဟာေထရ္မ်ားအလွည့္ေရာက္လာျပီေလ၊ လူသာဓု နတ္သာဓုေခၚဖို႕ မင္းေတြလည္းလုပ္ၾကေတာ့မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိရင္း။ ေမတၱာရပ္ခံ စီတန္းလွည့္လည္တာဟာ ဘုရားရွင္လက္ထက္ကတည္းပါ ဒီအတြက္ ၊အက်ဥး္ထဲမွာ သီတင္းသုံးေနၾကေသာ ၀ိေသသ ၊အညတရ သမုတိသံဃာေတာ္မ်ား မ္ိမိတို႕ေက်ာငး္ေတာ္ကို ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ေနပါျပီေလ။ ဆႏၵစကားတို႕ေျပာၾကားရင္း….။<br />ျငိမ္းေအးခ်မ္းသာ ရွိၾကပါေစ။<br />ရိုေသေလးစားစြာျဖင့္<br /><br />ဥပသကာ<br /> စာတပုဒ္တင္ရန္ အလြန္မလြယ္ကူေသာ အေျခေနျဖစ္ေနပါေသာ ေၾကာင့္ သီးခံဖတ္ရွဳေပးၾကပါရန္ က်ေနာ္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2255949783459465443?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-47345643010882215002010-06-08T07:35:00.000-07:002010-06-08T07:47:19.077-07:00အစတုန္းက “သူ” ကိုက်ေနာ္မသိ။ သူ အေၾကာင္းကို နည္းနည္းေလး စသိရတာက ဆရာျမသန္းတင့္၏ က်ေနာ္ဆက္၍ ေရးခ်င္ေသာ၀တၱဳမ်ား ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာျဖစ္မလားပဲ။ အဲဒီကတည္းက သူက<br />က်ေနာ့္ရင္ထဲ မသိမသာ ခိုး၀င္ျပီး ေနခ့ဲတာေလ။ အဲလိုနဲ႕ က်ေနာ္ေတာင့္တလာတယ္။ ဒါနဲ႔ သူ အေၾကာင္းကိုဆက္ျပီးစုံစမ္းေနဆဲ မွာပဲ ဆရာမလိခရဲ႕ ျမန္မာ၀တၳဳအညြန္းအတြဲ(၂) မွာ<br />သူ..ကိုက်ေနာ္ထပ္ေတြ႔ရတယ္..အညြန္းဆိုေတာ့လည္း အညြန္းေလာက္ေပါ့ေလ။ ဖတ္ျပီး ေက်းဇူးတင္ေနရျပန္တယ္၊ ခက္တာက ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္က က်ေနာ့္စံျဖစ္လာျပီ။ ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္ကိုက်ေနာ္ေတြ႔ခ်င္လာျပီ။ ဒါေပမဲ့ ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္ကို ေတြ႔မယ့္ အစား က်ေနာ္ေရႊလင္းယုန္ကိုေတြ႔ရတယ္။ သူလိုလူမွာ ေတြ႔ရေတာ့ ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္ နဲ႕ေရႊလင္းယုန္ဟာ<br />အတူတူပဲလို႕ခံစားမိေပမဲ့ က်ေနာ္မေမ့ သူ ကိုမေမ့၊ နရသိန္မွာေနစဥ္ ကိုသိမ္းစိုး ေျပာျပလို႕ ဆရာၾကီးအေၾကာင္း ဆရာမၾကီးအေၾကာင္း သိရေပမဲ့ အခုလိုမခံစားမိ။ ေလးစားယုံသာ။<br />ဆရာမၾကီေရးတဲ့ သူလိုလူကို အၾကိမ္အေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္မိတယ္။ အားတိုင္းမဟုတ္ေပမဲ့ က်ေနာ္နဲ႕ အနီးဆုံးမွာထားျပီးေနမိတယ္ ႏွစ္ေတြသာၾကာသြားတယ္ က်ေနာ္ သူ ကိုမေတြ႔ေသးပါ။ <br />နယ္က စာဖတ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေျပာတာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ သူကိုက်ေနာ္သတင္းစြင့္ေနတယ္၊<br /> ႏွစ္ေထာင္ျပည့္ႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ မွာ သူ ထြက္လာတယ္ဆိုတာ ၾကားရေပမဲ့ က်ေနာ္က<br />ေတာထဲေတာင္ထဲ ဆရာေတာ္နဲ႕ အတူ အက်င့္ခြင္ထဲေရာက္ေနေတာ့ သူကိုက်ေနာ္မရလိုက္။ 2000 ျပည့္ႏွစ္ဟာ က်ေနာ့္ အတြက္ဘာသာေရးွႏွစ္လို႕ေျပာလို႕ရေအာင္အထိ က်ေနာ္ ဘာသာေရးကိုပဲ ေဇာက္ခ်လုပ္ေနမိတယ္။ ထားပါေတာ့ေလ၊ ဒီလိုနဲ႕ သူ အေၾကာင္းကို ေမ့သလိုလိုျဖစ္ေနတုန္းမွာပဲ တစ္စ တစ္စ<br />စြန္႕၀ံ့မွလွ်င္ ဘ၀ေနာင္ေႏွင္းဆက္တိုင္းေကာင္း၏ ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ႕ ဆရာၾကီး ဦးေရႊေအာင္ရဲ႕စာေတြ အရွိန္ဟုန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ထြက္လာေတာ့ က်ေနာ္ရင္ကမီးက ပိုလင္းလာတယ္ သူ ကို မေတြ႔ေတြ႕ေအာင္ ရွာေတာ့မယ္ ဆိုျပီးေတာ့ စာအုပ္ဆိုင္မွန္သမွ်၀င္ျပီး ေမးရင္း ျမန္းရင္းနဲ႕ ဘ၀သစ္စာေပက သူငယ္ခ်င္းက ဒီစာအုပ္ကို ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ဆိုးျပီးေပးလာေတာ့ ေမာင္မင္းၾကီးသားကိုဘီယာတစ္၀ တိုက္ခ်င္ပါေသာ္လည္း လကၡဏာရွားပါေနတဲ့အခါမို႕ လက္ဘက္ရည္ပဲ တိုက္လိုက္ရတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေသးတယ္ဗ်။<br /><br />ဟုတ္..သူ.. ကို က်ေနာ္လက္၀ယ္ပိုင္ပိုင္ရပါျပီ၊ အိမ္ျပန္တဲ့ေျခလွမ္းေတြကေပါ့ေနတယ္။ အိမ္ကိုက်ေနာ္ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္ေနတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဆိုင္ကယ္ကိုပုံမွန္ေမာင္းရင္း ပါးစပ္ကေတာ့ ေမတၱာသုတ္ကို ရြတ္ေနမိတယ္။ အက်င့္ပါေနတာကိုး၊ စိတ္ကေတာ့ စာအုပ္မွာပါ..အိမ္က်ရင္ေတာ့ဖတ္ရပီေပါ့၊ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္နဲ႕<br />စကားေျပာရပီဆိုေတာ့ ၀မ္းသာေနလိုက္တာ။<br /><br />အိမ္က်ေတာ့..စာမဖတ္ေသးခင္..အေမ့ကိုဘာလုပ္ကူရမလဲေမးျပီး..မရွိဘူးသားေရ ဆိုတာနဲ႕ က်ေနာ္အိမ္ေပၚတက္ စာအုပ္ေတြျဖဴေနတဲ့ေနတဲ့ က်ေနာ့္ အိပ္ရာဆီေရာက္ျပီးေနာက္ သူကိုစဖတ္တယ္ဗ်ာ။<br /><br />စီစဥ္သူ ဦးသိမ္းစိုးဆိုတာနဲ႕ ဗိုလ္က်င္ကို လွမ္းျမင္သတိရမိပါေသး။ ခင္ခဲ့ၾကရတာကိုး…စာကအဖြင့္ကတည္းက အႏွစ္နဲ႕စာ အေဆြနဲ႕ခင္ပြန္းကို ေရြးခိုင္းထားတဲ့ အေၾကာ့ရဲ႕ဖခင္ၾကီးရဲ႕အမွာကိုက ေတြးစရာေတြရလာတယ္ဗ်ာ၊<br />ဆရာၾကီးက စာနိုင္တယ္ဆိုေတာ့ အေဆြနဲ႕ခင္ပြန္းကိုခြဲေရးလိုက္ေတာ့မွ အေဆြခင္ပြန္းတို႕ရဲ႕ေလးနက္မႈကို က်ေနာ္သတိထားမိတယ္ဗ်ာ။<br /><br />ဦးဘိုးကူး ကို၀င္ကယ္ရင္း မ်က္နာအမာရြတ္နဲ႕ေျခေထာ့က်ဳိးဘ၀ ေရာက္သြားခဲ့ရတဲ့ ကိုျမင့္ေမာင္ ကိုသိရေတာ့အားက်တယ္၊ သူေ႒းဘဇံက ေမာင္သန္းေလးကို တရိစာၧန္တစ္ေကာင္လို ရိုက္နက္ႏွိပ္စက္ေနေတာ့ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားတဲ့စိတ္နဲ႕ ေမာင္သန္းကိုေခၚျပီး<br />ေဆးခန္းေခၚျပီး ေဆးကုေပးခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာျမင့္ေမာင္မွာ မတရားတာကို မတရားဘူးလို႕ မေျပာေပမဲ့ အလုပ္နဲ႕သက္ေသျပခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကိုဖတ္ရျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ရွက္မိျပန္တယ္၊<br /><br />အဲလိုပဲ သုံးဆယ္မွာ မေနနိုင္ေတာ့လို႕ ျမို႕ကအထြက္ကားေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေဒါက္တာထြန္းေ၀နဲ႕ေတြ႔ျပီး အိမ္ေခၚေတာ့ မလိုက္ရဲ သူတစ္ပါးကိုယ့္ေၾကာင့္တာ၀န္ပိုမွာ စိုးလြန္းတာကို ဖတ္ရျပန္ေတာ့လည္း<br />ဦးခ်စ္ေမာင္ၾကီး သူငယ္ခ်င္းေတြအသံၾကားရင္ နိုးမွာစိုးလို႕ အိမ္ေနာက္ဖက္မွာ ုန္႔စားတာကိုသတိရလာမိတယ္၊ ဒီလိုနဲ႕ လဲ့လဲ့ေရာက္လာျပီး သူ႕ေကာင္းေၾကာင္းေတြေပၚကုနု္မွာစိုးလို႕ေဒါက္တာထြန္းေ၀အိမ္ကအထြက္<br />ကားဂိတ္မွာ တစ္က်ပ္တည္း က်န္တဲ့ပိုက္ဆံကိုေတာင္မွ ကားသမားေတြနဲ႕ ေအးတူပူအမွ်<br />ေ၀မွ်စားေသာက္ျပီး သုံးမတ္ဖိုးပဲကားစီးတဲ့ အခြင့္အေရးမယူတတ္တဲ့စိတ္ကိုဖတ္ရေတာ့<br />ငါတို႕နဲ႕မ်ားကြာပါ့လို႕ေတြးမိျပန္တယ္။ ကိုသက္ထြန္းကိုေတာ့ က်ေနာ္ထရိုက္ခ်င္တယ္။ ရိုက္ခ်င္ေလာက္ေအာင္လည္း ေက်းဇူးမဲ့လုပ္ခဲ့တာကိုးဗ်။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ေက်ာင္းဆက္မတက္နိင္ေတာ့တဲ့ အေနအထားမွာ ကိုျမင့္ေမာင္သာစရိတ္မေထာက္ရင္ ဆရာ၀န္အနံ႔ေတာင္ ၀ေအာင္ရွဴရမွာမဟုတ္ဘူး ဒါကိုေတာင္မွ အေၾကာ့ကို စည္းကမ္းေဖါက္ျပီးရေအာင္ယူခဲ့တာ ေက်းဇူးမဲ့တာေပါ့။ ဒါလည္း ကိုျမင့္ေမာင္ဘာမွမေျပာ၊ ကိုယ္ေကာင္းတာလုပ္တာကို လူအသိမခံခ်င္တာက ဦးခ်စ္ေမာင္နဲ႕တူျပန္ေလေရာ။ ဂ်ပန္ေခတ္တေလွ်က္လုံး ကိုယ့္ေငြနဲ႕ကိုယ္ တိုင္းျပည္အတြက္အလုပ္ေတြ ေန႔မနားညမနားလုပ္ခဲ့ေပမဲ့ ေနရာမယူဘဲ ကိုယ္ဘာမွမလုပ္ခဲ့သလိုေနနိုင္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္း သူရဲေကာင္းေတြဗမာျပည္မွာ<br />အမ်ားၾကီးထပ္ေပၚလာေစခ်င္တယ္ဗ်ာ<br /><br />မင့္ကဘာေကာင္မို႕ စာအုပ္ကိုေ၀ဖန္ရဲရတာလဲေမးၾကရင္ က်ေနာ္မေ၀ဖန္ပါ။ အဲလိုလုပ္ဖို႕ အရည္ခ်င္းမရွိေသးပါ စာအုပ္ကိုဖတ္ျပီက်ေနာ္ခံစားရသမွ်ကို ျပန္ေျပာျပခ်င္လို႕ေရးလိုက္တာပါ<br />က်ေနာ္ဟာစာဖတ္သူသက္သက္ပါ စာအုပ္ေကာင္းတယ္ထင္ရင္ျပန္ေျပာျပဖို႕၀န္မေလးသူပါ၊ ဒါေၾကာင့္ အခုကအစက်ေနာ္ဖတ္မိခဲ့တဲ့စာအုပ္အေၾကာင္း၊ဘေလာ့့ အေၾကာင္းေလးေတြကို<br />ဆက္လက္ေ၀မွ်ခံစားပါရေစဗ်ာ။<br /><br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ<br /><br />ဥပသကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4734564301088221500?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-55841594270597935312010-06-05T18:09:00.000-07:002010-06-05T18:18:12.160-07:00က်ေနာ္တို႕ငယ္တုံးက ရပ္ကြက္ထဲမွာ အရမ္းဂြက်ျပီး ေပါင္းရသင္းရ အင္မတန္ခက္တဲ့ အဘိုးတစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္၊ အလုပ္ကေတာ့ ပန္းပုထုတဲ့ဆရာၾကီး၊ ဆရာၾကီးဆိုမွတကယ့္ဆရာၾကီးဗ်၊ သူ႕လက္ရာေတြကိုတနိုင္ငံလုံးသိပါတယ္ ကန္ေတာ္ၾကီးထဲရွိတဲ့ ကရ၀ိတ္ေဖာင္ေတာ္ပဲ၊ ေျပာရဦးမယ္ ဒီတုံးက က်ေနာ္က အေတာ္ငယ္ေသးတယ္ဗ်၊ အဲဒီ အဖိုးထူးခိုင္အိမ္ေရွ႕မွာပဲ ၀ိုင္းျပီးသူမ်ားကစားတာကို ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္ဗ်ာ၊ သိပ္ျပီးလည္းေျပးနိုင္လြားနိုင္မဟုတ္ေတာ့ ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္ အားက်တဲ့စိတ္နဲ႕ေပါ့ေလ၊ အဲလိုၾကည့္ေနတုံးမွာပဲ၊ မာစတာဂ်စ္ေတြေပါ့ဗ်ာ သုံးေလးစင္းေလာက္ တန္းစီျပီး အိမ္ေရွ႕မွာထိုးဆိုက္၊ ေနာက္ကပါလာတဲ့စစ္ကား ေပၚက စစ္သားေတြကခုန္ခ်လာျပီးေနရာယူေနလိုက္ၾကတယ္၊ က်ေနာ္တို႕လည္းဘုမသိ ဘမသိ ကစားတာအကုန္နားေနျပီး ဒီအျဖစ္ပ်က္ကိုလွမ္းၾကည့္၊ အေဆာ့မက္လြန္းတယ္ ဆိုတဲ့ ေမာင္သစ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတာင္ ေျပလြားေနတာရပ္ျပီး ဒါကိုလွမ္းၾကည့္ေနၾကတယ္၊ ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္ေတြကလည္း ထြက္ၾကည့္ဘာျဖစ္တာလဲေပါ့၊ အဖိုးထူးခိုင္ရဲ႕ သားသမီးေတြဆို မ်က္နာေတြပ်က္ျပီး ေျခလက္ေတြေအးကုန္တယ္ဆိုပဲ ဒါကေနာက္ျပန္ေျပာျပလို႕သိရတာေလ၊ အဲလိုစစ္သားေတြေနရာယူျပီးေတာ့မွ ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီဆိုလား ဘာဆိုလား ကားေပၚကဆင္းျပီးေတာ့ ဆရာၾကီးကိုေတြ႔ခ်င္လို႕ပါခင္ဗ်၊ ဗိုလ္မႈဳးတစ္ေယာက္လည္းပါေသးတယ္ဗ်၊ ဒီႏွစ္ေယာက္ပဲ အိမ္ထဲ၀င္ေနတာ က်ေနာ္က အိမ္ေရွ႕အစြန္းထိုင္ေနေတာ့ျမင္ေနေသးတယ္၊ အဖိုးကေတာ့ ဘာကိုမွသိပုံမရ သိလည္းဂရုစိုက္မဲ့သူမဟုတ္၊ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေမးတယ္ ဆရာၾကီးတဲ့ …. ဘာမွမၾကားသလိုလုပ္ေနျပီး အေတာ္ၾကာမွ၊<br /><br />‘ မင္းဘယ္လိုလူလဲကြ..ဒီမွာအလုပ္လုပ္ေနတာ မျမင္ဘူးလား၊ လူမႈေရးနားမလည္ဘူးလား၊စာမတတ္ဘူးလား” အဲလိုေမးေနလိုက္တာ စုံေနတာပဲ၊ သားသမီးေတြဆို ေသးလူူးမတတ္ေၾကာက္ကုန္ေတာ့တာေပါ့ အေဖ့ကိုလည္းျပန္မေျပာရဲ ေျပာလည္းမရမွန္းသိေနၾကတာကိုး။ ဒါနဲကေကာင္စီဥကၠ႒ေဘးမွာပါလာတဲ့ ဗိုလိမႈဳးက ၾကား၀င္ေျပာရေတာ့တယ္၊ ‘ ဒီလိုပါ အဘ ပါတီဥကၠ႒ၾကီးက ရန္ကုန္ခဏၾကြဖို႕ အဘကိုဖိတ္ခိုင္းလိုက္လို႕က်ေနာ္တို႕လာတာပါခင္ဗ်” လို႕ေျပာေတာ့။<br /><br />ျပန္ေျဖလိုက္ပုံေလးက သင္းပါ့ဗ်ာ<br /><br />“ ေအး..အခုငါအလုပ္လုပ္ေနတယ္ ၊မအားေသးဘူး၊ အားမွလိုက္မယ္”<br /><br />ဒါနဲ႕ လာေခၚသူေတြလည္း ဟုတ္ကဲ့ပါ လို႕ေျပာရင္းေစာင့္ေနလိုက္ရတာ၊ သိပ္မေစာင့္ရပါဘူးေလ၊ ပါတီဥကၠ႒ၾကီးအမိန္႕ဆိုေတာ့ ေလးေန႕ေလးည ေလာက္ပါပဲ၊ ဒါနဲ႕ လိုက္ေတာ့လည္း တန္ဆာဗလာေတြေကာက္ထည့္၊အ၀တ္ႏွစ္စုံေလာက္ထည့္ျပီး၊ သားကိုအေဖၚေခၚျပီးထလိုက္သြားေတာ့တယ္ဗ်ာ<br /><br />အဲလို အင္မတန္ဂြၾကျပီး အေၾကာက္အလန္႕နည္းတဲ့ ပညာရွင္အဖိုးအို ၾကီးက ဘာေျပာတတ္လဲဆိုေတာ့၊ ငါတို႕ေခတ္က မီးကိုမီးမွန္းသိတယ္ ေရႊကိုေရႊမွန္းသိတယ္ မင္းတို႕ေခတ္က်ေတာ့ မီးေရာင္ကိုေရႊေတာင္မွတ္ေနၾကတာပဲ…မီးမွန္းမသိ ေရႊမွန္းမသိေကာင္ေတြဆိုျပီးေတာ့။<br /><br />က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဒီဆရာၾကီးရဲ႕စကားက အခုေခတ္ေလပိုမွန္လာေလပဲ က်ေနာ္တို႕ မီးေရာင္ကိုေရႊေတာင္ထင္ေနရတာပါ့ အတုအေယာင္ေတြၾကားမွာ နစ္မြန္းသာယာရင္း ျပီးေတာ့ ပကာသနနဲ႕ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို က်ားကုတ္က်ားခဲတြယ္ဖက္ထားရင္း နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ရွင္သန္မႈေတြကို ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေစခဲ့တယ္။ <br /><br />သာသနာေတာ္ အေရးမွာလည္း ဓမၼထက္ ဂုဏ္ကေရွ႕ေဆာင္လာတယ္၊ ဓမၼကိုမျမင္ေတာ့ ဘြဲ႕မရေသာသံဃာေတာ္မ်ား ၾကည္ညိဳသူနည္းလာတာေတြ႔ရတာ စိတ္မေကာင္းစရာပါ၊ ၀ိနည္းသိကၡာထက္ ဘြဲ႕ကိုအေလးေပးလြန္းတယ္လို႕ က်ေနာ္ထင္မိျပန္ေတာ့ ရင္ထဲမေကာင္း၊ အဓိက နဲ႕သာမညကို က်ေနာ္တို႕ေရႊးတတ္ေနျပီလို႕ထင္မိခဲ့တဲ့အမွားကိုေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာျပန္ျပီးေပးဆပ္ရမယ္ဆိုတာကေတာ့ေသခ်ာတာပဲေလ၊ ။<br /><br />လူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း သီလသိကၡာထက္ ပကာသနသိကၡာေတြက ပိုျပီးလြမ္းမိုးလာတယ္ အေနာက္က စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြကို ပိုျပီးရွာေဖြလာတဲ့အခ်ိန္ မွာ က်ေနာ္တို႕အေရွ႕က ရုပ္ကိုတြယ္ဖက္ဆုပ္ကိုင္ျပီး က်ားကုတ္က်ားခဲ ရွင္သန္ေနတယ္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာတရားစံကို Globalization ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုအလြဲသုံးစားလုပ္ရင္း ေပၚတင္ၾကီးခ်ဳိးေဖါက္လာၾကတယ္ ၊ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ဆိုလိုတာက ထိုင္မသိမ္း၀တ္ျပီး ေခါင္းဘီးပတ္ၾကီးနဲ႕ျပန္ေနရမယ္လို႕ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈ ရွိတဲ့က်ေနာ္တို႕အေနနဲ႕ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို ကိုယ္တန္ဖိုးထားတတ္ေစခ်င္တယ္ေလ၊<br /><br />က်ေနာ့္အေနနဲ႕ ကမာၻၾကီးရြာဆန္လာတာကို သေဘာက်တယ္ အသားေရာင္ခြဲျခားတာေတြ လူမိ်ဳိးေရးခြဲျခားတာေတြ ပေပ်ာက္ျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတြအျပည့္အ၀နဲ႕ လူကိုလူလိုျမင္တဲ့စိတ္နဲ႕ ေနနိုင္မယ္ေမွ်ာ္လင့္မိေပမဲ့၊ က်ေနာ္တို႕လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းက အင္မတန္မွေခ်ာက္တြန္းေကာက္က်စ္ၾကတဲ့ရင္ဖြင့္သံေတြကို က်ေနာ္ ၾကားသိျမင္ရျပန္ေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ရတာ၀န္ခံပါတယ္၊ အင္မတန္ စိတ္ထားျမင့္ျမတ္လွပါတယ္လို႕ သတင္းေမြးခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႕လူမ်ဳိးရဲ႕ ပင္ကယ္ိုစိတ္ေတြက ေနလာႏွင္းေပ်ာက္ဆိုသလို ဂလိုဘယ္နဲ႕အတူေပ်ာက္ကြယ္သြားရမွာလား?။ <br /><br />တျဖည္းျဖည္း ျခင္း ေအာက္တန္းက်လာတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြက ကင္ဆာလိုပ်ံံ႕ေနတယ္၊ ျပီးေတာ့ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အတတ္ပညာ နည္းပညာေတြနဲ႕ အတူ မေကာင္းဆိုး၀ါး မူးယစ္ေဆးေတြကလည္းပ်ံ႔ေနတယ္<br />ဘယ္ကေနအဲေလာက္ပ်ံ႔ေနလဲ? ဘိန္းနဲ႕ အဖ်က္ဆီးခံရတဲ့တရုပ္ျပည္ မွာ ျပန္လည္း ျပဳျပင္ေရးေတြ မနည္း ျပန္လုပ္လိုက္ရတယ္၊ အခု က်ေနာ္တို႕ခေလးေတြၾကားမွာ အလားတူ မူးယစ္ေဆးေတြပလူပ်ံေနတယ္၊။<br /><br />ပန္းေကာင္းေတြအညြန္႔မက်ဳိးေစခ်င္ပါ၊ အရက္ဆိုင္ေတြ အရမ္းေပါလာတာဟာ ေကာင္းတဲ့ယဥ္ေက်းမႈမဟုတ္ပါ<br />အသက္မျပည့္ အရြယ္မေရာက္တဲ့ ခေလးေတြကို ေဆးလိပ္၊ အရက္စတာေတြ၀ယ္ခိုင္းေနတာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဘူးဆိုတာကိုေတာင္ နားလည္းေအာင္ မနည္းေျပာရမဲ့အေျခေနရွိေနတယ္။<br /><br />မီးေရာင္ကိုေတာ့ ေရႊေတာင္မမွတ္ေစခ်င္ပါ၊<br /><br />ဒါေပမဲ့ အခု က်ေနာ္တို႕ တစ္ေတြက မီးေရာင္ကို တကယ္ေရႊေတာင္မွတ္ေနရတဲ့ဘ၀ဆိုတာကို ၀န္ခံစကားဆိုရင္း။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5584159427059793531?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-55289690879302609062010-05-30T08:19:00.000-07:002010-05-30T08:53:10.458-07:00လူဆိုတာကေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့သတၱ၀ါ က်ေနာ္လည္းလူသားဆိုေတာ့ ခက္တဲ့အထဲက်ေနာ္လည္းပါေနတယ္ ကိုယ္မၾကိဳက္တာကို ၾကိဳက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးေနျပလိုက္ရ၊ မခ်စ္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာနမ္းရ၊ ရင္ထဲမရွိတဲ့စကားကို ရွိေယာင္ေျပာရ၊ ေမာလိုက္တာ၊ ကိုယ္ရပ္တည္ေနတဲ့ အေျခအေနေလးတစ္ခု၊ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀လို႕ေျပာနိုင္တဲ့ပစၥဳပန္ အေျခေနေလးတစ္ခု မေျပာင္းသြားဖို႕ ဖက္ထားတြယ္ကပ္ကုတ္ခ်က္ျပီးေနေနရတာ ေမာစရာေတာ့အေကာင္းသား။<br /><br />ပိုဆိုးတာက..အေျခေနတစ္ခုပ်က္မသြားဖို႕၊ အမွန္တရားကိုေက်ာခိုင္းလိုက္ရတဲ့အခါ၊ မွားတာကိုမွားေနပါတယ္လို႕ လူသိရွင္ၾကားထုတ္မေျပာရဲတဲ့အခါ အဲလိုအခါေတြေရာက္လာရင္ လူဟာလူအျဖစ္က စ်န္ေလွ်ာျပီး တိရိစာၧန္ထက္နိမ့္တဲ့ဘ၀တစ္ခုကိုေရာက္သြားတယ္လို႕က်ေနာ္ထင္ေနမိတယ္။<br /><br />ဟုတ္တယ္ေလ..ေခြးဟာေၾကာက္လာရင္အျမီးကုတ္သြားတယ္၊ ဒါဆိုသူေၾကာက္ေနျပီ ေခြးအခ်င္းခ်င္းလည္းသိတယ္ လူေတြလည္းသိတယ္ ဒီေကာင္ေၾကာက္ေနျပီလို႕ တျခားေသာသတၱ၀ါေတြလည္းသိမွာပဲ.. ေခြးက သူေၾကာင့္ေနပါတယ္လို႕ အမွန္ကိုအမွန္အတိုင္းေျပာတာ၊အမူရာျပတာေပါ့ေလ၊ အဲ..ေခြးေဒါသထြက္လာရင္..ဂီး.. ကနဲေအာ္ မာန္ဖီျပီး အျမီးေထာင္၊ ဘာေကာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ကိုက္ပစ္မယ္ဆိုတာ၊ အားလုံးအသိ၊ဒါလည္းအမွန္ပဲေဒါသထြက္ေနတာကိုး။<br /><br />ေခြးကခ်စ္လာျပီဆိုရင္ အျမီကေလးတလႈပ္လႈပ္ တရမ္းရမ္းနဲ႕ ပြတ္သတ္က်ီစယ္ျပီး ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အမူရာျပတာ..ဟုတ္တယ္ေနာ္၊<br /><br />က်ေနာ္တို႕လူေတြမ်ား၊ အမွန္တရားကိုေျပာရမွာ၊ နားေထာင္ရမွာေၾကာက္သလားပဲ၊ ဘာလို႕ေၾကာက္ေနလဲ ဒီအမွန္တရားဆိုတာကို၊ ဘာလို႕အမွန္တရားကိုေခ်ာင္ထဲထည့္ျပီး မာယာကိုအိမ္ဦးခန္းမွာထားျပီး ကိုးကြယ္ခ်င္ေနၾကတာလဲ၊၊ ေလးသေခ်ၤ ကမာၻတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္ျပီး ဘုရားရွာခဲ့တာ သစၥာဆိုတဲ့ အမွန္တရားကိုပါ၊ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႕မွန္တရားကိုေၾကာက္ေနၾကတယ္၊ အမွန္တရားကိုမုန္းေနၾကတယ္..မမုန္းတဲ့သူနည္းပါလိမ့္မယ္၊။<br /><br />မယုံရင္ သူခိုးတစ္ေယာက္ကို..သူခိုးလို႕ေျပာၾကည့္..တစ္ခါတည္း ဓါးနဲ႕အခုတ္ခံရသလို နာလိုက္တာ ၊နာက်ည္းလိုက္တာ တခါတည္းထသသတ္မလားပဲ က်ေနာ့္ကိုေျပာၾကည့္ပါလား ခင္ဗ်ားအရုပ္က ဘီလူးခ်ဥ္သီးေကၽႊးထားတဲ့ရုပ္လို႕ က်ေနာ္ထသတ္မလားပဲ အရွက္ေပးတာကိုး က်ေနာ္ကေခ်ာေနလို႕လား? နိုး ခုနကေျပာတဲ့အရုပ္ပဲ.ဒါဆိုဘာလို႕ နာလိုခံခက္ျဖစ္ေနလဲ၊ မွန္ေနလို႕ေပါ့ဗ်ာ၊ မွန္ေနလို႕ေပါ့။<br /><br />ငါတို႕ကမွန္မွရတယ္ကြ..လို႕ေၾကါေက်ာ္ေနတဲ့သူေတြ၊ မွားတယ္ထင္တာကိုေထာက္ျပၾကည့္ပါလား? တစ္ခါတည္းအမႈန္႕ျဖစ္သြားနိုင္တယ္၊ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း လူေတြအမွန္တရားကို အမွန္တကယ္ခ်စ္လာၾကပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳမိတယ္၊ က်ီးကိုေဒါင္းေျပာ ေဒါင္းကိုက်ီးေျပာျပီး ေနၾကရတာကို သာယာေနလား၊ သမုဒၵရာ၀မ္းတစ္ထြာအတြက္ ေခြးကို ျခေသၤ့လို႕ေျပာ တီေကာင္မဟုတ္ပါဘူးကြာ နဂါးၾကီးပါလို႕ေျပာေနရတာလား?<br /><br />မွားေနတာကိုေတာ့မွားေနတယ္ေျပာရင္၊ မခံျခင္တဲ့ပုထုဇဥ္သေဘာကို သိၾကလို႕လား က်ေနာ္ေတြးတုံးပဲ။<br /><br />ေရႊ႕လ်ားေနတဲ့ယဥ္ေက်းမႈေတြကိုယ္တိုင္က အတုေတြလား? ဘာအတြက္တစ္ဦးကိုတစ္ဦး လိမ္ေနၾကတာလဲ?<br />ဘာအတြက္အဖြဲ႕စည္းတစ္ခုနဲ႕တစ္ခု ညာေနၾကတာလဲ? ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ ကိုးကြယ္ရာဘာသာတရား အားလုံးနီးပါး လိမ္ညာတာကို တားျမစ္ၾကေပမဲ့၊ Followers ေတာ့ ဒီတားျမစ္ခ်က္ကို အေၾကာင္းျပခ်က္ေပါင္းစုံနဲ႕ ခ်ဳိးေဖါက္ေနၾကတာပဲေလ။<br /><br />အေၾကာင္းရွာေတာ့..တစ္ခုတည္းပဲ၊ ငါေကာင္းစားေရး ၀ါဒကေရွ႕တန္းေရာက္လာတာပါပဲ ငါေကာင္းစားေရး၀ါဒ အေရွ႕တန္းေရာက္လာတဲ့ အိမ္တစ္ေဆာင္မွာ အိမ္ဆူတယ္ ၊အလားတူပဲ ငါေကာင္းစားေရးေတြေရွ႕တန္းတင္လာေတာ့ ျပည္ဆူတယ္၊ ေနာက္ဆုံးကမာၻစစ္ၾကီးေတြျဖစ္လာတဲ့အထိ တရားခံက ငါေကာင္းစားေရး၀ါဒပဲ။<br /><br />မရွိတဲ့ငါကိုေရွ႕တန္းတင္မိျခင္းအမွားကို က်ေနာ္အပါအ၀င္ ပုထုဇာဥ္အားလုံး ခံစားေနရတာပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႕ပုထုဇာဥ္သဘာ၀ကိုတိုင္က မာယာကိုမင္းေျမွာက္ျပီး သစၥာကိုခံခ်ခ်င္ေနၾကတာေလ၊ တကယ္ေတာ့ ဘဳ၇ားရဲ႕တရားေတာ္ကိုယ္တိုင္က အေသကို ရွာပီး အေသလြတ္ရာကိုသြားတာေလ၊ ဒုကၡကို သစၥာျမင္ေအာင္ၾကည့္ျပီး လြန္ေျမာက္ရာကိုသြားတာပါေလ၊ က်ေနာ္တို႕လိုခ်င္တာက ၊ေတြ႔ခ်င္တာက၊ သုခ မွန္သမွ်၊ အစားေကာင္း အေသာက္ေကာင္း အေနေကာင္း ဆိုတဲ့ေလာကသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ၊။<br /><br />အဲလိုေကာင္းတာေတြလိုခ်င္တဲ့စိတ္ရယ္၊ မရွိတဲ့ငါကိုေရွ႕တန္းတင္တာရယ္ေပါင္းလိုက္ေတာ့ မလုပ္ရဲတာဘာမွမရွိ ေတာ့၊ ဘာမွမျမင္ေတာ့ဘူူးေလ၊<br /><br />ဆရာေတာ္ၾကီးဆုံးမခဲ့ဘူးတာကိုျပန္သတိရလာတယ္၊<br /><br />ပုထုဇာဥ္ေတြမွာ အမွန္တရားခါး၏ မုသားခ်ဳိ၏ တဲ့ေလ။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။<br /><br />ဥပသကာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5528969087930260906?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-25901001592597871762010-05-27T11:03:00.000-07:002010-05-27T11:06:15.391-07:00လျပည့္ေန႔…လသာတဲ့လျပည့္ေန႔ေပါ့၊ ဟ… လျပည့္ေန႕ပဲ လသာမွေပါ့လို႕ ေျပာရင္ေတာ့ လမသာခဲ့တဲ့ လျပည့္ညေတြကို အမွတ္ရေပးေစခ်င္ပါတယ္၊ လျပည့္ေန႔တိုင္း လသာခဲ့တာမွမဟုတ္ပဲေလ၊ အဲလိုပဲ ဘ၀ဆိုတာလဲ ပုံေသကားခ်ပ္မွမဟုတ္တာ ၊ျမင့္လိုက္နိမ့္လိုက္ သြားလိုက္ျပန္လိုက္၊ပူလိုက္ေအးလိုက္ ၊ဆင္းရဲခ်မ္းသာ တလွည့္စီျဖစ္ေနတာလို႕ လူတိုင္းသိတယ္၊ သိသမွသိပ္သိ၊ဒါေပမဲ့ ဒဏ္ေတြကိုေတာ့မခံနိုင္ၾကဘူး<br />တခ်ဳိ႔က ဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ကို မခံနိုင္ဘူး၊ တခ်ဳိ႕က ခ်မ္းသာတဲ့ဒဏ္ကိုမခံနိုင္ဘူး၊ အျမင့္ဆုံးကလူ ေအာက္ဆုံးကို ေရာက္ရင္ ရူးေတာ့တာပဲ အနိမ့္ဆုံးကလူေတြ အျမင့္ဆုံးေရာက္ရင္ ေမ့ၾကတာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလာကနဲ႕မကင္းၾကသူတိုင္းမွာ၊ လူဆိုျပီးေတာ့ အမည္နာမေခၚေ၀ၚသမုတ္ေနၾကသူတိုင္းမွာ ေက်းဇူးတရားေတြနဲ႕ ကင္းျပီးေနၾကရတဲ့သူမရွိ ေရွးကလည္းမရွိ ယခုလည္းမရွိ ေနာင္လည္းမရွိ ၊ေက်းဇူးတရားနဲ႕ ကင္းၾကသူေတြမရွိၾကေပမဲ့ ေက်းဇူးကန္းၾကသူမ်ားကေတာ့ အတိတ္ ပစၥဳပန္ အနာဂတ္ ကာလသုံးပါးစလုံးမွာေတာ့ ရွိေနၾကတာပါပဲေလ။<br /><br />ေက်းဇူးရွိခဲ့ဖူးသူမ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ေပမဲ့ မဆပ္နိုင္ေသးတဲ့ သူမ်ားအတြက္စကားလက္ေဆာင္ေပးခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႕ ဒီစာကိုေရးျဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ့၊ အခုတေလာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ေလာကဒဏ္လိွဳင္းေတြၾကားမွာ အားတင္းကူးခပ္ေနရတာၾကာပါျပီ ၊ဒါေပမဲ့ျငီးေနလို႕ဘာထူးမွာလဲ ကိုယ့္၀န္ကိုယ္ထမ္းေနၾကရတဲ့ လူေတြခ်င္းကိုယ္စီ အခက္ခဲေတြကိုကူညီေပးခဲ့ၾကတဲ့ လူအျဖဴေရာင္ေတြရွိလာတယ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ သူတပါးအကူအညီကို မယူဘူးလို႕ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့က်ေနာ္ မယူမေနရအေျခေနေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္လာရတဲ့အခါ၊ ရွက္အားငယ္စြာနဲ႕ပဲ လက္ခံေနခဲ့ရတယ္၊ ျပီးေတာ့ ကို္ယ့္ဘာသာကိုယ္ေတြးမိတာက ငါအစြမ္းစမဲ့ျပီလားဆိုတာပဲ၊တဘက္ကလည္း ျပန္ေတြးမိတယ္ ဒီေက်းဇူးေတြအတြက္ ငါဘာျပန္လုပ္ေပးနိုင္မလဲေပါ့၊ စိတ္ခ်..ကူညီတဲ့သူဘက္က ဘာကိုမွမေမွ်ာ္လင့္၊ တုံ႕ျပန္မႈကိုေမွ်ာ္ျပီးေက်းဇူးျပဳျခင္းမဟုတ္၊ ဒါကိုသိေတာ့က်ေနာ္ပိုရွက္လာတယ္၊ ငါဘာလုပ္ေပးနိုင္မလဲ? ေတြးတယ္..ေတြးျပီးေနမိတယ္၊ စားဖို႕ေတာင္မွ အနိုင္နိုင္ျဖစ္ေနတဲ့က်ေနာ့္ အေျခေနက ဘာမွလုပ္မေပးနိုင္။<br /><br />အဆင္ေျပလား၊ခေလးေကာ ေက်ာင္းအပ္ျပီးလား၊ မေျပရင္ေျပာ၊ လို႕ဆိုလာေတာ့ပိုအရွက္ရသလို ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့ေမတၱာတရားကိုျပန္ေတြ႔လိုက္ရသလိုပဲ၊ က်ေနာ္အခက္ခဲျဖစ္မွ ရဟန္းလည္းမေနရ၊လူလည္းမေနနိုင္ဆိုသလိုပဲ၊<br /><br />လူအမႈကဘုန္းၾကီးပတ္ျဖစ္ရပုံက ေတာရဆရာေတာ္ၾကီးပင္မေနနိုင္ျဖစ္ရတယ္၊ဒီၾကားထဲ..ဟိုအခက္ဒီအခက္ေတြကမ်ား၊ထားေတာ့ေလ၊ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ရွက္ရွက္နဲ႕ေရးတဲ့စာေပါ့ဗ်ာ၊ ဦးဥပသကာ အိမ္စရိတ္ေလာက္လား အလုပ္ကကေကာဘယ္လိုလဲ? ဘာလုပ္ေပးရမလဲလို႕ ထပ္ေမးလာေတာ့၊ က်ေနာ့္အေျဖက ေျပပါတယ္ေပါ့၊ မေျပလည္းေျပရမယ္၊ က်ေနာ့္ ဘက္က ဘာတခုမွ် အေကာင္းမလုပ္ေပးဖူးခဲ့ေပမဲ့ သူ႕ဘက္ကခ်ည္းဆိုေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ လူယုတ္မာစာရင္း၀င္နိုင္တယ္၊<br /><br />ဘာျပန္လုပ္ေပးနိုင္မလဲ? ေတြးရင္း…တန္ခူးလျပည့္ေန႔မတိုင္ခင္တစ္ေန႔မွာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အေမ့ကိုေဆးခန္း အမွတ္201 မွာတင္ထားဆဲ က်ေနာ္ပဲလူေစာင့္၊က်ေနာ္ပဲထမင္းခ်က္၊ က်ေနာ္ပဲရွာသင့္တာရွာ<br />ဇာတ္ရုပ္မ်ားနဲ႕ေနတဲ့ေန႔၊ အေမအိပ္ေနေတာ့ မဟာဗုဒၶ၀င္ၾကီးကိုဖတ္ရင္း ..ဖတ္ေနတာကဖြားေတာ္မူခန္း ..သတိရမိတာက..မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို ျမတ္စြာဘုရားေက်းဇူးဆပ္တဲ့ျဖစ္စဥ္ေတာ္၊သီတင္းကၽႊတ္လျပည့္ေန႔ လူ႕ျပည္ဆင္း…..<br /><br />အာ…ဟုတ္ျပီ..ဒါေလာေလာဆယ္ငါနိုင္တဲ့နည္း..လျပည့္ေန႔တိုင္းဘုရားသြား…သန္႔ရွင္းေရးကိုေသခ်ာလုပ္၊ ေက်းဇူးရွင္ေတြကိုအာရုံျပဳ ပ႒ာန္းရႊတ္..။ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ဆိုေတာ့၊ အခ်ိန္ရရင္၊ငါးေခါက္ အခ်ိန္မရရင္းသုံးေခါက္<br />ျပီးေတာ့ ကိုယ့္အေပၚေက်းဇူးျပဳခဲ့တဲ့သူေတြကိုေသခ်ာအမၽွ်ေ၀၊ သစၥာျပဳ၊ အနည္းဆုံးေက်းဇူးရွင္ေတြ အႏၱာရာယ္ကင္းလိမ့္မယ္၊ လို႔ေတြးမိရင္း..က်ေနာ္လုပ္ျဖစ္တယ္။<br /><br />ကေန႔လည္း..နယုန္လျပည့္ေန႕၊ မဟာသမယေန႔ေပါ့ေလ၊၊ နဂါးရစ္ေတာင္ဘုရားကိသြားျပီး ေက်းဇူးရွင္ေမြးမိခင္ၾကီးနဲ႕တကြ..ေက်းဇူးျပဳဖူသူအေပါင္းတို႕၏ ဂုဏ္ေကိ်းဇူးကိုမွန္းပ႒န္းရြတ္ ျပီးေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုတစ္ဆုပ္၊ တစ္လုပ္၊ ေပးကမ္းခ်ီးေျမွက္ေထာင္ပ့ံေပးသူ၊ တေၾကာင္း တစ္ဂါထာ၊စာတစ္လုံးမွ်သြန္သင္ေပးသူမ်ား အတြက္တစ္ေခါက္၊<br /><br />ျပီးေတာ့ကမာၻေျမၾကီးနဲ႕ ေနမင္းလမင္း မိုးမင္း..တို႕ကိုရည္စူးျပီးသံသရာအစဥ္ဆက္ေက်းဇူးျပဳခဲ့ျပီးသူမ်ားအတြက္ တစ္ေခါက္။<br /><br />ေနက္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကူညီေနတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ (နာမယ္) သို႕ (နာမယ္မ်ား) ကိုတစ္ဦးခ်င္းေခၚ ပုံေပၚေအာင္ၾကည့္<br /><br />ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္ၾကီး ေမတၱာပို႕သလိုေပါ့ အလင္း၀န္းထဲထဲ့ျပီးပ႒န္းပစၥယနိေဒၵသကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းရြတ္။<br /><br />ေမတၱာပို႕။<br /><br />ဒီဗက်းဇူးေတြကိုဆင္ျခင္ ေအာက္ေမ့ႏွလုံးသြင္းေနမိတယ္ေလ။<br /><br />အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ က်နာ္လုပ္နိုင္တာေလးနဲ႕ပဲ ေက်းဇူးဆပ္ေနမိတာပါ၊ ဒီထက္မက လုပ္နိုင္သူမ်ားဒီထက္ပိုျပီးေက်းဇူးတရားကို ဆပ္နိုင္ၾကပါေစလို႕ ရိုးသားစြာဆိုရင္း။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။<br /><br />ဥပသကာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2590100159259787176?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-84871269959382987962010-05-15T09:36:00.000-07:002010-05-15T09:41:04.105-07:00အေနာက္ဘက္ကတက္လာမဲ့ တိမ္မဲညိဳကို က်ေနာ္ေမွ်ာ္မိေနတယ္ ေန၀င္ခ်ိန္တိမ္ေတာက္ျပီး<br /><br />လွေနတဲ့ဆည္းဆာကိုေငးၾကည့္ရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ကို က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါသည္၊ တိမ္ေတြေရာင္စုံနဲ႕ ေန၀င္တဲ့အလွကို က်ေနာ္မက္ေမာခဲ့ဖူးပါသည္ ပငိလယ္နားကလူမို႕ လဆန္း တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေတြမွာ ဒီေရတက္ခ်ိန္ေတြမွာ လိွဳင္းေခါင္းျဖဴေတြက ကမ္းကိုတိုက္ျပီးေရအ၀င္ ငွက္ဇင္ေယာ္ကအလိုက္သင့္လိွဳင္းစီး ေနမင္းၾကီးက ေတာင္စြယ္အ၀င္ အေနာက္ေျမာက္ေလက ေအးေနေအာင္တိုက္ ပင္လယ္က ေရာင္စုံျဖစ္ေနတဲ့အခိုက္ကို တရွဳိက္မက္မက္ က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါ၏္ ထိုသို႕တြယ္တာခဲ့ဖူးခ်ိန္က က်ေနာ္ တိမ္မဲညိဳတို႕ကို မုန္းခဲ့ဖူးပါသည္၊ သူတို႕ ေၾကာင့္ က်ေနာ္ခ်စ္ေသာ ေရာင္စုံတိမ္တို႕ပ်ယ္လြင့္ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရသည္၊ တိမ္မဲညိဳတို႕လာသည္ႏွင့္ ေလေျပတို႕သည္ ေလးရိုင္း၊ လိွဳင္းၾကက္ခြပ္ေလးတို႕သည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္လိွဳင္းလုံးၾကီၤးမ်ားအျဖစ္သို႕ တခဏျခင္း ေျပာင္းလြဲသြားတတ္ၾကသည္၊ ျငိမ္သက္ေနတဲ့ပင္လယ္ျပင္က ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲေနတဲ့ အမူးသမားတစ္ေယာက္လို ယိမ္းထိုးလွဳပ္ရွားလာတတ္ျပန္သည္၊ သည္လိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေနကြယ္ လေပ်ာက္ တိမ္ေမွာက္ျပီးေမွာင္ေနတာကိုက်ေနာ္မၾကိဳက္…သို႕ေသာ္ အခုက်ေနာ္သည္ တစ္ခါတုံးက မုန္းခဲ့ဖူးေသာ တိမ္မဲညိဳကို တမ္းတေနပါသည္။<br /><br />လာမနိုးနိုးနဲ႕က်ေနာ္အေနာက္ဘက္ကိုေမွ်ာ္သည္တိမ္ေတြျဖဴေနတုံး၊အေရွ႕ဘက္ကိုၾကည့္ည္ ေကာင္းကင္ၾကီးကျပာေနတုံး၊တစ္ခ်ိန္တုံးကက်ေနာ္မက္ေမာစြာေငးေမာၾကည့္ခဲ့ဖူးေသာ ေကာင္းကင္ျပာကိုက်ေနာ္မ်က္နာလြဲျပီး ေတာင္ဘက္ဆီလွမ္းၾကည့္ျပန္ေတာ့ ေဘာ္ေငြေရာင္ အနားကြပ္နဲ႕ တိမ္ေတြေတာက္ေနတုံးပါလားဟယ္… ဟူး..ဘယ္ေရာက္ေနလဲ တိမ္မဲညိဳ..လူေတြငိုတာမၾကားေရာ့ထင့္။<br /><br />လာခ်ိန္တန္ပါလွ်က္ အိမ္ျပန္မေရာက္တဲ့ သားကိုေမွ်ာ္ေနသလို လူေတြနင့္ကိုေမွ်ာ္ၾကတယ္ တခ်ဳိ႕ကလည္း အျပစ္ေတြေျပာၾကတယ္ တကယ္ေတာ့နင့္အျပစ္လည္းမဟုတ္ ငါတို႕ရဲ႕ အေတာမသတ္နိုင္တဲ့ေလာဘက နင့္ကိုအိမ္ကလိုက္ထုတ္ပစ္သလိုျဖစ္ေနတာကိုး နင့္အေဖၚေတြျဖစ္တဲ့ အစိမ္ေရာင္ေတာေတြကို ငါတို႕က မ်ဳိးတုံးျပီး အေရာင္ေျပာင္းခဲ့ၾကတာလည္းပါတယ္ ျပီးေတာ့ နင့္အိမ္ျပန္လာတာကိုၾကိဳဖို႕ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့<br />နင့္ကို ျပန္ေခၚနိုင္တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားက ငါတို႕မွာမရွိဘဲ နင္ထင္ရာစိုင္းျပီေပါ့ လာခ်င္လာမယ္ မလာခ်င္မလာဘူး..နင့္သေဘာေပါ့ေလ။ ဆင္ကိုနိုင္ဖို႕ခၽႊန္းရွိရမယ္ဆိုတာကို ငါတို႕သိေပမဲ့ နင့္ကိုနိုင္ဖို႕ သီလရွိရမဲ့အစား တဏွာေတြကိုၾကီးသထက္ၾကီးေအာင္ ငါတို႕ေမြးျမဴခဲ့ၾကတာကိုးေလ။<br /><br />လာခဲ့ပါေတာ့ တိမ္မဲညို။ ေလာဘကို အေတာမသတ္နိုင္တဲ့ ငါ့လိုလူေတြကို နင္မေက်နပ္ရင္လည္းရွိပါေစေတာ့ေလ၊ ဘာမွမသိအျပစ္ကင္းတဲ့ လူေသးေသးေလးေတြအတြက္ နင္ျပန္လာေပးပါ။ ေကာင္းကင္ေက်ာခိုင္း နားထိုင္းျပီးေနတဲ့ သက္ၾကီးသူေတြအတြက္ျပန္လာပါ၊ ေျမၾကီးမွာႏြားလိုရုံး ျပီးငါတို႕စားမဲ့စပါးကို စိုက္ေနတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ၾကီးမ်ားအတြက္ ျပန္လာပါ။<br /><br />တိမ္မဲညိဳလာခါမွ ရြာခ်မဲ့မိုးကိုေမွ်ာ္ရင္း…အက်င့္ဖ်င္းသထက္ဖ်င္းလာတဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါမုန္းတယ္။<br /><br />အေတာမသတ္နိုင္တဲ့ ေလာဘကိုရင္မွာပိုက္ျပီး အစိမ္ေရာင္ကြင္းျပင္ကို အေရာင္ေျပာင္းမိတဲ့ ငါ့ကိုငါလည္းမုန္းတယ္။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<br /><br />ဥပသကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-8487126995938298796?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-4958088952651753122010-05-07T09:48:00.000-07:002010-05-07T09:50:22.256-07:00က်ေနာ္ဒီအေၾကာင္းေရးခ်င္ေနတာၾကာပါျပီ ဒါေပမဲ့စိတ္ထဲခ်ီတုံခ်တုံျဖစ္ေနတာမို႕ အခုမွပဲေရးျဖစ္တယ္ ဒါေတြကိုသိသင့္တယ္လို႕ လည္းထင္တယ္ ယုံတာမယုံတာေတာ့ ပုဂၢလိကဆံုးျဖတ္ခ်က္မုိ႕ ကိုသန္သလိုပဲဆုံးျဖတ္တာေကာင္းပါတယ္ ။<br /><br />က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ေဗဒင္အေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါး ေျပာခ်င္တာပါ ျမန္မာျပည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီျပီး တည္လာခဲ့တဲ့ အဂၤ၀ိဇၨာေဗဒင္ပညာရပ္ထဲက ကိန္းတစ္ခုအေၾကာင္းပါ အင္မတန္က်ယ္ျပန္႕တဲ့ဒီအဂၤ၀ိဇၨာေဗဒင္ပညာရပ္ၾကီးကိုက်ေနာ္မေတာက္တေခါက္ေလ့လာသင္ယူခဲ့ဖူးပါတယ္ အခုထိလည္းသင္ေနဆဲပါ၊ <br /><br />အစကေတာ့မယုံ မယုံတာကမွ လုံး၀ကိုမယုံခဲ့တာပါ၊ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ အဂၤ၀ိဇၨာ ဆန္းက်မ္း မဟာဘုတ္ အစရွိတဲ့ လက္ဆန္းပညာရပ္မ်ားနဲ႕ ငယ္ကတည္းကရင္းႏွီးခဲ့ တယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အဖိုးကိုယ္တိုင္က ဒီပညာရပ္ေတြကို ကၽႊမ္းက်င္တဲ့ပညာရွင္ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္စိတ္မ၀္စားခဲ့ပါ အဖိုးလည္းသည္ပညာနဲ႕ အသက္မေမြးခဲ့ပါ ဘယ္လ္ုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ တျခားျမိဳ႕ရြာကလူေတြ တိုက္ဆိုင္ျပီးသူ႕ဆီေရာက္လာရင္ေတာ့ ေဟာေျပာ စီရင္ေပးတာေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ေတြ႔ေနၾက ၊ ဧည့္သည္ေရာက္လာျပီဆိုရင္ လုပ္လက္စအလုပ္ေလးနားျပီး အိမ္ဦးခန္းသြား ဘုရား၀တ္ျပဳျပီး ကြမ္းတရိုး၀ါး ေနာက္ေတာ့ ေက်က္သင္ပုံးတစ္ခ်ပ္ေပၚ ေက်ာက္တံနဲကခ်တြက္… ကိန္းခမ္းေတြအတိုင္းေျပာလိုက္တာပဲ၊ အဲ..ညဘက္လာေမးသူေတြက်ေတာ့ အဖိုးဘာမွမတြက္ ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြကို ၾကည့္ျပီးေျပာတယ္ တစ္ခါတေလနိမိတ္ေကာက္ျပီး ေျပာတယ္လို႕ အဖိုးျပန္ေျပာျပေတာ့ က်ေနာ္ၾကားခဲ့ျမင္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ဒီပညာေတြနဲ႕ရင္းႏွီးခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့၊ အဖိုးဆုံးေတာ့ ေပပုရပိုဒ္ေတြ ၊က်မ္းစာေတြ၊ က်န္ခဲ့တာ မနည္းဘူးဗ်၊ ဗီရိုၾကီးသုံးလုံစာ ပါ၊ က်ေနာ္ငယ္တုံးကေတာ့ ဒီအထဲကစာေတြကိုဘယ္ဖတ္နိုင္မလဲ ဒီေတာ့အဖိုးတန္မတန္က်ေနာ္မသိ အဲဒီမသိမႈဒဏ္ကိုခံလိုက္ရတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႕မဟုတ္ပဲ ဒီက်မ္းေတြကိုတလြဲသုံးခဲ့တဲ့ က်ေနာ္ဦးေလးနဲ႕ မိသားစုပါ ..ေသခ်ာေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့၊က်ေနာ့္ဦးေလးရဲ႕သားစဥ္ေျမးဆက္အခုထက္ထိဒီဒဏ္ေတြကို <br />ခံစားေနရတုံးပါ က်ေနာ့္အေဖကေတာ့ေျပာတယ္ ဒါကိုက်မ္းစူးတာတဲ့၊ဒီအေၾကာင္းကိုျပန္ေရးျပရင္၊ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းသလိုဆိုေပမဲ့ က်ေနာ္ေရးျပမွာပါ၊ အခုေတာ့ က်ေနာ္ေဗဒင္အေၾကာင္းနည္းနည္း ေျပာခ်င္လို႕ ခုနကစကားကိုပဲ ျပန္ဆက္ရမွာပါ့။<br /><br />ဒါကေတာ့ ေဗဒင္ကို၀ါသနာပါသူတိုင္း သိေနျပီးသားျဖစ္တဲ့ ေစာလွ- ေလွဆန္ဆိုတဲ့ ကိန္းတခုအေၾကာင္းပါ..ဒီကိန္းကို ေရွးကပညာရွင္ၾကီးေတြက ေရွာင္ဖို႕သတ္မွတ္ထားေပးခဲ့ၾကတယ္ က်ေနာ္စသိတာက ဆရာဦးေမာင္ေမာင္သန္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဖတ္ရလို႕ပါ..ဆရာဦးေမာင္ေမာင္သန္း (ရင္ကိုေအးမွ်ေစသား) ရဲ႕ ေက်းဇူးဟာ<br />ျမန္ေဗဒင္ေလာကအတြက္အေရးၾကီးပါတယ္..ဒါကက်ေနာ့္အျမင္ေပါ့ေလ..ေနာက္တေယာက္က ဆရာဒဂုံ ၊ ေနာက္တစ္ဦးက ဆရာၾကီးရန္ကုန္ေက်ာ္ရင္ တို႕ ပါ ျမန္မာ့လက္ဆန္းပညာရပ္ေတြအတြက္ အမ်ားၾကီး အပင္ပန္းခံခဲ့ၾကတယ္ ဆရာဦးေမာင္ေမာင္ၾကည္လည္း ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္..ဒါက စကားၾကဳံလို႕ ေက်းဇူးရွိသူကို ေက်းဇူးရွိသူလို႕ ေျပာတာပါ၊။<br /><br />ခုနကစကားစကိုျပန္ေကာက္ရရင္..က်ေနာ္ေျပာခဲ့သလိုေပါ့ ေစာလွေလွဆန္ ကိန္းဆိုတာအမတန္မွ ဒုကၡေပးတတ္တဲ့ကိန္းတစ္ခုျဖစ္တာကိုပါ ဒီကိန္းရဲ႕ အထိန္းအလကာၤာကို အဂၤ၀ိဇၨာကိုးေစာင္တြဲက်မ္း စာမ်က္နာ (၅၀) မွာအဲလိုေတြ႔ရတယ္<br /><br />ေစာလွ-ေလွဆန္၊ လူျမန္မင္းလြတ္၊ ပူသြပ္ေသဖြယ္၊ သက္နယ္ တူေသာ္၊ အငူကုန္းအင္း၊ ၾကည္ညိုဆင္းကး က်မ္းရင္း၀ိဇၨာ တနည္းမွာသည္၊ ေရွာင္ခြာ သစ္၊နံ၊ ျမိဳႈ၊ရြာတည္း။<br /><br />ဆိုလိုတာက တနဂၤေနြနာမယ္ရွင္ေတြ၊ေန႕သားေတြဟာ၊ သူ႕ရဲ႕ ၾတိရန္းလို႕ေခၚတဲ့ အဂ္ါ နံ စတုန္းရန္းလို႕ေခၚတဲ့ ဗုဒၶဟူးနံ အဲဒီနွစ္ခုေပါင္းတဲ့ အဂ္ါ+ ေုဒၶဟူး အတြဲျဖစ္တဲ့ လူနာမယ္ ျမိဳ႕ရြာ<br />ေတြကို မေပါင္းသင့္္၊အိမ္ေထာက္မဘက္သင့္္၊စပ္တူမလုပ္သင့္ လို႕ ဆိုလိုတာပါ။<br /><br />တနလာၤ..နာမယ္ရွင္ေတြ၊ တနလ္ာသားသမီးေတြ က ဗုဒၶဟူး+ ၾကာသပေတး အတြဲလိုက္ေပါ့<br /><br />၀င္းေမာင္၊မိုးမိုး၀င္း၊လိွဳင္လိွဳင္ျမင့္ အဲလိုနာမယ္မ်ဳိးေတြ မင္းလွလို အရပ္ေဒသေတြကို ေရွာင္ထားေပါ့..ဒါေပမဲ့ ရပ္ေစာက္မွာေနတဲ့ တနဂၤေႏြနာမယ္ရွင္ေတြဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုျပီးျငင္းရင္ အဲဒီ ရပ္ေစာက္မွာေနတဲ့တနဂၤေႏြနာမယ္ရွင္ေတြ ဇလြန္မွာသြားျပီးစီပြားရွာၾကည့္ပါလား..မယုံရင္စမ္းၾကည့္ပါ။<br /><br />အဲလိုေျပာတာ ရိုင္းေနရင္ခြင့္လြတ္ပါ၊ က်ေနာ့္အတြက္ဒီကိန္းက ကိုယ္ေတြ႔ေတြမ်ားလြန္းလို႕ပါ<br />အနီးစပ္ဆုံး က်ေနာ္းမိခင္ၾကီးက တနလၤလာသမီး တနလၤာနာမယ္ရွင္ က်ေနာ့္ဖခင္ၾကီးက ဦးလွျမင့္ပါ ဒါခုနက က်ေနာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ လူျမန္မင္းလြတ္ ကိန္းထဲက လူျမန္ကိန္းပါ က်ေနာ့္အေမရဲ႕ မဟာဘုတ္က (၁)ခုၾကြင္းမဟာဘုတ္မွာ ဒီအတြဲက (၅+၄) တြဲက ပကၡ ကိန္းမိျပီးပ်က္ေနတာကိုေတြ႔ရတယ္၊ ဘယ္ေလာက္အေမရုံးခဲ့ရတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ အသိဆုံးပါ၊ ေနာက္တေယာက္က က်ေနာ့္အေဒၚအရင္းေခါက္ေခါက္ ၾကာသပေတးသမီး ၾကာသပေတးနာမည္ရွင္၊သူ႕ အိမ္ေထာင္ဘက္က စေနနဲ႕ တနဂ္ေႏြေပါင္းထားတဲ့နာမည္တြဲပါ<br />ေတာ္အံ့ အတူဆိုတဲ့ကိန္းထဲက အတူဆိုတဲ့ကိန္းပါ ၾကာသပေတးနာမယ္ရွင္ျဖစ္တဲ့က်ေနာ့္အေဒၚက ေအာင္ထြန္းဆိုတဲ့ တနဂၤေႏြ+စေနတြဲကို အိမ္ေထာင္လည္းဘက္မိေရာ အစကမေသာက္တတ္တဲ့ ကိုေအာင္ထြန္း အိမ္ေထာင္က်ျပီးတစ္လေလာက္ကတည္းက ေဗြေဖါက္ျပီး ေသာက္လိုက္တဲ့ အရက္ ရိုက္လိုက္တဲ့ဖဲ ၊ဖဲတင္မက က်ေနာ့္အေဒၚပါအရိုက္ခံထိတာ ေနာက္ဆုံးေသတဲ့အထိပါပဲ က်ေနာ့္အက ခုႏွစ္ၾကြင္းမဟာဘုတ္သမားပါ မဟာဘုတ္မွာလဲ ဒီ စေနနဲ႕ တနဂၤေႏြက ေအာက္တန္းခိုျပီးပ်က္ေနတဲ့ျဂိဳလ္ေတြ..ေနာက္ကိုယ္ေတြ႔ေရ ေျပာရရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးပါ။<br /><br />ဒီေတာ့ အဲလို ေစာလွ- ေလွဆန္ကိန္းဆိုရင္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္နိုင္ဖို႕ ေျပာခ်င္တာပါ..အဲစမ္းၾကည့္ခ်င္သူမ်ားကေတာ့ စမ္းနိုင္ပါတယ္။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။<br /><br />ဥပသကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-495808895265175312?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-29217762839195276802010-02-17T09:31:00.000-08:002010-02-17T09:33:04.100-08:00အခ်ိန္မက်ခင္နိုးခဲ့တဲ့သစၥာပန္းက<br />စင္ေပၚမေရာက္<br />လမ္းေပၚက ေကာက္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />ကဗ်ာေကာက္ရတဲ့ညက<br />လေပ်ာက္တယ္<br />ၾကယ္ေမွာက္တယ္<br />ေမွာင္မဲမဲမွာေခြးေဟာင္တယ္။<br /><br />ငါက်ေပ်ာက္တဲ့ေန႔က<br />မာယာမင္းကို <br />မ်က္လုံးမွိတ္ျပီး ျမင္လိုက္တယ္။<br /><br />ဪ…ေန႔ခင္းက ရြက္၀ါေတြေၾကြတဲ့လမ္းမွာ<br />ႏွင္ဆီးေတြခင္းထားတာေတြ႔ ပါေသးရဲ႕<br />အခု<br />ေရ…ေတြစီးျပန္ပေကာေလ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2921776283919527680?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-68098852602253414432010-01-18T10:03:00.000-08:002010-01-18T10:05:57.957-08:00တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ကအတိတ္ကို ျပန္သြားတယ္ အတိတ္ကိုလည္းမျပန္နဲ႕ အနာဂတ္ကိုလည္း မၾကံနဲ႕ ဆိုတဲ့စကားကို က်ေနာ္နားမေထာင္ ပစၥဳပန္ကိုပဲတသိထဲသိျပီး ေနနိုင္ေအာင္ က်ေနာ္မလုပ္နိုင္ေသး မေနနိုင္ေသး ေသခ်ာေအာင္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္မေနတတ္ေသးပါ ပစၥဳပန္ကိုတည့္တည့္ၾကည္နိုင္တဲ့ သတိကလည္းအရမ္းကိုအားနည္း ေနေသးတယ္ေလ၊ ဒီေတာ့ စိတ္က ေတာင္ေရာက္လိုက္ ေျမာက္လာလိုက္ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ကိုယ္ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္တည့္လိုက္ မေကာင္းမႈကိုၾကံလိုက္ ေကာင္းမႈကိုေတြးလိုက္ ေလနဲ႕<br />အတိုက္ခံရတဲ့ တိမ္တိုက္လိုပဲ ေလစီမံရာ နာခံေနလိုက္ရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ ေတြလိုပါပဲေလ၊ ေကာင္းကင္က်ယ္တစ္နံတစ္လ်ား ေလထားရာေန ေလေစရာသြား ေလေတြအစားခံေနရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ေလ။<br /><br />တိမ္ေတြကိုေျပာျပီး တိမ္နဲ႕တူတဲ့စိတ္ ကိေလသာခိုင္းရာ လိုက္ျပီးေတာ့လုပ္ အဟုတ္ထင္ျပီးေန မာန္ေတြတက္ျပီးေန သံေ၀ဂဆိုတာ ေရာင္ျပီးေတာင္မလာ အိုနာေသစကား အနားလာမေျပာနဲ႕ ငါကအသက္တစ္ေထာင္ ရွည္မဲ့လူလို႕ထင္မွတ္မိေနတံုးပါ။<br /><br />က်ေနာ္ငယ္တံုးကေပါ့ က်ေနာ့္လက္ဦးဆရာ ဦးလွေ႒းနဲ႕ က်ေနာ္ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦဇာဂရ ကိုအဖူးေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႕တာကို ရင္ထဲေရာက္ေအာင္မွတ္ခဲ့တယ္ ေနာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အေနာက္မွာက်ေနာ္ အျမဲပါခဲ့ရတယ္ ဘယ္သြားသြားေပါ့ေလ ေျပာလက္စ စကားကိုျပန္ေကာက္ ရရင္ေတာ့..အဲလိုဖူးေနတံုးမွာပဲ..<br /><br />“ ဒကာၾကီးတို႕ေရ အခုက၀ိမုတၱိေခာတ္ဆိုေပမဲ့ ကာလကပ်က္ခ်ိန္၊ အခါပ်က္ခ်ိန္ေပါ့ကြယ္၊တကယ္ေကာင္းတယ္ ဆိုတာက ေခတ္ေရာအခါပါေကာင္းမွဟ၊ဒီေတာ့ ၀ိပႆနာ တရားၾကီးက အရမ္းကိုပ်ံ႕ႏွံ႕လာေနတယ္၊ ဒါကိုတခ်ဳိ႕က ေသနည္းသင္တန္းတရား လို႕အမည္တပ္ေနၾကတယ္၊ဒါ တျခမ္းပဲရွိေသးတယ္ တကယ္က ၀ိပႆနာတရားေတာ္ ဟာ ေနနည္းကိုပါ သင္ေပးတာပါ။ ဒီေတာ့ ေနနည္းကို အရင္သင္ ေနနည္းတတ္မွ ေသနည္းတတ္မယ္ မဟုတ္ရင္ မလြယ္ဘူး ေနလို႕ေတာင္မတတ္တဲ့ လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွေသလို႕မတတ္ဘူး’<br /><br />ဟုတ္ပါတယ္ က်ေနာ့္ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးမွာ က်ေနာ္ဟာေနတတ္ေအာင္အရင္ အားထုတ္ခဲ့ရတာပါ ျဖစ္သလိုေန ျဖစ္သလိုစားရင္ေတာ့ ေသခ်ာတာက ျဖစ္သလိုေသသြားမွာပါ ဥပမာက်ေနာ္ျမင္တာေလးေတြ ေျပာမယ္ တရားစခန္းေတြ ရိပ္သာေတြ ၀င္ၾကတယ္ တခ်ဳိ႕မ်ားနာမယ္ၾကီးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြ ဖြင့္တဲ့တရားစခန္း တိုင္းကို အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ခံျပီးသြား ျပန္လာေတာ့ ထးုံစံအတိုင္း မေျပာင္းလဲဘူး။ ေမာ္ေနတံုး ေပ်ာ္ေနတံုး ျပီးေတာ့ ေလာဘဒီေရေတြ တက္ေနတံုး ေလ၊ ဲေလာကဒဏ္ လို႕ေျပာရမဲ့ ေလာကဓံက အလွည့္က် ကံနိမ့္ခ်ိန္က်ေတာ့ ဘုန္းမီးေနလ မေတာက္နိုင္တဲ့အခ်ိန္ ေတြေရာက္လာေတာ့ ငိုခ်င္းရွည္ၾကီးေတြ ေသာကပန္းေတြကို ေခါင္းမွာပန္ျပီးေနယုံ တင္မက အရပ္ခ်ျပျပီး အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္လာခဲ့ၾကတာေတြကိုေတြ႔ရဖန္ မ်ားလာေတာ့ ေနနည္းဟာ အေရးပိုၾကီးလာတယ္လို႕ သိျမင္လာတယ္။ ဒီလိုေနနည္းအေၾကာင္းေတြးေနမိရင္းက ဆရာေန ၀င္းျမင့္ရဲ႕ ေအးေအးလူလူအေတြးမ်ားထဲက ဘၾကီးညိဳကို သတိရလာတယ္ ။<br /><br />ဘၾကီးညိဳက ေရကိုပဲအိမ္လုပ္ေနရတယ္ ေရနဲ႕တက္နဲ႕ ေလာကကိုျဖတ္ကူးရသူဆိုေတာ့ ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဘ၀လုပ္ေနရသူေပါ့။ တရားဘာ၀နာ အားထုတ္ဖို႕ အခ်ိန္ရွိတဲ့အခါလည္း ရွိတယ္ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘ၀ထဲမွာပဲ တရားရွာရတယ္။ ဆိုပါေတာ့ က်ဳပ္တို႕ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ အခါမလပ္ ၀ိရိယကို စိုက္ထုတ္ျပီး က်က္စားသြားလာ ေနရသလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ အခါမလပ္သင့္တင့္တဲ့ႏွလုံးသြင္းမႈ ေယာနိေသာမနသီကာယ ရွိၾကရတယ္။ ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေရရဲ႕သဘာ၀အေျခေန ေကာင္းမေကာင္းကို သိရသလိုပဲ၊ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာလည္း ေကာင္းမေကာင္း ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ခြဲျခားသိရတယ္၊ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေလွထဲမွာ အခြင့္မရွိတဲ့အရာ မကိုင္မထိေစရ သလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ ယုတ္ညံ့တဲ့အကုသိုလ္စိတ္ကို မထိကိုင္ေစရဘူး။ ကာမ၀ိတက္၊ဗ်ာပါဒ၀ိတက္၊ ၀ိဟိ ံသ၀ိတက္စတဲ့ အကုသိုလ္ အၾကံစည္က ကင္းၾကရတယ္။<br /><br />အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာျပတာ ဘၾကီးညိဳရဲ႕အေတြး ဆရာေန၀င္းျမင့္ရဲ႕စာပါ၊ က်ေနာ္တို႕ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ ဘာနဲ႕ျဖတ္သန္းေနလဲ ယုတ္စြာဆံုး ပိုက္ဆံအေပး အယူတဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ကိုယ္က အသစ္ကေလးပဲလိုခ်င္ျပီး သူမ်ားၾကေတာ့ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္ ေနတဲ့ဟာကိုပဲ ေပးခ်င္ၾကတာေလ၊ အတၱသတ္တဲ့ေနရာ တရားစခန္းရိပ္သာ သြားတာေတာင္မွပဲ ငါကေယာဂီေဟာင္း သူကအသစ္ ဒီေတာ့ငါေျပာတာ သူကနာခံရမယ္တဲ့၊ ေတြ႔ဖူးတာေလးေျပာရဦးမယ္ လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ကာလကေပါ့ေလ ေစ်းၾကီးထဲလူလည္ေခါင္မွာ အေမကသမီးကို ပါးရိုက္ျပီး ဆံုးမတာ ေကာင္မေလးခမ်ာ ရွက္လြန္းလို႕ အိမ္ျပန္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတ္ေသဖို႕ ၾကိဳးစားတာ ကံေကာင္းျပီး လူမိလို႕ တရားခ်ျပီး အရွက္ေျဖရတယ္ ဆံုမရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့’ ညဏ္စဥ္မနာရေသးခင္ တရားစခန္းက ထြက္လာလို႔တဲ့ဗ်ာ” ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ေတြပါ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးက တရားအားထုတ္ျပီးတဲ့ ေယာဂီမ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွတ္ေက်ာက္တင္ၾကည့္ဖို႕ ေစတနာနဲ႕ နားလည္ပါေစဆိုျပီး ေဟာျပတဲ့တရားကို ညဏ္စဥ္မနာရလို႕ ဂုဏ္ပ်က္သိကၡာက် ရတယ္လို႕ ထင္တဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း က်ေနာ္မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။<br />မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း သကၠယဒိ႒ိကို အရင္ျဖဳတ္ပါ ဆိုတဲ့ အတန္တန္ဆံုးမေနတဲ့ ၾကားထဲက “ က်ဳပ္တို႕မိုးကုတ္နည္း ဥပနိႆယကမွ ၀ိပႆနာအစစ္၊(………) နည္းက ၀ိပႆနာအတု ဆိုတဲ့ေဟာေျပာခ်က္ေတြက စျပီး ျပႆနာတက္လာေတာ့ က်ေနာ္ဥပသကာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္မွာ စကားစစ္ခင္းျပီး ျပႆနာျငိမ္းခဲ့ဘူးပါတယ္၊ ဒီဆရာေတြလည္း အခုထိတရားျပေနတံုးဆိုေပမဲ့ စကားေျပာေရာ တရားေဟာပါဆင္ျခင္ေနပါျပီ၊။<br /><br />အဲလိုျဖစ္ရတာက ေနထိုင္ေျပာဆိုမတတ္မႈက တရားခံပါ၊ တကယ့္ကို ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးတဲ့အခါ မိမိကိုယ္ကိုနိမ့္ခ်ျပီး စဥ္းစားဖို႕အရမ္းလိုပါ၊ ဘာမွမဟုတ္ေသးတဲ့ သူေတြမို႕လို႕လဲ အခုခ်ိန္ထိသံသရာေၾကာမွာ ေမွ်ာမဆံုးျဖစ္ေနတာပါ၊<br /><br />ဘာမွမဟုတ္ေသးမွန္း သိလာရင္္တျခားသူေတြကို ေလးစားလာလိမ့္မယ္ သူတို႕အတြက္ေတြးေပးလာလိမ့္မယ္ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးဆံုး ဆံုးမခဲ့ဘူးသလိုေပါ့ “ ေနရာမက်တာကို ေနရာက်တယ္လို႕ ထင္ေနရင္မွားျပီတဲ့ဗ်ာ” <br /><br />ေနနည္းေတြကိုဘုရားအစရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ေတြသင္ျပခဲ့တယ္ သိျပီးတတ္ျပီးသားေတြပါ လိုက္ျပီးက်င့္ၾကဖို႕လိုတယ္ ဘဘဦေရႊေအာင္က တိုင္းျပည္ကိုေျပာတယ္ လူေတြကိုေျပာတယ္ “တစ္စ တစ္စ စြန္႔၀ံ့မွလွ်င္ ဘ၀ေနာင္ေႏွင္း ဆက္တိုင္းေကာင္း၏” ဆိုတဲ့ေနည္းပါ။<br /><br />က်ေနာ္ေလးစားခဲ့ရတဲ့ အဆိုေတာ္ ကိုမြန္းေအာင္က ေျပာတယ္ “ အတၱျဖဳတ္ၾက..အို…အတၱျဖဳတ္ၾက” တဲ့ေလ။<br /><br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<br /><br />ဥပသကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-6809885260225341443?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-35003114880001109512010-01-09T09:08:00.000-08:002010-01-10T07:31:29.195-08:00က်ေနာ္ ေတြးမိေနတာက စားတဲ့အေၾကာင္း အစားေသာက္အေၾကာင္းပါ။ မစားသင့္ စားသင့္တဲ့ အစားစာေတြ အေၾကာင္းေပါ့။ တခ်ဳိ႔က အစာကို အဟာရအျဖစ္စားတယ္၊ တခ်ဳိ႔က မ်က္ရည္ကို အစာအျဖစ္ စားတယ္၊ တခ်ဳိ႔က အေသြးအသားကို စားတယ္၊ ရာဇင္၀င္ေတြ ပုံျပင္ေတြထဲမွာ၊ ဘီလူးဆိုတဲ့ သတၱ၀ါက အေသြးသားကိုစားျပီး ေနထိုင္ ရွင္သန္ ေနၾကေၾကာင္းကို ဖတ္ဖူးတယ္။ ဒီေတာ့ လူတိုင္း ဘီလူးကို ေၾကာက္တယ္။ မျမင္ဖူးပဲနဲ႔ကို ေၾကာက္တာေလ။ အေသြးအသား စားခံရမွာ စိုးလို႕ေလ။<br /><br /> “ဒုန္း” ကနဲ႔ အသံၾကားတာေၾကာင့္ က်ေနာ္ အသံၾကားရာဘက္ကို ခပ္သုတ္သုတ္ သြားလိုက္မိတယ္။ ပစၥည္းေတြ သယ္ရတဲ့ အလုပ္သမားအုပ္စုဘက္မွာ လူေတြ ရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္ေနေတာ့၊ ဘာျဖစ္လဲ လွမ္းေမးေတာ့…။<br /><br />‘ ဒီမွာ ေပတိုးနယ္..ေျခဖမိုးေပၚ ဆီေပပါဖိလို႔ပါ အစ္ကို” ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္၊ က်ေနာ့္ရင္ ထိတ္ကနဲ ျဖစ္သြားျပီး လူအုပ္ထဲ ကပ်ာကယာ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ ေပတိုးေျခဖမိုးက ကားအၾကိတ္ခံရတဲ့ ဖားတစ္ေကာင္လို ျပားခ်ပ္ေနျပီ။ အရိုးေတြ ေၾကသြားမွန္း က်ေနာ္သိလိုက္ေတာ့၊ ေဆးရုံပိုဖို႕ျပင္ရသည္။ ေနာင့္ေႏွးေနလို႕ မရ။ က်ေနာ္္တို႔ ဆီမွာ ေဆးရုံမွာရွိတဲ့၊ အေရးေပၚလူနာတင္ကားက၊ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ အေရးေပၚ အျမဲလိုလို သြားေနၾကတာမို႕ ဖုန္းဆက္လည္း မထူးမွန္းသိေနသည္။ တစ္ခါတစ္ေလ အေရးၾကီးေသာ လူနာေတြ တင္ရတယ္ေလ။ ဒီေတာ့ နီးရာ တကၠဆီတစ္စီးကိုေခၚျပီး ေဆးရုံသြာၾကရတယ္ဗ်။ <br /><br />အဲလိုသြားဖို႔ လုပ္ေနတုန္းမွာပဲ၊ ပါဆယ္ထုတ္တဲ့ ႒ါနမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ေပးတိုးအစ္မ မ၀င္းေရာက္လာေတာ့ သူပါ လိုက္မယ္ဆိုျပီး ကားေပၚတက္ရတယ္၊ သူေမာင္ေလးကိုၾကည့္ျပီး ခမ်ာငိုေနတာကို က်ေနာ္မၾကည့္ရက္ေသာ္လည္း မ်က္လံုးကန္း သူမဟုတ္ေတာ့ ျမင္ေနရတယ္။ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ အမေလး တေနတဲ့ ေပတိုးရဲ႕ အသံေတြကိုလည္း ၾကားေနရတယ္။ သက္ျပင္းခိုးကိုခ်ရင္း ၊က်ေနာ္နဲ႕ အတူ ေပးတိုးတို႔ အုပ္စုထဲက ကေလးသုံးေယာက္နဲ႕ က်ေနာ္ပါ ေဆးရုံလိုက္ၾကတယ္။<br /><br />ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ သက္ဆို္င္ရာ တာ၀န္က်ေတြကို အက်ဳိးေၾကာင္း ေျပာေနရတာက မိႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ၾကာတယ္။ အေရးေပၚအခန္းမွာရွိတဲ့ လူနာကုတင္ေပၚက ေပတိုးေျခေထာက္က ေသြးမတတိတ္နိုင္ေသး။ ဒါကထုံးစံလိုျဖစ္ေနျပီေလ၊၊ ခဏၾကာေတာ့ က်ေနာ္အလိုက္တသိ ခိုင္းလိုက္တဲ့ ေမာင္လြင္ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူ႕လက္ထဲမွာေတာ့ က်ေနာ္၀ယ္ခိုင္းလိုက္တဲ့ ငမန္းဘူးအခ်ဳိရည္ တစ္ဒါဇင္၊ <br /><br />“ကဲညီေရ ဆရာမေတြအခန္းထဲ ပို႔လိုက္ေနာ္” ၾကားေအာင္ တမင္ေျပာရေသးတယ္။ တာ၀န္က်ေတြက ပင္ပန္းေနမွာစိုးလို႕ပါ။ ေမးလက္စရပ္သြားေတာ့ ေပတိုးကို အာရုံပိုစိုက္လာၾကတယ္၊ မ၀င္းက ငိုေနတာကလြဲျပီး ဘာမွမေျပာတတ္။ မေျပာတတ္တာလား၊ မေျပာခ်င္တာလား ဆိုတာကိုေတာ့၊ က်ေနာ္ေသခ်ာမသိ။ အဲလိုေတြးေနမိတံုးမွာပဲ ခါးၾကားခ်ိတ္ထားတဲ့၊ ခိုင္းဖုန္းက ျမည္လာျပန္ေတာ့၊ ဘာမ်ားခိုင္းမလဲဆိုတဲ့ အသံကိုနားေထာင္ဖို႕ ဖုန္းကိုကိုင္ရျပန္တယ္၊။ ဆက္လာသူက သူေ႒းေတာ့မဟုတ္။ မန္ေနဂ်ာ။ ဆက္ရတဲ့အေၾကာင္းက ကိစၥျပီးရင္အျမန္ျပန္လာဖို႕။ ဒီမွာ လုပ္လက္စေတြျပီးေအာင္လုပ္ဖို႕ က်ေနာ္မျပန္နိုင္ေသး။ ေျခေထာက္အေျခေန ေမးရဦးမယ္။ က်န္တဲ့သူေတြကို ျပန္လြတ္ေတာ့ မ၀င္းက က်န္ရစ္ေနမယ္ လို႔ေျပာျပီး သူ႕ေမာင္ေလးအနားမွာ ျပဳစုဖို႕ ေစာင့္ေနတယ္၊၊ အဲလိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေတာ့ ဆရာ၀န္ဆီက အေျဖရတယ္။ အရိုးေၾကသြားတယ္ဗ်..အဲဒါစတီးရိုးေတြ အစားသြင္းရမယ္တဲ့။ ေသဟဲ့နႏၵိယ လို႕ မေျပာခ်င္ပါ။ ေသဟဲ့ေပတိုး လို႕သာ ေျပာလိုက္ခ်င္တယ္ေလ။ မ၀င္းဆီက အသံထြက ္ငိုလာမွန္း က်ေနာ္သိေပမဲ့ က်ေနာ္နားမခ်ေတာ့ပါ၊..ဒီလိုနဲ႕….။<br /><br />ညေနဘက္ေတြ လုပ္အားခရွင္းေတာ့၊ လုပ္အားခရွင္းေပးရတဲ့၊ ေငြကိုင္မမ ထြက္လာျပီး<br /><br />ေပတိုး<br /><br />ၾကည္ေအာင္၊<br /><br />ေမာင္လြင္<br /><br />စံေငြ<br /><br />မ၀င္း<br /><br />တို႕ကို လုပ္အားခ ( ) နာရီစာ ျဖတ္တယ္ တဲ့ေလ။<br /><br />က်ေနာ့္ နာမည္ေတာ့ မပါ။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ေခၚလိုက္တယ္ အဲဒီေငြကိုင္မမကို။ ဒီလူေတြက ငါနဲ႕ ဆးရုံသြားတ ဲ့လူေတြဟ ဘာလို႕ အဲလိုလုပ္ရတာလဲ လို႔ေမးေတာ့၊ က်မ မသိဘူး အစ္ကို မန္ေနဂ်ာ ေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ အစ္ကိုေရ…၊ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ မန္ေနဂ်ာကို သြားေတြးျပီးေျပာရတယ္။ သူ႕အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့၊ ဖုန္းေတြနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနတာ ေတြ႔တယ္။ က်ေနာ့္ကို ျမင္ေတာ့ ေမးဆတ္ျပျပီး ထိုင္ဖို႔ ျပေတာ့ သူ႕ေရွ႕ထိုင္လိုက္တယ္။ ခဏၾကာေတာ့ က်ေနာ္က ေငြျဖတ္တဲ့ကိစၥ ေျပာေတာ့၊ ဒါက စည္းကမ္းအရပါဗ်ာ၊ ညီေလးလည္းသိပါတယ္၊ ဒီလိုမွမလုပ္ရင္ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ လူေတြကို ေရရွည္မွာ ထိန္းခ်ဳပ္ရ ခက္မွာေပါ့။ ညီေလးကို မျဖတ္ဘူးေလ၊ ညီေလးက သူေ႒းကိုယ္တိုင္က ခန္႔ထားေတာ့ က်ေနာ္မျဖတ္ဘူးေလ၊ ေနာ္ လာဗ်ာ ေသာက္ၾကရေအာင္ ဆိုျပီး စာေရးမ တစ္ေယာက္ ယူလာေပးတဲ့ အေအးဗူေတြကို လွမ္းေပးေတာ့ က်ေနာ္ မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ မခ်ဳိပဲ ငံေနတဲ့၊ မူလအေရာင္ေပ်ာက္ျပီး နီေနတဲ့ အရာမ်ားလို႕ျမင္ေနတယ္၊<br /><br />မန္ေနဂ်ာဆီက လွမ္းထြက္ေတာ့ အနီးနားမွာေရးထားတဲ့၊ အလုပ္သမား စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို ဖတ္ေနမိတယ္ဗ်၊<br /><br />အလုပ္တစ္ရက္ ပ်က္လွ်င္..လခထဲမွ က်ပ္တစ္ေသာင္းႏွတ္မည္။<br />တစ္နာရီပ်က္လွ်င္ က်ပ္( ) ဘယ္ေလာက္ႏွတ္မည္<br /><br />အစခ်ီတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ထဲမွာ အလုပ္ခြင္မွာ ထိခိုက္ဒဏ္ရရလွ်င္၊ ဘယ္လိုေထာင္ပံ့မည္မပါ။<br /><br />ဒီစည္းကမ္းေတြကို ၾကိဳက္ရင္လုပ္ မလုပ္ရင္ေနတဲ့ဗ်ာ။ အဲလို ေငးေနမိတံုးမွာပဲ လင့္ခရိုဇာအနက္ေရာင္တစ္စီး အလုပ္၀င္းထဲ ေမာင္း၀င္လာျပီး က်ေနာ္ရပ္ေနတဲ့နား ရပ္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ တံခါးဖြင့္ၿပီး က်ေနာ့္ကို လွမ္းေျပာတာက ေဟ့ေကာင္ၾကီး.. ငါနဲ႕တူညစာ..စားျပီးမွျပန္၊ ဒီေန႕ငါတို႕…….ဟိုတယ္မွာ ဒင္နာရွိတယ္၊ မင္းလိုက္ခဲ့တဲ့ေလ။ <br /><br />က်ေနာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ..ေပတိုးကိုျမင္တယ္၊ မ၀င္းကိုျမင္တယ္၊ ျပီးေတာ့ တဲသာသာအိမ္ထဲက မိသားစုေတြျမင္တယ္။ ညစာစားမွ ဒီအေၾကာင္း ေျပာရမွာေလ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့၊ က်ေနာ္စားတဲ့အစာဟာ…။<br /><br />ဪ..သူေ႒းက၊ က်ေနာ့္နဲ႕ ငယ္သူငယ္ခ်င္းပါေလ။.<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<br /><br />ဥပႆကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-3500311488000110951?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-78391586493139690922010-01-05T07:23:00.000-08:002010-01-08T07:14:24.577-08:00ဘသာေရးကို ဘာျဖစ္လို႕ေဇာင္းေေပးျပီး ေရးလဲလို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးလာေတာ့ က်ေနာ္အေျဖရ ခက္တယ္ေလ၊ က်ေနာ္က ဘာသာေရးကို စိတ္၀င္စားတာလား အမွန္တရားကို သိခ်င္တာ လားလို႕ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ေမးဖူး ပါတယ္၊ က်ေနာ္က အမွန္ကိုသိခ်င္သူ၊ သစၥာတရားကို သိခ်င္သူ၊ ေလာကသစၥာကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္ေသာ ေလာကုတၱရာ သစၥာမဂ္ပညာကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သိခ်င္သူ။ ဒီေတာ့ တတ္နိုင္သမွ် ရွာတယ္၊ လက္လွမ္းမီနိုင္သေလာက္ ရွာေနတယ္။ တရားဆိုတာ က်င့္မွရတယ္ လို႔ဆံုးမခဲ့ဖူးတာ သတိရတယ္။ ေန႕စဥ္ဘ၀ထဲကေန သစၥာရွာပါ၊ လို႕ ဆရာေတာ္မ်ား ဆံုးမခဲ့တာ ကိုေတြးမိတယ္။ မလြယ္ပါ..က်ေနာ့္ အဖို႕ ခက္သည္။ က်ေနာ္ ေနတတ္၊စားတတ္၊ ေျပာတတ္ေအာင္ သင္ေနပါသည္။ ေသတတ္ဖို႕..အင္း ေသတတ္ဖို႕က အမ်ားၾကီး လိုေသးသည္ဟုထင္သည္။ ေလာေလာဆယ္ ေနတတ္၊ စားတတ္၊ ေျပာတတ္ေအာင္ က်ေနာ္ ေလ့က်င့္ေနရဆဲ၊ သင္ယူေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ မစားတတ္လွ်င္ ဘာစားစား အဆိပ္။ မေျပာတတ္လွ်င္.. အကုသိုလ္၊ မေနတတ္ လွ်င္ေတာ့..ေသတတ္ဖို႔ မလြယ္၊ ေရွးသူေတာ္ေကာင္းေတြအဆံုးအမ ေမးခြန္း က ရင္ထဲေရာက္လာတယ္၊ ေနတတ္ရဲ႕ လား၊စားတတ္ရဲ႕ လား၊ ေျပာတတ္ရဲ႕ လား၊ ဆိုတာ က်ေနာ္အခ်ိန္အၾကာၾကီး၊ ႏွစ္အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြးျပီးစဥ္းစား ေနတတ္ေတာ့၊ အခု ေရးေရး သေဘာေပါက္လာသည္၊၊ ေနနည္း စားနည္း ေျပာနည္း ေနာက္ေတာ့ ေသ နည္း.. မလြယ္ တကယ္မလြယ္ဟုဆိုခ်င္၏၊။ ေမးစရာက ရွိလာျပန္သည္၊ ေနတာစားတာက ဟုတ္ပါျပီ။ မတတ္ရင္ အကုသိုလ္ဆိုတာ၊ တရားစကားေျပာလည္း အကုသိုလ္လား ဆိုျပီး ကတ္ကတ္သတ္သတ္ ေမးတာခံရ ဖူးတယ္ ေလ၊ ဟုတ္ပါတယ္ တရာစကား ကိုေတာင္မွ ဗုဒၶမတညဴ ဘုရားအလိုေတာ္က်မဟုတ္ရင္ အကုသိုလ္ပါ၊ ဘယ္သူမွ ဘုရားစကားကို ကိုယ္လိုရာေတြးျပီးဖြင့္ဆိုခြင့္မရွိပါဘူး ဘုရားအလိုေတာ္က်မက် ကိုပဲၾကည့္ရမွာပါ။ က်ေနာ္တို႕က ဘုရားအလိုေတာ္က်မက် ဘယ္လိုသိနိုင္မလဲ..ဆိုေတာ့ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား ျမန္မာျပန္မ်ားနဲ႕ ညိွပါ လို႕ ပဲေျပာရမွာပါ။ ဒီၾကားထဲ လာေသးတာက “ ငါတို႕ကို စာေတြ႔လာမေျပာနဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔” တရားပဲ လာေျပာဆိုတာကို နားထဲမဆံ့ေအာင္ ၾကားလာရတယ္။ ဖတ္လာရတယ္။ တရားေတာ္ပရိယတၳိကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုေသာ သေဘာ မ်ဳိးျဖင့္ကား မေျပာေကာင္းေသာ စကားဟုသာ ဆိုခ်င္ပါသည္။<br />ပရိယတၳိသည္ သာသနာေတာ္၏ မူလေရေသာက္ျမစ္ဟု ဆိုခဲ့ပါလွ်က္ စာမလို ဟုေျပာေသာ စကားသည္ ဘုရားစကားေတာ္ကို ပယ္ေသာစကားျဖစ္သည္။ သာသနာသုံးရပ္ ဟုဆိုပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ တစ္ခုကိုမွ်ပယ္ရန္ မျဖစ္နိုင္ပါ။ ထိုပရိယတၳိကို ဆရာတင္ကာ အလုပ္ခြင္၀င္ရပါသည္။ ပဋိပတ္ အလုပ္ခြင္မွ ပဋိေ၀ဓ တည္း ဟူေသာ အသီးအပြင့္ကို ရရွိခံစား ရနိုင္ၾကေသာေၾကာင့္ မိမိလုပ္ေသာ အလုပ္၊ အက်င့္ျမတ္သည္ ပရိယတၳိစာနဲ႕ အံေခ်ာ္လြဲေနပါမူ စာကားမမွား မိမိမွားသည္ဟုသာဆုံး ျဖတ္ရပါမည္။<br />ပဋိပတ္ဋိအလုပ္ခြင္ထဲ အလြန္အသုံးတည့္ေသာ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီး၏ အဆံုးအမကို ၾကားဖူး၊ နာဖူးသူမ်ား ရွိျပီးေသာ္လည္း ျပန္အမွတ္ရမိေအာင္ ေျပာရျပန္ေသာ္ “ငါတို႕တရားက ေလာဘကင္းေၾကာင္း ေဒါသကင္းေၾကာင္း ေမာဟကင္းေၾကာင္းတရားပါ၊ ဒီတရားက တနာရီလုပ္ တစ္နာရီ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ကင္းရမယ္၊ လုပ္ေလ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ၾကီးေလဆိုရင္ ဒီတရားမွားေနျပီ” လို႕ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။<br /><br />မည္သူ႕ကိုမွ် ေစာ္ကားလိုေသာဆႏၵ မရွိဘဲ က်ေနာ္ေတြ႔ဖူးခဲ့သည့္ ေသာတပန္ ဆိုသူ အေၾကာင္းေျပာရမည္ဆိုလွ်င္…“ငါ့ကိုဆရာေတာ္က အရိယာျဖစ္ျပီလို႕ ေျပာလိုက္ တယ္ ဒီေတာ့ ငါအပါယ္လြတ္ျပီ..ငါ့ဘာသာငါ ေဘာလုးံပြဲပဲေလာင္းေလာင္း ႏြားပြဲပဲေလာင္းေလာင္း ဘယ္သူမွ လာမေျပာနဲ႕ ငါ့မွာ အပါယ္ဇာတိမရွိေတာ့ ဘူး” ဆိုေသာ ႏြားပြဲေသာတပန္မ်ဳိးလည္း ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္ကို မည္သူမွ် တရားေဟာ မရေတာ့ပါ။ သူကပဲ လူတကာကို တရားအားထုတ္ရန္ တိုက္တြန္း ေနပါေတာ့သည္။ ဘယ္သူ မွားသနည္း၊ ဘယ္သူ မွန္သနည္း စဥ္းစားစရာ ျဖစ္လာသည္။ ေနာက္ ထပ္ အရိယာဆိုျပီး လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္ေနေသာ သူမ်ား အေၾကာင္းေရးရလွ်င္ စာအုပ္တစ္အုပ္စာ မကရနိုင္သည္။ မိမိသႏၱန္ ေလာဘ ေဒါသ၊ ေမာဟ မည္မွ်ကင္းေၾကာင္း ကို မိမိသာလွ်င္အသိဆံုးျဖစ္ပါသည္။ မိမိကိုယ္ကို ေသခ်ာ ဆန္းစစ္ အားမနာတမ္း ေ၀ဖန္ဖို႕ လိုသည္။ ႏွိမ့္ခ်စဥ္စားတတ္ဖို႕ လိုပါသည္။<br /><br />စစ္မွန္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ တစ္ခုတည္းေသာ ဘ၀ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္အျဖစ္ ျမတ္နိုး ယုံၾကည္မိသျဖင့္ က်ေနာ္စြမ္း သမွ် ဘာသာေရး အေၾကာင္းမ်ားကိုေရးရျခင္း ဟု ၀န္ခံစကားဆိုရင္း……..။<br /><br />ဥပသကာ<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-7839158649313969092?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-53090803338899086582009-11-24T08:47:00.000-08:002009-11-24T08:49:27.879-08:00သူငယ္ခ်င္း<br />ညကနက္ေနပါျပီ၊ ငါအိပ္လို႕ မျဖစ္ ေသး ဘူးေလ၊ အိပ္မေပ်ာ္တာ ပါဟာ၊ အခ်ိန္ကုန္မဲ့အစား ငါတရားမွတ္ေနမိေပမဲ့ ၊ င့ါစိတ္က နင့္ အေၾကာင္း ပဲေတြးေနမိတယ္၊အေတြးေနာက္ က ကပ္ပါလာတဲ့ သ႑န္နပညတ္ ျပီးေတာ့ ဒါနဲ႕ တခါတဲ တြဲျပီးပါလာ တဲ့ နာမ ပညတ္၊ဒီပညတ္ေတြက ငါ့စိတ္ကို စိုးမိုးေနတယ္၊ဒီေတာ့ ပညတ္ကို အဓိကထား ျပီးပြားရတဲ့ ေမတၱာကမၼ႒န္း ကို ဖိပြားရင္း စိတ္ကို တည္ ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနမိတယ္၊ ဩဓိသေမတၱာ ေျပာရမလား..ထင္လာတဲ့သ႑န္နပညတ္ကို ပုံေဖၚရင္း <br />ႏွလံုးစိတ္၀မ္းေအးခ်မ္းပါေစလို႕ပဲ အထပ္ထပ္ခါခါ ေမတၱာပြားေန မိတယ္ေလ၊ေလာေလာဆယ္ ငါ လုပ္ ေပး နိုင္တာ က ဒါေလးပဲရွိတာပါ ၊ သူငယ္ခ်င္း ငါ့အေပၚမွာ အမ်ားၾကီးေကာင္းခဲ့ပါတယ္၊ အဲလိုေကာင္းခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ ဘာေႏွာင္ၾကိဳးမွ မရွိခဲ့ ဘူး၊ ငါ့ဆီက ဘာျပန္ရပါေစလို႕ ရလိုမႈေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမဴတစ္မႈံေလာက္ေတာင္မွ မရွိခဲ့ မွန္း ငါသိပါတယ္၊ သိတာမွ တကယ့္ကိုသိခဲ့တာ ပါ၊ ေက်းဇူးသိေပမဲ့၊ ငါ မဆပ္နိုင္ ေသး ဘူးေလ၊ ေက်းဇူး မသိရင္ေနပါ၊ ေက်းဇူးမကန္းပါနဲ႕တဲ့ငါတို႕ဗမာစကားပုံပါ၊ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြထက္ေကာင္းခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္း မို႕ ရင္ထဲက ေက်းဇူးရွင္လို႕ သတ္မွတ္ ေလးစားေနရင္းေနခဲ့ ေပမဲ့၊ နင့္ အတြက္ ငါ ဘာ မွ ျပန္ျပီး လုပ္မေပးနိုင္ခဲ့ ဘူးေလ၊ တလုပ္စားဖူးသူ႕ေက်းဇူး ျပစ္မွားေခ်က အပယ္က်တဲ့၊ တစ္လုပ္မကစား ခဲ့တဲ့ေက်းဇူး ရွင္ကို ငါစိတ္နဲ႕ေတာင္မွ မျပစ္မွား ခဲ့ ဘူးသူငယ္ခ်င္း၊၊<br />ငါမွာ သံသရာရွိပါတယ္၊ ပစၥဳပန္ကိုတလြဲသုံးေနတဲ့ မ်က္ကန္တေစၧမေၾကာက္ တစ္ဘ၀စံေတြထဲ ငါ မပါဘူးေလ၊<br />မွတ္မိေနပါေသးရဲ႕` အဲဒီေလာက္ ကူညီေပးရလို႕ ငါဘာမွ မျဖစ္ဘူး၊ ဆင္းရဲသြားတာလဲ မဟုတ္ဘူး´ လို႕ေျပာခဲ့တာ မွတ္မိေသးတယ္၊ နင့္ အတြက္က ဘာမွ မဟုတ္ ေပမဲ့ အခု လိုဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ နင့္ အကူညီနဲ႕ ငါတို႕ အသက္ေတြဆက္ခဲ့ရတာ ပါေလ၊ နီယြန္မီးေတြ မရွိနိုင္တဲ့ တဲအိုည ေတြမွာ ဖေယာင္းတိုင္အလင္း ဟာ တန္ဖိုးရွိ လြန္း ပါတယ္ေလ၊ မိုးေခါင္ကႏၱာရမွာ ႏြားေျခရာ ခြက္ေလာက္ရွိတဲ့ ေရ ခ်ဳိဟာ တန္ဖိုး ျဖတ္လို႕ မရ ဘူးေလ၊ <br /><br />ဒါေပမဲ့.. အခုတေလာ နင္မ်က္ႏွာေတြမေကာင္း ဘူး၊ ဘာ ျဖစ္ေနလဲေမးေတာ့ မေျပာဘူး၊ ငါဘာ လုပ္ေပးနိုင္မလဲေတြးရင္း၊ လုပ္ေပးနိုင္တာ ကိုေတြးမိတယ္၊ တဖက္က လည္း ငါ့ အေပၚတမ်ဳိးတြက္ေန လား လို႔ေတြးေနမိတယ္၊..ခါတိုင္းလို မေႏြးေထြးေတာ့ ဘူး လို႕ ငါခံစားရတယ္၊ ငါ လား အရွက္ လည္း လည္းရွိတယ္၊ အသက္ လည္း ရွိတယ္၊ျပီးေတာ့ မာန လည္း၇ွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ငါ့ ကိုမွီျပီး မွ အသက္ဆက္၇မဲ့ ဘ၀ ေတြအတြက္၊ င့ါ အ၇ွက္နဲ႕ မာနကိုခ၀ါ ခ်၇င္းခပ္ညံ့ည့ံ လူတစ္ေယာက္ဇာတ္ကို ကံပစ္ခ်၇ာကေန၇တာပါေလ၊။<br /><br />ငါ့ဘ၀မွာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ဆုံးရွဳံးရမွာကို အရမ္းေၾကာက္တယ္၊ ငါ့မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ကို ငါတန္ဖိုးထားတယ္ ေလးစားတယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ငါက လြဲျပီး ငါ့ မိတ္ေဆြေတြအား လံုး ဟာ တန္ဖိုးရွိသူေတြဆိုတဲ့ အေတြးကိုရင္ထဲမွာေထြးေပြးထား သူ ပါ၊ အစားထိုး မရတဲ့ဆံုးရွဳံး မႈထဲမွာ မိတ္ေဆြေကာင္းပါတယ္ေလ၊။<br />မတိေဆြတစ္ေယာက္ဆံုး၇ွဳံး၇တဲ့အခါတိုင္း ငါ့ရင္ထဲက နာ က်င္မႈကို စကားနဲ႕ေဖၚျပ လို႕ မရနိုင္ ေလာက္ ေအာင္ကိုနာက်င္ခဲ့ ပါတယ္၊၊ဒါမွ မဟုတ္ ပါဘူး တျခား ဘယ္လိုေ၀ဒနာမ်ဳိးကို မွ ထပ္တူက်ေအာင္ စကားလံုးနဲ႕ပုံေဖၚ လို႕မရပါ ဘူး၊ ဆင္တူယုံေလးပဲရတာပါေလ၊..မယုံရင္ တရား ထိုင္ၾကည့္ေလ၊ ငါေျပာတာ မွား လား မွန္ လားဆိုတာ သိလာမွာ ပါ၊။<br />စိတ္ခ် သူငယ္ ခ်င္း..မင္းအတြက္ ငါဟာ..ေလထဲက ျမဴတစ္မႈံေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုးမရွိေပမဲ့ ငါ့ အတြက္မင့္ ဟာ အသက္ဆက္ေပး ခဲ့ သူ ေက်းဇူးရွင္ တစ္ ေယာက္ အျဖစ္ မွတ္ယူသြားမွာ ပါ၊ ဒါေပမဲ့ မင့္သိပါတယ္ ငါဟာ ငါေျပာတဲ့စကား တိုင္း အတြက္ ငါတာ ၀န္ အျမဲယူ ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကို ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာေပါင္း လာ တဲ့ မင္း သိ ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အခု ခ်ိန္မွာေတာ့..ငါဟာ လူၾကိဳက္နဲ႕တဲ့ေကာင္ လို႕၊ ဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္စကား ကို ပဲ ငါွားေျပာေနမိတယ္ သူငယ္ ခ်င္း။<br /><br />ျငိမ္း ခ်မ္း ပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5309080333889908658?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-91880774539424777562009-10-09T23:20:00.000-07:002009-10-09T23:26:25.309-07:00ငွက္တစ္ေကာင္<br />အျဖဴေရာင္အေတာင္ပံ<br />မိုင္ေထာင္ခ်ီပ်ံ<br />ေလဆန္ပ်ံ၀ဲ<br />အျမဲၾကိဳးကုတ္<br />လုံ႔လထုတ္ကာ<br />ပန္းေနရွာလဲ<br />အံခဲဇြဲတင္း ေရွ႕ဆက္ရင္းေလ။<br /><br />ငွက္တစ္ေကာင္<br />အျဖဴေရာင္ကိုယ္လံုး<br />အနီဖုံးလြမ္း၊ ဘယ္လိုႏြမ္းလဲ<br />ရင္ထဲမထား၊ဖယ္ရွားအတၱ<br />ပရေရွ႕တင္၊ျငိမ္းေစခ်င္စိတ္<br />ထိုတိဟိဟ္ေၾကာင့္၊ျမွားေျငာင့္စိုက္၀င္<br />ရင္ဖတ္ဒဏ္ရာ၊ၾကီးလြန္ရွာလဲ<br /><br />သူျပန္ေနဆဲ..ျပန္ဆဲေလ။<br /> <br />ဖ်ားနာေနေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးငွက္ သို႕ရည္ညြန္း ပါသည္<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<br /><br />ဥပသကာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-9188077453942477756?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-14130794766949392452009-10-01T11:09:00.000-07:002009-10-01T11:34:47.569-07:00မ်က္မျမင္အကန္းက၊ေကာင္းကင္ေပၚၾကည့္<br />ေရာင္စဥ္ေတြနဲ႕ထိျပီး၊ျဖစ္ပ်က္ <br />အသီးသီးကိုျမင္ရတယ္။<br /><br />နားကမၾကား ပင္းေနသူမ်ားလည္း(လဲ)<br /><br />အခန္းမ်ားထဲ၀င္၊နားက်ပ္ဆင္ေသာ္<br />ဟစ္ေအာ္သံမ်ား၊ ၾကားရသတဲ့။<br /><br />ဆြံ႕ အနုတ္ဖ်ား၊စကားမတတ္<br />ငိုေနတတ္သူ၊ ထိုလူမ်ားလည္း(လဲ)<br />ထိုထဲေရာက္ေသာ္၊ေအာ္ဟစ္ရႊင္ျမဴး <br />ခ်စ္ရည္လူးကာ၊ သစၥာစကားတို႕ဆိုသတဲ့။<br /><br /><br />ထိုကဗ်ာ အတြက္ အေတြးကို အစျပဳေပး ခဲ့ေသာ <a href="http://koyinnawkhinlaynge.blogspot.com"><blockquote>ကိုရင္ ေနာ္ </blockquote></a>အား<br /><br />ေက်းဇူးတင္ ရွိပါေၾကာင္း<br /><br />ျငိမး္းခ်မ္းပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1413079476694939245?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-15325062749660310552009-09-30T20:10:00.000-07:002009-09-30T20:13:21.490-07:00လရိပ္ကေက်ာင္းထဲ ျဖာဆင္းေနတယ္၊ လေရာင္ အလင္းတန္းေတြၾကားမွာ ၊ႏွင္းအမႈံေလးေတြ ကိုက်ေနာ္ေတြ႔ရေတာ့စိုက္ၾကည့္ျပီး၊..ေအာ္..ေအးခ်မ္းလိုက္တာလို႕ေတြးေနမိတယ္၊ပတ္၀န္း က်င္ကေတာ့တိတ္ဆိတ္္ျငိမ္သက္လို႕၊တခ်က္ခ်က္ေအာ္တတ္တဲ့ညဥ့္ငွက္ေတြအသံမွတပါးတ ျခားမရွိ၊လူေတာထဲမွာေတြ႔ရေလ့ ရွိတဲ့ ဆူညံတဲ့ဂီတသံ၊မူးရစ္ရည္ေ၀ဖြယ္ေကာင္းတဲ့အလွ၊ အနားျဖတ္ေလွ်ာက္စဥ္၊ရတတ္တဲ့ အေမြးနံ႕သာနဲ႕ေပါင္းစပ္ျပီးထြက္လာတတ္တဲ့ ကိုယ္သင္းန႔ံ ေတြမရွိ၊ မရယ္ခ်င္ရယ္ခ်င္ နဲ႕ဟန္ေဆာင္ျပီးရယ္ေနၾကတဲ့ မာယာသံေတြမရွိ၊ မလုပ္ခ်င္ပဲအတင္းဇြတ္လုပ္ေနရတဲ့ႏွလံုးသားမဲ့အလုပ္သမားမရွိ၊ငါက..ဘာေကာင္ကြဆိုတဲ့ အာဏာျပသူမရွိ၊စိန္သံမရွိေငြသံမဲ့ဇုံ၊ျငိမး္ခ်မ္းေရးဇုံေပါ့ေလ၊ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးျငိမ္းခ်မ္းရာဇုံတစ္ခုပါေလ၊ခပ္လွမ္းလွမ္းေက်ာင္းေဆာင္ တစ္ခု ထဲကထြကလ္ာေနတဲ့၊ ပရိတ္ေမတၱာအသံလိွဳင္းက၊ က်ေန္ာ့ နားစည္မွတဆင့္ ရင္ထဲေရာက္လာတယ္၊တကယ့္ျငိမ္းခ်မ္းေရး သံစဥ္တစ္ခုက ေလာကထဲျဖတ္ထြက္လာတယ္၊ နာရီကိုက္ ကာရံအလိုက္၊ အျပစ္ဆိုဘြယ္မရွိ၊ေဒါသကင္းတဲ့ ျမတ္ဘုရား၏နုတ္ထြက္ေတာ္မဟာပရိတ္ကိုသားေတာ္အရွင္သူျမတ္ကပူေဇာ္ေပါျပီေကာ၊ရႊတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့သူရဲ႕ အတြင္းသ႑န္က၊ ေမတၱာ အလင္းေတြျဖန္႔က်က္လို႕ေလ၊<br /><br />မေႏွးမျမန္မွန္ရြတ္ ေနတဲ့ ေမတၱာ ပရိတ္ေတာ္ကို၊ က်ေနာ္ လည္းစိတ္ထဲမွလိုက္ပါ ရႊတ္ဆိုပူေဇာ္ ေနမိရင္း ေမတၱာ အလင္း ကို ျဖန္႔က်င့္ေနမိတယ္ ၊ ဘယ္ ေလာက္ ပဲ ပူပင္ ေသာက ဗ်ာပါဒေတြ ရင္ထဲ ကိန္းေနပါေစ ေမတၱာ ဘ၀နာ ကိုေသခ်ာစြာ ပြားၾကည့္ ပါ ကတေန႔တျခား အပူျငိမ္း လာတာ ကိုေတြ႔ရ ပါ့ မယ္ ၊ေငြေၾကးဥစၥာ မျပည့္စုံပါေသာ္လည္း ရင္ထဲ ကိန္းတဲ့ေမတၱာေၾကာင့္ အပူျငိမ္းစြာေနရ ပါ လိမ့္မယ္ ေလ၊<br /><br />တစ္ခ်ိန္တံုးကငယ္ဆရာေတာ္ဦဇာဂရဆံုးမခဲ့တဲ့စကားကိုနားထဲျပန္လည္ၾကားေရာင္လာမိတယ္ က်ေနာ္နဲ႕ဆရာေတာ္က လျပည့္လကြယ္ေန႔တိုင္း မနက္အာရုံဆြမ္းကို သစ္သီမ်ဳိးစုံ ပန္းေပါင္းစုံနဲ႕သမုတ္သိမ္ထဲပူေဇာ္ေလ့ရွိပါတယ္၊က်ေနာ္ကဆြမ္းပြဲေတြျပင္ေပးရင္းဆရာေတာ္က ေနရာတက်ရွိမရွိ ၾကည့္ျပီး သိမ္ထဲရွိေသာ မဟာျမတ္မုနိ ပံုတူကိုယ္စားေတာ္ေၾကးဘုရား ၾကီးကို မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ ဆက္ ကပ္ေလ့ ရွိတယ္၊ အလဲလို လျပည့္ ေန႔အာရု႔မတက္ခင္ ကတည္း က သိမ္ထဲမွာပဲဆရာေတာ္ သီတင္းသုံးေလ့ရွိတာ မို႕ က်ေနာ္ လဲဆရာေတာ္နဲ႕အတူေနထိုင္ ၀တ္ျဖည့္ ခြင့္ရခဲ့ သလို အဆံုးအမ ေတြအမ်ားၾကီးရခဲ့တာ ပါ၊<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ သီတင္းကၽႊတ္ လျပည့္ေန႔ည ေပါ့ေလ၊ သိမ္ေတာ္ၾကီးဆီက အဘိဓမၼာ ခုႏွစ္ က်မ္း လံုး ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲက လြင့္ ထြက္လာတဲ့ တရားသံကို နာေနမိတယ္၊ ျပီးေတာ့ သိမ္အျပင္ဖက္က လရိပ္ကို ေငးေမာၾကည့္ေနမိတယ္ ၊တိုက္တိုက္ေတြပ်ံျပီး လ ၀န္းနား ခ်ည္း ကပ္ေနေပမဲ့ မဖုံးနိုင္၊ လမိုက္ညမွာ လင္း အားေကာင္းတဲ့ၾကယ္ေလးေတြ မလင္းနိုင္၊ လ၀န္းၾကီးရွိေနတာကိုး၊ ျမတ္စြာ ဘုရား နတ္ျပည္က လူ႕ျပည္ကို ဆင္းတဲ့ေန႕၊ ေရာင္ျခည္ ေျခာက္သြယ္နဲ႕ဘုန္းေရာင္ညဏ္ေရာင္ .. တုဘက္ ကင္းတဲ့က်က္သေရနဲ႕ျပည့္စုံေနတဲ့ည ေတာက္ပ မႈအား လံုးရဲ႕ အရွင္သခင္..လို႔ေတြးရင္းရြတ္ဆိုမိတာက။<br /><br />ဒိ၀ါတပတိ အာဒိေစၥာ..<br />ရတိၱမာဘာတိစႏၵိမာ<br />သႏၷေဒၶါခတၱိေရာ တပတိ<br />စ်ာယီတပတိျဗဟၼေဏာ<br />အထ သဗၺမေဟာရတၱိ ံ <br />ဗုေဒၶါတပတိ ေတဇသာ။<br /><br />ဆိုတဲ့ ဘုရားရွိခိုး ကို ေလးေလးနက္ နက္ ရႊတ္ေနဆဲမွာပဲ၊ က်ေနာ္ရန႔ံ တစ္ခုရ လိုက္တယ္ ၊သင္းသင္းေလးနဲ႕ေမႊးတဲ့ရနံ႔၊ဂိုရာမဟုတ္၊ ရွယ္နယ္မဟုတ္၊သနပ္ခါးေမႊးသလို မ်ဳိး လည္း မဟုတ္ ျပန္၊ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ ေတာ့ မွ ဆရာေတာ္ ေရာက္ ေနမွန္းသိတယ္၊ ဘုရားအာရုံျပဳေန လားေမးေတာ့ ေခါင္း ညိတ္ရင္း တင္ ပါ့ လို႕ ေျဖတယ္၊သိမ္ထဲ၀င္ ၾကမယ္ ေျပာေတာ့ေနက္ ေတာ္ ပါး က လိုက္ ေနရင္း ပဲ သရဏ ဂုံကိုပြားေနမိတယ္။<br /><br />သိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ သီတင္းသုံးတဲ့ အိပ္ရာေပၚဆရာေတာ္ လဲေနတံုး က်ေနာ္ ၀တ္ ျဖည့္ ခြင့္ရတယ္၊<br /><br />“ လ ေရာင္က ေအးတယ္ ၊ အဲလို ပဲသူေတာ္ ေကာင္းေတြရဲ႕ အရိပ္ ကပိုေအးတယ္၊ဒီထက္ပိုျပီး၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရိပ္ က ပိုေအးတာ ဘာေၾကာင့္ လဲသိ လား’<br /><br />လို႔ေမးေတာ့ က်ေနာ္ မေျဖနိုင္၊ ေမတၱာရိပ္ ေၾကာင့္ မွတ္ ထားေနာ္ ၊လူျဖစ္ေစ၊နတ္ျဖစ္ေစ ေမတၱာကို သာ ပြားေနပါ ဒီပတ္၀န္းက်င္၊ဒီၤအရိပ္ လည္းေရာက္ေရာ တခါးတည္းေအးခ်မ္း သြားသလို ကို ခံစားရေတာ့တာ ပဲကြာ.. လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္၊ တကယ့္သူေတာ္ေကာင္းေတြေရွ႕ေရာက္ရင္ အမွန္တကယ္ ေအး ခ်မ္းသြားရတယ္၊ အ၀တ္သူေတာ္ ေကာင္းလား၊ အစားသူေတာ္ေကာင္း လား၊တကယ့္သူေတာ္ ေကာင္း လားဆိုတာ ကို၊သူ႔ေရွ႔ေ၇ာက္ရင္ ကိုယ္ ဘယ္ ေလာက္ ေအးျငိမ္းသြား လဲဆို တာနဲ႕တိုင္းၾကည့္ရတယ္ လို႕ ဆက္ျပီးမိန္႔တာ ကို ခံရျပန္တယ္ ေလ။<br /><br />အခု ပစၥပၸန္ မွာေတာ့ က်ေနာ္ ဆရာေတာ္ၾကီးရွိတဲ့ေတာရေက်ာင္း ဆီေရာက္ ေနတယ္ ေျပးထြက္ သြားတဲ့ အတိတ္ကို ျပန္ျပီးေတာ့ လိုက္ ဖမ္း ပစၥဳပၸန္မွာေန ခိုင္းရတာ တခါတေလ မီးခဲကို ကိုင္မိတဲေ့ေမ်ာက္ လို ပဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြ၊ ဟိုေျပဒီေျပး ေတာ္ ေတာ္ ကို မလြယ္ ပါ လားေနာ္၊ ေတာရေက်ာင္းထဲက က်ေနာ့္ စိတ္ က လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ ႏွစ္ ဆယ္ ကို ျပန္ ေျပးလိုက္တာ ခဏေလး မွ ခဏေလး အေတြးနဲ႕ အတူ သ႑န္န ပညတ္ လို႕ေခၚတဲ့ အရိပ္ ေတြထင္ လာ၊ ကိုယ္က ပါ လိုက္ပါစးီေမွ်ာ၊ တသက္လံုးသြား လဲ မကုန္နိုင္တဲ့ အေတြး၈နိုင္ၾကီးပါ လား လို႕ေတြးမိျပန္တယ္၊ ေျပာတာက ဆံုး လို႕ရေသးတယ္၊ေတြးတာက ေတာ္ ေတာ္ ေကာင္းဗ်၊အေရွ႕ကိုေျပး လိုက္ ၊ အေနာက္ကိုျပန္လိုက္၊ အထက္တက္လိုက္၊ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႕ေလ…သတိအားနည္းေသာက်ေနာ့္အတြက္၊ အေတြးသည္ အလုပ္ အတြက္ အၾကီးဆံုးေဘး ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ၊<br /><br />သတိက ကိုယ့္ဆီျပန္ေရာက္ ခ်ိန္မွာေတာ့ ေမတၱာ ပရိတ္ အသံတိတ္ေနပါျပီေလ၊၊ ရင္ထဲကေမတၱာ လိွဳင္းကေတာ့ပ်႕ံလြင့္ေနပါဦးမည္၊<br /> <br />က်ေနာ့္ လို အေတးြမ်ားျပီး သတိမနိုင္တဲ့ လူအတြက္ သမာဓိကိုျခည္ ဖို႕က ေမတၱာကမၼ႒န္းက<br />အေကာင္းဆံုးပါ လို႕က်ေနာ္ ယုံတယ္ ေလ၊ အေတြးကထြက္သြားပညတ္ရိပ္ ေတြက ေပၚလာ၊အဲ လိုေပၚေနဆဲတခါတည္းေမတၱာပြား လိုက္၊ေရာက္ရက္မခတ္္႔နိုင္ေတာ့ ပါ ဘူးဒီစိတ္<br />ဟုတ္ျပီ ေမးစရာက ေသဆံုးျပီးသြားတဲ့ပိုဂၢိဳလ္ေတြအာရုံထဲ ထင္ လာရင္ေတာ့ အမွ်ေ၀ပါ ၊ ေတာေတာင္ ေတြ၊ အိမ္ေတြ စတဲ့သက္မဲံေတြထင္ လာရင္ သက္ဆိုင္ရာ အေစာင့္ေရွာက္ ေတြ နတ္ေတြ ကို မွန္းျပီးပို႕ သိပ္မၾကာခင္ စိတ္ေလး ေအးျငိမ္း လာတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ မူလကမၼ႒န္းကို ျပန္သြား ပိုျပီးထင္ထင္ရွားရွားသိရလိမ့္မယ္ေလ၊။<br /><br />ပညတ္ကိုအာရုံတင္ျပီး ပြားရတဲံေမတၱာကမၼ႒န္းကိုေတာ့ ျဖစ္ ေအာင္ပြားၾကည့္ေစခ်င္တယ္၊ က်ေနာ္ဆရာတစ္ဦးေျပာခဲ့ ဘူးတယ္ ဗ်၊<br /><br /> ေလာကီမွာ အားအၾကီးဆံုးက ေမတၱာ၊ ေလာကုတၱရာမွာ အားအၾကီးဆံုးက ၀ိပႆနာ<br /><br />တဲ့ေလ၊ ေမတတာပရိတ္သံစဲျပီမို႕ က်ေနာ္ လည္း အိပ္ရာ၀င္ဖို႕ ဆရာေတ္ၾကီး သီတငး္သုံးတဲ့ ေက်ာင္း ကို လွမ္း ျပီး ၀င္ ခဲ့တယ္ေလ၊ရင္ထဲမွာေတာ့ျငိမ္းခ်မ္းလို႕ေလ။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1532506274966031055?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-10503512380893822782009-09-27T12:06:00.000-07:002009-09-27T12:08:59.717-07:00ေလာကပါ လ တရား ဆိုတာ ေလာက ကိုေစာင့္တဲ့ တရားတဲ့ လူတိုင္း သိတယ္၊ဒါ ေပမဲ့ ဘယ္ လို ေလာက ကိုေစာင့္ သလဲဆိုတာေတာ့ ေတြးရတယ္ေလ၊ တရာေတာ္ ေတြထဲမွာေတာ့ ေလာက ကို သုံမ်ဳိးခြဲျပီးျပတယ္<br />သတၱေလာက ၊ၾသကာသေလာက၊ နဲ႕သခၤါရေလာက..ဒီသုံမ်ဳိးေသာ ေလာကထဲမွာ က်ေနာ္တို႕သိ နား လည္တဲ့<br />အရွက္နဲ႕ အေၾကာက္ဆိုတဲ့ ေလာကပါ လတရားႏွစ္ပါး က သတၱေလာကကို ေစာင့္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ ၾကားက ေခါင္းေပါက္ျပီး ဒါ၀င္ ေျပာတဲ့ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္ လာ တဲ့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ ပါ သတဲ့ က်ေနာ္ဆိုလို တာ က လူသာမ်ဳိးႏြယ္ ဆင္းသက္ လာ ပံု ကို မဟုတ္ ဘူးဗ်၊ လူ ဟာ ေမ်က္ ကပဲဆင္း ဆင္း ျဗဟၼာက ပဲ လာ လာ၊ လူ သား ကမာၻကိုေတာ့ေရာက္လာ ခဲ့ပါ ျပီ လူ႕ယဥ္ေက်း မႈ၊ လူ႕ သမိုင္း ေတြ ကို လက္ ဆက္ ကမ္း ခဲ့ ၾက၊ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ၾက ျပီးေတာ့ ျဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၾကျပီးပါျပီ၊ အခု က်ေနာ္ တို႕ရဲ႕ကမာၻ ေပါ့ ဗ်ာ<br />က်ေနာ္တို႕ အလွည့္၊ တည္ ေဆာက္ မလား၊ျဖိဳပ်က္မ လား ၾကိဳက္တာ လုပ္ၾကေလ၊။<br /><br />က်ေနာ္တို႕ႏွလံုးသားမွာ အရွက္တရားနဲ႕ အေၾကာက္တရား တကယ္ကို ကိန္းေနၾကပါ ရဲ႕ လား လို႔ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ပါ ၊ ဘာကိုရွက္ ျပီး ဘာ ကိုေၾကာက္ရမလဲ ဆို တာ က လူ တိုင္း သိ ျပီးသား မေကာင္းမႈ ေတြ လုပ္ရ မွာ ကိုရွက္ ျပီး အကုသိုလ္ ကံေတြက်ဴး လြန္ရမွာ ကိုေၾကာက္ရမွာလို႕ လူတိုင္း သိတယ္၊ဗုဒၶဘာ သာ ၀င္တိုင္း လည္း သိတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေရွ႕ က် ေတာ့္ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္ ျပီး ကြယ္ရာက် ေတာ့ ဒီတရားႏွစ္ ပါး ဘယ္မွာ ပစ္ ထားၾက လဲ မသိတာ က ဆိုးေန တယ္၊<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ၾကီး ကို မွန္းဆပူ ေဇာ္မိ ေလ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေလာ ကို ေက်းဇူးသိတတ္ မႈနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္တတ္ မႈ ကို ပိုျပီးၾကည္ ညိဳရေလ ပါ ပ။<br />ဲ<br />အ….ရဟံ ဆိုတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အဖြင့္ က မေကာင္း မႈ ကိုေရွ႔တည့္ ေနာက္ ကြယ္ စိတ္ ေတာ္နဲ႕ေတာင္မွ ျပဳ လုပ္က်ဴး လြန္မႈမရွိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႔ မနိုင္း ေကာင္း နိုင္း ေကာင္း ျပန္ ျပီးယွဥ္ၾကည့္တယ္<br />အပါယ္ ကို တိုက္ရိုက္သြားနိုင္မဲ့ ေလာ ဘ၊ ေဒါ သ ေမာ ဟ၊ ၀န္တို မေစၧယ စိတ္ ေတြနဲ႕ ခႏၶာ ၀န္ ကို ထမ္း သူ လို႕ ပိုျပီး သိ လာ တယ္၊ ပါးစပ္က ဘုရား လက္က လည္းတရား သို႕ေသာ္ ႏွလံုး သား က အဓမၼ ကိုမက္ ေမာ စြာတြယ္ ဖက္ထားေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။<br /><br />ေလာက ကို ျငိမ္း ေစ ခ်င္ ေသာ္၊ ေလာက ပါ လတရား ကို ထိန္းရ ပါ့ မယ္ဆိုတာ အသိ အဆင့္ မွ အက်င့္ အဆင့္ ကို တက္ မွ ရ မယ္ ဆို တာနား လည္ လာ သလို၊ ကိုယ့္ ရဲ႕ ကာယကံ ၊၀စီကံ၊ မေနာကံ ကို <br />ထိန္း သိမ္းရ ပါ့ မယ္၊.. အခု က အမိနဲ႕သား၊ အဘနဲ႕သမီး မၾကည့္ ၀ံ့ေသာ္ ကာ လေပၚ ၀တ္စားဆင္ရင္ ပုံမ်ား ကို အတု ခိုးမွား ျပီး လူ လယ္ ေခါင္ ၀တ။္မေျပာ သင့္ တဲ့စကား ေျပာ၊ မေကာင္း မႈနဲ႕ေကာင္း မႈ ေတာင္မွ ခြဲ ျခား မသိနိုင္ ေတာ့ ေသာ ေခတ္ တခုျဖစ္ ေန လို က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္၊<br />အဲ လိုေတြ ၀တ္ လာေတာ့ မင္းသား ေခါင္းေဆာင္း ပန္းစား ဘီ လူးေတြ လည္းေပါ လာ တယ္။လူသားမွေရႊးစားတဲ့ မယ္ဂမၻီေတြမ်ား လာတယ္။ ေလာက အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ က်င့္ ၀တ္ သိကခာ ကိုေစာင့္ စည္း မႈေတြ နည္း လာ တယ္၊စာ ခိုး၊သီခ်င္း ခိုး၊အနုပညာ သူ ခိုးေတြ လည္း ေဖာင္း ပြ လာ တယ္<br />နဲနဲေလာက္ ေတာ့ရွက္ၾကည့္ ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္ ၾကည့္ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ တဘ၀စံ ခရီသြားမ်ား အတြက္ ေလာက ပါ လ တရားႏွစ္ ပါး က စဥ္းစားစရာ မလို ေသာ္ လည္း သံသရာ ကိုယုံၾကည္ သူ မ်ား အေနျဖင့္ ေလာ ကပါလ တရားကို ျမတ္နိုး သင့္ ပါေၾကာင္း။။။<br /><br />ေလးစားစြာ ျဖင့္<br />ဥပသကာ<br />ျငိမ္း ခ်မ္းၾကပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1050351238089382278?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-18556505335754152312009-09-23T11:24:00.001-07:002009-09-23T11:24:48.928-07:00ဒီေနရာမွာ<br /><br />မာယာလည္းရွိတယ္<br />သစၥာ လည္းရွိတယ္<br /><br />ဒီေနရာမွာ<br /><br />စစ္ပြဲ လည္းရွိတယ္<br />ျငိမ္းခ်မ္းေရး လည္းရွိတယ္<br /><br />ဒီေနရာမွာ<br />အျဖဴလည္းဆိုး လို႕ရတယ္<br />အနက္လည္းခ်ယ္ လို႕ရတယ္<br /><br />ဒီေနရာမွာပဲ<br />လြပ္လပ္မႈ လည္းရွိတယ္<br />ခ်ဳပ္ ေႏွာင္မႈ လည္းရွိတယ္<br /><br />ဒီေနရာမွာပဲ<br />ငရဲတံခါး လည္းရွိတယ္<br />နိဗၺာန္မုခ္၀လည္းရွိတယ္<br /><br />ကိုယ္ လိုရာကိုယ္ လုပ္<br />ကံဆိုတာ အရုပ္ မဟုတ္ <br /><br />သင့့္္ ေစတနာ ဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာ ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း။<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္း ၾကပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1855650533575415231?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-14604427992074629492009-07-02T20:16:00.000-07:002009-07-02T20:19:06.974-07:00စာေရးမယ္ လုပ္ရင္း ရည္ရြယ္ရင္းနဲ႔ ပဲ မေရးျဖစ္တာမ်ားေနတယ္ အသံေတာ္ေတြကိုေတာ့ ဆက္ေရးမွာပါ<br />အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အခုေခတ္ထလာတဲ့ H1N1 ကမာၻ့လူတုတ္ေကြးေရာဂါက အမိေျမကိုေတာင္မွ <br />ပ်႕ံႏွံ႔ေရာက္ရွိ လာျပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကာကြယ္ေရးနည္းလမ္း တခ်ဳိ႔ကို ေရးမိပါတယ္ လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္ပါလို႔<br /><br />ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ စာေရးသာေရးရတယ္၊ အခုတေလာ လူခ်စ္ လူခင္ကလည္းအမ်ားသားဗ် ၊ဒီလူခ်စ္ လူခင္ ကိစၥေလး ရွင္းေနရတာနဲ႕ ပဲ အခ်ိန္ လစ္သြားတယ္၊ ဒါေတာင္ က်ေနာ့္ မ်က္နွာမျမင္ေသးလို႕၊ ျမင္သာျမင္လိုက္ရရင္ ေတာ့ တခါတည္း ကို သတ္မလား မသိဘူး ။အခုေတာ့ လည္း ျပီး ခဲ့ ပါျပီေပါေလ၊။<br /><br />အခုျဖစ္ေနတာကို “ကပ္” ေရာဂါပါလို႕ WHO ကေၾကျငာလိုက္သံၾကားတာ နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ ဘာ လုပ္ သင့္ လဲ ဘယ္လိုကာကြယ္ၾကမလဲ လို႔ေတြး မိတာ အမွန္ပဲ၊ ခက္တာက ကိုယ္က ဘာ မွ မဟုတ္ ေသခ်ာတာ က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သား ၊ဒီေတာ့ ေရွးကဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေတြ ဘယ္ လို ကာကြယ္ ခဲ့ၾက သလဲဆိုျပီး ျပန္ရွာရတယ္ ၊ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕ ေရာဂႏၱရ ဒီပနီ ကိုေတြ႔တယ္။ ဒီမွာဆရာေတာ္ၾကီးက ကိုယ္တိုင္ အသုံးျပဳ ခဲ့ ဘူးတဲ့ ကပ္ေရာဂါကာကြယ္ေရး နည္းေတြကို လူေတြ အတြက္ ေျပာျပေပးထားတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးအေနနဲ႔ ဒီလို ကပ္ေရာဂါေတြကို ကာ ကြယ္ဖို႕ အင္း၊စမ၊ ေဆး၊ စတဲ့ပညာရပ္ေတြကိုပါ သုံးသြားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ သရဏ၈ုံ အင္းေတြ ပါ၊ ဒီနည္းေတြ ကိုျပန္ေျပာျပရရင္ လည္း သိျပီးသားမ်ားေနမလား ျပီးေတာ့ တျခားတိုင္ျပည္ေတြေရာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႕ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အတြက္ ပင္ ပန္းေနမလား ေတြးမိေနရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ျမ၀တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕” ရတနသုတ္နဲ႕ ကပ္ေရာဂါကာကြယ္နည္း ကို သတိရ လို႔ျပန္ ေျပာျပ ပါတယ္ ဗ်ာ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ရတနာ သုတ္ဟာ ပရိတ္ၾကီးပါဠိေတာ္မွာပါျပီးသားဆို တာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း သိျပီးသား ပါ သမိုင္းကို လည္း သိျပီးသားျဖစ္ေနလို႕ဒီေနရာမွာ မေျပာေတာ့ ပါ ဘူးေနာ္၊ ပရိပ္ ဘယ္လို ရြတ္သင့္တယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ ေျပာ သင့္ ပါတယ္ လို႕ ေျပာရဦးမယ္ ဗ် နည္း နည္း….။<br /><br />က်ေနာ္ အသက္ (၁၂- ၁၃) အရြယ္ေလာက္တံုး က ဆရာေတာ္ ဘုရားဦးဥတၱမသာရ ေတာင္ တန္းဆရာေတာ္ၾကီး က်ေနာ္တို႔ ေနရာကို ၾကြပါတယ္၊ ျမိဳ႕ ပတ္ျပီး ပရိတ္ရြတ္ခ်ီး ျမင့္ေပးေတာ္မူ တယ္၊ ဘယ္မွာ သီတင္းသုံး လည္းဆိုေတာ့ စံေက်ာင္းမွာ ဗ်၊ အဲဒီစံေက်ာင္းေရွ႔မွာက က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ အဖြား ျဖစ္တဲ့ သီလရွင္ၾကီး ဦးစီးတဲ့ ေဒၚဧစာရီ သီလရွင္ေက်ာင္းရွိပါတယ္ ၊ သီလရွင္ေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ရဲ႕ ဆြမ္းကြမ္း ကိုတာ ၀န္ ယူရ ပါတယ္၊ အာရုံဆြမ္းကို ႏြားနို႕နဲ႕ တျခား သက္သတ္လြတ္ အေသြး လြတ္ အစား တခု ခု ေပါ့ ေလ ဆရာေတာ္ က ဘုန္း ေပးတယ္၊ ကပ္ရတဲ့ သူ က က်ေနာ္နဲ႕ သီ လရွင္ ေက်ာင္း က ခေလးမေလး တစ္ ေယာက္ ပါ၊ အဲ လို ဆြမ္း ကပ္ရတဲ့ အခြင့္ေရး ကို မလြတ္တန္း အသုံး ခ် သူ က က်ေနာ္ ပါ၊<br /><br />ပရိတ္ဘယ္လိုရႊတ္ လဲ ဘုရား၊ ေမတၱာ ကိုေရာက္ ေအာင္ ဘယ္လိုပို႕ လည္းဘုရား၊ နတ္တကယ္ရွိ လား ဘုရား၊ ၀ိဇၨ.ေဇာ္၈်ီဆိုတာ ကေကာ ဘယ္ လို လဲ ေမး ေတာ့ တာ ပဲ၊ ေျဖပါတယ္ဆ၇ာေတာ္ၾကီး က ၊က်ေနာ္သိ ခ်င္တာ မွန္သမွ် ကို ျပဳံး ျပဳံးေလးနဲံကိုေျဖတာ၊ ေမး လို႕ မရရင္ ညဘက္ ေမး မွာ ကိုး ၊ လက္ ကလည္း ျမန္ တယ္၊ ဘယ္ဆရာေတာ္ ျဖစ္ ျဖစ္ ၀တ္ျဖည့္ ဖို႕ အသင့္ အေနထား ပါ၊ ၀တ္ လည္း ျဖည့္ ခြင့္ရတယ္( ဥပသကာ..တို႕ အသက္ ၈ႏွစ္ ေလာက္ ကတည္း က အျေခခံ အနွီပ္ပညာရပ္ ေလာ က္ေတာ့ရေန ပါျပီ၊ ကေန႔ဂ်ပန္မွာ နာ မယ္ ၾကီးေနတဲ့ အာစာဟိ အႏွိပ္ပညာထက္စုံတဲ့ နိွပ္ကြက္ေတြ ျမန္မာ့ မႏွိပ္ပညာမွာရွိတယ္)။<br /><br />၀န္ခံ ပါတယ္ ဗ်ာ၊ က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အေတာ္မ်ား မ်ား ကို သိန္းေသာင္း ခ်ီမလွဴနိုင္ ခဲ့ေပမဲ့ က်ေနာ္နား လည္တဲ့ အႏွိပ္ပညာနဲ႕ ပူေဇာ္ ခဲ့ ပါတယ္၊ တခ်ဳိ႔ဆရာေတာ္ၾကီးေတြပ်ံေတာ္မူ ခဲ့ေပမဲ့ ကေန႔သက္ရွိ ထင္ရွားရွိေနသူေတြထဲမွာ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္ လည္း ပါတယ္..တျခားဆရာေတာ္ေတြ လည္းရွိ ပါ့၊ နိပ္ရင္း တရားစကားေျပာရင္း..ျငင္းၾကရင္းရင္ေပါ့၊<br /><br />အဲစကားက လိုရင္းမေရာက္..ျဖစ္ ေနပါျပီ..ျပန္ဆက္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ရြတ္တဲ့ပရိတ္ အစြမ္းထက္ခ်င္ရင္ အရွင္အာနႏၵာလိုရြတ္ တဲ့ေလ၊ အရွင္အာနႏၵာ ဘယ္လိုရြတ္ခဲ့ လည္း.. အတူရွာရေအာင္ ဗ်ာ…..။<br /><br />ဒီရတနာသုတ္ေတာ္မွာ ပဲ “တိယာမရတိၱ ံ ပရိတၱံကေရာေႏၱာ” လို ျပထားေတာ့<br /><br />တိယာမရတိၱ ံ = ညဥ့္သုံးယံ၊ ညေန(၆) နာရီမွာ ည(၁၀) နာရီအထိက ညဥ့္ဦးယံ<br /> <br /> ညဥ့္(၁၀)နာရီေလာက္ကေန ည နာရီျပန္(၂) ခ်က္အထိကိုညဥ့္လယ္ယံ<br /><br /> ညဥ့္နာရီျပန္(၂) ခ်က္မွ နံနက္(၆) နာရီ အထိကို မိုးေသာက္ယံ<br /><br />လို႕ က်မ္းေတြမွာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီေတာ့ အရွင္အာ နႏၵာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး တညလုံးမနား ပဲ ပရိတ္ရြတ္တယ္ လို႕ သိရတယ္။ အဲ လိုရြတ္ရင္ ပရိတ္ က ပိုျပီး ထင္ ပါတယ္၊ အခု ေခတ္ပရိတ္ ရြတ္ ကေတာ့ ခပ္သုပ္သုပ္က မ်ားေနတယ္ ျပီးေတာ့ ပရိတ္က မစြမ္း ဘူးတဲ့ ၊ မေျပာေကာင္း ပါ ၊ ေသခ်ာ ရြတ္ပါ အရွင္တာနႏၵာက က်ေနာ္တို႕ ကို သင္ ခဲ့ ပါျပီ လိုက္ လုပ္ ၾကည့္ ပါ လက္ေတြ႔ သိ ပါ့ မယ္၊<br /><br />အခု ျဖစ္ေနတဲ့ ကပ္ေရာဂါေတာ္ ေတာ္မ်ား မ်ား ကို ရတနာ့ သုတ္ တစ္ ခု တည္း နဲ႕ တား နိုင္ ပါတယ္ “ျမ၀တီဆေတာ္ ဘုရားၾကီး က..ရတနာ့သုတ္ေတာ္ ကို အနု လံု ပဋိလံု..တေန႔ကို အနည္း ဆံုး “န၀ေလာကုတၱရာ ဓေမၼဟိ” ဆိုတဲ့ အတိုင္း အစကေနအဆံုး အဆုံးကေနအစ မွ တစ္ၾကိမ္ လို႕ မွတ္ျပီး တစ္ေနတ႔ကိုၾကိမ္း အခ်ိန္မွန္ရြတ္ ရမယ္ လို႔ မိန္႔ ပါတယ္၊ တအိမ္သား လံုးရြတ္ ပါ၊ လူမႈဒုကၡေတြေတာင္ ေပ်ာက္ ပါတယ္၊ လုပ္ၾကည့္ ပါ၊<br />တကယ္ လို႕ လူနာ ကိုယ္တိုင္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုးသံဃာေတာ္ ငါး ပါး ပင့္ ျပီး လူနာ ကို အလယ္မွာ ထားျပီးရြတ္၊သံဃာေတာ္မ်ား ကို ပင့္ေဆာင္ရန္ ခက္ ခဲေန ပါက။ လူ ငါးဦးသို႕ မဟုတ္ ခုႏွစ္ဦးက လူ နာ ကို အလယ္ ခ် ျပီး ရြတ္ ဖတ္ ပူေဇာ္ ေပး နိုင္ ပါတယ္၊<br /><br />လုပ္ၾကည့္ ၾကပါ လို႔ တိုက္တြန္း လိုက္ ပါတယ္၊<br /><br />ရပ္ကြက္ေတြ၊ လမ္းေတြ ျမိဳ႕ေတြ မွာ လည္း အလွည့္က် ေပါ ့ေနာ္ မိုး လင္းေပါက္တဲ့ အထိတိုင္(၃)ရက္ မဟုတ္ရင္ (၇) ရက္ ေလာက္ ရြတ္ေပး ပါ၊ လုပ္ၾကည့္ၾက ပါဗ်ာ။<br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ<br /><br />က်မ္းကိုး ။ ပရိတ္ၾကီးနိႆယအသစ္<br /> ။ အလင္းျပပရိတ္ၾကီးႏွစ္ ဘက္လွဦးေက်ာ္လြင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1460442799207462949?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-24532376491683930912009-06-24T04:12:00.000-07:002009-06-24T04:25:10.783-07:00<div style="text-align: justify;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5COperator%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညေနေစာင္းေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးေရ သုံးသပ္ဖို႔အတြက္ျပင္ဆင္ေပးရင္းနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲလွမ္းၾကည့္မိတယ္ သစ္ပင္ေလးေတြက စိမ္းစိမ္း သရက္ပင္ေတြ ပိႏၷဲပင္ၾကီးေတြ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းေနာက္ဖက္က ခေရပင္ၾကီး လည္း လွေနတယ္၊သူေတာ္ေကာင္းတို႕ရဲ႕ေပ်ာ္စံရာက အျငိမ္းဓာတ္တို႕ကိန္းေနတယ္၊ငွက္ေလးေတြသီခ်င္းဆိုေနၾကပရဲ႕ ျငိမ္ခ်မ္းေရးသီခ်င္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ေရခ်ဳိးေနၾကတံုး ေက်ာင္းကဦဇင္းေတြ ေရာက္လာတာနဲ႕ ဆရာေတာ္နဲ႕ဦဇင္းေတြကိုခြင့္ပန္ျပီး ေက်ာင္းေပၚကၾကည့္လိုက္ရင္ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ခေရပင္ၾကီး ရွိရာကို က်ေနာ္ သြားလိုက္တယ္ ေက်ာင္းေရာက္တိုင္း<span style=""> </span>အဲဒီေနရာေလးမွာထိုင္ျပီး အလုပ္လုပ္ရင္လုပ္<span style=""> </span>မလုပ္ရင္ တိမ္တိုက္ေတြ နဲ႕ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြကိုၾကည့္ရင္း……..။<o:p></o:p></span></p><div> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >“ ေအာ္ေနညဳိွေနျပီ ၀င္ေတာ့မယ္ ၊ က်ေနာ္လည္းအိုျပီေသေတာ့မယ္ ဘာရေသးလဲ ဘာလုပ္ေပးခဲ့နိုင္လဲ လူေတြ အတြက္ ဘာခ်န္ထားခဲ့ လဲ၊ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြက<span style=""> </span>က်ေနာ့္ကိုအပါယ္ေလးဘုံမွာ ျပန္ဆံုမလားလို႕ေမးေနတယ္ထင္ရပါ့ ေလ…သာမာန္ပုထုဇဥ္က်ေနာ္ရဲ႕ အျမဲတန္းေနအိမ္က ငရဲ ျပိတၱာ အသူရကာယ္ နဲ႔တိရိစာၦန္ ”<span style=""> </span>ေလ.. အခုလူအမည္ခံတာေတာင္မွ တိရိစာၦန္စိတ္က၀င္ခ်င္ေသး ၀င္လာေသး တယ္ေလ..လာေသးတယ္ ငါကဘာေကာင္ မင္းကဘာေကာင္ အေကာင္ေတြဇာတိျပေသးတယ္ ဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ ကို အျပိဳင္ဆိုင္ၾကြားၾကေသးတယ္၊ ေသရင္အပ္တိုတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ ယူမသြားနိုင္မွန္းအသိ နဲ႕ပင္ ရရွိေနဆဲ အခြင့္ေရး စိးစိမ္ေတြကို မလြတ္တန္းဆုပ္ကိုင္ခ်င္ၾကတယ္<span style=""> </span>ဘာအတြက္လဲေတာ့မသိ လူ႕ဘ၀သရုပ္အစစ္က ဘာလဲ ျမဲေရးလား တည္တန္႕ေရး လား အစဥ္ထာ၀ရလား ၊မသိတာလား သိသိရက္နဲ႕မိုက္ခ်င္တာ လား<span style=""> </span>လို႕ျပန္ေမးေတာ့ မိုက္ေနသူသာ က်ေနာ္ဟာ တကယ့္ကို မိုက္ေနသူေလ ယူေဆာင္သြား လို႔မရတဲ့ အရာ အားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်ုပ္ကိုင္ျပိး ထာ၀ရေနအိမ္မွတ္ေေန သူပါ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >တရားေတာ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို က်ေနာ္တကယ္ျမင့္ခဲ့ျပီလား၊ဆိုတဲ့ေမး ခြန္း ကို ျပန္ေမး မိတယ္၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ေမးရင္းနဲ႔ပဲ စိတ္ကစာေရးေနတဲ့ အေပၚအေတြးေရာက္သြားတယ္ေလ မေရးတတ္ရင္ ငရဲက်မဲ့ အလုပ္က စာေရးတဲ့ အလုပ္ လို႕ေတြးေနရင္း က်ေနာ္ဖတ္ခဲ့ ဘူးတဲ့ အကိုၾကီး မင္းဒင္ရဲ႕ စာတစ္ပုဒ္ကို သတိရ လာတယ္ ဖတ္ဖူးျပီးသားျဖစ္မွာပါ <a href="http://www.mindin.info/search/label/%E1%80%98%E1%80%B1%E1%80%9C%E1%80%AC%E1%80%B7%E1%80%82%E1%80%AB%20%E1%82%8F%E1%80%BD%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B7%20%E1%80%9E%E1%80%B0%E1%80%81%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%B8%20%E1%80%95%E1%80%B6%E1%80%AF%E1%80%BB%E1%80%95%E1%80%84%E1%80%B9">ဘေလာ့ဂါနဲ႕ သူခိုးပုံျပင္ </a>ဆိုတာေလ သူခိုးထက္ပို အျပစ္ၾကီးေသာစာေရးဆရာ မ်ားျဖစ္ခဲ့လွ်င္…ဆိုတဲ့အေတြးကေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္တယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဲလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ပဲ ဖတ္ဖူးတဲ့စာအခ်ဳိ႕ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္ေလ သတိျပဳစရာေပါ့ စာေရးသူတိုင္း စာေရးခ်င္သူတိုင္း သတိထားစရာပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မိမိကိုယ္တိုင္လည္းအျမင္မွားေန၏၊(မိစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေန၏) ၊သူတပါးတို႕အားလည္း မိမိလိုအျမင္မွားေအာင္ မစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေအာင္ ေရးသား ေဟာေျပာ ထုတ္ေ၀၏ <span style=""> </span>ထိုသူမ်ဳိးသည္ေသလွ်င္ဧကႏၱ အပါယ္ငရဲသို႕သာ က်ရေပသည္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style=""> </span>(ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္၊ဒိဗၺစကၡဳညာဏကထာ၊အခန္းျမန္မာျပန္)<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >စာေရးသူလိုမ်ဳိး ေတာမေရာက္ေတာင္မေရာက္စာေရးသူေတြ ေသခ်ာသေလာက္ေရာက္မဲ့ေနရာေပါ့ ၊ျပီးေတာ့ေရး ခ်င္တာကလည္း ဘာသာေရး ဆိုေတာ့ ေရးရမွာ လည္း ခပ္တြန္႔တြန္႔ ၊ခက္တာက ျပန္ေျပာျပခ်င္တာလဲ အလြန္..အင္း…..ဆရာၾကီး လုပ္တာ မဟုတ္၊ ၀ါသနာကိုယ္တိုင္က ကိုယ္သိသလိုသိေစခ်င္တာ ကိုယ္ကစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ေလာက္ဖတ္ၾကည့္ ေကာင္းရင္ လက္တို႕ တတ္သူ ဆိုေတာ့ လည္း အခက္သား။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ ပဲဆရာေတာ္အေခၚ ခိုင္း တယ္ ဆိုျပီး ေရျမစ္ၾကီးဆရာေတာ္ ေလး က ေျပာေတာ့ ဆရာေတာ့္ ေနာက္က ခပ္ခြာခြာ လိုက္ရင္း ဆရာေတာ္သီတင္းသုံးရာေက်ာင္း ေတာ္ဆီ လိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ သံဃာေတာ္နဲ႕ ပခုံးခ်ငး္ယွဥ္လိုက္ရဲေသာသတၱိ က်ေနာ့္မွာ မရွိ။ ဒီေနရာမွာ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အဆံုးအမ ကိုသတိရတံုး ျပန္ ေျပာရရင္ရင္…..။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဘုရင္သားကို ပါးစပ္နဲ႕အေစာ္ကားရင္ လွ်ာအျဖတ္ခံရမယ္၊ လက္နဲ႔၇ိုက္ပုတ္မိရင္ လက္အျဖတ္ခံရမယ္၊ ေျခနဲ႕ ခတ္မိရင္ ေျခအျဖတ္ခံရမယ္၊ ဒီထက္ပိုဆိုးရင္ အသတ္ခံရမွာပဲ..အခုသံဃာေတာ္ဆိုတာ၊ ရဟန္းဆိုတာ ၊ ဘုရင္သား ထက္ျမင့္တဲ့ ျမတ္တဲ့ ဘုရားသား..ဒီေတာ့ ျပစ္မွားရင္ဘာ ျဖစ္ မလဲ..စဥ္းစားဗ်ာ တဲ့ေလ ၊ အက်ယ္ကိုသိခ်င္သူမ်ားကေတာ့ ေဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ သံဒိ႒ိက တရားေတာ္မ်ား ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာ ဖတ္ရွဳ ၾကည္ညိဳနိုင္ၾကပါ တယ္ ခင္ ဗ်။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေနာက္ေတာ္က လိုက္ရင္း၊ ေက်ာင္းေတာ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ကစကားျမည္စ ေျပာေနၾကျပီ က်ေနာ္လည္း အလိုက္တသိနဲ႕ ဘုရားကို ဦးခ်ျပီးဆရာေတာ္ေတြကို ဦးခ် လိုက္တယ္ ေနာက္ေတာ့ ၀တ္ျဖည့္ဖို႕ ဖ်ာခင္း ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ေနရာယူရင္း ..မိန္႔လိုက္ပုံက….။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သားအငယ္ေရ…ငါတို႕သာသနာေတာ္ၾကီးအတြက္၊ ငါတို႕အား လံုးမွာတာ၀န္ရွိတယ္ လုပ္လည္းလုပ္ရမယ္ ဒါေပမဲ့ သတိထားရမွာက ဘာသာျခားထက္ျပဳမေရာင္နဲ႕ဖ်က္တဲ့ ပုဂၢဳိဳလ္ေတြကြဲ႕၊ျပီးေတာ့ အစဥ္အတိုင္းသြားရမဲ့ ဟာကိုေက်ာ္သြားေနတာေတြ႔ရတယ္ အဲဒီလိုေက်ာ္သြားေနတာဟာ အလုပ္ခြင္မွာ လည္း အေနွက္အယွက္ပဲ၊ တို႕မ်ား မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး ေဟာထားတာရွိပါတယ္၊ ေသခ်ာမွတ္ေနာ္..ခႏၶာ၊ အယာတန၊ ဓာတ္၊ျပီးေတာ့ သစၥာ ေနာ္မွ ပဋိစသမုပၸတ္ ေနာ္၊ အခု က လာတာနဲ႕<span style=""> </span>ဘာတဲ့တန္းျပီးပဋိစ လိုက္ၾကေရာ၊ ေအာက္ေျချပတ္ေနၾကတာပါ၊ တကယ္တန္း က ခႏၶာက စရမွာဗ်၊ဒီခႏၶာၾကီးရဲမျမဲပုံဆင္းရဲပုံကို အေသခ်ာကို၊ ပိုင္းျခားသိထားရမွာဗ်၊ေနာက္ အတြင္းအာယတနနဲ႔အျပင္အာယတနအလုပ္လုပ္ပံုကို မျမဲတရားနဲ႕ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ မဟုတ္ရင္ဓာတ္ကိုၾကည့္၊ပိုျပီးရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့ ခႏၶာမွာ သစၥာဆိုက္ေအာင္ သိ ေနာက္ျပီး အာယာတနမွာ သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ သိ၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္မွာသစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ၾကည့္ အဲ လိုမျမဲဆင္းရဲ ရတဲ့ အေၾကာင္းက်ဳိးေတြရဲ႕ အေျဖက ပဋိစၥသမုပၸတ္ မွာၾကည့္ ဒါမွ တကယ့္ကို ဆရာေတာ္ၾကီး အလိုတိုင္း ကိုယ္ေတြ႔နား လည္မွာ ဗ်။ သစၥာနဲ႕ ပဋိစၥသမုပၸတ္ကတြဲေနမွ ဗ်။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >တင္ပါ့ဘုရား..ဟု၀န္ခံ ခ်ိန္မွာပဲ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ေတာ္မူ လွျပီးျဖစ္တဲ့ဆရာေတာ္ ၾကီး ကိုၾကည့္ရင္း သံဃဂုဏ္ ကိုဆင္ျခင္မိေနသလို ေနာ္တရားမော ခင္မွာ ခုနက ဆရာေတာ္ၾကီး ေျပာတဲ့ တရား သေဘာ ကိုေတြးရင္း အင္းမဆရာေတာ္ၾကီး (မွတ္ခ်က္ - ရေ၀ႏြယ္အင္းမဆရာေတာ္မဟုတ္ပါ) သိမ္ေတာင္အင္းမ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ မိန္႔ေတာ္မူ ခ်က္အခ်ဳိ႔ ကိုျပန္ျပီးသတိရမိပါတယ္ေလ..ဒီလိုပါခင္ ဗ်။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >၀ိပႆနာပညာဆိုတာ၊လူသာမန္၊နတ္သာမန္၊ပုထုဇဥ္သာမန္တို႕မၾကံအပ္၊မၾကံစည္နိုင္ရာ၊၀ရဇိန္မိုးၾကိဳးစက္သြားပမာ စိႏၱမယပညာ၊၀ဋ္ဒုကၡကိုကုန္ခန္းေစရာ၊တိဟိသ္ပုဂၢဳိလ္တို႕နဲ႕သာထိုက္ရာ၊တန္ရာ၊ၾကံစီရာျဖစ္ေသာ သည္၀ိဇၹာ လမ္းၾကီးသည္…..တဲ့ေလ၊ အက်ယ္သိခ်္သူမ်ားအတြက္ က်မ္းက<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဓမၼစၾကၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ပထ၀ီဓာတ္နဲ႕ညဏ္ကိုးလြာေခၚ ၀ိပႆနာ လုပ္ထံုး က်မ္း ကိုၾကည့္ၾကပါ ခင္ ဗ်။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဲဒါေပ မဲ့ က်ေနာ္တို႕က<span style=""> </span>တိဟိတ္ဒြိဟိတ္ လား ကိုယ့္ ဘာသာကိုယ္မသိနိုင္ေတာ့ အလုပ္ကို တကယ္ အပ္ခ်မွတ္ခ် လုပ္ရမွာေလ။ လယ္တီဆရာေတာ္ ၾကီးရဲႈ အဆံုးအမ အတိုင္း ေပါ့ေလ တိဟိတ္၊ဒြိဟိတ္ ၀ိစၦိကိတ္ ေဘး ခ်ိတ္ ထား ပါဘိတဲ့ေလ၊ အင္းမၾကီးဆရာေတာ္ရဲ႕ၾသ၀ါဒကို ျပန္ေျပာျပမိတာက တရားေတာ္ရဲ႕ ေလးနက္မႈသေဘာကိုသိေစခ်င္လို႕၊ျပီးေတာ့တရားေတာ္ကိုလြယ္လြယ္ လုပ္ေနၾကလို႕ပါ၊ျဗဟၼဇာလာသုတ္ျမန္မာ ျပန္ဖတ္ဖူးသူတိုင္သိမ်ာပါ…..“ <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါဘုရားထိုးထြင္သိျမင္ေသာတရားတို႔မွာ နက္လည္းနက္နဲ၏ ျမင္လည္းျမင္နိုင္ခဲ၏ ထိုးထြင္းျပီးလည္သိနိုင္ခဲ၏၊ တည္လည္းတည္ျငိမ္လြန္းသည္၊ မြန္လည္းမြန္ျမတ္သည္၊ အေတြးေခၚသက္သက္ျဖင့္လည္း မွန္ကန္စြာမျမင္နိုင္၊ သိမ္လည္းသိမ္ေမြ႔လွ၏ ပညာရွိသူမွသာအရသာခံနိုင္ေပမည္…ဆိုတဲ့ ျဗဟၼဇာလသုတ္ျမန္မာ ျပန္ထဲက တရားေတာ္ ကို ေျပာေနသလိုပါ ဗ်ာ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >စာကရွည္ေနလို႕ ခဏနား ပါ့မယ္ ။ေနာက္ လာမဲ့ အပိုင္း(၃)မွာ လည္း ၾသ၀ါဒေတာ္တခ်ဳိ႔နဲ႕ သရဂုံ က်င့္စခန္း နိဒါန္း ကို ျပန္ျပီးေဖါက္သည္ခ်ပါ့မယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေလးစားစြာျဖင့္<span style=""> </span>ဥပသကာ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2453237649168393091?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>luminnkhaunghttp://www.blogger.com/profile/01680180875293740092noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-86825364036954143012009-06-01T06:07:00.000-07:002009-06-01T13:25:16.937-07:00<div style="text-align: justify;">တေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္း ထဲမေရာက္ ေရာက္ ေအာင္သြားမယ္ ဆိုျပီးသြားေတာ့ လည္း၊ မဖူးျမင္ရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆီ ေရာက္ျဖစ္တယ္ အလုပ္ေေတြမ်ားေနတဲ့ ခုတေလာက စိတ္ထဲမွာျငီးစီစီၾကီး ခံစားေနရသလို၊ ကိုယ္ေရးတဲ့ကဗ်ာ ကိုယ္ျပန္ဖ်က္လိုက္ရတဲ့ ခံစားမႈအသစ္က၊ က်ေနာ့္ရင္ကို ထပ္ျပီးဖို႕လိုက္ေတာ့၊ ဦးေနာက္ၾကီး ထူသြားသလို ႏွလံုးသားလည္း ထူသြားတယ္ဆိုပါေတာ့၊ ငယ္တံုးက ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ သူမ်ားေျပာတာ မခံခ်င္လို႕ စာ…စာ…..စာ.. ေတြခ်ည္းျဖစ္လာေတာ့ ဦးေနာက္က ထူထံုထိုင္းၾကီး ျဖစ္လာတယ္၊ အခု လည္း သူမ်ားရမ္းတာ မခံခ်င္လို႕ ကဗ်ာကို ျပန္ဖ်က္လိုက္ရေပမဲ့ ႏွလံုးသားက ထူျပီးထံုေနတယ္၊ ခံစားခ်က္မဲ့ေနတဲ့ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လိုပဲ၊ အစစအရာရာကို ေၾကာက္ျပီးေနရတဲ့ဘ၀၊ ၾကာေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မုန္းလာတယ္.. တကယ္၊ စိတ္ထဲေလမဲ့အစား တခုခုလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊ ဘုရားမွာ လွဴထားတဲ့ သကၤန္းတစ္စုံကို ယူျပီး ေတာရေက်ာင္းထဲကို ၀င္သြားတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ဒီသကၤန္းတစုံက ၀ယ္ထားတာ ၾကာပါျပီ၊ က်ေနာ္က သူ႕အတြက္ေပါ့ေလ… အနစ္နာခံေနသူ အတြက္ေပါ့ေလ၊ အလွဴလုပ္ေပးေနၾက၊ အဲလွဴမယ္ဆိုျပီးေတာ့ ၀ယ္ျပီး အိမ္ကဘုရားမွာ အရင္ကပ္ျပီး ထားခဲ့တာေလ။ သြားမယ္လုပ္လိုက္.. မျဖစ္လိုက္နဲ႕၊ သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေ၀းပါဘူး တရက္ေလာက္ ေနခ်င္ေသးတယ္၊ တညေလာက္ ဆရာေတာ့္အရိပ္မွာ ခိုခ်င္ေသးတယ္၊ အလုပ္ခြင္ထဲ မရွင္းတာေတြ ေမးခ်င္ေသးတာကိုး၊ အခုေတာ့လည္း ရက္ျခင္းျပန္ပဲ သြားမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊ သကၤန္းပိုက္ျပီးေတာ့၊ ဟန္ေဆာင္မႈကင္းရာ၊ မာယာမဲ့ရာ၊ သစၥာရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္ကိုပဲ လွမ္းျဖစ္တယ္ေလ။<br /><br />ေက်ာင္းထဲေရာက္ရင္ က်ေနာ္ ကခေလးျဖစ္ျပီ၊ ဆရာေတာ္ေရးခ်ဳိးဖို႕ ေရခပ္ေပး၊ ဆြမ္းစားဖို႕ ဆြမ္းကပ္ေပး၊ ဆရာေတာ္စားျပီး ခ်ေကၽြးတာကို စားျပီးေတာ့ ေန႔လည္ က်ိန္းေတာ္မူခ်ိန္ ဆိုရင္၊ အနားမွာထိုင္ျပီး ၀တ္ျဖည့္၊ ေမးခ်င္ရာကိုေမး၊ အားမနာတမ္း ေထာ့ျပီးကေလွာ္ျပီးေမး၊ ညဖက္က်ေတာ့ ဆရာေတာ္နဲ႕ အတူအလုပ္လုပ္၊ မဟုတ္ရင္လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ ဇရပ္ေပၚျဖစ္ျဖစ္ သိမ္ထဲျဖစ္ျဖစ္လုပ္၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ အဆဲခံ အအိပ္မက္ရင္ မနက္က်အဆဲခံ၊ ဘယ္လိုဆဲလဲ သိလား၊ “နင့္ရုပ္ကေလ.. အိပ္ေနလိုက္တာ၊ ငရဲမီးနဲ႕ထိမွ အသိတရားရျပီး နိုးမဲ့ရုပ္”၊ အဲ.. မအိပ္ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိုင္ မနက္က်ရင္ ေျပာလိမ့္မယ္.. ေတာ္တယ္ ဘုရားကို ပါးစပ္နဲ႕မခ်စ္ဘူး၊ လက္ေတြ႔ခ်စ္တယ္.. သာဓုေခၚတယ္ဆိုပဲ။<br /><br />က်ေနာ္ အိပ္မအိပ္ ဘယ္နည္းနဲ့သိလဲလို႕ ေမးေတာ့၊ နင့္အရလားဆိုျပီးေတာ့.. ေငါက္တာခံရဘူးသဗ်၊ ေငါက္ေတာ့လည္း ခံရတာေပါ့၊ နင္သိခ်င္ နင္လုပ္မွ ရတဲ့တရား၊ ငါငွါးလို႔မရဘူးဆိုပဲ။ ျပီေတာ့ ဘာေျပာလဲမွတ္.. တခါတည္းမွတ္ေအာင္ ဆုံးမတတ္တယ္၊ ေျပာျပရဦးမယ္… တစ္ခါေတာ့ စာေရးဆရာဆိုတဲ့၊ သူတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းထဲလာျပီး ဆရာေတာ္ ၾကီးကိုလာ ဖူးတယ္၊။ ဘာေတြေရးလဲဒကာ လို႕ေမးေတာ့၊ ဘာသာေရးပါ ဘုရားတဲ့… ဆရာေတာ္က ဘာေျပာလဲ သိလား၊ “သူမ်ားေရး ျပီးသာဟာသာ မကူးခ်နဲ႕ တရားေတာ္ကို ကိုယ္သိတဲ့ အတိုင္းေရး၊ ငါသာဓုေခၚတယ္၊ အခုေခတ္က ေရွးဆရာေတာ္ၾကီီးေတြ ေရးတာကူးခ်၊ ျပီးေတာ့ ဆရာလုပ္တာ မ်ားေတာ့ ခက္တယ္ကြယ္” ဆိုျပီး ျငီးေတာ္မူတယ္၊ က်ေနာ္ ဘေလာ့ေရးတယ္ဆိုတာ ဆရာေတာ္သိေတာ့၊ “ေဟ့.. သားအငယ္ေရ နင္ကူးခ်မယ္ဆို ငါ့ဆီ စာအုပ္ေတြ လာယူ” တဲ့ေလ။ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ႕ မိန္႔တယ္.. ေနာက္ထပ္ ဆက္ျပီး မွတ္စရာ ေကာင္းလြန္းလို႕ ဆက္ျပီးေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ “က်မ္းဆိုတာ၊ ကိုးကားခြင့္၊ မွီျငမ္းခြင့္ပဲ ရွိတာပါ၊ တခါတည္း အျပီးသတ္ ခိုးခ်ျပီး လူေတြကို ျပန္ေျပာရင္၊ နာဖူးထပ္မံဆိုေပမဲ့လည္း ခဏ ခဏဆို လူေတြက ထပ္မမံခ်င္ေတာ့ဘူး” တဲ့ေလ။<br /><br />စကားေတြက ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ ျဖစ္ကုန္ပါျပီေလ၊ တကယ္ေျပာခ်င္တာက၊ တစ္ေန႔တည္း၊ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာ၊ ေနလႏွစ္ပါးကို တစ္ျပိဳင္တည္း ေတြ႔လိုက္ရတဲ့၊ က်ေနာ့္ အေၾကာင္း ျပန္ေျပာခ်င္လို႕၊ ေရးမိတာက တစ္ျခား ဥပါသကာတို႔ ေတာ္လိုက္ပုံမ်ား လက္ဖ်ားခါေလာက္ ပါရဲ႕ေနာ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ.. အဲက်ေနာ္ ေက်ာင္းထဲေရာက္ေတာ့.. ယဥ္ေငး ဆရာေတာ္ၾကီးပါ ေရာက္ေနတာကို ဖူးေတြ႔လိုက္ရတာ.. စိတ္ထဲ ၀မ္းသာလိုက္တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့.. သူေတာ္ေကာင္း အရိပ္ေလ၊ ဒီဆရာေတာ္ၾကီး ႏွစ္ပါးလံုးကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ဆီမွာေတာ့ ပဋိပတ္ထိပ္ေခါင္ပါ၊ က်ေနာ္တို႕ ေဒသမွာေပါ့ေလ၊ ေရာက္တာနဲ႕ ဘုရားကိုဦးခ်ျပီး ဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးလံုးကို ဦးခ်ျပီးသင့္တယ္။ ေနရာမွာပဲ တရားနာလိုက္မိတယ္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးက အနားလာဖို႔ မိန္႔တဲ့အခါေတာ့ အနားသြားျပီး ၀တ္ျဖည့္ေနမိတယ္ေလ၊ ၀တ္သာ ျဖည့္ေနရေပမဲ့ စိတ္ထဲမေကာင္းဘူး၊ က်ေနာ္ အသံဖမ္းခ်င္ေနတာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာေနၾကတာကို၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္ပုံလည္း ရိုက္ခ်င္တယ္၊ မွတ္တမ္းေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဥပါသကာသည္ ဥပါသကာသာမို႕၊ ၀မ္းနည္းမိ ေနတယ္ေလ၊ က်ေနာ္ မ၀ယ္နိုင္တဲ့ဟာအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ယုံပဲေလ။<br /><br />တရားေဟာခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားမို႕ အလုပ္အေၾကာင္း ကို မွတ္တမ္းတင္ နာယူခ်င္တာေတာ့ အမွန္၊ အဲလိုေျပာရက္ကေန.. ဒီည ေက်ာင္းမွာအိပ္ေနာ္၊ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးနဲ႕ အကုသိုလ္ မ်ားမေနနဲ႕” လို႕ ေတာရ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ေတာ့ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ မဆန္းေတာ့၊ ဆရာေတာ္ သိခ်င္ရင္ သိနိုင္တဲ့ သူမွန္း က်ေနာ္ သိေနတာ ၾကာပါျပီေလ။ အင္း ညက်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ တရားေတြ အမ်ားၾကီး နာရဦးမွာကိုေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္ဗ်ာ.. ညကနာတဲ့ တရားကုိေတာ့ လာမဲ့ပို႕စ္မွာ ေျပာပါ့မယ္ေနာ္။<br /><br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />ဥပါသကာ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-8682536403695414301?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-49264189302743975282009-05-25T06:25:00.000-07:002009-05-25T06:36:23.574-07:00အခုတေလာက စာေရးမလို႕ လုပ္ လိုက္၊ အလုပ္ကေပၚ လာ လိုက္နဲ႕ မေရး ျဖစ္ ဘူးေလ၊ေက်ာင္း ဖြင့္ခ်ိန္ေလ…။ ခေလးေတြေက်ာင္းအပ္ရေတာ့မယ္၊တြယ္ရာမဲ့ေလးေတြအတြက္အလုပ္နဲနဲပိုလုပ္ရတာေပါ့ေလ၊ေမာေတာ့ေမာတာ ေပါ့ေလ၊ အဲ လိုေမာတိုင္းမွာ ေတာ့၊ အသဲထဲ သိမ္းထားတဲ့ ဓားနဲ႕ တရား ကို ဆြဲတင္ လြင့္ ထုတ္ရင္း အေမာ ေျဖေနရပါ့ေလ။<br /><br />“ ဓါး” တဲ့ ဗမာတိုင္း<br /><br />မကင္းၾကပါဘူးဓါးနဲ႕၊ရာဇ၀င္မွာလည္းဓါးေတြရွိခဲ့ၾကတာပဲေလ၊ဓားနဲ႕ပတ္သက္တဲ့စာအုပ္က်ေတာ့ အရွားသားဗ်၊က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ၊ ဆရာမင္းေဆြရဲ႕“ဓါး”၊ ေနာက္ျပီးဆရာမင္းယကၡရဲ႕“ဓါး”၊၊ အဲနာ မယ္တူ အေၾကာင္းရာမတူေပါ့ေလေနာ္၊ ထည့္မယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ေတာ့ဆရာစန္းသမိန္ရဲ႕၊ ျမန္မာ့ေသြး၊ျမန္မာ့ဓါး၊ ျမန္မာ့စစ္ပညာ၊ လည္း ထည့္ လို႔ရ တာေပါ့ေနာ္။<br /><br />တခ်ိန္တံုးက က်ေနာ္တို႔မွာလည္း ဓါးတလက္ ရွိခဲ့ ဘူး ပါတယ္၊စာေရးတဲ့အခါလဲဒီဓါးပါတယ္၊ထမင္းဟင္းခ်က ္ေတာ့လည္း ပါတယ္၊ေတာ္ခုတ္ခ်ဳံရွင္းေတာ့ လည္း ဒီဓါးကို ခ်န္မထား ခဲ့ ဘူး၊ေပ်ာ္စရာေကာင္း လြန္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ လည္းဒီဒါးကိုလက္မွာကိုင္းထားေနခဲ့ၾကတယ္၊ ၀မ္းနည္းစရာၾကံဳ့ လာေတာ့ လည္းဒီဓါးတစ္လက္ ကိုပဲက်ေနာ္တို႕ စုေပါင္းကိုင္ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္၊အဲ..က်ေနာ္တို႔ဆိုတာက၊ အခုစာေရးဆရာေတြအျဖစ္၊ကဗ်ာဆရာေတြအျဖစ္ အခိုင္မွာရပ္တည္ေနၾကတဲ့၊ စာေရးဆရာဒါရိုက္တာ ခ်ဳိတူးေဇာ္၊ ကဗ်ာဆရာM ေဇာ္ေနာင္၊ ကဗ်ာဆရာ ဆည္းဆာ<br />တို႕ပဲေလ၊ ဘုရာၾကီး၀င္းအတြင္းမွာ လည္း ဒီဓါးပါတယ္၊ေနာက္ဆံုးေလထန္ကုန္း ကိုေရာက္ လာတယ္၊ အခုေတာ့ အသဲ ထဲမွာ ပါ။ အဲဒီဓါးက “ ကဗ်ာဓါး” ပါဗ်ာ။ တလြဲမေတြးပါနဲ႕။<br />မူလကဗ်ာပိုင္ရွင္ေတာ့ က်ေနာ္မမွတ္မိေတာ့ပါဘူးခင္ဗ်၊က်ေနာ့္ညံ့လို႔ပါ၊ က်ေနာ္ေရးတာမဟုတ္ဘူး၊ ကဗ်ာရွင္ကို ကိုေဇာ္ၾကီးေျပာျပေပမဲ့ က်ေနာ္မမွတ္မိေတာ့ပါ၊ ကဗ်ာနာမယ္က ….။<br /><br />သံမဏိဓါး<br />မီးျပင္းနဲ႔တိုက္၊တိုက္ျခင္တိုက္။<br />ေပမွာတင္ထု၊ထုခ်င္ထု၊။<br />မီးျပင္းတိုက္ရင္၊ရဲနီလာမယ္။<br />ေပမွာထုရင္၊က်စ္မာလာမယ္။<br />သံမဏိဓါး၊ေၾကမသြားဘူး<br />နာနာထုေလ၊ဓါးေကာင္းေလ…ေဟ့။<br /><br />အဲဒီကဗ်ာေလး ဟာ၊က်ေနာ္တို႕ ႏွလံုးသားထဲက “ဓါး” တစ္စင္းေလ။<br /><br />ျပီးေတာ့တရားတစ္ပုဒ္ပါ၊က်ေနာ္အသက္ကေလးနည္းနည္းရလာေတာ့တရားေတြနာျဖစ္တယ္ေလ၊ဆရာသမားတြကလည္း သင္ၾကတာေပါ့၊က်ေနာ္ဟာက်ေနာ့္ဆရာေတြရဲ႕ခပ္ညံ့ညံ့တပည့္တစ္ေယာက္ေတာ့ျဖစ္တန္ေကာင္းပါရဲ႕<br />အရမ္းအလုပ္လုပ္တတ္ၾကျပီးအၾကင္နာၾကီးတဲ့ဆရာေတြၾကားမွာ၊က်ေနာ္ေနခဲ့ရဖူးေပမဲ့က်ေနာ္ဟာဇြန္းတစ္ေခ်င္းပါဗ်ာ…အညိွတက္ေနတဲ့ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းပါ။<br />အာလံုးသိတဲ့တရားတစ္ပုဒ္ပါ၊ ေက်းဇူးရွင္ေတာင္ျမိဳ႕ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕တရာေတာ္လို႔ပဲေျပာခြင့္ျပဳပါ..အဲဒီတရားေတာ္တစ္ပိုဒ္ကို၊ က်ေနာ္တို႕ကမာၻေအးမွာရြတ္ခဲ့ၾကဖူးတယ္၊ေအးရိပ္ေခ်ာင္မွာရြတ္လဲ့ၾကဖူးတယ္၊ပါရမီစာေပနဲ႕ဗုဒၶအသံ စာေပမွာလည္း ရြတ္ဆိုခဲ့ ဖူးပါတယ္၊ ဘဘဦးေ႒လိွဳင္က အသံခ်ဳိေလးနဲ႕ရြတ္တယ္၊ ဘဘဦးေရႊေအာင္က<br />ေလသံတိုးသက္သက္ေလးရြတ္တယ္၊နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီးကေလသံမွန္နဲ႕ ရြတ္ခဲ့တယ္၊ အဲဒါေပမဲ့<br />ဒီတရားေတာ္းေလးရြတ္သူတိုင္းက လက္အုပ္ေလးေတြခ်ီလို႕..အရမ္းပင္ပန္းေတာ္မူတိုင္းရြတ္ခဲ့ၾကတယ္၊<br />အခု လည္း သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြပင္ပန္းေနၾကျပီဟုတ္၊ရီတ္ၾကည့္ပါဗ်ာ..ေဟာဒီတရားေလး…။<br /><br />ဗုဒၶျမတ္စြာေလာင္းလ်ာတံုးက<br />ေနာက္ဆံုးအထိပါရမီ<br />လူနတ္မ်ားစြာခ်မ္းသာေရးတြက္<br />အသက္ေပးလို႕က်င့္ခဲ့သည္။<br />ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာအတြက္မို႕<br />ငါပါအသက္ဆံုးေစမည္၊<br />ေနာက္မဆုတ္ေပါင္ခုလိုေတြးလို႕<br />ကုသိုလ္ေရးမို႕ၾကိဳးစားမည္။<br /><br />ၾကိဳးစားလိုက္ရေအာင္ ဗ်ာ…<br /><br />ေလးစာစြာျဖင့္ ဥပသကာ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4926418930274397528?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-18157036302457652372009-05-17T03:54:00.000-07:002009-05-17T04:02:44.539-07:00အေမနဲ႔ ပတ္သက္ လာ ရင္ေတာ့ေရးစရာအေတာ္ ရွိတယ္ လို႕ေျပာရမွာပါ။ဟုတ္ပါတယ္ ေလ မိန္းမသာတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ရပ္တည္မႈဟာ၊ေယာက်္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ရပ္တည္မႈထက္ပိုျပီးဂရုစိုက္ရတယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္တယ္ေလ၊ အထူးသျဖင့္ ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုကေပါက္ဖြား လာ တဲ့မိန္မမသားတစ္ေယာက္ ေပါ့ေလ၊ ျပီးေတာ့ ရုပ္ရည္ လည္းရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ အႏၱရာယ္ အေတာ္ ၾကီးတယ္ လို႕က်ေနာ္ထင္ပါတကယ္ေတာ့ အေမ့စိတ္ရင္းကျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းခ်င္တာပါ၊အဲ..ဒါေပမဲ့ကံတရားကအေမ့ကိုအဲလိုျဖတ္သန္းခြင့္မျပဳခဲဘူးလို႕ထင္ပါရဲ႕၊အေဖဆံုးကတည္းကအေမဟာဘ၀ကိုအရွံးမေပးတမ္းရင္ဆိုင္လာခဲ့တာ၊က်ေနာ္တို႕အရြယ္ေရာက္တဲ့အထိပါပဲ၊..အေမ့အေၾကာင္းကိုေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊က်ေနာ့္ အေနနဲ႕အဖြားပနး္ယုံအေၾကာင္းကိုလည္းေျပာ မွျဖစ္မွာပါ၊ အေမနဲ႕ အဖြားပန္းယုံကဆက္စပ္ေနတဲ့ဘ၀တစ္ခုေလ၊။<br />အဖြားပန္းယုံဆိုတာက၊အဖိုးေနာက္ကိုပါလာတဲ့၊အဘေဒါင္းရဲ႕ဘ၀ၾကင္ေဖၚပါ၊နဲနဲေတာ့သီးခံပါဗ်ာ..ရႈပ္သလိုျဖစ္ေနေတာ့..က်ေနာ္တို႔ အဖိုးက မန္းဇာတိ…ေအာက္ျပည္လို႕ ေခၚတဲ့က်ေနာ္တို႕ေနရာကို..အျခေနရေျပာင္း လာေတာ့၊ အဖိုးနဲကေသတူရွင္မကြာ၊ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးမွာတိုက္ခဲ့တဲ့အဘေဒါင္းလည္း လိုက္လာတယ္၊ အဲဒီေတာ့..အဘရဲ႕ဇနီးအဖြားပန္းယုံလည္း ပါလာတယ္၊က်ေနာ္တို႔ဆီမေရာက္ခင္ေတာ့၊ရန္ကုန္၊ေမာလျမိဳင္၊ေရး ေတြမွာခဏစတည္းခ်ခဲ့ေသးတယ္၊..အဲလိုအဖိုးေနာက္ေတာက္ေလွ်ာက္ပါခဲ့တာဆိုေတာ့၊က်ေနာ္တို႕မိသားစုစာရင္းသြင္းရမွာပဲေလ။က်ေနာ္ေျပာတဲ့အဖိုးေတြအားလံုးမွာထိုးကြင္းေတြရွိတယ္၊ေသွ်ာင္နဲ႕ပဲသက္ထက္ဆံုးေနသြားၾကတယ္။ေဘာင္းဘီအရွည္၀တ္ေတာ့ လည္း၊က်ေနာ္တို႕ရွမ္းတိုင္းရင္းသားေတြ၀တ္တဲ့ေဘာင္းဘီအရွည္မ်ဳိးေတြ…ျပန္ျမင္ၾကည့္တယ္..အဖိုးနဲ႕အဘေဒါင္းတို႕ကို၊ေသွ်ာင္တေစာင္းနဲ႕ေဆးတံနဲ႕၊ေနာက္ျပီးေတာ့ထိုးကြင္းေတြနဲ႕၊အဖိုးကသူ႕ေဆြမ်ဳိးေတြအေၾကာင္းကိုသိပ္မေျပာခ်င္..ေမးရင္လည္းမၾကိဳက္ေတာ့၊က်ေနာ္တို႔မေမး၊အဘေဒါင္းကိုေမးေတာ့လည္း...“ေျမးရယ္..နင့္အဖိုးေခါင္းညိတ္မွ..အဘေျပာရဲမယ္တဲ့”ဘာမွန္းက်ေနာ္နားမလည္ေတာေနာက္လည္းမေမးေတာ့၊ အဲစိတ္သာတဲ့အခါေတာ့့ တစြန္းတစေျပာျပတာေတြ လည္းရွိေတာ့ ရွိတယ္ေလ၊…စကားကလိုရင္းမေရာက္ ျဖစ္ေနျပီ ..က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက မဖြားပန္းယုံအေၾကာင္း.. အေမနဲ႔ အေဖညားေတာ့..အေဖကအိမ္ခြဲေနတယ္၊ မိဘကိုအပူမေပးဘူးေပါ့ေလ၊ ဒါေပမဲ့..အဖိုးကဇြတ္ေခၚေနျပီးအဖြားကလည္း ငိုၾကေတာ့ အိမ္ေပၚတက္ေနရတာ၊..အဲဒီမွာ အေမနဲ႕ အဖြားပန္ယုံတို႕ေတြ႔ၾကတာပါ၊..အေမ့ကိုေတာ့အား လံုး ခ်စ္ၾကပါတယ္ ဒါေပမဲ့၊ အေမက က်ေနာ္တို႕အဖြားအစစ္ထက္၊အဖြားပန္းယုံကိုပိုခ်စ္တယ္၊မဟုတ္မခံစိတ္ဓာတ္ျခင္းတူလို႕တဲ့ေလ<br />ထားပါေတာ့ အဲဒီမွာတင္အဖြားပန္းယုံဆီက..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ကာကြယ္တဲ့အတတ္ေတြကို၊အေမရခဲ့တာပါ။<br /><br />“မိန္းခေလးဆိုတာ၊ပန္းတစ္ပြင့္ပါ၊အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ေၾကြမွာပါ၊တခ်ဳိ႕ကေလေခၽႊလို႔ေၾကြရတယ္တခ်ဳိ႕လူေခၽြလို႕ ေၾကြရတယ္။ ဒီေတာ့လူေၾကာင့္ေၾကြတဲ့ပန္းမျဖစ္ေအာင္၊ မိန္းခေလးတိုင္းဟာ၊ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေစာင့္ရတယ္၊ ကိုယ့္ စိတ္ကိုလည္းေစာင့္ရတယ္၊အိေျႏၵေရကိုလည္းေစာင့္ရတယ္၊အဲဒီအေစာင့္သံုးေယာက္သာမရွိရင္၊ဂုမၻလဏ္္တစ္ေထာင္ေစာင့္ေနလဲအလကားပဲ၊ လူေတြေခၽြလို႕ေၾကြတတ္တယ္…အထူးသျဖင့္အရမ္းလွတဲ့မိန္းခေလးေတြေပါ့” <br /><br />(အဖြားပနး္ယုံ)<br /><br />အဲလိုမ်ဳိးအေတြးနဲ႕ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေစာင့္တတ္ေအာင္ဆိုျပီး၊အေမ့ကိုသူနားလည္သေလာက္၊ဆူးထိုးအတတ္၊ပန္းထိုးအတတ္၊လက္ပစ္ဆူးအတတ္ကိုသင္ခဲ့တာပါ၊အေမကလည္းနဂိုလ္ကတည္းက၀ါသနာပါလားမသိ၊အဖြားပန္ယုံခိုင္းသမွ်အကုန္လိုက္သင္ေတာ့တာပဲ၊အတတ္ျမန္တယ္လို႔ေတာ့ေျပာသံၾကားတယ္၊အေမဆူးေပါက္ျပတာေတာ့တခါႏွစ္ခါျမင္ျမင္ဘူးတယ္၊….ျမင္ဘူးတာကလည္းအရမ္းကိုအေၾကာင္းဆံုလို႕ပါ၊ေမးေခါင္းေပၚကဆံထုံးမွာထိုုးထားတဲ့ကိႏၷာရာရုပ္ပါတဲ့ဆံထိုးေလးကိုအဖြားကပဲေပးထားတာပါ၊အဲ….အခုေတာ့မရွိေတာ့ဘူးေလ၊ဒုတိယအၾကိမ္က်ေနာ္တို႔မိသားစုမီးေဘး အသင့္ ခံရမွာပါသြားတယ္တဲ့ ဗ်ာ။<br />ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ..အဲ လိုအေမပါ၊ဒီေတာ့ အေမနဲ႕အဖြားပန္ယုံဟာ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတည္းလို႕ေျပာလို႔ရတာပါ၊ဒီလိုနဲ႕ အေဖဆံုးေတာ့..အေမကေစ်းသည္ေပါ့၊အဲလိုပုဇြန္ေတြငါးေတြ..ေဖါက္သည္ေပးတန္ေပး၊ကိုယ္တိုင္ေရာင္းတန္ေရာင္းျပီးေတာ့၊မနက္(၁၀)နာရီေလာက္ဆိုေစ်းျပန္ျပီးေတာ့ခဏနားတယ္၊ေနာက္ျပီးရာသီေပၚတဲ့အသီးေတြကိုေရာင္းတယ္၊ အထူးသျဖင့္ အခုလိုဒူရင္းသီး၊ မင္းဂြတ္သီးေတြေပၚခ်ိန္ေပါ့ေလ။အေနာက္ဘက္ကမ္းကတက္လာတဲ့ဒူရင္း သီးေတြ၊မင္းဂြတ္သီးေတြနဲ႕ တျခားသစ္သီးေတြကို၊အပင္ရွင္ေတြဆီက၀ယ္၊ျပီးေတာ့ေဖါက္သည္ေပး၊ေငႈြကေတာ့ အေဟာင္းေပးအသစ္ယူတဲ့နည္းနဲ႔အေမေရာင္းတယ္၊။ မိန္ခေလးေတြေတာ္မ်ားမ်ားကအေမ့ဆီကယူေရာင္း ၾကတာမ်ားပါတယ္၊အဲဒီအထဲမွာ..က်ေနာ္တို႔က အစ္မလို႕ေခၚတဲ့ က်ေနာ္တို႔အေမရဲ႕ညီမအငယ္ဆံုး၊ အေဒၚအေထြးဆံုးပါတယ္။အေမနဲ႔ဆိုအသက္က(၁ရ)ႏွစ္ေလာက္ကြာတယ္၊အေမ့ညီမလို႔မေျပာရအေမ့လိုပဲၾကည့္ေကာင္းတယ္ဗ်။အခုထိလည္းေခ်ာတံုးပါ။အေမကေက်ာင္းတက္ခိုင္းတာ..မတက္ခ်င္ဘူးေစ်းပဲေရာင္းမယ္ဆိုေတာ့ လည္း။ အေမကေစ်းေရာင္းသင္ေပးရတာဗ်၊က်ေနာ္တို႕ကေခၚေတာ့ အစ္မတဲ့၊ အဲလိုနဲ႕ အစ္မေစ်းေရာင္းတယ္ဆိုပါေတာ့…။ ညေနေငြရွင္းခ်ိန္ေရာက္တိုင္းအစ္မေငြကလိုေနတယ္၊ အေမကေမးေတာ့ ေစ်းေကာက္ေပးရတာပါလို႕ေျပာတယ္၊ အဲလိုနဲ႕ေနာ္ ေန႔ေတြ လည္းက်ေရာ ေငြကပုိကြာလာတယ္၊အေမေမးေတာ့ေစ်းေကာက္ေပးရတာပဲေျဖေတာ့၊ အေမဘ၀င္မက်၊“အေထြး..နင့္ဟာက မဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္၊ ပထမေန႔က (၅) က်ပ္ကြာတယ္၊ ဒုတိယေန႔မွာ(၁၀) ေနာက္ေန႕ေတြတိုး လိုက္တာ ကေန႕ငါးရကလ္ည္းေျမာက္ေရာ ေစ်းေကာက္ကအစိတ္ေတာင္ျဖစ္သြား လား..ဟ (၂၅) က်ပ္ေပါ့”..အမွန္အတိုင္းေျပာ.. မဟုတ္ရင္ေတာ့ ..ငါျမဴနီစပါယ္ရုံးသြားေမးရလိမ့္မယ္ဟ။ ေျပာေတာ့မွ ကမ္းနားက အထမ္းသမား လူမိုက္ ကုလားမာ မြတ္နဲ႕၊ သူ႕တပည့္ဂြတို တို႕ နဲ႕ အေမထိပ္တိုက္တိုးေတာ့တာ ပဲဗ်။<br /><br />ေနာက္ေန႕လည္းက်ေရာ..အမေစ်းေရာင္းတဲ့ကမ္းနာဖက္ကို…ဦးေလးခ်စ္ေဆြဆိုကၠားနဲ႕မေရာင္မလည္လိုက္သြားၾကည့္တယ္…က်ေနာ္လည္းလိုက္ရတယ္.. က်ေနာ့္ကိုေခၚတာက ထမင္းေကၽႊးမလို႕ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ ဟိုတယ္ေတြမွာ မနက္ကေရာင္းထားတဲ့ ပုဇြန္ဖိုးေတြသိမ္းရင္း ငါးဖိုးေတြေတာင္းရင္း၊ က်ေနာ္က ၀ါဒီးတင္ရတယ္ ဗ်၊ က်ေနာ္ေတာင္ဒီကိစၥျဖစ္ေတာ့ (၅)တန္းေရာက္ျပီ၊..ညီကေတာ့ ဒုတိယတန္းေပါ့၊ ျပီးေတာ့ အဖိုးဆီက၊ အဘေဒါင္းဆီက၊ သတ္ကိုးသတ္တို႕ ေမာင္းကိုးေမာင္းတို႕ေတာင္ ၾကားဖူးျပီး အီးေရာင္၀ါးလုပ္တတ္ေနျပီ။သင္ေပးစရာရွားလို႕ က်ေနာ့္ကို ခဲေပါက္နည္း သင္ေပးတာက.. က်ေနာ့္ဘၾကီး၊ညေနတိုင္း ခဲေပါက္က်င့္ရတယ္။ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာရွိတဲ့ အုန္းမႈတ္ခြက္၊ၾကက္ဥခြံတို႔ေပါ့ေလ၊ ပါရမီပါလို႔လားမသိ..အလြန္စိတ္ရွည္တဲ့ဘၾကီးလက္လန္သြားတယ္။သူပစ္ခိုင္းတိုင္းမထိလို႕ေလ။ထားပါ္ေတာ့ေလ။ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းမွာစိုးလို႔ဆက္ေျပာျပမယ္။<br />အဲဒီလိုအေမသြားျပီးအမေရာင္းတဲ့ဆိုင္နားအေရာက္၊လာပါျပီ..လမ္းသြားရင္ေဆာက္ၾကြေဆာက္ၾကြနဲ႔ရုပ္ရွင္ထဲက လူမိုက္ပုံ၊မရရေအာင္ဖမ္းျပီးေတာ့“ဒီေန႔လည္းအစိပ္ပဲေပးပါ”လို႕ေငြေတာင္းေတာ့…“ဒီမွာဂြတို..နင္ေယာက်္ားမွဟုတ္ေသးလား..မိန္းခေလးတစ္ေယာက္လုပ္အားကိုမိုက္ေၾကးခြဲ၊ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ေနတဲ့အရွက္မရွိေကာင္၊နင္တို႕ အေမေတြအစားငါရွက္လိုက္တာ”လို႕အေမ့ အသံၾကားေတာ့ ဒီလူကရွက္ျပီး အေမ့ဆီကိုအေျပးတပိုင္းနဲ႕၀င္ အလာမွာ… အစကတည္းကျပႆနာျဖစ္ေတာ့ မယ္လို႕သိတဲ့ က်ေနာ္နဲ႕ဦးေလးခ်စ္ေဆြတို႕..ၾကား၀င္လိုက္ပံုက<br />အေမ့ဆီအရွိန္နဲ႕၀င္လာတဲ့…ဂြတိုမ်က္နာကိုဒူရင္းသီးနဲ႕က်ေနာ္ လွမ္းထုတာ..ဒီတခါေတာ့ကြတ္တိ…အား လို႕ေအာ္ျပီးရပ္ေနတံုး၊ဆိုကၠားေပၚမွာ ပါလာတဲ့ ၀ါးရင္းတုတ္နဲ႕ဦးေလးခ်စ္ေဆြက ဒီလူရဲ႕ ပုခံုးကိုျဖတ္ရိုက္ခ်လိုက္တာ…တခါတည္တျခမ္းကိုင္ျပီးပံုအက်၊ နံေဘးကလူေတြ၀ိုင္ဆြဲေပါ့ေလ၊ တခါတည္း ဂြတိုကို သူ႕ဆရာမာမြတ္ဆီျပန္ပို႕……လိုက္ၾကတယ္။ ျပႆနာကေအးျပီထင္တာ ဗ်..မေအးပါဘူး ဗ်ာ၊ ျဖစ္ပုံက..<br />သူ႕တပည့္ခံလိုက္ရတဲ့ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး..ဒီမာမြတ္ဆိုတဲ့ကုလားက.. အေမ့ကိုေတး့ထားတယ္…အေမေစ်းသြားတဲ့ အခ်ိန္ကိုမွတ္ထားတယ္၊ အေမကမနက္ႏွစ္နာရီေလာက္ဆို အိပ္ရာထေစ်းသြားျပီေလ၊ ဒီလိုနဲ႕ မိုးတြငး္တေန႔မွာ၊ အေမရယ္ အမရယ္၊ ျပီးေတာ့ အိမ္နားကေစ်းသည္ေတြစုျပီေတာ့ေစ်းသြား….ကံေကာင္း ျခင္ေတာ့၊ က်ေနာ္တို႕ေက်ာင္းတက္ဖို႕ မုန္႔ဖိုးမေပးရေသးတာ သိရေတာ့ အိမ္ကိုျပန္လွည့္လာျပီး..မုန္႔ဖိုးလာအေပးမွာ၊ အိမ္လမ္းၾကားထဲ မွာ အရိပ္ေတြျမင္ေတာ့၊“ သူခိုးရွင့္…သူခိုး…သူခိုး” လို႕အေမကေအာ္ေတာ့၊ ဒီလူႏွစ္ေယာက္ထြက္ေျပးတံုး မီးသတ္ေတြတျခားေစ်းသြားသူေတြ လမ္းပိတ္ဖမ္းလိုက္ေတာ့ မွ လမ္းမီးေရာင္ေအာက္မွာၾကည့္ေတာ့ မာမြတ္တို႕ ဆရာတပည့္၊ အေမ မသက္ာတာနဲ႕ အိမ္ေဘး လမ္းၾကားကို လူေတြေခၚျပီး ၀င္ၾကည့္၊ က်ေနာ္တို႕ လည္းႏုိး၊ အဖြားလည္း ႏိုးထျပီး မီး ဖြင့္ၾကည့္မွ…ဘုရား… ဘိန္းေတြရယ္ေလ။ ကုိလိုနီေခတ္ကလိုဘိန္းပစ္ တာေပါ့ေလ။<br />အေမေလ..အသားေတြတုန္ေနလိုက္တာ။ေဒါသေၾကာင့္အေမ့မ်က္လံုးမွာအေရာင္ထြက္ေနလားေအာက္ေမ့ရတယ္။ “ဥပေဒနဲ႕ေထာင္သာ မရွိရင္..ငါ့သားေတြသာမရွိရင္ ဒီမွာ မိန္မတစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ကလိန္ေစ့ညဏ္ဆင္ေလာက္ပဲလုပ္ရဲတဲ့ ကု လား ယုတ္ဆရာတပည့္၊ နင္တို႕ လို လူစားေတြကိုေလ၊ငါ ဓါးတလက္အပိုေပးျပီးခုတ္လိုက္ခ်င္တယ္တဲ့”<br />က်ေနာ္လဲ အဲဒီလူေတြနဲ႕ အဲဒီျဖစ္ရပ္ကိုၾကည့္ ျပီး တေယာက္ထဲ လမ္းသြားေနတဲ့ မိန္းခေလးဆိုၾကည့္ေတာင္မၾကည့္မိေအာင္ေနမိေတာ့တယ္.. ဘာျဖစ္လို႕ လဲဆိုေတာ့ မေတာ္တဆ မ်က္လံုးကအနိုင္က်င့္မိေသာ္။ က်န္တာေတြကိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာကပဲ တရားမွ်တစြာရွင္း လိုက္ပါတယ္ ဗ်ာ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1815703630245765237?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-14399407358861998292009-05-12T19:28:00.000-07:002009-05-12T19:33:38.497-07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5COperator%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ႏွင္ဆီအနီေရာင္တစ္ပြင့္ နဲ႔ တူတဲ့ အေမ့ ကို က်ေနာ္ရ ခဲ့ တာပါ၊တကယ္လည္း အေမဟာႏွငး္ဆီအနီရဲရဲနဲ႔တူတဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ၊ အေဖကေတာ့ အေမ့ကိုေျပာဖူးတာ မွတ္မိေနတယ္“ေမွာ္၀င္ႏွင္းဆီတဲ့”ေလ အေဖက မနး္သားဆိုေတာ့စကားတတ္တယ္၊ အေမကေတာ့ ဖြဲ႔နြဲ႔မေျပာတတ္သူ၊ က်ေနာ္တို႔ အေဖဆံုးေတာ့ အေမအသက္က(၃၀) ျပည့္ ယုံေလးတင္၊ က်ေနာ္ဆိုဒုတိယတန္းပဲရေသးတယ္၊ ဆံုးတာကလည္း ေရျခား ေျမျခား မွာဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ဆိုအေဖ့့ံရုပ္ကလပ္ ကိုေတာင္မွ မျမင္ လိုက္ရ ဘူးေလ၊ အေမလိုက္သြားတာေတာ့ မွတ္မိတယ္၊ သိပ္ေတာ့ မၾကာ ဘူး အေမျပန္လာတယ္၊ က်ေနာ္ ထက္ ငယ္ေသးတဲ့ညီေလးအတြက္ အေမအလုပ္ ေတြ လုပ္ ရမွာ ဆိုေတာ့ လည္း၊ အျမန္ျပန္လာ ခဲ့တာ ပဲ ျဖစ္ မည္၊က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းတက္ ေတာ့ အရင္ ကလို အေမ လိုက္ မပို႕ႏုိင္ေတာ့၊ အိမ္နားက ဦးေလးခ်စ္ ေဆြရဲ႕ ဆိုက္ကား ကို လေပး ငွါးျပီးေတာ့ ေက်ာင္း ပို႕ေစတယ္၊ အေမကေစ်းထြက္ ျပီဆိုေတာ့ လည္း အိမ္မွာ က်ေနာ္တို႕က အဖြားနဲ႕ က်န္ ေနရစ္တာ မ်ား ပါတယ္၊က်ေနာ္တို႔ အဖိုးက(အေဖ့ဘက္က) သူ႕ ဆီ လာ ပါ ၊ခေလးေတြ အတြက္ ေထာင့္ ပ့ံ မယ္ လိုံေျပာေတာ့ ၊ အေမလက္မခံ… <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">“သူမ်ားႏွာေခါင္းနဲ႕ အသက္မရွင္လိုတဲ့”ဆႏၵနဲ႔အေမဘ၀ကိုရုံးခဲ့တာပါ၊အဲေျပာရဦးမယ္..အေမကစကားနည္းတယ္ ဗ်၊ မလိုအပ္ရင္ ဘယ္သူနဲ႔ မွမေျပာ၊ ေျပာျပီေဟ့ဆို လည္း ေျပာတဲ့ အတိုင္း လုပ္တာ မ်ားေတာ့ အေမ့ကိုေတာ့ ႏွစ္ ဘက္စလုံးမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးေတြက ရွိန္တယ္..ေစ်းသည္ဆို ေပမဲ့ နုတ္မဖြာ၊ အေရာင္းသြက္တယ္၊ေဖာက္ သည္မွန္တယ၊ ေနာက္ေတာ့ အေမ့လုပ္ ငန္းေတြ ပို လုပ္ လာရတယ္၊..ငါးေတြ ပုဇြန္ေတြ၊ဂဏန္းေတြ၊ ျပည္ၾကီး ငါးေတြေပါ့ ဗ်ာ၊ က်ေနာ္တို႕ ျျမိဳ႕ မွာရွိတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ ဟိုတယ္ေတြ အား လံုးနီး ပါး အေမ့ ေဖါက္သည္ေတြ ျဖစ္ လာတယ္၊ဆိုပါေတာ့… အဲဒါ ကို မေက်နပ္ ေတာ့ အေမနဲ႕ေစ်းေရာင္း ဖက္ လို႕ ေျပာရမဲ့ အေဒၚၾကီး တေယာက္ က အေမ့ ကိုတိုက္တာ… အဲ လို ဗ်၊။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီအေဒၚၾကီးရဲ႕ေယာက္်ားက.. နယ္ေျမလူ မိုက္ ေလ…ေထာင္ ကိုျခင္ ေထာင္မွတ္ေတသူေပါ့၊ ေထာင္ဆိုတာ သူ႕ အတြက္မဆန္းဘူး၊ အေမ့ေဖါက္သည္ေတြဆီသြား..မိုက္ေၾကး ခြဲ၊ ျခိမ္းေျခာက္၊ ..သူ႕ မိန္းမေဖါက္သည္ေတြ ဆိုရင္ ေတာ့ တပည့္တပန္းေတြ အား ကိုးနဲ႕အဆင္ေျပ…ရႊာေတြဖက္ကတက္လာတဲ့ပုဇြန္ေလွေတြ၊ငါးေလွေတြဆို .. အေမ့ ကိုေရာင္းမယ္ဆိုရင္ ခ်ိန္းေျခာက္၊အဲ လို ျဖစ္ေနတာ ၊ဦးေလးေတြ က သိေတာ့ ဒီျပႆနာကိုရွင္းမယ္တဲ့ ေျပာေတာ့၊ အေမ့ကသူကိစၥ သူရွင္း ပါ့မယ္ဆိုျပီးေျပာတယ္၊ အဖိုးက ဘယ္လိုရွင္းမလဲ..ေမးေတာ့.. နည္း လမ္းရွိတယ္တဲ့ေလ..။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲ လိုနဲ႕ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္ ၾကာေတာ့၊ က်ေနာ္နဲ႕ အေမ..အဖိုးရွိတဲ့ ကမ္းနား လမ္း က အိမ္ကိုသြားေတာ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ခုနက က်ေနာ္ ေျပာတဲ့ လူမိုက္ဆို တဲ့လူက<span style=""> </span>မုန္းပ်ားသလက္ဆိုင္နား မွာ ရပ္ေနတယ္..အေမလည္း အဲဒီဆိုင္နား ကိုသြားတယ္၊ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲ မုန္႕ ၀ယ္ ေပါ့ေလ.. ခေလး အေတြးနဲ႔ လိုက္သြားတယ္၊ အဖိုးဆီလာတိုင္းအေမက မုန္႕ ၀ယ္ ေနက်ဆိုေတာ့ ဘာ မွ မျဖစ္ ဘူး လို႕ ပဲ ထင္တယ္ေလ၊ မုန္သည္ ဆီမွာ မုန္႕၀ယ္ေတာ့လည္းေလသံက အေမ့ ထံုးစံ အတိုင္း ေအး ေအး ေလး၊ မုန္႔သည္နား ကို တိုး ျပီေတာ့ မိး ဖို နား မွာ ထိုင္..လိုက္တယ္၊ က်ေနာ့္ ကိုေတာ့ မုန္ံေရာင္းေနတဲ့ အေဒၚနား မွာေနတဲ့၊ က်ေနာ္ လည္း ဘုမသိ ဘမသိအေမခိုင္းတဲ့ အတိုင္းေပါ့ ၊ မုန္႕ေရာင္းေနတဲ့ အေဒၚၾကီးနား ကပ္ေနလိုက္တယ္.. အေမ့ကို ျမင္ေတာ့.. အဲဒီလူမိုက္ၾကီးက အေမ့နာ မယ္ ေခၚျပီးေတာ့… မိုက္မိုက္ရိုင္းေျပာေတာ့ တာ ပဲ… လင္မရွိတဲ့ အတူ ငါ့ ကို ပဲယူ လိုက္ေတာ့ တဲ့ေလ။ အေမျပံဳးေန လိုက္တယ္၊ က်ေနာ္မေက်နပ္၊ အေမျပံုးေနတာကို က်ေနာ္ မေက်နပ္၊ အဲဒီ လူက အေမျပံဳးေနတာကိုျမင္ေတာ့၊ အေမ့နံေဘး မွာထိုင္ခ်လိုက္ျပီး၊ ထိကပါးရိကပါး ေျပာ ဖို႕ စကာား အစ… မီး ဖိုထဲက မီးစြဲေနတဲ့ ထင္း စကို ဆတ္ကနဲယူျပီးမ်က္နာကို ျဖတ္ရိုက္… လိုက္တာ အေရွာင္ ျမန္ေတာ့၊ ရင္ ဖတ္ေပၚ ၾက အေမေလး ေအာ္ ေနတံုး မွာ ပဲ၊ ထမိန္ထဲ လိမ္ယူ လာ တဲ့ဓားနဲ႕ ထိုး။ ေတာ့ ဒီ လူ ေျပး.. မေျပး လို႔ မရ၊ ဆက္တိုက္ ထိုး ခ် လိုက္တာ၊ေနာက္ ေလး ငါး ခ်က္ပဲေလ၊ က်ေနာ္ ဘာ လုပ္ရ မွန္း မသိ ၊ ဟို လူ သိပ္မေျပးနိုင္ ခင္ မွာ ပဲ အေမလိုက္ျပီး ဓားနဲ႕ အထိုး မွာ၊ က်ေနာ္ ဦးေလးေတြေရာက္ လာျပီး အေမ့ ကို ဆြဲ တာ<span style=""> </span>မနည္း ဆြဲရတယ္၊ က်ေနာ့္ အဖိုး က ဘယ္ လို ျဖစ္တာ လဲ ေမးေတာ့“ က်မျပႆနာကို က်မရွင္း လိုက္တာ ပါတဲ” ဒါပမဲ့ ကိုင္း ထားတဲ့ ဓာေျမွင္ ကိုေတာ့ အေမမလြတ္၊ အဲ လို နဲ႕တရားရုံးေရာက္ေတာ့ ..မိန္မသားျဖစ္ ေနတာ ရယ္၊လူ မိုက္ေစာ္ကားတာ ရယ္ကို ရပ္ ကြက္ေကာင္စီေတြက အစ.. သက္ ေသလိုက္ေပး ေတာ့့၊ ေဆးဇိုးေငြ ကုန္ က် ခံယုံ နဲ႕ ပဲ့ပီးသြားတာ ပါ၊ ေနာက္ ထပ္ေစာ္ကားရင္ .. တကယ္သတ္မွာ ပါတဲ့.. တရားရုံးမွာ ကိုေျပာ ခဲ့ တာ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲ လို ေျပာေန လဲ.. “ နင့္ အေမက ျပဳံးျပံဳးေလး ပါပဲ” တဲ့ဦးေလး ကျပန္ေျပာကို မွတ္မိေနတယ္၊ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲ လို ျဖစ္ျပီးေတာ့ မွ လူ မိုက္ေလးေတြ မစရဲေတာ့၊ ေဖါက္ သည္ ေတြ အေမ့ဆီ ျပန္ လာ ခဲ့ၾကတာ ကိုေတာ့ မွတ္မိေနတယ္….ေနာက္ဆက္တြဲက ေစ်း ထဲမွာ အေမ့ကိုေစာင္းဆဲ၊ရိဆဲသံေတြ မၾကားရေတာ့ ပါ၊<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">က်ေနာ္တို႕ ကို အေမဆံုးမေတာ့ လည္း ၊စကားသံေလး က ေအး တယ္၊ရိုက္ျပီဆိုေတာ့ လည္း မနားေတာ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲ လို အေမမ်ဳိး ပါ၊ဘယ္သူ႕ ကို မွ ထိခိုက္ ေအာင္ မလုပ္ ခဲ့၊ သဴက ကို ထိ ခိုက္ လာျပီဆိုရင္ လည္းအေမ့တုံ႕ ျပန္မႈက.. ျပင္း ထန္ လြန္းတယ္၊<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အဲအေမငိုတာေတာ့ျမင္ဖူးတယ္။သစ္ရြက္စိမ္းေတြေၾကြတံုးက။ေနာက္ျပီးေတာ့..ေ၇ႊအိုေရာင္တိမ္တိုက္ေတြျပိဳတံုးက..ႏုတ္ခမ္း ေတြက..သြား နဲ႕ ကိုက္ထားလို႕..အနီေရာင္ ေတြစြန္းေနတယ္ေလ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္…..ဥပသကာ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1439940735886199829?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-24263275423360019242009-05-07T19:46:00.001-07:002009-05-07T19:46:18.851-07:00လျပည့္ေန႕ တိတိက်က်ဆိရရင္ေတာ့ ကဆုန္လျပည့္ေန႔၊ တကယ္ ေတာ က်ေနာ္<br>ကိုယ္တိုင္ လည္း မေန႔ ကမွ ဒီကေန႕ လျပည့္ေနဆိုတာ ကို သတိထား မိတာ ပါ၊ ဘာ<br>ျဖစ္ လို႕ လည္း ဆိုေတာ့၊ ဘုရား ေဒသစာရီ ၾကြေနတာ ကို ဖူးေတြ႔ရ လို႕ ပါ၊<br>ဟုတ္ပါတယ္ ေလ၊ ကဆိုန္ လျပည့္ ေနမေရာက္ ခင္ လဆန္း တိုင္း ဒီပကာၤရာ ျမတ္စြာ<br>ဘုရားကို ျမိဳ႕တြင္း လွည့္ လည္ အပူေဇာ္ ခံျပီး ေရ သြန္း ပူေဇာ္ ၾကတာ အခု<br>ဆို(၆၅) ၾကိမ္ေျမာက္ ေလ၊အဲ လို ျမတိ္စြာ ဘုရား အပူ ေဇာ္ ခံတိုင္း လည္း၊<br>ေနဘယ္ ေလာက္ ပူပူ မိုး ကရြာ ျမဲ…၊ မေန႔ က ဘုရာ ပြဲ စ တယ္ ေလ၊<br>တျမိဳ႕ လံုး မွာ အပူ ေဇာ္ ခံ တယ္၊ ပြဲစံေတြ၊ ပြဲရံေတြ၊ စည္ ေတာ္<br>ေတြျပီးေတာ့ ယိမ္း အကေတြ နဲ႕ ဒိုး ပတ္ေတြနဲ႕<br>အေရွ႔ ဆံုး က ေတာ့ အ၀တ္ျဖဴနဲ႕ ဥပသကာ လူ ငယ္ ေလးေတြ သာ သနာ အလံ ကိုယ္ စီ<br>လြင့္ လို႕.. ေနာက္ ေတာ္ ပါး က ဒီပကၤာရာ ျမတ္စြာ ဘုရား ရွင္ ကိုယ္ ေတာ္<br>ျမတ္ၾကီး က ပန္းရထားေပၚ မွာ စံေန တဲ့ ျမင္ ကြင္း ကို မွန္း ဆၾကည္ ညိဳ သိ<br>ေစ ခ်င္ တယ္ ေလ။… အဲ လို ပဲေလ…..။<p>မွန္ဆၾကည့္ တယ္----တစ္ ခ်ိန္တံုး ကရမၼာ ၀တီ..ဒီပကၤာရာ ျမတ္စြာ ဘဳ၇ား<br>ကသုဒႆနေက်ာင္းေတာ္ ၾကီး မွာ သီတင္းသုံးျပီး လျပည့္ေနမွာ ျမိဳ႕ ထဲ ၾကြ<br>မွာဆိုေတာ့.. ျမိဳသူျမိဳ႕ သားေတြ အလုပ္မ်ားေနၾက ပါလိမ့္ မယ္၊ လူ တိုင္း<br>လည္း လွေနၾက ပါ လိမ့္ မယ္၊ အသြင္သ႑န္အရ လည္း လွေနၾက ပါ့ မယ္၊ အႏွစ္သာရ<br>အား ျဖင့္ လည္း လွေနၾက ပါ လိမ့္မယ္ေလ…။<p>အဲဒီ အခ်ိန္မွာ.. အလွ တကာ့ အလွဆံုး ျဖစ္ ဖို႕ အတြက္..ၾကြ လာတာ က..<br>အေလာင္းေတာ္ ျမတ္သု ေမဓါ..အား လံုး အသိ..ဒီအတဲက မွ လွတာေလး ကို က်ေနာ္<br>ေတြး မိလို႔ ေရး ျဖစ္တာ ပါ၊ တန္ခိုး အဘိဥည္ေတြနဲပေကာင္း ကင္ ေပၚ က စ်ာန္<br>နဲ႕ၾကြ လာတဲ့ ရေသ့ ျမတ္ဆို ေတာ့၊ လူေတြက အား ကိုး တၾကီး နဲ႕၊ အခက္ဆံုး<br>လမ္း ကို ျပင္ ဖို႕ေပး၊ရြံ႔႕အထူးဆံုး၊ၿီေအာင္ညိွရ အခက္ဆံုး က္ိုေပးၾက၊<br>တန္းခိုးေတာ္နဲ႕ဆိုရင္ တခဏျခင္း နဲ႕ အျပည့္အစုံျပီး မွာ<br>ကိုး၊ဒါေပမဲ့အေလာင္းေတာ္ျမတ္တကယ္အသုံးခ်ခဲ့တာကအဘိဥည္တန္ခိုးမဟုတ္၊ကာယတန္ခိုး၊ညာဏတန္ခိုးေတြ<br>ကိုသုံ ရင္း နဖူး ကေခၽႊး ေျခမ ေတာ္ အက်။ အပင္ပန္း ခံျပီး ကိုယ္တိုင္ျပင္<br>သူ၊ သူမ်ား မယူရဲေသာ တာ ၀န္ ကိုယူသူ၊ သူ မ်ား မလုပ္ ခ်င္ ေသာ အလုပ္ ကို<br>လုပ္သူ။<p>ၾကည္ညိဳ လိုက္တာေလ.. ကိုယ္နဲ႕ႏိုင္းျပီးၾကည္ ညိဳ လိုက္တာ ဒီေနရာမွာ<br>က်ေနာ္ သာဆို.. ဘယ္ လို လုပ္ မလဲ.. ေလာ က လူ သားတို႕ ထံုး စံ<br>အတိုင္းေငြရွိသူက ေငြ အား ကိုး၊ အာဏာရွိသူ က အာဏာ အား ကိုးျပီး၊ ကိုယ္<br>လိုရာ ကို ဖန္တီးၾက ပါလိမ့္ မည္၊ တရား သည္ မတရား သည္ ကိုေနာက္ မွရွင္းပါ<br>လိမ့္ မယ္၊ အခု အေလာင္းေတာ္ ျမတ္ၾကီး က တန္ခိုးေတာ္ ကို သံုး လို႕ရ ပါ<br>ရက္နဲ႕၊ သူေတာ္ ေကာင္းေတြ ကဲ့ရဲ႕ မွာ စိုး လို႕.. အဲ လို ျမင့္<br>ျမတ္တဲ့အေတြ အၾကံ ဆႏၵ နဲ႕ ကိုယ့္ အား ကိုယ္ ကိုးလမ္း သစ္ ထြင္၊သူ၊<br>အေလာင္းေတာ့ ဘ၀ ကတည္း က ေတာင္မွ၊ ကိုယ့္ အား ကိုယ္ ကိုးခဲ့ တဲ့<br>အေလာင္းေတာ္ ျမတ္၊ဘုရားရွင္ ျဖစ္ ေတာ္မူ တဲ့ အခါ ` မိမိကိုယ္ သာ ကိုး<br>ကြယ္ ရာ၊ အား ထားရာ ဟု&#180; ေဟာ ခဲ့ သည္မွာ.. မဆန္းေတာ့ ..ဟု မွန္းဆၾကည္ညိဳ ရ<br>ျပန္တယ္၊။<p>` ငါသိသလို သိေစရမယ္၊ သတၱ၀ါေတြကို သံသရာမွ လြတ္ေအင္ ကယ္မယ္ဆိုတဲ့&#180;<br>စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေရွ႔ မွာ ရွိတဲ့ နိဗာန္ေရႊျပည္ သြားရ ထား ကို<br>စီးနုိင္ပါရက္နဲ႕ မ်က္နွာ လြဲ ခဲ့သူ၊ ကိုယ့္ေရွ႔ ကေရႊ ခြက္ကို တေယာက္ ထဲ<br>မယူ ပဲ အမ်ား ကို ေ၀မွ်ေပးရဲသူ.. မဟာအာဇာနည္တို႕ ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ကို<br>က်ေနာ္ခပ္ညံ့ညံ့လူ က မွန္းဆပူဗဇာ္ ေနမိတယ္၊<p>အာ လံုး အတြက္၊ လူေတြ နတ္ေတြ၊ ခမ္းသိမ္းေသာ သတၱ၀ါ ေတြ<br>အတြက္မိမိအသက္ကိုယ္ဖက္ရြက္ လို စြန္႔၀ံ့သူ<br>သစၥာတည္း ဟူေသာ တကယ့္ အမွန္တရား ျပန္ံပြားေရး အတြက္ ေနာင္ လာမဲ့<br>ဘ၀ေပါင္းမ်ား စြာ ကို စေတး မဲ့ သူ.. က်ေနာ္တို႕ ကေန႕ရွိခိုး ေနရတဲ့ေ၈ါတမ<br>ဘုရား အရွင္ ျဖစ္ လိမ့္မယ္ လို႕ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရ ခဲ့တဲ့သူ..<br>မဟာသုေမဓါ…ျပီးေတာ့ မဟာကဆုန္လျပည့္ေန႕။… ကိုမွန္းဆပူ ေဇာ္ရင္း<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2426327542336001924?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-86066777462208212362009-05-01T04:44:00.001-07:002009-05-01T04:44:17.243-07:00မၾကာ ခင္တုံး က လြန္သြား ခဲ့ တဲ့ အေမ့ ေမြးေန႔ မွာ က်ေနာ္ က စာ နည္း နည္း<br>ေလးေရး မယ္ လို႕ စိတ္ ကူးရွိ ေပ မဲ့ တကယ္ က်ေတာ့ က်ေနာ္မေရး ျဖစ္ ျပန္<br>ဘူး ေလ၊ လူ တိုင္း မွာ အေမရွိ ၾက ေတာ့ ၊ အေမ ေတြ ကို ဥ ပမာ ေတြ အမ်ဳိး<br>မ်ဳိး နဲ႕ တင္ စားၾက တာ ကို ဖတ္ရ သိ ရ၊ ၾကားေန ရ တယ္ ေလ၊ က်ေနာ္ လည္း<br>အေမ့ ကို တင္စား ဖို႕ စကား လံုးရွာေန ျပန္တယ<p>ပင္ပန္းလြန္း စြာ နဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္ ေနျပီ ျဖစ္တဲ့ အေမ့ကို ၾကည့္ ရင္း၊<br>က်ေနာ့္ စိတ္ ေတြ အတိတ္ကို ျပန္ေနမိတယ္… တခ်ိန္တံုး က မိန္း မေခ်ာ တစ္<br>ေယာက္ ျဖစ္ ခဲ့ ေသာ အေမ ၊ အခုေတာ့ ဇရာ အရိပ္ အထက္ ေလာကဒဏ ္ အရုိက္ အပုတ္<br>ကို အံၾကိတ္ ခံရင္း၊ အား တင္း ခဲ့ ရ တဲ့ အေမ….သူ ကိုယ္တိုင္ ကမွ အတန္း<br>ေက်ာင္း ကို မွန္ ေအာင္ မေနခဲ့ရေပမဲ့၊ သားေတြ ကို ပညာတတ္ ေစ ခ်င္ ခဲ့ ေသာ<br>အေမ…..သားေတြ စိတ္ ကို အျမဲ ဖတ္၇င္း အလို မွန္ သမွ် ကို ျဖည္ ့နိုင္ ေအာ<br>င္ ၾကိဳး စားေန ခဲ့ တဲ့ အေမ…သားေတြေက်ာင္း စရိတ္ အတြက္ ေစ်းေတာင္း<br>ေခါင္းရြက္၊ ခ်က္ ခ်က္ ေတာက္ ပူ တဲ့ ေန ေရာင္ မွာ ေငြရွာ ရင္း ေက်ာင္း<br>စရိတ္ ပို႕ ခဲ့ ေသာ အေမ၊ ….. တခါ တေလ…` သားရယ္ သား တို႕ ကို အေမက ဘာ မွ<br>သင္ မေပး ႏုိင္ ဘူး&#180; လို႕ ေျပာ ခဲ့ ေသာ အေမ… တကယ္ ေတာ့ အေမ က လက္ ေတြ႔<br>နဲ႕ သင္ ေပး ခဲ့ တာ အေမကိုယ္တိုင္ မသိ ခဲ့။<p>မတရား တာ ကို မလုပ္ မိေအာင္၊ တရား မွ်တမႈ အတြက္အလုပ္ လုပ္တတ္ေအာင္၊အထူး<br>သျဖင့္ စိတ္ရွည္ တတ္ ေသာ သီး ခံတတ္ ေသာ၊ ကိုယ့္ က်င့္ ကို တန္ဖိုး ထား<br>တတ္ ေသာ ေယာက်္ား ျဖစ္ ေအာင္ အေမ သင္ ခဲ့ သည္ သာ။အေမ..သည္ ကတိကို တန္<br>ဖိုး ထာ သူ၊ အေမသည္ ကိုယ့္ စကား ကို ကိုယ္ တာ ၀န္ ယူတတ္ သူ၊ အေမ..သည္ ဟန္<br>ေဆာင္မႈ ကင္း မဲ့ သူ၊ အေမသည္… က်ေနာ္တို႕ အတြက္ ဘ၀ လမ္း ျပ၊ စာ မတတ္ ေသာ<br>္ လည္း ငါ တတ္ ျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ကိုဦးေဆာင္ ခဲ့ သူ….။<p>အ ေမသည္ က်ေနာ္ တို႕ အတြက္ လိုအပ္ လာ လွ်င္ဓါး တစ္လက္ ျဖစ္ ခဲ့ သို၊ ပန္ဒ<br>တစ္ ပြင့္ လည္း ျဖစ္ ခဲ့ ပါ၏၊ သားေတြနဲ႕ ပတ္ သက္ လာ လွ်င္ ဘယ္တံုး က<br>မွအျပဳံး မပ်က္ ခဲ့ ့ေသာအေမ…<p>က်ေနာ္တို႕ အား ေယာက်္ား နီတိ၊ ေယာက်္ား အတတ္၊ ေယာက်္ား စိတ္ ဓာတ္ ကို<br>သြန္းေလာင္း ေပး ခဲ့ေသာ အေမ…။<p>အိပ္ ေပ်ာ္ ေနတဲ့ အေမ့ ကို..ၾကည့္ ရင္းး ႏီုင္စရာရွာ ေသာ္ လည္း မေတြ႕..<br>အေမ အတြက္ ယွဥ္ ဖက္စကား လုံး သည္ `အေမ&#180; သာ လွ်င္ ျဖစ္ သည္ ဟု မွတ္ ယူရင္း<br>အေမံ အား အၾကိမ္ၾကိမ္ဦး ခ် မိ ပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-8606677746220821236?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-16281882109755403192009-04-24T19:11:00.000-07:002009-04-25T04:52:32.903-07:00အခုတေလာစာေရးခ်င္ေပမဲ့မအားလြန္းကံဇတ္ဆရာစီရင္ဖန္ဆင္းအပ္ေသာ၊ဘ၀ဇာတ္ခုံေပၚ တြင္၊ က်ေနာ္သည္ခုႏွစ္ေထြအကကိုပိုင္နိုင္ေအာင္ကေနရသည္မို႕၊ခုဘီလူး ေတာ္ၾကာရေသ့<br />ေနာက္တဖန္ေဇာ္ဂ်ီ…စသည့္ဇတ္ရုပ္မ်ားကို က်ရာအရုပ္အဟုတ္တူေအာင္ ကေနရင္း နဲ႕ ပဲ၊<br />ဘေလာ့မလည္ျုဖစ္၊စာမဖတ္ျဖစ္…ပိုဆိုးတာက ျမန္မာ ျပည္ၾကီး၏ မဟာကြန္နက္ရွင္၊…ထား ပါေတာ့ေလ..သည္မွ်သုံးေနရသည္ကိုပဲ..ေက်းဇူးတင္ေနရပါသည္။<br /><br />မကလ်ာက(ေမတၱာေရာင္ျပန္)က တက္ဂ္ထားတဲ့ အေတြ႔ ခ်င္ဆုံးလူ…အဲ(၁၀) ေယာက္ထဲ ဆိုေတာ့ ေရးရက်ပ္ေနျပန္သည္၊ တကယ္ေတြ႔ ခ်င္ေနတာက အား လုံးကိုပါ၊ ေရးေဖၚေရးဖက္ အား လုံးကိုေတြ႔ ခ်င္ ပါသည္၊ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာ အား လုံး ကို တကယ့္ ေမာင္ ႏွမလို ပဲေတြ႔ ခ်င္ပါသည္၊ ေမာင္နွမေတြ မိတ္ေဆြေတြ..ကလ်ာဏမိတ္တၱေတြ.. ထိုထက္ပိုျပီးေျပာရလွ်င္ အတူတကြ သံသရာ ခရီးသြားေဖၚမ်ားဟုဆိုေသာ္…ဆိုေကာင္းပါ၏။<br /><br />ကလ်ာဏမိတၱ..ရွင္ေတာ္ဗုဒၶက ..“ငါသည္အလုံစုံေသာသူတို႕၏ ကလ်ာဏမိတၱ” ဟု ဆို၏<br />ထိုမလြဲေသာစကာျဖင့္မိတၱဂုဏ္ကိုခ်ီးမြမ္း၏..သို႕ေသာ္ကလ်ာဏမိတတသာလ်င္…ကလ်ာဏကို၊ပါဠိအဘိဓာန္ေတြ ထဲမွာ နာမ၀ိေသသနအျဖစ္(၈)မ်ဳိး၊ နာမ္အျဖစ္(၄)မ်ဳိး ဖြင့္ေၾကာင္းကို<br />ဆရာၾကီးတကၠသိုလ္ဘုန္းနိုင္က ေရး ထား ဖူး သျဖင့္ မွတ္မိေနသည္၊<br /><br />ကလ်ာဏမိတၱကို အေဆြ ခင္ပြန္းေကာင္းဟု ျပန္၏၊ ထို ခင္ပြန္းေကာင္ေတြကို က်ေနာ္ ေတြ႔ ခ်င္ ပါသည္၊ မ္တ္ေဆြေကာင္းေတြ နဲ႔ ပက္သက္ လို႕ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြ ထဲမွာ ဖတ္ဖူး ပါသည္ လက္လွမ္း မွီသေလာက္ ေပါ့ေလ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ကလာည္း မိတ္ေဆြေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနသည္။ သို႕ေသာ္ မျဖစ္ ေသးဟုထင္၏၊ မိတ္ေဆြေကာင္း မဟုတ္ ေတာင္မွ။<br /><br />အညဒတၳဳဒရ မည္ေသာ အေပးမရွိသည့္ မိတ္ေဆြတု။<br /><br />၀စီပရမ မည္ေသာ နုတ္ျဖစ္သာေပးေလ့ရွိေသာ မိတ္ေဆြတု<br /><br />အႏုပီယဘာဏီ မည္ေသာ အၾကိဳက္လိုက္ျပီးေျမွက္ပစ္ေျပာဆိုတတ္ေသာ မိတ္ေဆြတု။<br /><br />အပါယသဟာယ မည္ေသာ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းတို႕ တြင္သာ ေပါင္း ေဖၚတတ္ေသာ<br />မိတ္ေဆြတု..ေတာ့ မျဖစ္လို။<br /><br />က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ က်ေနာ္မိတ္ေဆြမ်ားအာ လုံးသည္၊<br />ဥပကာရ မည္ေသာ အက်ဳိးျပဳမိတ္ေဆြမ်ား<br /><br />သမာနသုခ ဒုကၡမည္ေသာ ေအးအတူပူအမွ်ေနတတ္ၾကသည့္ မိတ္ေဆြ<br /><br />အတၳကာၡယီ မည္ေသာ အက်ဳိးစီးပြားရွိရာအေၾကာင္း ကို သာေျပာတတ္ေသာ မိတ္ေဆြ<br /><br />အႏုကမၸကမည္ေသာ အစဥ္သနာ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြ မ်ား ဟု က်ေနာ္ဆို ပါသည္။<br />ထိုမိတ္ေဆြမ်ားအား လုံးကို က်ေနာ္ေတြ႔ ခ်င္ ပါသည္… သို႕ေသာ္ မူလ တဂ္ေသာ ဆရာက (၁၀) ေယာက္သာ ဟုဆိုေခ်ေသာေၾကာင့္……..။<br /><br />အစ္ကိုၾကီးမင္းဒင္<br /><br />ကိုလူလွ<br />ကိုသင္ကာ<br /><br />ညီေလးအလွတရား<br />ညီေလးဖိုးသား<br /><br />မသက္ဇင္<br />တူမေတာ္မက္မက္<br />ညီမေတာ္ ပင့္ဂိုးလ္<br />မသဇင္ဏီနဲ႕<br /><br />က်ေနာ္က နတ္သမီး လို ေခၚတတ္တဲ့ နတ္သမီး ဘေလာ့ ပိုင္ ရွင္ ၀င္း ၀င္း တို႕ ပါ<br /><br />အရမ္းစာေရးေကာင္းတဲ့ အကိုေတြ ညီေတြ ညီမေတြ အမ ေတြရွိေသးတယ္ ေနာ္ ေနာက္ လာ မယ္ ေပါ့ေပါ့ေလးေတြ ကို ရင္ ထဲေရာက္ ေအာင္ေရးတတ္ က် သူေတြေရ….<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းၾက ပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1628188210975540319?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-43388561776401441182009-03-31T18:37:00.000-07:002009-03-31T18:54:27.094-07:00ဘယ္ေသာအခါမွ.......<br />ရင္မွာ မရွိ၊ မတြယ္ျငိပဲ<br />စိတ္ထဲရွိေယာင္၊ဟန္ေဆာင္ပလီ<br />ခ်ဳိသီစကား၊ငါ့ႏုတ္ဖ်ားမွ...<br /><br />မေျပာလို။ ။<br /><br />ဘယ္ေသာအခါမွ.....<br />ယုတ္မာညစ္ညဴး၊ဘီလူးေလာဘ<br /><br />လိုဆႏၵကို၊ငုတ္လ်ဳိရင္မွာ<br />ကာဖုန္း၀ွက္ျပီး၊မ်က္ႏွာခ်ဳိးထား<br />မာယာမ်ားနဲ႕၊ခ်ဥ္းကပ္လာသူမျဖစ္လို။ ။<br /><br />ဘယ္ေသာအခါမွ......<br />တဏွာေငြမက္၊ ေရာယွက္ေထြးေႏွင္<br />ဟန္ေဆာင္ အခ်စ္၊စင္စစ္မဟုတ္<br />၀တ္ရည္စုတ္ယုံ၊လူပုံဖန္ဆင္း<br />ရင္တြင္ဘီးလူး၊ရမက္ၾကဴးေသာ<br />လူယုတ္ေယာက်္ား၊ မျဖစ္လို။ ။<br /><br />ဘယ္ေသာအခါမွ<br />ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း၊သာေပါင္းညာစား<br /><br />အထက္ဖားေအာက္ဖိ၊လူအသိေပ်ာက္<br />အဆင္းေခ်ာက္တြန္း၊မေနာယုတ္မာ<br />လူသိကၡာမဲ့၊ ဘုရားကဲ့ရဲ႕<br />သူေတာ္မဲ့ေသာ၊ေယာက္က်္ားလူယုတ္မျဖစ္ပါလို<br />ပန္ဆုဆို၏။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4338856177640144118?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-73116180099705528282009-03-14T00:52:00.000-07:002009-03-14T04:16:40.025-07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">ညက တုန္းက လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔ဆိုေပမဲ့ လမင္း က အရမ္း ကို သာေနတယ္၊ လၾကီးက ပိုျပီး၀ိုင္းစက္လာ သလိုပဲ ေလတခ်က္ေမႊ႕ လိုက္တိုင္း ေဆာက္တည္ရာမဲ့တိမ္တိုက္ေတြက …ပရမ္းပတာေတြျဖစ္ကုန္ေရာ.. ေငြနားကြပ္ တိမ္တိုက္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတြက ေန႔ဖက္မွာ က်န္ခဲ့ျပီေလ၊ အခုတိမ္ေတြမွာ ေငြနားကြပ္မရွိေတာ့.. အကြပ္မဲ့ၾကမ္း ပရမ္းပတာဆိုေပမဲ့ မိုးေကာင္းကင္ကို ဟီးေလးခိုျပီး မာန္၀င့္ေနတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြ ၊ေလာကၾကီးကို အေပၚစီးကေန ၾကည့္ေနမယ္ဆိုတဲ့ တိမ္တိုက္ပ်ံေတြ ေလတစ္ခ်က္ေမြ႔တိုင္း ထားရာေန ေစရာသြားေနရတဲ့ ေဗဒါတပြင့္ေလာက္ေတာင္မွ တန္ဖိုးမရွိေတာ့။ ေလာကစကားနဲ႕ဆိ္ုရင္ေတာ့ အေပၚထပ္အေဆာက္အဦးက အႏွစ္မဲ့ဘ၀ေတြလို႕ဆိုရမလား…<br /><br />“သား မင္းသူတို႕ကိုအားက်ေနလား”<br /><br />ေကာင္းကင္ကို ဟီးေလးခိုျပီးေတာ့ ေနၾကတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြကို ၾကည္ျပီးေတာ့ ေနတဲ့ ျမစ္ပင္ပုစုေကြးေလးကို ျမက္ပင္အေဖက ေမးေတာ့….<br /><br />ဟုတ္ကဲ့ .. သားသူတို႕ လိုျဖစ္ခ်င္တယ္” ဆိုတဲ့ ျမက္ပင္ပုစုေကြးေလးရဲ႕စကားကို ျမက္ပင္အေဖက ၾကားတဲ့အခါ…<br /><br />“သားေရ.. အားမက်စမ္းပါနဲ႔ မိုးေကာင္းကင္မွာ ေနရလို႔ လြပ္လပ္တယ္မင္းထင္ေနရင္ေတာ့ မွားျပီ၊ သူတို႕ခမ်ာ ေနထြက္ျပီးအရမ္းပူ လာရင္ က်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္မွာ တဲတိုးျပီးေနတဲ့ လူေတြ လို ပဲ စစ္ ေဆးေရးေတြေရာက္ လာရင္ ဖယ္ေပး၊ ဖ်က္ေပးရတယ္၊ ေနာက္ျပီး ေလတိုက္ လာတဲ့ အခါ စည္ပင္အခြန္မေပးနိုင္လို႕ေလွ်ာက္ျပီးေျပးေနရတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္လို ေနရာ တက် မေနနိုင္ျဖစ္ရတယ္၊ ျပီးေတာ့ ေကာင္း ကင္ရဲ႕ ဘုရင္လို႕ ေျပာေနတဲ့ ေနမင္းၾကီးရဲ႕အလို အရ ေန႕တိုင္း မွာ အခ်ိန္တိုင္းမွာ အေရာင္ေတြေျပာင္းျပီး ေနၾကရတာ ပါကြာ သူမ်ားႏွေခါင္းနဲ႕အသက္ရွဴေနၾကတာ ေလ။ ဘာလဲဟိုတခါက တိမ္တိုက္ေတြနဲ႔ရန္ျဖစ္ထား လို႕စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ ေနလား ျပီးေတာ့ ေျမၾကီးေပၚက နင္းျပား လို႕ အေခၚခံရတာ ကို သား၀မ္းနည္းေနလား”<br /><br />“ဟုတ္တယ္အေဖ..ဒီတုံးက သူတို႔၀တ္ထားတဲ့ အက်ီက ေငြေရာင္ေလးေတြနဲ႕သိပ္လွတယ္..အေဖရ”<br /><br />“ အား..ငါ့သားအတု ခိုး မွာေနျပီ..ဒါက ခဏေလး အေရာင္တင္ထားတာ.. အခုသားေရွ႕ မွာ ရွိတဲ့ ကတၱရာလမ္း လိုပဲ လူၾကီးေတြ လာမွာ မို႕ ခဏေလးေကာင္းေနတာ ၊ လူၾကီးေတြ လည္း ျပန္ေရာ လမ္းလည္း ပ်က္ေရာ..ဒါသား လည္း ေတြ႔ေနတာ ပဲ၊ အခု လည္း ေကာင္း ကင္ က ဘုရင္ ေနမင္း လာ လို႕ ခဏငွါး ၀တ္တာ ေလ ေနမင္းၾကီး ျပန္ရင္ လူ လုပ္ထားတဲ့ လမ္း ထက္ ေတာင္ ေငြေရာင္ ေတြ က ပ်က္ ျမန္ေသးဟ။<br /><br />ျပီးေတာ့ သားေရ.. သူတို႕ဘ၀ က သနားစရာပါ ကြာ သူတို႕ပုံေတြၾကည့္ ပါလား ေတာ္ ၾကာ ဘီလူး ပုံ ျဖစ္ လိုက္ ေတာ္ၾကာ မင္းသား ျဖစ္လိုက္ ေတာ္ ၾကာဂြမ္းပုံျဖစ္လိုက္ ဇတ္မင္းသမီးေတြ လို အေရာင္ ေတြေျပာင္း လိုက္..ေမာ လိုက္တာကြာ၊ အခု အေဖတို႕ က ျမက္.. လမ္းေဘးကျမက္ ေမြး လာတုံးကစိမ္းေနတယ္ အခု အရြယ္ေရာက္ လာေတာ့္ လည္း စိမ္းေနတယ္…<br /><br />ေသခါနီး သက္ ၾကီး ျမက္ ျဖစ္ ေနတာ ေတာင္မွ စိမ္းေနတုံး ပါ ကြာ၊ ဟို နား လမ္းေထာင့္ အိမ္က ကိုၾကြယ္ လိုစီး ပြားေရး သမားမ်ဳိး အလုပ္ကြက္ရေအာင္ ဘယ္သူ႕ဆီ ဘယ္ ေလာက္ ေပးရ၊ ဘာ အတြက္ ဘယ္ ေလာက္လွဴရ မရွိဘူး ကြာ၊ အစိမ္းေရာင္ ျဖစ္ ခြင့္ရ ဖို႕ ဘယ္ သူ႕ ကို မွ ဟန္ လုပ္ ဖားေနစရာ မလို ဘူး ကြာ..နဂုိ ကတည္း ကအစိမ္းေရာင္ပဲေလ… အခု လည္း စိမ္း မယ္ ေနာင္ လည္း စိမ္း မယ္ေပါ့ကြာ။။ ဟုတ္ပီ လား..<br /><br />အမ္.. ဒီက အေဖေျပာေနတာေတာ့ နား မေထာင္ဘူး.. လူေတြ ရပ္ေျပာေနတဲ့ စကား ကို နားေထာင္ ေနတယ္…သား<br /><br />ျမက္ပင္ေျပာတဲ့စကား ကို ပ်င္းေနလား…<br /><br />မဟုတ္ ဘူး အေဖရ … လူေတြေျပာေနတာ က နားေထာင္ ေကာင္း ေနလို႔ ပါ..ဟို မွာၾကည့္ေလ အေဖ.. က်ေနာ္ တို႔ အေရွ႕ အိမ္ကေက်ာင္း အမ ၾကီးေျပာေနတာ ဘယ္ေလာက္လွဴျပီး ျပီ ေနာက္ ဘာ လွဴရမလဲ..ဆိုျပီးေတာ့.. အားက်လို႔ ပါ.. အေဖရာ…။<br /><br />အျပစ္ မေျပာခ်င္ ဘူး သားေရ မင္း ငယ္ေသးတာ ကိုး.. တခါတုံး ကသားေျပာတဲ့ ေက်ာင္း အမၾကီးက နာမည္ေက်ာ္ဆရာေတာ္ ၾကီးတပါး ထိုင္တဲ့ေက်ာင္း မွာ မုခ္၀ မလွဴရ လို႕ ျပန္ ခဲ့တာဗ် ၊နာ မည္မပါရင္ မလွဴ ဘူး သားေရ…<br /><br />ျပီးေတာု သား မေတြ႕ ဘူး လားစားစရာမရွိ၊ ေသာက္စရာ မရွိတဲ့ ကေလးေတြ လာရင္ ေခြးနဲ႕ တိုက္ လြတ္ တာ၊ တခါတုံး ကဆိုေကာင္ ေလး တစ္ ေယာက္ အေၾကာက္ လြန္ျပီး ေျပးရင္း ငါ့ ေပၚေတာင္ ရွဴရွဴးေတြ ပန္း ခဲ့ေသး..ငါတို႕ ျမက္ ေလကြာ..သားေရ။<br /><br />ေနဦးသား အေဖေမးဦးမယ္..လူေတြက ပါးစပ္နဲ႕ေျပာေနတာ က တကယ္ကြာ ဘာမွမရွိရင္ ေန အက်င့္တရားနဲ႔ စိတ္ဓာတ္ ေကာင္းရင္ရပီဆိုတာ ဒါေပမဲ ဒီကိုယ္က်င့္တရားတို႕ ရိုးသားမႈတို႔၊ သစၥာရွိမႈတို႕ နဲ႕တင္ ေတာင္လို႕ ညားသြားတဲ့ သတိုးသမီးသတိုး သားရွိ လား.. မရွိ ဘူးေနာ္..ေငြနဲ႕ ပစ္၀ယ္ျပီး လက္ ဖြဲ႔ ပစၥည္း အေ၀ မတည့္ တာနဲ႕ ညမအိပ္ပဲ ကြဲၾကတာ ပဲဲ ျမင္ ဘူး ပါတယ္သားေရ။<br /><br />ဒီေတာ့ လူ ေတြ ကိုယ္ က်င့္တရားေဖါက္သလို .. ငါ့သား လည္း အပင္ က်င့္တရား မေဖါက္နဲ႕ ငါတို႔ အပင္ ေတြက ကာဗြန္တိုင္ ေအာက္ဆိုဒ္ကိုရွဴျပီးေတာ့ လူေတြ အတြက္ ေအာက္စီဂ်င္ ကိုျပန္ ထုတ္ ေပးမယ္၊ ျပီးေတာ့ လူေတြေျခနဲ႕နင္း လည္းၾကီးျပင္းေပးရမယ္၊ ေရမေလာင္းလည္း ရွင္သန္ ေပးရမယ္၊ လူေတြ ဘာလုပ္လုပ္ .. ငါတို႔က အျမဲတမ္း ၾကီး ထြားျပီး အစိမ္းေရာင္ရွိေနေအာင္ လုပ္ ဖို႕ပဲစဥ္းစား ပါ ကြာ…။<br /><br />ေဟာ..ေျပာရင္းဆိုရင္း..ေလေတြတိုက္ လာပီ… မင္း အထင္ၾကီးတဲ့ တိမ္တိုက္ ေတြ အမဲေရာင္ ေျပာင္းျပီး ငိုရေတာ့ မယ္…။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />လာသား အေဖတို႔ လက္ ေတြ ျမဲျမဲထား ျပီးေတာ့ အေဖတို႔အရိပ္ ကို ခို ဖို႕ လာတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတြကို လုံေအာင္ လြင့္မသြားေအာင္ ကာေပးထား… အပင္ က်င့္တရား နဲ႕ ညီေအာင္ ေနၾကစို႔သားေရ… မိုးရြာ လာျပီ…။ ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-7311618009970552828?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-69991752897537974842009-03-12T06:07:00.000-07:002009-03-12T07:09:19.206-07:00<div style="text-align: justify;">အေဖတစ္ခု သားတစ္ခု ဇာတ္ကားကို က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ေလးတုံးကေတာ့ ၾကည့္ဖူးတယ္ အဲဒီရုပ္ရွင္ ဇတ္ကားထဲမွာ ဦးစိန္ျမင့္ သရုပ္ေဆာင္တာ ေကာင္းလြန္းေတာ့ ပရိတ္သတ္ေတြ ငိုၾက လြမ္းၾက.. ေနာက္ဆုံးဦစိန္ျမင့္.. အကယ္ဒမီ ရခဲ့တဲ့ဇာတ္ကားေပါ့ေလ။<br /><br />အခုက်ေနာ္ကေတာ့ ကံဇာတ္ဆရာလို႔ပဲ ေျပာရေအာင္ေနာ္ .. ရုိက္ေနတဲ့ အေဖတစ္ခု သမီးတစ္ခု ဇာတ္ကားကို ပီျပင္ေအာင္ ကျပေနရတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ ေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းေတြက စာေမးပြဲျပီးေတာ့ အခ်ိန္ေတြပိုေနတဲ့ သမီးအတြက္ ဘာ သင္ေပးရမလဲဆိုတာ ကိုေတြးေနမိတယ္.. တက္ရမဲ့ သင္တန္းေတြက ေတာင္ ပုံရာပုံရွိေနတယ္.. ျပီးေတာ့ ေႏြရာသီ ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္းေတြ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းေတြကလည္း ရွိေနေတာ့.. ေပးတက္ရမလားေပါ့ေလ စဥ္းစားေနရျပန္တယ္။<br /><br />ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ခဏနားခိုင္းထားေပမဲ့၊ ေနာက္တက္ရမဲ့ ပဥၥမတန္းအတြက္ စာေတြက ိုၾကိဳက်က္ေနတဲ့သမီးကို ၾကည့္ရင္း က်ေနာ္ ပင့္သက္ခ်ေနမိတယ္၊ သူမ်ားေနာက္မွာ ေနက်န္ခဲ့ရမွာကို ေၾကာက္ေသာသမီး… စာကို ခင္တြယ္ေနေသာ သမီး.. သမီးကို ျပန္ျပီးေမးတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ေသာ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ တခါတေလ အျပစ္တင္ခ်င္သည္ ဘာေၾကာင့္မွ ျပန္ျပီးေစာဒကတက္ခြင့္ မရေသာ၊ ျပန္ေမး ခြင့္ မရေသာ ေက်ာင္းစာ ခန္းမ်ားတြင္ စာ သင္ ရမယ့္ ခေလး ကို<br /><br />က်ေနာ္ သည္ ျပန္ ေမးတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ မိတာ ကို ေပါ့၊<br /><br />ျပီေးတာ့.. သမီးစာဖတ္တာက ပို ျမန္ လာ သလို မွတ္ လည္း မွတ္မိ လာေနတယ္၊ ဒီအက်င့္ လည္း က်ေနာ္ လုပ္ ခဲံတာ ပါ မိသားစုရဲ႔ အိမ္မက္ ဆိုး ကို သမီးဆီေရာက္ မသြားေစ ဖို႕ စိတ္ ဓာတ္ က်မသြား ဖို႕ ၊ ထြက္သမွ် ခေလး ဖတ္စရာ မွန္သမွ်၊ ေရႊေသြး၊ မိုးေသာက္ ပန္း ၊ရတနာ ပန္း ခင္း၊ ပုတုတုေလး၊ သူ ငယ္တန္းကတည္း က စာ လံုးေပါင္းျပီးဖတ္ ေနတဲ့ သမီး ၊ေနာက္ ေတာ့ ပုံျပင္ ေတြဖတ္ လာတယ္၊ သူဖတ္ခ်င္ သမွ်ကာ တြန္းရုပ္ ျပစာ အုပ္မ်ား ကို၊ က်ေနာ္ ၀ယ္မေပး သည့္ တိုင္ ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ျမိဳ႕ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး စာ ေပလို႔ေျပာ နိုင္တဲ့ ဘ၀သစ္စာေပက သူ ငယ္ ခ်င္း က သူ႕ စိတ္ ၾကိဳက္ ေမြေႏွာက္ ခြင့္ ျ့ပဳထား တာ မို႕၊ စာ ဖတ္ ျမန္ လာ တာ ေလ၊<br /><br />ဘ၀သစ္ စာ ေပဆိုတာ က တကည္ လည္း စာ အစုံဆံုး စာ အုပ္ ဆိုင္ ပါ၊ ရွား ပါးစာ အုပ္ ေတြ မွန္ သမွ် ရွိတယ္ ကိုယ္တိုင္ လည္း ဖတ္ျပီး ၊စာအုပ္ က္ိ ၀ါသနာအရ လုပ္ ေနတာ ပါ၊ အထူး သျဖင့္ ဘာ သာ ျပန္ ေတြ က ပိုစုံတယ္၊ က်ေနာ္ ့ အား ကိုးရာေပါ့..ဟီး တကယ္ရွားေနတဲ့ ဘာ သာ ျပန္ ေတြ အေဟာင္းေတြ ကို လက္ လြတ္ မခံ လိုက္ ၀ယ္ တင္ျပီး ထားေနတဲ့ဆိုင္…အျမတ္ အစြန္း ကို ထည့္ မတြက္ ဘူးေလ၊…သူ လို ခ်င္ ေသာ စာ က်ေနာ့္ ဆီမွာ ရွိသလို က်ေနာ္ လို ခ်င္ ေသာ စာ မ်ား လည္း သူ႕ဆီမွာ ရွိေနေတာ့ .. အဆင္ေျပ ေပါ့ ဗ်ာ..သမီး ကၾကား က အျမတ္ရတယ္ သူ႕စိတ္ၾကိဳက္ စာ အုပ္ ဖတ္ ခြင့္ ရေနတာ ကိုး တခါတေလ သမီး စာ အုပ္ သြား ယူျပီး မဖတ္တဲ့ေန႔ေတြ (ေက်ာင္း ပိတ္ေန႔)ေတြ ကိုယ္တိုင္ သယ္ လာျပီးေပး ဖတ္ခိုင္း တာေလ။<br /><br />အခု လည္း လြန္ခဲ့တဲ့ မိနွစ္ သုံးဆယ္ က ယူ ခဲ့တဲ့ ကားတြန္း သုံး အုပ္စလုံး ဖတ္ျပီး အဖြား ကိုေတာင္ ျပန္ ေျပာျပေနပီ။ ေနာက္ျပီး ေတာ့ က်ေနာ့္ ကို လွမ္းေျပာတယ္ “ အေဖေရ.. ကာ တြန္း က စာ နည္း နည္း ေလးတဲ့” ေနာက္ဆို စာ မ်ားတဲ့ ဟာ ပဲ ယူ ေတာ့ မယ္တဲ့..ေလ။<br /><br />တခါတေလ..စာ အုပ္ကိုယ္စီနဲ႔ ဇိမ္က်ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႕ အိမ္ကို ျဖတ္သြား သူေတြၾကည့္ျပီးျပဳံး သြား ၾကတာ ေတြ႔ရ တယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႕ သား အဖက သီ ခ်င္းၾကိဳက္တယ္.. အၾကိဳက္တူ တဲ့ သီခ်င္းက ကိုေလးျဖဴရဲ႕ အလြမ္း မ်ား ကိုငွက္ရဲ႕ ျမိဳ႕ ျပ လေရာင္ တမ္း ျခင္း … သမီး ငယ္တုံးက သားေခ်ာ့ေတးေလ။<br /><br />အခုေတာ့ ညဖက္ လသာ တဲ့ ညေတြ မွာ က်ေနာ္ဂစ္တာ တီး ရင္း သမီးကို ဆို ျပေနတဲ့ သီ ခ်င္းေပါ့။<br /><br />ျမိဳ႕ ျပညေတြ… ခါးသီးစြာ ျဖတ္ သန္းရင္း……….။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-6999175289753797484?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-2925168301640064002009-02-25T18:43:00.000-08:002009-02-25T19:08:07.115-08:00<span style="font-size:85%;">က်ေနာ္အေနနဲ႔ ဘာသာေရးစာေပအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ေရးျဖစ္ လည္းဆိုရင္ ၾကီက်ယ္တယ္ လို႔ပဲေျပာ ၾကပါေစ<br />ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမကို ဗုဒၶအလိုေတာ္က်သိေစခ်င္တယ္..ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ႕တကယ့္ဆို လိုရငး္ကဘာ လဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႕ မသိသိေအာင္ၾကိဳးစား အား ထုပ္သင့္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယုံၾကည္တယ္ က်ေနာ္ယုံတဲ့ အတိုင္း ဘုရားစကားေတာ္မွန္သမွ်ကို ေပၚယံအသိေလးနဲ႔ တင္ သိျပီးမေနမိေအာင္ေပါ့ေလ ၾကိဳးစားေနမိတယ္ ဆရာရွာတယ္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ သံသယဆူးကို ခ်ဳိးဖို႔ ျပီးေတာ့ မွားေနတဲ့အယူကို အမွန္ေရာက္ ေအာင္ျပေပးဖို႕ ဆရာ ရွာတယ္ ။ခ်ည္းကပ္တယ္ ေမးျမန္းတယ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာတယ္ က်င့္တယ္ ဒီလုပ္ေနရင္းနဲ႔မွသံသယရွိလာရင္ ရင္ထဲမရွင္းလာရင္ ေမးတယ္ မရွင္းရင္ ရွင္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူကိုညြန္ျပေစတယ္ ညြန္တဲ့ဆီသြားတယ္။<br /><br />က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း ရွင္းေလထုံေလေမးခြန္းေတြမ်ားလာေလပါပဲမရွင္းလို႕ရွင္းပါတယ္ဆိုေနမွအဲဒီလို ရွင္းတဲ့ေနရာက ေမး ခြန္းေတြကျပန္ထြက္လာတယ္အဲဒီလိုနဲ႔က်ေနာ့္မွာဆရာေတြမ်ားလာတယ္အသားလည္းနဲနဲက်လာတယ္ ဆိုပါေတာ့..ရင္ထဲလည္းရွင္းတန္သမွ်ရွင္းလာေနျပီေလ၊ အကုန္လံုးေတာ့မရွင္းေသးဘူးဗ်။<br /><br />ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ လည္း ၊သုတမယညဏ္၊စိႏၱမယညဏ္၊ ဘာ၀နာမယညဏ္ဆိုျပီး တဆင့္ထက္တဆင့္ျမင့္တဲ့ညဏ္ ေတြထဲမွာေတာင္မွ က်ေနာ္ရွင္းတာသုတမယညဏ္ေလးပါဗ်ာ အဲဒီသုတမယညဏ္နဲ႕တင္ရွင္းသင့္သေလာက္ရွင္းဖို႔ က်ေနာ္မ နည္းၾကိဳးစားခဲ့ရတာပါ။<br />ေနာ္ထပ္ စိႏာၱမယညဏ္ နဲ႕ ဘာ၀နာမယ ညဏ္ေတြအတြက္ လက္က်န္ျဖတ္သန္းရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားရဦးမွာ ေလ..။ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေထရ၀ါဒ ဆိုတာတျခားဘယ္ဘာသာကိုမဆို ေစာ္ကား၊ပုတ္ခတ္၊ အတင္းေျပာခ်င္း အလွ်င္းမရွိဘူး လို႔က်ေနာ္ သင္ခဲ့ရပါတယ္၊ျမတ္စြာဘုရာပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းဟာ ေလာကသားအားလံုးအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီအတိုင္းလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ၊ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေရာဂါတန္း လမး္နဲ႔ေတာင္မွ ေလာက အတြက္ လုပ္ေဆာင္ ေတာ္မူသြားတာကို အားလုံးသိျပီးသာပါ။<br /><br />အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္အိပ္စက္ခိ်န္အလြန္နည္းေနတဲ့ၾကားကအလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တာကိုေတြးမိတိုင္းရွိခိုးမဆံုးျဖစ္ရပါတယ္<br />မနက္မိုးေသာက္အာရုံတက္တာနဲ့ဘယ္သူ႕ကိုကူညီရမလဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔နုိးေတာ္မူေနပါျပီေတြ႔ျပီဆိုတာနဲ႔အတန္စားမခြဲေရာက္ေအာင္သြားျပီး ခၽႊတ္ေတာ္မူတယ္၊<br /><br />သစၥာညဏ္ေရာင္အတြက္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာပါရမီျဖည့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ျမတ္စြာဘုရားကိုေတြးမိတိုင္းလည္း<br />သာသနာေတာ္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုပိုျပီးသိလာသလိုခံစားရတယ္၊က်ေနာ္တို႕အခုရွိေနတဲ့အဆံုးအမေတြကိုတကယ္တန္ဖိုးထားတတ္ေနရဲ႕<br />လားဆိုတာေမးစရာေတြေပါ့၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕နုိးထျခင္းဟာျမတ္စြာဘုရားလို အေကာင္ဆံုးႏုိးထျခငး္မဟုတ္ေတာင္မွ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေအာက္က ေျခမုန္႕ေလးေလာက္ေတာ့ျမတ္စြာဘုရားကိုအတုခိုးက်င့္ၾကံသင့္ပါတယ္လို႕က်ေနာ္ယံုတယ္ေလ၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕<br />အဆံုးအမ ေတြဟာ လက္ေတြ႕က်င့္နုိင္ဖို႕အထိသိထားတတ္ထားရမဲ့တာ၀န္ဟာက်ေနာ္တို႔အားလံုးမွာရွိပါတယ္၊။<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕အဆံုးအမတိုင္းဟာ၊သစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ပရမတၳသစၥာနဲ႕သမုတိသစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ဒီေတာ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕<br />အဆံုအမတိုင္းကိုသစၥာျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါမွဘုရားအလိုေတာ္က်ျဖစ္ရမွာပါေနာက္တဆင့္ထပ္ျပီေတြးၾကည့္ရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ညဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ ေလးေပါ့။<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက ေလာကကို ဘာ၀နာမယညဏ္ျဖင့္ သုညတ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို႔ ဒီအဆင့္ထိ က်ေနာ္တို႕သြားရမွာ အဲဒီမတိုင္ခင္ျပဳက်င့္ရမဲ့ အက်င့္ေတြထဲမွာ အစဥးီက သီလ(ကိုယ္က်င့္သိကၡာ)ဆိုတာ အားလံုးလက္ခံတယ္၊ဒါေပမဲ့က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာပိုင္း အရမ္းအားနည္း ေနျပီ၊နုိင္ရင္ျပီး ရတာအကုန္ယူဆိုတဲ့<br />အေဟတုက၀ါဒေတြကို ရင္ထဲမွာထာေနၾကျပီး ေထရ၀ါဒဆိုတာပါးစပ္ေလာက္ပဲက်န္ေနတဲ့အေနထားပါ၊<br /><br />ေထရ၀ါဒကိုလက္ေတြ႔က်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိအတၱကိုတတ္နုိင္သေလာက္ခ၀ါခ်ေဆးေၾကာရမယ္ေလ၊ပထမအဆင့္က လူကိုလူလို႔ျမင္တဲ့အျမင္ရွိဖို႔လိုပါတယ္၊ဒုတိယအဆင့္ကလူကိုရုပ္နာမ္အျဖင့္ျမင္ရပါ့မယ္ေနာက္ဆံုးတတိယအဆင့္ေရာက္ေတာ့မွ လူကိုသုညတအဆင့္ျမင္ပါလိမ့္မယ္၊မလြယ္ေတာ့မလြယ္မွန္းသိပါတယ္၊လုပ္ရမွာပါေလ၊ေထရ၀ါဒရႈေထာင့္ကေလာက<br />ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.....<br /><br />ေမတၱာနဲ႔ သုညတ ဒီနွစ္ခုကိုတိတိက်က်ကိုင္စြဲအသုံးခ်ရပါလိမ့္မယ္<br /><br />မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕လြဲေနပါတယ္၊ နဲနဲေလးမဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ၊အမ်ားၾကီးကိုလြဲေနပါတယ္၊ အခုဆိုရင္သာသနာေတာ္ႏွစ္ေပါင္း၂၅၅၂ႏွစ္ရွိပါျပီ၊က်ေနာ္တို႕ဆက္ျပီးလုပ္ရပါ့မယ္၊ေမတၱာဆိုေတာ့တျခားဘာသာေတြမွာလည္း ေမတၱာရွိေနတာပဲ ဘာကြာလဲ၊ဒါသိကိုသိရမယ့္ဟာေလေနာ္၊<br /><br />ဒီေတာ့စဥ္းစားပါ ဘယ္လိုကြာလဲ၊ ေထရ၀ါဒကိုအမွန္တကယ္ခ်ည္းကပ္မယ္ဆိုရင္ အေရးပါတဲ့အခ်က္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါတယ္၊ ဆရာ့ညဏ္၊စာအုပ္ညဏ္၊အငွါးညဏ္မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါ၊<br /><br />က်ေနာ္လည္း သိသေလာက္ေလးျပန္ေျပာေနတာပါ၊ဒီသသနာေတာ္ၾကီးကိုအေျခခံျပီးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ဥပေဒ၊ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေပးၾကပါ၊<br /><br />ဒီေတာ့ဒီသာသနာေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးျခင္း၊ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းဆိုတာ၊ က်ေနာ္တို႔ကြယ္ေပ်ာက္တာပါပဲ၊ဒီေတာ့ဒီတာ၀န္ဟာ<br />အာလံုးမွာရွိေနပါတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္ေလ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ။<br /><br />က်ေနာ္ဘာမွမဟုတ္ဘူး သာသနာေတာ္ကိုခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊အဲ သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊ သာသနာေတာ္ရဲ႔တန္ဖိုး ကို နား လည္ ေအာင္ က်ဳိးစာေနသူတစ္ေယာက္ပါ ထိုက္သင့္သေလာက္ လည္း နား လည္ ပါတယ္။<br /><br />အေျခခံအက်ဆုံး က်မ္းစာ လို႔က်ေေနာ္တို႔နား လည္ေနတဲ့ပရိတ္ေတာ္ၾကီးေတြ ထဲမွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ မသိနိုင္ေသးတဲ့ လမ္းညြန္ခ်က္ေတြပါေနပါတယ္(မွတ္ခ်က္- ပညာရ်င္မ်ားတတ္သိနားလည္ျပီးသူမ်ား ကို မဆို လိုပါ ၊က်ေနာ္ကန္ေတာ့ ပါတယ္)<br />ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္ကို အေျခခံျပီးေရးတဲ့ စာမွန္သမွ်ဟာ သစၥာနဲ႔ မလြတ္ပါဘူး၊ ဒီေတာ့ စာဖတ္တိုင္း သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ ဖတ္ဖို႕က က်ေနာ္တို႔တာ ၀န္ေလ၊<br />ျမင္တဲ့ အျမင္တိုင္း ကလည္း သစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ ျမင္တဲ့ အျမင္ ျဖစ္ဖို႔ လို ပါတယ္၊ အငွားသိ ကို ဦးစားမေပး ဦးေခါင္းမခ်တဲ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကိုအငွားသိနဲ႔လမ္းဆုံးေနတာဟာျမတ္စြာဘုရားကိုေစာ္ကားေနသလိုပါပဲ လို႕ က်ေနာ္ ထင္တယ္။<br />ဒီေတာ့ အင္မတန္ေလးနက္သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဆိုတာ သမုတိသစၥာေရာ ဓ ပရမတၳသစၥာကိုပါ ပိုင္ႏုိင္သိျမင္ေစတဲ့ အနိင္းမဲ့သင္ၾကား ခ်က္ ပါလို႔ မွတ္ ယူနား လည္ ေနမိပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-292516830164006400?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-91107895953048669782009-02-24T19:01:00.000-08:002009-02-24T19:02:52.812-08:00သစၥာကိုရွာဖို ငါဟာတိမ္တိုက္စီးျပီးခရီးထြက္<br />ေမတၱာ ကိုရွာဖို႔ ငါဟာ ေျမလႊာအႏွ႔ံခရီးဆက္<br />မာယာရထားနဲ႔တူတဲ့ တိမ္တိုက္က<br />ငါ့ကို သစၥာဆိုတာ ကိုသင္ေပးတယ္<br />ျပေပးတယ္ သိေစတယ္။<br /><br />ခႏၱီအားနဲ႔တူတဲ့ေျမလြာက<br />ငါ့ကို ေမတၱာဆိုတာကို သင္ေပးတယ္<br />ျပေပးတယ္ သိေစတယ္။<br /><br />မိုးတိမ္နဲ႔ေျမလြာ<br />အေျခေနျခားကြဲေသာ္ျငားလည္း<br /> ညဏ္စိုက္သက္၀င္<br />အႏွစ္ျမင္ေသာ္<br />ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ<br />ျမတ္ဓမၼကို မုခ်သိလိမ္မည္သာတည္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-9110789595304866978?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-35907162635409115302009-01-06T18:40:00.001-08:002009-01-30T19:03:34.204-08:00က်ေနာ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္ဗ် အဲဒီစာအုပ္ကေတာ့ အခုဆိုရင္ ရွားပါးစာရင္း၀င္ေနပါျပီ ဒီအထဲက ဗဟုသုတအခ်ဳိ႔ကို မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့စိတ္က တားမႏုိင္ဆီးမရျဖစ္လာလို႕ ေလာေလာဆယ္ေရးေနတဲ့ ေထရ၀ါဒကို ဦးခိုက္ျခင္း အပိုင္း (၂)ကို ရပ္ျပီး ၾကား ျဖတ္ တင္လိုက္တာပါ အဲ မွားတာမွန္တာကေတာ့ပညာရွင္ေတြေျပာၾကပါလိမ့္မယ္က်ေနာ္အေနန႕ဲကကေတာ့ဒီစာကို ဖတ္ ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ေရွးကလူၾကီးေတြ သာသနာေတာ္ဆိုတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမထြန္းကားျပန္႔ ပြါးေရး သန္႔ရွင္းတည္တန္႔ေရးအတြက္ အလုပ္ေတြအမ်ားၾကီး လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ အခု က်ေနာ္တို႔အလွည့္ လို႔ေတြးမိတယ္…“လာ ၾကက်ေနာ္တို႕အတူတူ လုပ္ၾကမယ္” ။<br /><br />စာအုပ္နာမယ္က သာသနမုခက်မ္း<br /><br />ေရးတဲ့သူက ဆရာၾကီးဦျမသိန္းထြန္း<br /><br />(ပိဋကတ္တၱရပါရဂူ-၀ိပႆနာဓမၼပါေမာကၡ)<br /><br />( ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ေျမး)<br /><br />အၾကိမ္က (တတိယအၾကိမ္)<br /><br />ခုႏွစ္က (ျမန္မာ ၁၃၁၄ ခု)<br /><br />ပုံနိပ္တိုက္က ေယာဂီပုံနိပ္တိုက္ ၂၄၅-လြီစၥလမ္း ၊ရန္ကုန္<br /><br />ထုတ္ေ၀သူက ဦးေမာင္ၾကီး (ဆန္းလိုက္)<br /><br />၂၈၃- ကရစ္လမ္း၊ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္း။<br /><br />တန္ဖိုး ၂- က်ပ္တဲ့<br /><br />အဲဒီအထဲက ဖတ္ရတာကို ျပန္ေျပာျပေၾကာင္းပါခင္ ဗ် ဒီအထဲမွာသဂၤါယနာ ဆိုတဲ့အခန္းပါပါတယ္<br /><br />တစ္ျခား ေတာ္ ေတာ္နက္တဲ့၀ိပႆနာ ပြားနည္းေတြလည္းရွိပါတယ္ က်ေနာ္မၾကားေတာင္ မၾကားဘူးပါဘူးခင္ဗ် တခ်ဳိ႔ဆရာေတာ္ ေတြ ၊လူပုဂၢဳိလ္ေတြရဲ႕နည္းေတြပါတယ္၀ိပႆနာအေၾကာင္းကို ရွင္ျပထားတာပါ။ အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာတာက သဂၤါယနာဆိုတဲ့ အခန္းပါ။<br /><br />ရြာစဥ္ရြာစားမင္းလွ သခၤယာဘြဲ႕ခံ စေလဦပုံညစီရင္အပ္ေသာ သာသနပေ၀ဏိယအလကာၤ၌ မင္းတံုးမင္းအထိ (၁၁)ၾကိမ္ေျမာက္သဂၤါယနာတင္ျပီးေၾကာင္းကိုေတြ႔ရသည္။<br /><br /><br />ပ႒မသဂၤါယနာ။ ။ ရာဇျဂိဳလ္ျပည္၊အဇာတသတ္မင္းသည္၊ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ ေလးလေျမာက္တြင္ အရွင္မဟာကႆပ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမႈဳးျပဳ၍ ရဟႏၱာျမတ္ ၅၀၀ တို႔နဲ႔(ရ) လ တိုင္တိုင္ သဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br /><br />ဒုတိယသဂၤါယနာ။ ။ေ၀သာလီျပည္ ကာလာေသာက မင္းသည္၊သာသနာႏွစ္ ၁၀၀ ၌ အရွင္မဟာယသ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမွဴးထား၍ရဟႏၱာ(၇၀၀) တို႔နဲ႕အတူ(၈) လတိုင္သဂၤါ ယနာတင္သည္။<br /><br /><br />တတိယသဂၤါယနာ။ ။ပါဋလိပုဋ္ သီရီဓမၼာေသာက မင္ၾကီး သာသနာႏွစ္ ၂၃၅ ႏွစ္၌အရွင္မဟာေမာဂၢလိတိႆပုတၱမေထရ္ ၾကီးအမွဴးျပဳ၍ ရဟႏၱာ(၁၀၀၀)နဲ႕ (၉)လ လုံး သဂၤါယနာ တင္ပါသည္။<br /><br /><br />စတၱဳထသဂၤါယနာ။ ။လကာၤဒီပကၽြန္း ၀ဋ္ဋ၈ါမဏိမင္းသည္ သာသနာႏွစ္ (၄၅၀)၌ ရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ကိုအမွဴးထားလွ်က္ ရဟႏၻာၾကီး (၅၀၀)တို႕နဲ႔ေပထက္အကၡရာတင္သည္။<br /><br /><br />ပဥၥမသဂၤါယနာ ။ ။ သာဂလျပည့္ရွင္မိလိႏၵမင္ၾကီးသည္ သာသနာႏွစ္(၅၀၀)၌ ရွင္နာဂသိန္ကိုအမွဴးထား၍ သဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br /><br />ဆ႒မသဂၤါယနာ။ ။ သု၀ဏၰဘုမၼိသထုံျပည္ဓမၼပါလမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၉၅၆)၌ ရွင္မဟာ ဗုဒၶ ေဃာသနဲ႕တိုင္ပင္၍ ပိဋကတ္သုံးပုံ၏အက်ဥ္းဂါထာေပါင္းတသိန္းေလးေသာင္း ရွိေသာ ၀ိသုဒၶိမဂ္အပါ၀င္ သဂၤါယနာတင္သည.္။<br /><br /><br />သတၱမသဂၤါယနာ။ ။ ပုဂံျပည္အေနာ္ရထာမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၁၆၀၁)ႏွစ္၌၊အတိုရသႏွစ္ ၄၉၁ ႏွစ္တြင္၊ ရဟႏၱာရွင္အရဟံကို အမွဴးျပဳလွ်က္၊ရဟႏၱာ(၁၀၀၀) တို႔နဲ႕အတူသဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br /><br />အ႒မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာပူရအင္း၀ျမိဳ႕ေတာ္၌ သာသနာႏွစ္(၂၀၇၀)ျပည့္၊သကၠရာဇ္(၈၈၈) ခုႏွစ္ ရွမ္းသိုဟန္ဘြားသည္၊ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကိုဖ်က္ဆီးပစ္ရာတျပက္ျမိဳ႕သားရွင္တိႆဇနနဲ႔ဒုတိယေဇတ၀န္ဆရာေတာ္တို႕၊ညွိႏုိင္းတိုင္ပင္ၾကကာသဂၤါယနာတင္ၾကသည္။<br /><br />န၀မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာသိခၤ ကုန္းေဘာင္ျပည္၊အေလာင္းမင္းတရားၾကီးသည္၊သာသနာႏွစ္ (၂၂၉၇)ႏွစ္၌သကၠရာဇ္ ၁၁၁၅ ခုႏွစ္တြင္၊ မဟာအတုလယသဓမၼရာဇာဂုရု၊နာမံေတာ္ရွိေသာ မေထရ္ၾကီး ကိုအမွဴးျပဳ၍ သဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br /><br />ဒသမသဂၤါယနာ။ ။ အင္း၀ျပည္စဥ္႕ကူမင္းသည္သသသနာႏွစ္(၂၃၂၀)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္(၁၁၃၈) ခုႏွစ္တြင္၊ ရွင္၇င္းမတိမာန္၊ရွင္နႏၵမာလာတို႔နဲ႕သဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br /><br /><br />ဧကဒသမသဂ္ါယနာ။ ။ရတနာပုံမႏၱေလးေနျပည္ေတာ္မင္းတံုးမင္းျမတ္သည္၊သာသနာႏွစ္(၂၄၁၅)ႏွစ္ သကၠရာဇ္(၁၂၃၃)ခုႏွစ္၌၊ပရိယတၱိ၀ိသာရဒသီလ၀ိသုဒၶိျဖစ္ေတာ္မူေသာရာဇဂုရုတံဆိပ္ေတာ္ရ၊ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ပိဋကတ္သုံးပုံ၌၊လိမၼာေတာ္မူၾကကုန္ေသာ၊ရဟန္း(၂၀၀၀)တို႕အျပင္၊အတြင္း ၀န္ခန္းပတ္ျမိဳ႕စားၾကီးမင္းၾကီးမဟာဥဇနာ၊ေယာျမိဳ႕စားမင္းၾကီးမင္းလွမဟာစည္သူ၊သံေတာ္ဆင့္မိုင္းခိုင္းျမိဳ႕စားသီရိေဇယ်သူ၊ သံေတာ္ဆင့္ေနမ်ဳိးရာဇစည္သူတို႕ကိုၾကပ္ေစ၍(၅)ႏွစ္ေက်ာ္မွ်ေရးသားထုလုပ္ေစေသာ၊ ၀ိနည္း၅က်မ္းပါဠိ္ေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၁၀၀)အဘိဓမၼာခုႏွစ္က်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ (၂၀၈)ခ်ပ္၊သုတ္သုံက်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၄၁၀)တို႕ကိုကုသိုလ္ေတာ္၊ေလာကမာရဇိန္ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း၊အုတ္ျပာႆတ္ဂူ၊(၇၂၈)လံုးတည္ေတာ္မူ၍စုစုေပါင္းေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၇၂၈)တြင္၊ ေက်ာက္စာပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို၊ေသလကၡရသဂၤါယနာတင္သည္။<br /><br />ဒါစေလဦးပုံညရဲ႕သဂၤါယနာတင္စာရင္းပါ၊ပဥၥမအၾကိမ္ကေန၊ဒသမအၾကိမ္ထိသဂၤါယနာတင္စာရင္းဟု ဆရာေတာ္ၾကီပညာရွင္ၾကီးမ်ားအမွတ္မယူေသာ္လည္း၊ေရွးျမန္မာတို႔သည္မိမိတို႔၏စြမ္းေအားရွိသေလာက္ သာသနာေတာ္တည့္တန္႔ေရး၊သန္႕ရွင္းေရး၊ျပန္႔ပြါးေရးကို၊ဦးလည္မသုံထမ္းရီကခဲ့ၾကပါသည္ဆိုေသာအေထာက္ထား ကိုျပနုိင္ခဲ့ပါသည္ဟုဆိရပါမည္၊<br /><br />အခုေသာ္ကား သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေနေစရန္ အကၽြန္တို႔၀န္သာျဖစ္ေတာ့အံ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-3590716263540911530?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-51870199012367937602009-01-04T20:24:00.000-08:002009-01-04T22:01:53.917-08:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SWGgndY5efI/AAAAAAAAAEA/0PSGOfeA1wA/s1600-h/sunrise.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SWGgndY5efI/AAAAAAAAAEA/0PSGOfeA1wA/s320/sunrise.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287684037274073586" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SWGfylJVbXI/AAAAAAAAAD4/O1WulSgk1uU/s1600-h/510+sun+set.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SWGfylJVbXI/AAAAAAAAAD4/O1WulSgk1uU/s320/510+sun+set.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287683128823213426" border="0" /></a> <br /> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:RU; mso-fareast-language:RU;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုး ည တဲ့ တူမေတာ္ Dream က Tag လာေတာ့ ဘယ္လိုေရးရမလဲေပါ့ စဥ္းစား တယ္ ေနာက္ဆုံးဆိုတာ နိဂုံးခ်ဳပ္တာကို ေျပာလို႔ရပါတယ္ ထပ္ျပီးမျဖစ္ေတာ့တာေပါ့ေနာ္ တကယ္ေကာ က်ေနာ္တို႔ ဘ၀ေတြ ျပီးေတာ့ ညေတြ နိဂုံးခ်ဳပ္သြားျပီလား လို႔ ကိုယ္ဟာကိုယ္ ေမးမိျပန္တယ္ လက္ရွိဘ၀ေတြ ခ်ဳပ္ျပီး ေနာင္ဘ၀အသစ္ေတြစမဲ့ဟာက ေသခ်ာေနေတာ့ အဆံုးမဲ့တဲ့ ဘ၀ျဖစ္စဥ္တစ္ခုေပါ့ အခုဘ၀လူ ေနာက္ဘ၀ေခြး ေနာက္လာမဲ့<span style=""> </span>ဘ၀ေတြ ခႏၶာေတြ..မဆုံေသး ဘူးဆိုေတာ့ နိဂုံးအတုေပါ့ဗ်ာ။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုလည္း ႏွစ္သစ္အစတဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းကုန္ျပီေပါ့ဗ်ာ။ အတိတ္ျဖစ္သြားျပီေပါ့၊က်ေနာ္တို႔ေျခလွမ္းေတြ က မၾကာခင္မွာ တဖက္ကိုကူးေတာ့မယ္ေလ။ ေန႔ံစဥ္မၾကာခဏ စိတ္ထဲရြတ္ေနျဖစ္တဲ့ သံေ၀ဂအလကာၤ တစ္ပုဒ္ကို ပိုျပီးသတိရလာတယ္ ေလးေလးနက္နက္ဆင္ျခင္လာတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“တစ္ေနကြယ္၊ေသနယ္ကိုတစ္ေန႔ကူး<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေနကြယ္ပါမ်ားရင္ကြယ့္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေသနယ္ကိုသြားရမယ္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"> တားမရဘူး”</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေက်းဇူးရွင္လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး ရဲ႕ဒီသံေ၀ဂ လကၤာေလးကို က်ေနာ္မၾကာခဏ ရြတ္ဆိုမိေနတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္ဆံုးညတဲ့၊တိတိပပဆိုရရင္ေတာ့္ 2008 ႏွစ္ေဟာင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးည က်ေနာ္ႏွစ္သစ္ကို ျငိမ္း ခ်မ္းစြာေထြးေပြ႕ခ်င္တယ္၊ထြက္လာမဲ့ေနမင္းကိုေမတၱာနဲ႕နုတ္ဆက္ၾကိဳဆိုခ်င္တယ္အလားတူပဲအား လုံးကိုလည္း ရင္ထဲျငိမ္ေအးေစခ်င္တယ္ အဲ လိုျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပိဳပ်က္စျပဳေနျပီ ျဖစ္တဲ့ ေထရ၀ါဒ အေဆာက္အအုံကို က်ေနာ္တို႕တက္ညီ လက္ညီ ျပန္ေဆာက္ရမယ္။ဒီလိုေတြးရင္ း ္နဲ႔ က်ေနာ္ဘုရားေပၚတက္ျပီး တရားဦဓမၼစၾကာၤကို ရြတ္ဆိုဆင္ျခင္မိတယ္ ႏွစ္ဦးေလ..တရားဦးနဲ႔ ပူေဇာ္ခဲ့တာေပါ့ ေနာက္ေတာ့္ သႏၱိသုခႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ ပထမေျခလွမ္းလို႔ေျပာႏုိင္တဲ့ သရဏဂုံကို လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေရးသားေတာ္မူခဲ့တဲ့ မဟာသရဏာဂုံ ၾကီးကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ရင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်ေနာ္စိတ္ကိုႏွစ္ေနလိုက္တာ။</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /></p><div style="text-align: justify;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:RU; mso-fareast-language:RU;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျပးီလို႔ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့.. ေဟာ ေနထြက္ေတာ့မယ္ ေလ၊ႏွစ္သစ္တစ္ခုရဲ.ေန႔သစ္က အေရွ႕ ဆီမွာစေနျပီေလ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5187019901236793760?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-81980575834006527182009-01-02T23:38:00.000-08:002009-01-03T11:15:21.466-08:00ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးမသာသနာေတာ္သည္ အိႏၵိယ၌ BC ၆ ရာစုမွစခဲ့ၿပီး AD ၁၂ ရစု၌ကြယ္၏။ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ရမည္ဆိုလွ်င္ ပင္ရင္း႒ာန၌ သာသနာေတာ္ဟူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၈၀၀)မွ်သာ တည္ခဲ့ျပီးေနာက္၊ ၀ါဒအႏၱရယ္၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ အႏၱရယ္တို႔ေၾကာင့္ မူလေနရာ၌ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရပါ၏။<br /><br />ျဗာသၼဏ၀ါဒနဲ႔တိုက္ခိုက္ရင္း မူလေထရ၀ါဒသည္ မဟာယနသို႔ ကူးခဲ့ရ၏။ ေနာက္ဆံုး မူလပင္မ နယ္ေျမ ျဖစ္ေသာအိႏၵယမွ လြင့္ထြက္ခဲ့ရသည္ကို က်ေနာ္တု႔ိေတြ႕ရ၏၊ ဖတ္ရ၏၊ ထို႔အတူ ၾကားနာခဲ့ရပါ၏။ က်ေနာ္တို႔သည္လည္း စစ္မွန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမကိုရခဲ့ပါ၏။ ရခဲ့သည္ဟုဆိုရာ၌<br /><br />ဒႆနလည္းပါ၏၊ က်င့္စဥ္လည္းပါ၏။ ၀ိဇၨာ(အသိ) စရဏ(အသိနဲ႔ထပ္တူညီေသာအက်င့္) ကို လည္းရခဲ့ပါ၏။ သို႕ေသာ္ ကံတရားေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ကို ရခဲ့ပါသည္ဟုဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္အား က်ေနာ္တို႔ဆီအေရာက္ သယ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကကုန္ေသာ မေထရ္ျမတ္တို႔ႏွင့္ သာသနာျပဳ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတို႔၏ ေက်းဇူးတရားကို ေမ့ေနျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။ ေလာက၌ ေက်းဇူးကင္းသူဟူ၍မရွိ သူ႔ေက်းဇူးကိုသိျပီး ဆပ္ရမည္သာ။<br /><br />ထိုေက်းဇူးရွင္တို႔၏ စြြမ္းေဆာင္မႈတို႔ေၾကာင့္ ရရွိလာေသာ က်ေနာ္တို႔၏ ေရေျမေပၚ၌ ေထရ၀ါဒသည္ အမွန္တကယ္ခိုင္ခန္႔စြာ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ျပီးဟုဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႔သည္ အမွန္တကယ္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ျပီးျဖစ္ပါမည္။<br />စင္စစ္ ျမန္မာျပည့္သို႔ ေထရ၀ါဒေရာက္ရွိေနသည္မွာ ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး ကိုးတိုင္းကိုး႒ာန သာသနာျပဳလႊတ္စဥ္ကပင္ ျဖစ္၏။ အေထာက္အထာမခိုင္ေသာ အျဖစ္မ်ားရွိေနေစ ကာမူ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကတည္းက ျမန္မာျပည္သို႕သာသနာေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ဘုရားသမိုင္းမ်ာကဆို၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ထိုမွ် ႏွစ္ေပါင္းၾကာခဲ့ျပီ္ျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တို႔အမိေျမေပၚရွိ ေထရ၀ါဒသည္ မျပိဳနုိင္ေသာအင္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နုိင္ပါျပီေလာ?</span><br /><br />ထိုေမးခြန္းကို ေျဖရန္အတြက္ က်ေနာ္တို႔သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမကို ျပန္လည္တူးေဖၚ ရပါလိမ့္မည္။<br />အမွန္အားျဖင့္ ဗုဒၶ၀ါဒဟူသည္ သစၥာ၀ါဒသာျဖစ္၏။ ျမတ္ဗုဒၶကို တနည္းအားျဖင့္ “သိသူ” ဟုဆိုၾက၏။ ဘာကိုသိသနည္းဟုေမးေသာ္ သစၥာတရားကို သိသူျဖစ္ပါ၏။ ေလာက၌ သိစိတ္ရွိေသာ သတၱ၀ါတိုင္း သည္ သိစရာအာရုံကို သိၾကသည္သာျဖစ္ပါ၏။ သ႔ိုေသာ္ သိပုံျခင္းကားမတူေခ်။ သိသည္ဟူဆိုရာ၌ လည္း ကြဲေသး၏။ မိမိညဏ္အဆင့္ကို မွီ၍ အသိကြဲၾကသည္မွာ ေလာကနိယာမျဖစ္သည္သာ။<br /><br />သုတမယညဏ္ျဖင့္လည္း သိ၏။ စိႏၱာမယညဏ္ျဖင့္လည္း သိ၏။ ဘ၀နာမယညဏ္ျဖင့္လည္း သိ၏။<br />ထိုေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔၊ အႏၶပုထုဇဥ္တို႔၏ အျမင္အရ လူတြင္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ၊ ကုလားတရုတ္ ရွိ၏။<br />ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တြင္ လူကို လူလိုျမင္၏ အရိယာအဆင့္တြင္မူ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရအျဖစ္ ျမင္ သည့္တိုင္ အဆင့္ဆင့္သြား၏။ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္မူကား ကိေလသာကို အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္၍ ေလာကတစ္ခုလံုးကို သုညတ အျဖစ္သာျမင္ေတာ့၏။<br />သို႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမဓမၼသည္ ဘက္လိုက္မႈအကင္းဆံုးျဖစ္ပါ၏။<br /><br />ကိေလသာတန္းလန္းနဲ႔ ျပဳစုထားေသာ အယူအေတြးမ်ားတြင္ အနည္းႏွင့္အမ်ားဆိုသလို ဘက္လိုက္မႈ ပါသည္ကို က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ရမည္သာျဖစ္ပါသည္။<br />ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ မဟာၾသ၀ါဒကား။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">မေကာင္းမႈေရွာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေကာင္းမႈေဆာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား </span><br /></div><br />ဟု လူတိုင္း အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶ၀ါဒကို ေလ့လာဘူးသူတိုင္း သိေနျပီးျဖစ္ပါ၏။ သို႔အတြက္ ေထရ၀ါဒကို သုံးသပ္ဆင္ျခင္ရာတြင္ အဆိုပါတရားကို လက္ကိုင္ျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။<br /><br />ေထရ၀ါဒ၏ ပန္းတိုင္သည္ သႏၱိသုချဖစ္၏။ ပန္းတိုင္သို႔သြားရာတြင္ က်ေနာ္တို႔သည္ ကိေလသာ မစင္ေသးသည့္ အားေလ်ွာ္စြာ မေကာင္းမႈ၊ ေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳလုပ္မည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လည္း က်ေနာ္တို႔သည္ မိမိ၏အတၱအား ေရွ႕တန္းမတင္မိေစရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သင့္ပါ၏။<br /><br />မေကာင္းမႈကို မလြဲသာ၍ ျပဳလုပ္ရသည့္တိုင္ေအာင္ ေလာက၌ ဓမၼထြန္းကားေရး အတြက္သာ ျဖစ္သင့္ပါ၏။<br />အမွန္စင္စစ္ ေထရ၀ါဒကို လက္ေတြ႔က်င့္သုံးမည္ဟု ဆိုပါလွ်င္ မိမိကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ျဖဴသည္ ထက္ ျဖဴေအာင္ သီလျဖင့္္ ေဆးေၾကာရပါမည္။ မိမိစိတ္ကိုလည္း ျဖဴသထက္ျဖဴေအာင္ သမာဓိျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဘာ၀နာျဖင့္လည္းေကာင္း အထပ္ထပ္ ေဆးေၾကာသန္႔စင္ေစရပါမည္။ ထိုသို႔ မဟုတ္ပါက က်ေနာ္တို႔၏ေထရ၀ါဒသည္လည္း က်ေနာ္ တို႔ေျမေပၚမွ လြင့္ပါးလိမ့္မည္။<br />ဤေနရာ၌ အလြန္မွတ္သားဖြယ္ သံေ၀ဂရဖြယ္ က်ေနာ္တို႔ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရမည့္ စကားတခ်ဳိ႕ကို ထပ္၍ တစ္ခါျပန္ေျပာရပါလွ်င္….<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">“ေထရ၀ါဒ အုတ္ျမစ္ဟူသည္ ေက်ာက္သားမ်ား၊ သံမ်ား အဂၤေတမ်ားမဟုတ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">အေဆာက္အအုံဆိုင္ရာ ပစၥည္းဟူသမွ်တို႔သည္ တစ္ခ်ိန္က မည္မွ်ပင္လက္ရာေျမာက္ေစကာမူ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေနက္ဆံုးတြင္မူ ဘာသာေရးအတြက္ တန္ဖိုးမရွိလွေတာ့ဘဲ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အတြက္သာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">အသုံက်ေတာ့၏”</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ထိုေၾကာင့္ “ေထရ၀ါဒအုတ္ျမစ္ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာသာျဖစ္၏”</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-8198057583400652718?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-12041034757778901612008-12-31T05:05:00.000-08:002008-12-31T05:07:32.747-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SVtufZCp09I/AAAAAAAAADw/BagdZ1icnyg/s1600-h/2009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JvC9tS6lRjc/SVtufZCp09I/AAAAAAAAADw/BagdZ1icnyg/s320/2009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285940073226425298" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-1204103475777890161?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-77742795923263913772008-12-31T03:27:00.000-08:002008-12-31T04:58:46.847-08:00<div style="text-align: justify;"><br />Happy New Year!!!!<br /><br />ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ေလးစားရတဲ့ ေရးေဖၚေရးဖက္ နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္မွာ ဓမၼ ထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္နုိင္သည္ ျဖစ္ေစ ေသာ၀္။<br /><br />သုေတသန အတြက္ ပါနာတိပါတကံ က်ဴးလြန္ေနရတဲ့ အတြက္ သီလပင္ မလုံႏုိင္။<br /><br />ဒီအထက္က စာသားေလး ကေတာ့ က်ေနာ္ ေလးစားတဲ့ အစ္ကိုၾကီး တစ္ေယာက္က ေရးခဲ့တာပါ အားလံုး လဲသိၾကမွာပါ ျမင့္မိုရ္ဦးဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာညဏ္ပါ။<br /><br />ေလာက ဆိုကတည္းက အဓမၼနဲ႕ဓမၼတို႕ အားျပိဳင္ စစ္ခင္းရာဟု ပညာရွင္တို႔ ဆိုၾက၏။ ဆိုခဲ့သည္အတိုင္းလည္း ေလာကသည္ ဓမၼနဲ႕အဓမၼတို႔ အားျပိဳင္မႈ ရွိေနသည္မွာဓမၼတာ။<br /><br />ဓမၼက အနုိင္ရသည့္အခါ ေလာကသည္ တည္ျငိမ္၏။ ေအးခ်မ္း၏။ ထို႕အတူ ေလာကသားတို႔ ခ်မ္းသာ၏။ ေလာကသား ဟူရာ၌ လူလည္းပါ၏။ နတ္လည္းပါ၏။ တိရိစာၦန္ လည္းပါ၏။ ျခဳံငုံ ေျပာဆို ရပါလွ်င္ (၃၁) ဘံုမွ မလြတ္ေျမာက္ေသာ သူ အားလံုးကို ေလာကသား မ်ားဟု ဆိုနုိင္ပါ၏။ သို႕အတြက္ ေလာကၾကီး တကယ္တန္း ျငိမ္းခ်မ္းရန္ အတြက္ အားလံုးတြင္ တာ၀န္ ကိုယ္စီရွိၾကပါ၏။ ေလာက၌ အဓမၼတရားတို႔ မထြန္းကားေအာင္ မပ်ံ႕ပြားေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရာ၏။ ထိုသို႔ အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္ကို လည္းေကာင္း မိမိ၏ ဘ၀ကို လည္းေကာင္း ေလာကအတြက္ စေတး ရမည္သာျဖစ္ပါ၏။ ဘုရား အစရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္း တို႔သည္ အေလာင္းေတာ္ ဘ၀ မ်ား၌ ငါးပါးသီလကို ခ်ဳိးေဖါက္ခဲ့သည္သာ။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ပုဂိဳလ္တို႕ ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းကား ေလာက၌ဓမၼ ထြန္းကားေရး အတြက္ အနစ္နာ ခံျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္ ကို ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈ ခဲ့ၾကျပီးသား ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။<br /><br />က်ေတာ္တို႕ လည္း ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကို တိုင္းတပါးတို႕ ထိခိုက္ ေစာ္ကားလာသည္ ရွိေသာ္ ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္ ကို ခ်ဳိးဖ်က္မည္သာ။ “သူ႕ႏုိင္ငံသားသံမႈန္႕စားမွ ဒို႕ဓါးတုံးလိမ့္” ဟူေသာ အယူကို ကိုင္ျပီး တိုက္မည္သာ ျဖစ္ပါ၏။<br /><br />စင္စစ္ ေထရ္ရ၀ါဒ အရ ဘ၀ကို တည္ ေဆာက္မည္ဆိုပါလွ်င္ မိမိ၏ ဘ၀ကို ေလာက အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္ ပါမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ေထရ၀ါဒ တိုင္းျပည္ဟု ဆိုၾက၏။ အမွန္တကယ္ ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ ခိုင္ေနျပီေလာ အမွန္တကယ္ ကိုယ္က်င့္ သိကၡာကို တန္ဖိုး ထားတတ္ျပီေလာ ေမးစရာေတြ ရိွေနမည္သာ။ အမွန္တကယ္ ဓမၼတရားတို႔ ထြန္းကားေနသည္လား မဆဳံေသးေသာ ေမးခြန္းမ်ား ေတြးစရာမ်ား ရွိေနပါ၏။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ကေရာ ေထရ္ရ၀ါဒ၏ စစ္မွန္ေသာ အနက္အဓိပါယ္ ဆုတ္ကိုင္မိျပီေလာ ဟု စစ္တမ္းထုတ္ အေျဖရွာေနဆဲျဖစ္ပါ သည္။<br /><br />သီလေတာ္ သည္ ဘုရားပြင့္လည္းရွိ၏။ ဘုရားမပြင့္ေသာ္ လည္း ရွိေနသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔အတြက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို နိစၥ သီလေတာ္ ဟုဆို ၾက၏။ ေလာက ျငိမ္ခ်မ္းေရး အုတ္ျမစ္ ဟု လည္းဆိုပါ၏။ ထိုအတြက္ ဘုရား သာနာေတာ္ အတြင္း ရွိေသာ ငါးပါးသီလ ေတာ္သည္ သစၥာ ဆိုက္နုိင္ေသာ အသိတိုင္ ေအာင္ အက်ဳိးျပဳပါ လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ယံုပါသည္။ က်ေနာ္တို႕အေနျဖင့္ လည္း သစၥာဆိုက္ ေအာင္ အနက္ကို ရွာေဖြဆန္ံထုတ္ပါမွ သာသနာေတာ္ အတြင္း သီလကို ျမင္ပါလိမ့္မည္။ သို႔မွ ပို၍ေလာက ျငိ္မ္းခ်မ္းမည ္ျဖစ္ပါ၏။<br /><br />တတိယ သိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ ကာေမသုမိစၦာရ ကို ၾကည့္မည္ဆိုပါက<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">တိုက္ရုိက္အနက္= ကာမအရာ၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္း</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">သြယ္၀ိုက္အနက္= မိမိရသင့္ ရထိုက္ေသာ အခြင့္ေရး ထက္ပို လိုျခင္း/ ယူျခင္း</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆန္႔က်င္အနက္= မိမိ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလာကအတြက္စြန္႔ လြတ္ျခင္း</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဟုဆို၏</span><br /><br />သမုတိ သစၥာအရ ကာမအရာ၌ မွာယြင္းယုတ္ညံ့စြာက်င့္ျခင္း ဟူဆိုရာတြင္ သူတစ္ပါး သားမယား သားသမီး ကိုဆို၏။<br /><br />ပရမတၳ သစၥာအရ ကာမဂုဏ္ ဆိုရာ၌ ရူပါရုံလည္း ပါ၏။ သဒၵါရုံ လည္းပါ၏။ ဂႏၶာရံု့လည္း ပါ၏။<br />ေသာတာ၊ေဖာ႒ဖၺ အစရွိသျဖင့္ ကာမ၈ုဏ္ အာရုံ အားလံုး ပါမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုထိုေသာ ကာမဂုဏ္တရားတို႕၌ မွွားယြင္စြာ က်င့္ခဲ့ပါလွ်င္။ အရပ္စကား အရ ေျပာရလွ်င္ မိမိနဲ႔ မထိုက္ေသာ ေနရာ၊ ေငြေၾကး ဘြဲ႔ ထူး ဂုဏ္ထူး ကိုမရ ရေအာင္ၾကံေဆာင္ လွ်င္ ထိုသိကၡာပုဒ္ကိုက်ဴး လြန္ ရာေရာက္ပါ၏<br /><br />ကာေမသု သိကၡာပုဒ္၏ တရားကိုယ္ကား ေလာဘ ျဖစ္၏။ ႆသတဒိ႒ိနဲ႕ယွဥ္၏ ထိုသိကာၡပုဒ္ကို တယ္တန္း လံုျခံဳေအာင္ထိန္းမည္ဆို လွ်င္ မိမိ၏ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚ လာေသာဆႏၵ မ်ားကို မပြားစးိေအင္ သတိပညာနဲ႔ပယ္သတ္ရပါ လိမ့္မည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">မုသာ၀ါဒ သူတစ္ပါးအား လိမ္လည္ေျပာဆို ျခင္း ဟုဆို၏</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါးအားလိမ္ညာျခင္း</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">သြယ္၀ိုက္အနက္= ဟန္ေဆာင္ဖုံကြယ္ျခင္း နဲ႔ က်န္၀စီဒုစရုိက္ သုံးပါး</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆန္႔က်င္အနက္= သစၥာ ဓမၼထြန္ကားေအာင္ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို လုပ္ကိုင္ျခင္း။</span><br /><br />ဟူရပါ၏<br /><br />တကယ္တန္း မုသာ၀ါဒကံ ကို လံုေအာင္ ထိန္းမည္ ဆိုပါလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ ႏွလုံသားကို သစၥာေျမေပၚ၌ အုတ္ျမစ္ ခိုင္ေအာင္ ခ်ရန္လို အပ္ပါသည္ အတုကိုဖယ္၍ အစစ္ကို တန္ဖိုး ထားတတ္ ရပါမည။္ သစၥာတရား ထြန္းကားေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို ေလာအတြက္ အသုံခ်ရဲေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴရပါလိမ့္မည္။<br /><br /><div style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ဆိုင္ရာ ညဏ္ေရာက္မွ ဆိုင္ရာေသာ ကိေလသာမီး ကို ျငိမ္းႏုိင္ပါမည္ဟု သိပါလွ်က္ က်ေနာ္သည္ ညဏ္မွီသေလာက္ ငါးပါး သီလေတာ္ ကို ပူေဇာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၂</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">၀၀၉ မွာ ေဆြသဟာ ၾကည္သာဧျမရွိပါေစ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">မသူေတာ္ေဘး အဓမၼေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">က်မ္းကိုး။ ။ ဘ၀အျမင္သစ္ (ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-7774279592326391377?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-39137469872050320172008-12-29T21:14:00.000-08:002008-12-30T22:20:00.393-08:00<div style="text-align: justify;"><br />ငါးပါးသီလျမဲသလား? တဲ့ ဒီေမးခြန္းကို က်ေနာ္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေမးခံခဲ့ရဖူးတယ္ဗ်<br />အဲလိုေမးလာခဲ့တိုင္းလည္း က်ေနာ့္အေျဖက“ဟင့္အင္း”ပဲထြက္တယ္ဗ်၊ ဘယ္သူေမးေမး<br />က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲဗ်။<br /><br />ေမးဆိုလို႔ေျပာရဦၤးမယ္ဗ်.. က်ေနာ္သြားေနၾကဆရာေတာ္ၾကီး ဦနႏၵမာလာရဲ႕သက္ေတာ္ (၉၅)ႏွစ္ ေျမာက္ ေမြးေန႔တုန္းကလည္း ဆရာေတာ္ၾကီးကုိယ္တိုင္ ပရိတ္သတ္အလယ္မွာ ေမးဖူးပါတယ္၊ က်ေနာ္ကလည္း ေျဖပါတယ္ဗ်ာ ရဲရဲေျဖတာေပါ့ “လံုး၀ငါးပါးသီလမလုံဘူးေပါ့” အဲလိုေျဖေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ျပဳံးတယ္ဗ် ပရိသတ္လည္းျပဳံးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အမွန္ေတာ့ သီလေတာ္ျမတ္က သိမ္ေမြ႔လြန္းတယ္ဗ်၊ ဒီေလာက္ သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့ တရားေတာ္ျမတ္ သီလေတာ္ကို က်ေနာ့္လိုငမိုက္သားက နားလည္ေအာင္ကို မနည္းၾကိဳးစားေနရသူမို႔ မဂ္တရား ဖိုလ္တရား နိဗၺာန္တရားအေၾကာင္းေတြကို ညဏ္စဥ္အဆက္ဆက္ ဒိ႒ိသတ္နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေဆြး ေႏြးေနတဲ့အထဲ ၀င္ပါခ်င္ပါလည္း မ၀င္ရဲတဲ့အျဖစ္ပါဗ်ာ၊ တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဗ်ာ စိတ္ရွိလက္ရွိေျပာေန လိုက္ၾကတာ.. အာလုံးနီးနီးေသာတပန္၊ သကဒါဂမ္ ၊ အနာဂမ္ေလာက္နီးနီးပါ.. အားက်တယ္ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />တစ္ေန႔ကလည္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အလႈဴကိုသြားေတာ့ ဘုရားခန္းထဲမွာ သီးသန္႔စားပြဲနဲ႔ တရားေဆြးေႏြးတာ ေတြ႔ေတာ့လည္း ခပ္ေ၀းေ၀းက ျပန္လာခဲ့ရျပန္တယ္။<br /><br />တခါတုန္းကမ်ား တရားေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ လူၾကီးေတြ၀ိုင္းနာသြားျပီး နားေထာင္ၾကည့္တာ ၾကားရတာနဲ႔တင္ က်ေနာ္ လွည့္ျပန္လာခဲ့ရတာေလ၊ စဥ္းစားၾကည့္ေလ... ေျပာေနၾကတာက က်မ္းအကိုး အကား အျပည့္နဲ႔ဆိုေတာ့လည္း က်ေနာ္မ၀င္ရဲေပါင္ဗ်ာ။<br /><br />ဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ပဲထင္တယ္ က်ေနာ့္ညဏ္က သီလအဆင့္ကမတက္ေသး။ တစ္ခါတုန္းကလည္း ေတာထဲမွာ တရားက်င့္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ဆီသြားဖူးေတာ့ “သားငယ္ေလး ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ေအာင္ရွာခဲ့” လို႔မိန္႔ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ဆိုတာကို ရွာလိုက္တာဗ်ာ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတယ္ အပ်င္းတရားကုိေတာင္ ဒီေလာက္ၾကာခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္အဖို႔ က်န္တာေတြ မေတြးရဲေသးဘူးဗ် အခုလည္းအားေနရင္ သီလေၾကာင္းေလးေပါ့ဗ်ာ စဥ္းစားေနတတ္တယ္ေပါ့။ ဒီလိုစဥ္းစားရင္းနဲ႔ သာသနာပ ကာလမွာလည္း (၅)ပါးသီလရွိေနတယ္၊ အခု သာသနာတြင္း ကာလမွာလည္း (၅)ပါးသီလက ရွိေနတယ္ အနက္အဓိပၸါယ္ ကြာမယ္ေပါ့ ေတြးၾကည့္တယ္ ညဏ္မွီသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />စဥ္းစားရမဲ့လမ္းေၾကာင္းက ဆရာေတြသင္ခဲ့တဲ့အတိုင္းေပါ့ဗ်ာ ဘာ လဲဆိုေတာ့<br />“ သားငယ္ေရ ေလာကေၾကာင္းကိုခ်ဥ္းကပ္မယ္ဆိုရင္ ပညတ္ကို ညဏ္ကုန္လြတ္ေဟ့ ဒီလိုပဲ ဓမၼေၾကာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ပရမတ္ကို ညဏ္ကုန္စိုက္ေတာ့”<br /><br />ဒီလိုသြန္သင္ခဲ့ဘူးေတာ့ လည္း က်ေနာ္သီလ႕ို ဆင္ ျခင္ၾကည့္တယ္ဗ် ကိုယ့္ကိုကိုယ္သီလ ဘယ္ေလာက္လုံ လဲေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ပါဏာတိပါတ<br />သူတစ္ပါးအသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွင္က်ဥ္တာ ဒီအနက္က ဘုရားမပြင့္လည္းရွိေနတဲ့ အနက္ ဒါမွမဟုတ္ အျမင္ေပါ့ဗ်ာ၊ သာသနာေတာ္တြင္းသီလအရ ပုဓ္ခြဲၾကည့္တယ္ နား လည္းသေလာက္ ေပါ့ ေလ ေနတၳိက်မ္းလာစာဖတ္နည္းအရ<br /><br />ပုဒ္တစ္ပုဒ္ကိုခ်ဲ႕ယူျခင္း အာ၀တၱာဟာရ ဟူလည္းေကာင္း ပရိ၀တၱနဟာရ ဟူလည္ေကာင္း ဆုိ၏ ပိဋကတ္ေတာ္၌ ေနယ်တၳဟုဆို၏<br />ပညာုရွင္ေတြေျပာတာဗ်။အဲ လို ဆိုေတာ့ ဆန္႔ထုတ္ၾကည့္တယ္ေပါ့ေလ သီလတစ္ခုျခင္းကို ဇစ္ျမစ္လိုက္တယ္ေျပာေျပာအဆးုံထိလိုက္တယ္ဆိုဆိုေတြးရေအာင္ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕က်င့္ရေအာင္ ေနာ အဲခုနက ပထမသီလျဖစ္တဲ့ ပါဏာတိပတသိကၡာပုဒ္ရဲ႕<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုသတ္ျခင္း</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သြယ္၀ိုက္အနက္= သူတစ္ပါးကိုနစ္နာေအာင္လုပ္ျခင္း</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဆန္႔က်င္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုရွည္ေအာင္အားထုတ္ျခင္း</span><br /><br />သီလတစ္ခုကို ျပီးျပည့္စုံေအာင္ ျဖည့္က်င့္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ဒီက်ေနာ္ေတြးမိတဲ့ အခ်က္သုံးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စုံပါမွ ျပီးျပည့္စုံတဲ့ သီလျဖစ္မွာပါ၊ ေလာကမွ အဓမၼတရားေတြ မထြန္းကားဖို႔ အရပ္ေျပာသီလ၊ အရပ္ေျပာ သမာဓိ၊ အရပ္ေျပာသတိ၊ အရပ္ေျပာပညာတို႔ကို ျဖည့္ေနရံုေလးနဲ႔ မျဖစ္ေရးျခာမျဖစ္ပါ။<br /><br />အခုဟာက၀ိနည္းေရွာင္ “ငါမသတ္ရင္ျပီးဆိုျပီး သီလလုံေနတဲ့ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ ရွက္ေနမိတယ္ဗ် ဒီေတာ့ တစ္ဖက္သားကို နစ္နာေအာင္ လုပ္တာလည္း သြယ္၀ိုက္အနက္အရ ပါဏာတိပါတသိကၡာ ပုဒ္ကို ခ်ဳိးဖ်က္ တာပါပဲ။<br />ဆန္က်င္အနက္အရ သူ႔အသက္ရွည္ေအာင္ အားထုတ္ျခင္း တဲ့ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ ေလာက္ ၾကိဳးစားျပီျပီလဲ..? စဥ္စားေပးပါ ။<br /><br />ပရမတ္ရႈေထာင့္က ေနျပီး ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပါဏာတိပါတ ကံပုဒ္ရဲ႕ တရားကိုယ္က ေဒါသ၊<br />ဒီေဒါသတရားကို မိမိသႏၱန္မွာ မလာေအာင္ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါမွ၊ သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ပါမွ ေဒါသရဲ႕ ဆန္႔က်က္ဖက္ အေဒါသေခၚ ေမတၱာတရားကို အခ်ိန္ျပည့္ ပြားစီးႏုိင္ပါမွ ပါဏတိပါတကံကို ဘုရား အလိုေတာ္က် ျပီးျပည့္စုံေအာင္ ျဖည့္က်င့္ နိင္ပါလိမ့္မယ္ ဗ်ာ။<br /><br />ကဲပါဏာတိပါတ ျပည့္စုံေအာင္ လံုသလား.. က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ ေမးေတာ့ “မလုံ” ဆိုတဲ့ အသံေလး ထြက္လာသဗ်။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုက အဒိႏၷဒါန<br />ပထမကတည္းက အမွတ္မရတဲ့အထဲ အခုဒုတိယသီလေတာ္ျမတ္ကိုေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္ေနပါျပီ ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တိုက္ရုိက္အနက္= ပိုင္ရွင္မေပးေသာပစၥည္းကိုခိုးျခင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သြယ္၀ိုက္အနက္= မေပးေပးေအာင္ဥပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္ေတာင္းယူျခင္း၊ျခိမ္းေျခာက္ျခင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆန္႕က်င္အနက္= မုတၱစာဂ(ေႏွာင္ၾကိဳးမဲ့စြန္႔က်ဲေပးကမ္းျခင္း)</span><br /><br />ခုနကေျပာသလိုေပါ့ေလ ျပန္စဥ္းစားတယ္ ငါမခိုးဘူးဆိုတဲ့ ဟာေလးနဲ႔လံုေလာက္သလား<br />ဘယ္ေလာက္ထိ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္ခဲ့ဘူးလဲ ၊ ရယူတာနဲ႔ ေပးဆပ္တာ ဘယ္ဟာမ်ားလဲ<br />မခိုးေပမဲ့ ျခိမ္းေျခာက္တာ၊ မေပးေပးေအာင္ ဥပါယ္တံမ်ဥ္သုံးတာေလးေတြ စဥ္စားေပးပါဗ်ာ။<br /><br />ပရမတၳရႈေထာင့္က ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဒိႏၷဒါနသိကၡာပုဒ္ရဲ႕ တရားကိုယ္က ေလာဘ<br />ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္စဥ္းစားတယ္၊ ျပန္ၾကည့္တယ္ဗ်၊ ဗိုက္ထဲေလာဘေတြ ခ်ိဳးျပည့္ေနတာ ေတြ႔ေတာ့ သြားျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ ေနာ္တစ္မွတ္။<br /><br />ေနာ္ထပ္ဆက္ၿပီး စစ္ရဦးမွာလားဗ်ာ ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီစစ္ရရင္ေတာ့ ...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2009 မွာေဆြသဟာ ဧျငိမ္းၾကည္သာရွိပါေစ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မသူေတာ္ေဘး၊အဓမၼေဘး ကင္းေ၀ၾကပါေစ</span><br /><br />က်မ္းကိုး။ ။ဘ၀အျမင္သစ္(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-3913746987205032017?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-38710619784935556582008-12-27T21:04:00.000-08:002008-12-27T21:13:28.885-08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(51, 51, 255);" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:RU; mso-fareast-language:RU;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါလိုခ်င္တာက မာယာကင္းတဲ့အစစ္အမွန္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကံၾကမၼာဖန္လာတာကသစၥာကင္းတဲ့ ဘ၀ဟန္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အတုမာယာကိုရင္မွာပိုက္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမွ်ာလိုက္ေနတဏွာေရးစီး<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္သာၾကီးအခ်ိန္မစီးတ ဲ့ငါ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေရာင္ရာဆီလူးျပီး<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္သာၾကီးအသိမၾကီးတ ဲ့ငါ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာေတာ့သစၥာ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လုပ္ေတာ့မာယာ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာေတာ့အဟုတ္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လုပ္ေတာ့အလြဲ။<span style=""> </span>။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာေတာ့အနတၱလုပ္ေတာ့အတၱ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာေတာ့တရားလုပ္ေတာ့မတရား။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ငါဟာ အလကားလူပါ။<span style=""> </span>။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-3871061978493555658?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-55829952107689337432008-12-26T18:30:00.000-08:002008-12-31T02:37:47.912-08:00အခုတေလာစာေရးေနတာ မျပီးတာကမ်ားေနတယ္ ဟိုဟာေလးေရးရေကာင္မနုိးနိုး ဒီဟာေလးေရးရေကာင္းမနုိးနုိးနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း ခပ္ညံ့ညံ့က်ေနာ္က အေဟာင္းေလးပဲ ျပန္တင္လိုက္တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><div class="post-body entry-content"> ဒဏ္ရာျပင္းျပင္းကိုငါခံစားရင္း<br />လြမ္းဆြတ္ျခင္းညေတြစိတ္ေလေလနဲ႔ျဖတ္<br />၀မ္းေရးကိုေတြးရင္း<br />အေဆြးသီခ်င္းကိုျငီးရင္း<br />ရင္းတြင္းမွာမက်က္ေသးတဲ့အနာ<br />တကယ္ေတာ့…ငါဟာ<br />ဒဏ္ရာနဲ႔လူပါ။<br />ဘ၀ဆိုတာပမာစက္၀န္း<br />လည္ေနတဲ့သေဘာပါတဲ့<br />ပညာရွင္ေတြေျပာေနၾကတယ္<br />ေရးေနၾကတယ္<br />ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္<br />ဘယ္ခါျဖဴျပီး ဘယ္ေတာ့မဲမယ္<br />တကယ္ငါမသိ<br />လက္ရွိဘ၀အတိက်မွာ<br />ငါရဲ႕ဒဏ္ရာမသက္သာဘူး။<br />ရင္ထဲမရွိတဲ့စကား<br />ပါးစပ္ဖ်ားေျပာေခ်ာမြတ္<br />ဘုရားကန္ေတာ့ျပီးစိတ္ပုတီးစိပ္<br />ေနာက္ပိတ္ကားကြယ္<br />ဘယ္လိုၾကံဘယ္လိုုလုပ္<br />ျပယုတ္သက္သက္တရားဖက္ျပီး<br />အတၱဆင္စီးေနတဲ့<br />ပလီပလာသူေတာ္ေကာင္း<br />ၾကားေကာင္းေအာင္ေျပာဘာသေဘာလဲ<br />ငါေလ….ဒဏ္ရာထဲမွာႏွစ္ေနဆဲ..ေလ။ </div> <span class="post-author vcard"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5582995210768933743?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-29171582031704797722008-12-20T18:57:00.000-08:002008-12-23T19:29:22.750-08:00<div style="text-align: justify;"><br />19.12.08 ေန႔က မနက္အေစာၾကီး၊ ကိုစိုးေရာက္လာေတာ့့ စိတ္ထဲထူးဆန္းေနတယ္၊ မလာစဘူး အလာထူးတဲ့အခ်ိန္မို႔လို႔ပါ၊ အစ္ကိုက်ေနာ္နဲ႔ ခဏလိုက္ပါတဲ့” “ဘယ္တံုး” လို႔ေမးေတာ့ “ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလကို ျပန္ပို႕႔ဖို႔္နဲ႔ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ေလ” တဲ့<br /><br />ဪ.. အခုမွသတိရျဖစ္တာက.. ဒီညီေလးေတြက တရားပြဲအလွဴရွင္မ်ား၊ ျမိတ္ကိုၾကြလာၾကတဲ့ ဆရာေတာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ႏွစ္စဥ္ပင့္ျပီး တရားအလွဴ ေပးေနၾကတာမို႔ ခုဆရာေတာ့္ကို ျပန္ပို႔ဖို႔အတြက္၊ တရားပြဲမ်ား မသြားႏုိင္ေသာ က်ေနာ့္အား၊ ဖူးေတြ႔ေစခ်င္သည္ ထင္၏။<br />“အဲလိုဆိုလည္း သြားၾကတာေပါ့ဗ်ာ.. ဒါေပမဲ့ခဏေစာင့္.. က်ေနာ္က စီစဥ္စရာေလးေတြ ရွိလို႔၊ တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီေန႔လည္ဘက္၊ ပစၥည္းပို႔ရမဲ့ ဆိုင္စာရင္းကို၊ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကိုလႊဲမွ ႏုိ႔မဟုတ္ဘူးဆို၊ ဘာမွန္းမသိျဖစ္ ေနမွာမို႔ပါ။<br /><br />လုပ္ျပီးတာနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဆရာေတာ့္ကားေနာက္ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔ မွီေအာင္လိုက္ရျပန္တယ္၊ ေအး ရတဲ့အထဲ ဆိုင္ကယ္ကို ဇတ္လိုက္ေမာင္းသလို ေမာင္းရေတာ့၊ ရင္ထဲပိုေအးလာတယ္၊ ေတာေတြ၊ေတာင္ေတြ၊ ဓာတ္တိုင္ေတြ၊ က်န္ခဲ့၊ ပါးပါးေလး က်ေနတဲ့ႏွင္းကိုခြဲရင္း ဆရာေတာ့္ကား အမွီလိုက္ ေမာလိုက္တာ၊ ေဆာင္းမနက္ကေခၽြးျပန္တယ္၊ ေၾကာက္လို႔လားမသိ၊ မွီေအာင္လိုက္ရမွာမို႔သာ။<br /><br />ဆိုင္ကယ္ကို ျမွားပစ္သလိုေမာင္းေနရတာ၊ ကားႏွစ္စီးစာေတာင္မက်ယ္တဲ့ လမ္းက်ဥ္းေလးမွာေလ၊ သတိနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ အေတာ္ေနာက္က်ေနျပီေလ၊ က်ေနာ္ကတြက္ျပီးသား မမွီေတာ့ဘူးေပါ့၊ ကၽြဲကူးေရာက္ေတာ့မွ ဆရာေတာ့္ကို တစ္ဖက္ေက်ာက္ဖ်ာကမ္းကို ပို႔ျပီးျပန္လာတဲ့ ညီေလးေတြက အစ္ကိုၾကီးေရ ဆရာေတာ္ ေစာင့္ေနေသးသဗ်၊ အစ္ကိုၾကီးနဲ႔ကိုစိုးကို အခ်ိန္ေႏွင္းေနမမွာနဲ႔ၾကြသြားတာ။<br /><br />ဒီေတာ့ ျမိဳ႕ကိုျပန္မလားေပါ့၊ က်ေနာ္စဥ္းစားတယ္.. ဆရာေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းနဲ႔လည္း နီးေနျပီဆိုေတာ့ “ညီေလးေတြကိုေတာ့ ျပန္ၾကေတာ့၊ ငါဆရာေတာ္ၾကီးဆီ၀င္မယ္ေပါ့.. ဘယ္သူလိုက္မလဲ”<br />ဘယ္သူမွမလိုက္ေတာ့၊ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ဆရာေတာ္ၾကီးဆီကို ၀င္သြားလိုက္တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးေက်ာင္းကို ၀င္တဲ့လမ္းက၊ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးဗ်၊ ကတၱယာလမ္းေလး၊ ေက်ာင္းကလွ်ဳိထဲမွာဆိုေတာ့၊ ေတာင္ေပၚတက္ျပီးမွ ျပန္ဆင္းရတာေလ ေတာင္ဆင္းေလးေပါ့ဗ်ာ၊ ေတာင္ထိပ္ကေနၾကည့္ေတာ့၊ အလွအပေတြေပါ့ဗ်ာ စိမ္းေနတဲ့လယ္ကြင္းေတြ၊ ေရႊေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ ေစတီေတာ္ေတြ၊ ေရ၀ိုင္းေနတဲ့ ကၽြန္းရဲ႕အလွက ပိုျပီးပီျပင္လာတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔တစ္ေယာက္ထဲ ေအးေအးလူလူသြာရင္း ေတြးရင္း ဆရာေတာ့္ေက်ာင္း၀ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္စက္ရပ္ျပီး အသံမၾကားေအာင္ အရွိန္ေလးနဲ႔၀င္ျပီးေတာ့ ဆရာေတာ္ စံေက်ာင္းေရွ႕မွာနား၊ အာ.. ေက်ာင္း၀င္းထဲေရာက္ေလ ပိုခ်မ္းေလပဲ၊ ေတာေတြ၀ိုင္းေန တဲ့ေတာရေက်ာင္းေလး။<br /><br />ဆရာေတာ့္စံေက်ာင္းက တိတ္ဆိတ္လို႔၊ ေအးခ်မ္းလို႔၊ အျပင္ဘက္ကရွိတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တလင္းျပင္ေလာကနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္သလို၊ တည္ျငိမ္မႈအျပည့္နဲ႔ က်ေနာ့္ကိုၾကိဳေနသလို။ ဆရာေတာ္လည္း ဒီလိုပါပဲ၊ က်ေနာ္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေပၚမွာမရွိ၊ မရွိဆို ထိုင္ေနက် ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလး အေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းေတာ္မူေနက် ခုတင္ေညာင္ေစာင္းေပၚမွာပါ၊ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ စိုးရိမ္သြားတယ္၊ တစ္ပါးတည္းမ်ား ကုဋီ၀င္ေနလားဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ ကူဋီတံခါးေခါက္ေတာ့၊ အသံမျပဳ၊ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့လည္းမရွိ၊ ဟို စိတ္ပူတာက၊ တစ္ပါးတည္းကုဋီတက္ရင္ တြဲသူမဲ့ေနမွာစိုးလို႔၊ သက္ေတာ္ ၉၆ - ရွိေနျပီျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ့္မွာ၊ အကူမရွိရင္ အထိုင္အထခက္မွာမို႕ပါ၊ ဒီေတာ့ေက်ာင္းေအာက္ျပန္ဆင္း၊ ေက်ာင္း၀င္းထဲလိုက္ရွာ၊ တစ္ျခားဦးဇင္းေတြက ဆြမ္းခံၾကြေနခ်ိန္မို႔ ဆရာေတာ္တစ္ပါးတည္း လမ္းေလွ်ာက္ေနတတ္တာကိုး၊ ေဟာေတြ႔ပါျပီ.. သတိအျပည့္နဲ႔ စၾကၤန္ၾကြေနတဲ့ မေထရ္၊ ခဏေလးလက္အုပ္ခ်ီျပီး ေစာင့္ေနတုန္းမွာပဲ။<br />ဆရာေတာ္ ေတြ႔ေတာ့<br />“သားငယ္ အခုေရာက္တယ္လား”<br />“တင္ပါ့ဘုရား”<br />“လာေက်ာင္းေပၚသြားၾကမယ္”<br />ဆိုေတာ့ဆရာေတာ့္ကိုတြဲရင္း ေက်ာင္းေပၚတက္လိုက္မိတယ္။ ဆရာေတာ္ကခုတင္ေပၚတက္ေတာ့၊ က်ေနာ္လည္း ၀တ္ျဖည့္ရမွာသိတာမို႔၊ ဆရာေတာ့္ကို၀တ္ျဖည့္ေနရင္း ဆရာေတာ္ေဟာတဲ့တရားကို နာမိေနတယ္။<br /><br />“သားငယ္ နင္တို႔ျမိဳ႔ထဲမွာ၀ါဒေတြရႈပ္ေနတယ္ဆို”<br />“တင္ပါ့“<br />“မွတ္ထားဗ်၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားပ်က္စီးရင္ ေလာကပ်က္စီးမယ္၊ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကီးပြားရင္ ေလာကၾကီးပြားမယ္၊ ဟုတ္လားသားငယ္”<br />တင္ပါ့<br />“သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ သူယုတ္မာခြဲတတ္လား၊သားငယ္”<br />ဟုေမးလာေတာ့လည္း၊ သင္ျပဖို႔ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားရျပန္တယ္၊ သင္ေပးပါဘုရား…<br />“သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာ၊ ဟိရိ၊ အေနာတပဆိုတာ သူေတာ္ေကာင္းဥစၥာေတြဗ်၊ ဒီတရားကို က်င့္ရင္သူေတာ္ေကာင္း မက်င့္ရင္ သူယုတ္မာေပါ့ဗ်၊ ဟုတ္ျပီလား”<br />တင္ပါ့<br /><br />“နဲနဲေျပာဦးမယ္ဗ်ာ၊ ဒီေနရာမွာ၊ ဘာလဲဆိုေတာ့၊ သီလကလည္း ရွိဟန္ေဆာင္လို႔ရတယ္၊ သုတလည္း ရွိဟန္ေဆာင္လို႔ရတယ္ဗ်၊ ဒါေပမဲ့စာဂဆိုတဲ့၊ စြန္႔ၾကဲျခင္းက ဟန္ေဆာင္လို႔မရဘူးဗ်၊ အခုေခတ္ ေထာင္ျမင္ရာစြန္႔တဲ့၊ အဲဒါစာဂမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ေထာင္ျမင္လို႔ ရာစြန္႔တာက “ႆသတအစြန္းဗ်ာ”<br />“ေပးလိုက္ရင္နားေအးတယ္ဗ်ာ ဆိုတာက “ဥေစၦဒအစြန္းဗ်” ဟုတ္လားသားငယ္..<br />တင္ပါ့<br />ဓမၼစၾကၤာနဲ႔ၾကည့္ရင္ေတာ့ “အတၱကိလမထအစြန္းနဲ႔ ကာေမသု ကာမသုခလိကၠာနုေယာေဂါ အစြန္းေပါ့ဗ်ာ”။<br />တင္ပါ့<br />အဲဒီအစြန္းေတြနဲ႔ လုပ္တဲ့ဟာေတြရွိေနသမွ်ေတာ့ ဟန္ေဆာင္သူေတာ္ေကာင္းပဲဗ်ေနာ။<br />တင္ပါ့<br />“ဒီေတာ့သားငယ္ရ၊ ဘယ္ေလာက္စြန္႔နုိင္လဲဆိုတဲ့ျပယုဂ္က၊ သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ သူယုတ္မာခြဲဖို႔ အထင္ရွားဆံုးဗ်”<br /><br />ဆရာေတာ္တရားကို နာယူရင္း က်ေနာ္ျပန္ေမးမိတယ္ဗ်ာ.. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေပါ့ေလ..<br />ဆရာေတာ္ ေရခ်ဳိးေတာ့မွာမို႔၊ က်ေနာ္ဦးခ်၀တ္ျဖည္ျ့ပီး အိမ္အျပန္ခရီးစေပမဲ့၊ အေတြးရင္ခြင္ထဲမွာေတာ့ ေမးစရာေတြက၊ က်န္ေနဆဲေလ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-2917158203170479772?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-47286759150851399942008-12-03T02:50:00.000-08:002008-12-19T13:14:52.490-08:00<p align="justify">ႏွင္းဆီရဲ့ရနံ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ေနာက္က်ခဲ့တာပါ။ ၾကားဖူးနား၀ရွိခဲ့တဲ့အခ်စ္အေၾကာင္းကုိ ကၽြန္ေတာ္ရင္ခုန္ရင္း ဘာသာစကားအသစ္ေတြ။ ဆန္းသစ္တဲ့အိ္ပ္မက္။ တိမ္းမူးတိမ္းမက္ေ၀ဒနာ။ အဲဒီမွာကၽြန္ေတာ္အဆိပ္တက္ေနခဲ့တာပါ။ အက်ီအျဖဴ လံုခ်ည္အစ္ိမ္း အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျပီးေတာ့ မျမင္ဖူးေသာေန႕မ်ား ညမ်ား ဒီေႏြမ်ားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္အရူးအမူး သာယာေနခဲ့မိတာေပ႔ါ။ </p><p align="justify">ပုိင္ဆုိင္မႈေတြ မတူညီတ႔ဲဲဘ၀ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေန အဆိပ္တက္ဆူးေတြ ေရးေရးေလးေတာင္ ကၽြန္ေတာ္မသိတတ္ခဲ့ဘူးေလ။ ေျခရာ ခ်င္းထပ္ ခ်စ္သူရွိရာအရပ္ ။ ခုိး၀ွက္မွတ္သား ခ်စ္သူအျပံဳးလွလွေလးမ်ား။ မေပးျဖစ္ခဲ့ေသာ ကဗ်ာေလးေတြ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြရဲ႕ေနာက္ေက်ာဖက္မွာ ပုိင္ရွင္မဲ့လုိ႕ တိတ္တိတ္ရႈိက္ေန။ ေရးျခစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာတုိတပုိင္းတစေလးေတြ ေက်ာင္းခံုတန္းရဲ႔ထက္မွာ ျပန္႕က်ဲလုိ႕ အစီအစဥ္ အစဥ္မက်။ တီးတုိးရြတ္ဆုိ ကာရန္ပ်ိဳေလးေတြ ဟုိတစ္စ သည္တစ္စ။စီရီသီကံုး နင့္နာမည္ အကၡရာေလးလံုး ဂါထာတပုဒ္လုိ တဖြဖြရြတ္ သိပ္ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ။ ခ်စ္သူ႕အျ႔ပံဳး ခ်စ္သူ႕အရိပ္ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့တဲ့ အျဖဳေရာင္ေန႕ရက္ေတြ။ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေလးကုိတိတ္တိတ္ေလးေငးရင္း ဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မရႈမလွေပ်ာ္ခဲ့ရဖူးတယ္။ </p><p align="justify">သံေယာဇဥ္ဆုိတာ မုိးဦးက်မွာပြင့္တဲ့ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ပါပဲ။ အဲဒီလုိမ်ိဳး…အစြမ္းကုန္ပြင့္အာျပလုိက္ဖုိ႕ၾကိဳးစားရင္း အဲဒီေန႕ေတြဟာ ေရြအုိေရာင္ေတြေပက်ံေတာက္ပေနခဲ့တာေပါ့။ တီးတိုးၾကိတ္မွိတ္ မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စကားေတြ ရာေထာင္ခ်ီ ေနရာတုိင္းနံရံတုိင္းမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနျပီ။ခ်စ္သူေရ…နားလည္ပါ။ ငါ့ကုိနားလည္ေပးစမ္းပါ။ ရင္ထဲကလာတဲ့အခ်စ္ဆုိတာ တခါတေလေတာ့လဲ ကာရန္မေျပတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။အရာရာသည္စနစ္တက် ပ်က္ေခ်ာ္မွားယြင္း တုိ႕ဆံုဆည္းျခင္းကလည္း ညိဳျပီးမွ မျပိဳဆင္းခဲ့တဲ့ တိမ္မုိးေတြလုိေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ အိပ္မက္ေတြ လန္႕ႏုိးခဲ့ရတယ္မဟုတ္လား။ ထုဆစ္ခဲ့တဲ့ တျခမ္းပဲ့ အိပ္မက္ေတြ တေန႕ထက္တစ္ေန႕ တေရြ႕ေရြ႕ေ၀းကြာ ည…ညမ်ားစြာအေမွာင္။ ဒီလမ္းအုိေဟာင္းေလးလဲ ေႏြနဲ့အတူ ေျခာက္ေသြ႕။ နင့္အသံ နင္႕အရိပ္အခုေတာ့လဲ အသံဆိတ္လုိ႕ ေႏြေ၇….နင္ေ၇ာက္လာတာ ေစာလြန္းတယ္။ေရးတာပါ၊တင္ေပးပါတဲ့၊အင္မတန္ရိုးျပီး အရုိင္းဆန္တဲ့ ညီးေလးရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ေလ </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4728675915085139994?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-42496504330626565352008-11-28T02:45:00.000-08:002008-12-19T13:16:23.410-08:00<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />အခုတေလာ ေလာကဓံက က်ေနာ့္ကို ဆက္တိုက္ ထိုးနက္ လာတယ္။ ေလာကဓံ ထိုးခ်က္နဲ႔ ထုသားေပသား က်ေနျပီး ျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္အဖုိ႕ကေတာ့ မဆန္းေတာ့ပါ ရုိးသားစြာ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္းရန္ အတြက္ က်ေနာ့္မွာ သတၱိေရာ ပညာပါ ရွိသည္။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ခိုင္ လွသည္ဟု ဘာသာ မွတ္ယူ ယံုၾကည္မိေသာ က်ေနာ္သည္ သံေယာဇဥ္ ေၾကာင့္ မ်ကရည္္္မထြက္ဘဲ က်ိတ္ငို ခဲ့ရပါ၏။<br /><br />ေအာ္ …သံေယာဇဥ္တဲ့ …အျမင္မဲ့ ေပမဲ့ ခိုင္လြန္းတဲ့ၾကိဳးေလ။<br /><br />က်ေနာ္ အိမ္ေရွ႕မွာ ထိုင္ရင္း သမီးနဲ႔ ေဆာ့ေနသည္။ ဖခင္ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူရင္းႏွီးခြင့္ မရ ခဲ့ေသာ မိခင္မဆန္ေသာ သူတစ္ေယာက္၏ ရက္စက္စြာ အစြန္႔ပစ္ ခံခဲ့ရေသာ သမီး ေပ်ာ္ေနပါသည္။<br /><br /><span style=""><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0);">“ညက်ရင္ အေဖနဲ႔အိပ္မယ္။ အဖြားနဲ႕ မအိပ္ေတာ့ဘူး..ေနာ္”</span></span><br />ဟု ေျပာလာေသာ သမီးကို ၾကည့္ရင္း ၊လြတ္လပ္ ေပါ့ပါးစြာ ေခါင္းကို ညိတ္ျဖစ္ ျပန္သည္။<br /><br />တကယ္လည္း တျမိဳ႕တည္း ေနၾကပါလွ်က္ က်ေနာ္တို႔ သားအဖမွာ အတူအိပ္ ခဲ့ရေသာရက္ ရွားပါသည္။ သမီးကို ေျပာေသာ အိပ္ရာ၀င္ ပုံျပင္ဟု ေျပာခ်င္ေျပာ၊ သမိုင္းဟုပဲ ဆိုခ်င္ဆို၊ သမီး သိခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာ မွန္သမွ်ကို က်ေနာ္ မေျပာႏုိင္ သည္မွာ ၾကာခဲ့ပါျပီ..<br /><br />သမီးကို ရင္ခြင္ထဲ ေပြ႔ရင္း.. ေတြးေနတံုးမွာပဲ….<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“ဆရာ”</span> ဟုေခၚရင္း အိမ္ေပၚ တက္လာၾကေသာ ၊က်ေနာ္ စာသင္ ေပးေနေသာ ကေလးတစ္စုကို က်ေနာ္ေတြ႔ေတာ့၊<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“လာၾကကြာ ထိုင္ၾက..ျပီးေတာ့ ဆ၇ာ ဘာလုပ္ ေပးရမလဲ ေျပာ..သားတို႕ သမီးတို႕”</span><br />ဟု ေျပာရင္း ၊ခေလးေတြကို ၾကိဳေန မိသည္။<br /><br />ကေလးေတြ ဆိုေပမဲ့ အားလံုးက ေက်ာင္းျပီးေနျပီး အလုပ္၀င္ ေနၾက သူေတြပါ။ က်ေနာ္က သူ တို႔ေလးေတြ ႏွင့္ တျခား ၀ါသနာပါေသာ ကေလးေတြ အားလံုးကို ပညာဒါန English စာသင္ေပး ေနတာ (၃)ႏွစ္ ေက်ာ္ပါျပီ။<br /><br />တတ္ေစခ်င္ေသာ ေစတနာ သက္သက္ပါ။ ပညာပါရမီ အလို႕ငွာ ေပါ့ေလ။ တျခားက်ဴရွင္ မယူႏဳိင္ေသာ ကေလးေတြ ကိုလည္း က်ေနာ္ တတ္နိင္ သေလာက္ အေႏြးေထြးဆံုး ေပြ႕ဖက္ ဆီးၾကိဳခဲ့သည္။<br /><br />က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ကမွ ပညာကို ေလာဘနဲ႕ ရွာခဲ့ရ၊ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ပညာသင္ခဲ့ ရဘူးေတာ့ ဒီ ကေလးေတြကို ၊က်ေနာ္ နားလည္ ေပးႏုိင္သည္။ ၊စာနာေပးႏုိင္သည္ေလ။<br /><br />ထားပါေတာ့ေလ။ အပုပ္ေတြ ေဖၚေနရင္းနဲ႔ မျပီးေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနမည္။<br /><br />က်ေနာ္ ေခၚလိုက္ေတာ့ ခေလးေတြ ၀င္လာျပီး တန္းစီထိုင္၊ က်ေနာ့္ကို သီတင္းကၽႊတ္တိုင္း ဒီလိုပဲ ေက်ာင္းသားေတြ ကန္ေတာ့ ေနၾကေလ။ ဆန္းမွ မဆန္းတာ။<br /><br />အခုက ဆန္းေနတယ္ဗ်။ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔ေလးေတြ လက္မွာ… စာအိတ္ျဖဴ ေလးေတြ ကိုယ္စီ နဲ႔ဆိုေတာ့၊ ဆန္းေနတာေပါ့။ ရိပ္မိစ ျပဳလာသည္။ ဒီကေလးေတြ ကိုယ္စီ.. ေငြေတြ ယူလာၾကျပီ။ ၊လက္ထဲက စာအိတ္ေလး ေတြက ေဖာင္းလို႔။ က်ေနာ္ ေျပာရ ပါေတာ့မည္။ တားရ ပါေတာ့မည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“ကေလးေတြ အားလံုး ရုိးရုိးေလးပဲ ကန္ေတာ့ ၾကပါကြာ။ ခါတိုင္းလိုေပါ့”</span><br />ဟု က်ေနာ္ ေျပာေတာ့......<br /><br />အသက္ အၾကီးဆံုး ျဖစ္တဲ့ သမီးတစ္ေယာက္က....<br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“ဆရာ့မွာ အခက္အခဲ ေတြ႔တယ္လို႕ ၾကားတယ္ သမီးတို႕ ကန္ေတာ့ ပါရေစတဲ့”</span><br /><br />က်ေနာ္ ၀မ္းသာသည္။ အလိုက္သိ လိမ္မာတတ္ေသာ ခေလးေတြ အားလံုးအတြက္ က်ေနာ္ သင္ရက်ိဳး နပ္ပါသည္။ စာကို သာမက သူတို႔ဘ၀ ေတြကို ေရာ စိတ္ကိုပါ က်ေနာ္ သင္နုိင္ခဲ့ ပါျပီ။ ထို႔အတြက္ က်ေနာ္ ေက်နပ္ပါ၏။္။<br /><br />က်ေနာ္ အလုပ္ထြက္တာ ကို ခေလးေတြ သိျပီး ေရာက္လာတာ ျဖစ္ႏုိင္သည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“သားတို႔.. သမီးတို႔ နင္တို႔ ဆရာ ငါေလ၊ <span style="color: rgb(255, 153, 102);">ေငြထက္ ပါ၇မီကို ခ်စ္တယ္ </span>ဆိုတာကို နားလည္တယ္ ဆိုရင္ သားတို႕ ျပန္ယူသြာ။ ၊ျပီးရင္ စေန၊ တနဂၤေႏြက လြဲျပီးေတာ့ ၊စာသင္ခ်ိန္မွာ ဆရာစာျပန္သင္မယ္၊ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ ၀မ္းလည္း သာတယ္။ သားတို႔ ဆရာ့ကို ခ်စ္ရင္ ျပန္ၾကေတာ့။'</span><br />ဟု ေျပာေတာ့ ကေလးေတြ မ်က္ႏွာ မေကာင္းၾက။ မတတ္နုိင္။ က်ေနာ္ လက္မခံနိုင္ပါ။ က်ေနာ္ လို ခ်င္ေသာ အသိညဏ္ ရွိေသာ ကေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ ေနျခင္း တစ္ခုတည္း ပင္လွ်င္ သည္ ခေလးမ်ား သည္ က်ေနာ္အား ေက်းဇူး ဆပ္ခဲ့ ျပီးပါျပီေကာ။ ေနာင္ လာသမွ်ကို က်ေနာ္ သင္ပါဦးမည္။ ေျပာပါဦး မည္။ ပါရမီ အလို႔ငွာ သာလွ်င္ ျဖစ္ခ်င္ ပါသည္၊၊<br /><br />ကေလးေတြ ျပန္သြာေတာ့ က်ေနာ္ က်ိတ္ငို သည္မွာ.. ဘာေၾကာင့္ လည္းေတာ့ ကိုယ္တိုင္ မသိေတာ ့။သံေယာဇဥ္ ပဲျဖစ္မည္ ထင္သည္၊။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">"ဆရာ.."</span> လာျပန္ျပီ တစ္ေယာက္။ ဆိုင္ကယ္သံ ၾကားတာနဲ႔ ကိုလြင္မွန္း သိသည္။ ကိုလြင္က ကုန္စုံဆိုင္ ေရာင္းသည္။ သူနဲ႔ ကိုထြန္း၀င္းက က်ေနာ့္ဆီမွာ ေဗဒင္ကို အဆဲခံ အဆူခံ ျပီးသင္သည္။ ညဖက္ေတြ က်ေနာ္ ရွိရာကို တကးူတက လာျပီး သင္ၾက သူေတြ ျဖစ္၏။<br /><br />က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ထိုပညာ ရပ္ကို စံနစ္တက် သင္ခဲ့ပါသည္။ ဆရာ စဥ္ဆက္ကိုေတာ့ အခြင့္ ၾကဳံေသာ္ ေျပာျဖစ္မည္ ထင္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">“ဆရာက.. သူေဌးတူကို.. ဒူးတိုက္ျပီးမွ အလုပ္ထြက္တာ၊ လုပ္လာတ့ဲ(၇)ႏွစ္နဲ႕ဆို တန္တယ္”</span><br />ဟုေျပာလာေတာ့ က်ေနာ္ ျပံဳးျဖစ္ျပန္တယ္။<br /><br />မေတာ္မတရား လုပ္လြန္းေတာ့ လည္း.. အင္း၊ ေျပာရင္ ေပရွည္ ေနမယ္ေနာ္ ဆရာဆီကို စိတ္ပူလာၾကတဲ့ သူငယ္ ခ်င္းေတြပါ တပည့္ မဟုတ္ ပါဘူးေလ။ ဆရာဆိုတာက တာ၀န္ သိပ္ၾကီးတယ္ေလ ေနာ္။ ဆရာက ဆရာနဲ႔ မတူရင ္အပယ္ကို visa မလိုဘဲ ေရာက္သြား မွာေတာ့ က်ေနာ္ ေၾကာက္ပါသည္။<br /> <br />သံေယာဇဥ္နဲ႕ လာၾက သူမ်ား ဆီက သံေယာဇဥ္ ကိုေတာ့ က်ေနာ္ ယူခဲ့တယ္ေလ။ က်န္တာ ေတြကေတာ့ ျပန္ယူသြားၾကေပါ့.။<br />ညဖက္ က်ရင္ သားအဖ လမ္းလည္ျပီး အတူအိပ္ရမဲ့ သမီးကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ေလ က်ေနာ္ ေက်နပ္ ေနတယ္ေလ သမီးကို ပံုေတြ ျပန္ေျပာရေတာ့ မွာ မို႕ေလ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4249650433062656535?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-43692394266026594162008-11-25T18:05:00.000-08:002008-11-26T20:09:17.422-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />လြန္ခဲ့ေသာ လက က်ေနာ္သည္ ပိဋကတ္ ေကာက္ေၾကာင္း ကို ေရးခဲ့ရာ ရွင္းျပရန္ အေၾကင္းေပါင္း မ်ားစြာ က်န္ရွိ ေနပါေသးမွန္း သိေသာ္လည္း စာေရးရန္ မအားလြန္း ျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္က် ေနခဲ့ပါသည္္။ ထိုစာစုကို က်ေနာ္ ေရးရျခင္း အေၾကာင္းကို၊ က်ေနာ္ ရွငး္ျပ ခ်င္ပါသည္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္က က်ေနာ့္ ဆီကို မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က ၊လက္ေဆာင္ ေပးလာေသာ စာအုပ္ေလး သည္ ပိဋကတ္ ေကာက္ေၾကာင္း ကို က်ေနာ္ ေရးျဖစ္ေသာ အေၾကာင္း တည္း။<br /><br />Dhammakaya Foundation ,C.A, USA (2002) တြင္ ကမာၻ႕ ၀ိပႆနာ တရားျပ ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ ကို ဖိတ္ၾကား သျဖင့္ တက္ေရာက္ ေဟာေျပာေသာ မိန္႕ခြန္း အဖြင့္သည္၊ က်ေနာ့္ံရင္ကိုကုိင္လွုပ္လုိက္၏။ သံဃာ အားလံုးကို သံဃာဟု တတန္းစားတည္း ျမင္ေသာ ဆရာၾကီး ၏ မိန္႔ခြန္းနိဒါန္းည္ ပိ႗ကတ္ ေကာက္ေၾကာင္း ကို ေရးရန္ မီးစ ဟု ဆုိရလ်င္ အစ္ကိုၾကီး<a href="http://mindinn.blogspot.com/"> မင္းဒင္</a>၏ ျဖစ္ပ်က္ ရွာပုံေတာ္ ခရီးသည္၊ <a href="http://mmthinker.iblogger.org/">ကိုသင္ကာ</a>၊ <a href="http://luula18.blogspot.com/">ကိုလူလ</a>၊ ညီေလး <a href="http://ahlataya.blogspot.com/">အလွတရား </a>နဲ႔ တျခားေသာ၊ စာဖတ္သူ အာလံုးသည္၊ ျငိမ္းလုလု ျဖစ္ေနေသာ၊ ထိုမီးစ၏ အားျဖည့္ ေလာင္စာ ဟု ဆိုပါလွ်င္………<br /><br />ဆရာၾကီး ၏ ၾကည္ညို အားက်ဘြယ္ ေကာင္းေသာ မိန္႔ခြန္းကို က်ေနာ္ အနည္းငယ္ ေကာက္နုတ္ ျပ<br />ရလွ်င္၊ စာဖတ္သူမ်ား အက်ဳိးရွိမည္ ဟု ထင္ပါသျဖင့္ေကာက္ႏုတ္ တင္ျပရပါမူ….<br /><br />Most venerable bhikku mahasamgha, lay disciples, devotees of the Buddha, Dhamma and Samgha, this is a really great occasion that we will meet here to pay respect all the Samgha.<br />We see here the wonderful spectrum, the rainbow’s spectrum of the Samgha from the different countries. They are all branches of the same tree.<br /><br />ထိုသိို႔ အားလံုးေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ သူျမတ္ၾကီး အေပါင္း တို႔အား ခြဲျခားမႈ မရွိ တတန္းစားတည္း ထားရွိၾကည္ညိဳ နုိင္ေသာ ႏွလံုးသား ကို အက်င့္ တရားမပါပဲ မရႏုိင္ပါ ၊တကယ္ က်င့္ျပီး တကယ္ သိလာ ေသာ “အနိစၥ” တရားကို မသိေသး သမွ် ကာလ ပါတ္လံုး ၊ဗုဒၶ သည္ လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္ ၏အခ်ဳိ႕ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကို လည္းေကာင္း ဒ႑ာရီ ဆန္သည္ ဟု မွတ္ယူရင္း ၊ပယ္လိမ့္ ေပမည္။<br /><br />စင္စစ္ ဗုဒၶကို လည္းေကာင္း ၊ဗုဒၶ၏ သင္ၾကား ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေသာ တရားေတာ္ ကို လည္းေကာင္း ဖီေလာ္ဆိုဖီ သက္သက္ မွ်ျဖင့္ ခ်ည္းကပ္ပါက၊ အမွန္ကို သိရလိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု၊ က်ေနာ္ ေျပာ၀ံ့ပါသည္။<br /><br />ထို ယူဆခ်က္ ကို သက္ေသ ျပရန္အတြက္ ၊က်ေနာ္သည္ ကမာၻ႕ဗုဒၶ၀ါဒ ပညာရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္ေသာ Dr.K.Sri Dhammananda ၏ က်မ္းစာ တစ္အုပ္ ျဖစ္ေသာ The Aim And Way Of Life အခန္း ႏွစ္ မွ စာပိုဒ္ တစ္ခ်ဳိ႕ကို ေကာက္ႏုတ္ ရပါလိမ့္မည္။<br /><br />This method is also variously known as the Middle-path, a righteous way of life, and ethico-philosophical system, a do-it-yourself method and also can be introduced as a path of freedom and reason.<br /><br />အထက္ ေဖၚျပပါ စာပိုဒ္တြင္၊ က်ေနာ္သည္ do-it-yourself method ဟူေသာ စကားကို “ကိုယ္တိုင္ က်င့္မွ သိႏုိင္ေသာ နည္း” ဟုဘာသာ ျပန္ပါမည္၊ အမွားဟု ဆိုလ်င္ က်ေနာ့္ တာ၀န္သာ ျဖစ္၏။ ထိုစကား သည္ ၊ဗုဒၶနဲ႔ ဓမၼကို ယုတၱိေဗဒ သို႕ ဒႆနစံနစ္ တစ္ခုတည္းျဖင့္ ခ်ည္းကပ္ ေလ့လာ ေနၾကေသာ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္ တခ်ဳိ႕ သိသင့္၊ သတိမူမိ သင့္ပါသည္။<br /><br />ကိုသင္ကာ ဆိုခဲ့ေသာ ဆရာၾကီး ဦးေအးေမာင္ ၏ က်မ္းစာအုပ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား က်ေနာ့္ ဆီတြင္ ရွိပါသည္။ အလြန္ ေကာင္းပါသည္၊ ေလးစာဘြယ္ ျဖစ္သည္၊ ထိုစာအုပ္ ကိုလြန္ခဲ့ေသာ ႏစ္ကရာ ျပည့္ စာအုပ္ တိုက္က ျပန္ထုပ္သည္ မစြန္ပါ၊ ဆရာၾကီး ၏ မူလစာ မ်ားကို ျဖတ္ညွပ္ လုပ္ထားသည္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သည္ ၊မထုတ္ခ်င္ လ်င္ မထုတ္နဲ႕။ ထုတ္ေ၀မည္ ဆိုလည္း မူလ အတိုင္း ျဖစ္သင့္၊ ျပန္လည္ ထုတ္ေ၀သင့္ပါသည္။<br /><br />ဆရာၾကီးက ထိုစာအုပ္ တြင္ အေနာက္တိုင္း သုေတသီ ပညာရွင္ မ်ား၏ ေဖၚျပခ်က္ မ်ားနဲ႔ ျမန္မာ ပညာရွင္ မ်ားထဲမွ လယ္တီ ဆရာေတာ္ၾကီး နွင့္ ဆရာၾကီး ဦးေရႊဇံေအာင္ တို႔၏ က်မ္းမ်ားကို ကိုးကားေၾကာင္း ေရးခဲ့သည္၊ ေကာင္းပါ၏္။<br /><br />သို႕ေသာ္ အေနာက္တိုင္း သုေတသီ တခ်ဳိ႕က လက္မခံေသာ ဒ႑ာရီဆန္ သည့္ အေၾကာင္း အရာ မ်ားကို ေက်းဇူးရွင္ လယ္တီ ဆရာေတာ္ၾကီးက လက္ခံ၏၊ ယံုၾကည္၏၊ ထိုသို႔ လက္ခံသည့္ အတြက္လည္း၊ ဆရာေတာ္ၾကီး ေရးသား စီရင္အပ္ ေသာ စက္ပရိတ္ အေတာ္ မ်ားမ်ားတြင္ “စၾကာၤ၀ဠာ ကမာၻေျမမိုး တျဖန္းျဖနး္ က်ဳိးမွ်” ဟူေသာ တန္းခိုးေတာ္ ဆိုင္ရာ အမြမ္းကို ထည့္ခဲ့ဟန္ တူသည္။<br /><br />ေ၀ဘူ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ေျပာဘးူ သည္ကို မွတ္ရ သမွ် ျပန္ ေျပာျပရ လွ်င္ “ ဒို႔မ်ားကို ဟိုလက္နက ္ဒီလက္နက္နဲ႕ ပစ္မယ္ လို႔ေျပာေန ၾကတယ္ ၊ဒါေပမဲ့ ဒို႔မ်ားက၊ ဒီေန႕ ရပ္ေဟ့ ဆိုရင္ေတာ့ အကုန္ ရပ္ရမယ္” ဟု ေျပာတာကို တိတ္ေခြ နာရဘူး ဖတ္ရဘူး ပါသည္၊။<br /><br />ထိုေနရာတြင္ က်ေနာ္ အေနာက္တိုင္း သုေတသီ မ်ားကို အျပစ္ ေျပာေနျခင္း မဟုတ္ပါ၊ဗုဒၶ ၀ါဒကို ၊ဘုရာ.းအလိုေတာ္က် လက္ခံ ေရးသား ေသာ အေနာက္ဖက္ ပညာရ်င္ တခ်ဳိ႕၏ စာမ်ားကို က်ေနာ္ လက္လွမ္း တမွီ ဖတ္ဖူးပါသည္၊။<br /><br />က်ေနာ္ တို႔ ျမန္မာ့ ဗုဒၶ၀ါဒ ပညာရွင္ ၾကီး မ်ားသည္၊ ဓမၼကို ခ်ည္းကပ္ ရာတြင္၊ ၀ိဇၨာ(အသိ)နဲ႕(စရဏ)အက်င့္ကို ထပ္တူ ေပါင္းစည္း ခ်ည္းကပ္ျပီး အေနာက္ ပညာရ်င္ အေတာ္ မ်ားမ်ားသည္ ၀ိဇၨာ (အသိ) တစ္ခု တည္းျဖင့္ ခ်ည္းကပ္ ေနသည္ကို ေတြ႔ရပါမည္။<br />မည္သို႔ေသာ ခ်ည္းကပ္နည္း က ပိုေကာင္းသည္ ဆိုသည္ ကိုမူ မိမိဘာသာ ဆံုးျဖတ္ ရပါလိမ့္မည္။<br /><br />ဆက္ရန္……<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-4369239426602659416?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-57237983264671523942008-11-22T17:47:00.000-08:002008-11-22T22:43:14.834-08:00<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ခုတေလာ စာေရးဖို႕စိတ္ကို အေတာ္ ေမြးယူ ေနရတယ္။ ေလ။ တကယ္ ေရးမယ္ ဆိုေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ ဘာမွမရွိသလိုပဲ။ ခံစားေနရတယ္။ စိတ္ေလ ေနတာလဲ ပါမယ္၊ ပ်က္ေနတာလဲ ပါမယ္ထင္ပါရဲ႕။ ဒီေတာ့ ခံစားခ်က္ အေဟာင္းေလး ကိုပဲ၊ ျပန္တင္</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> လုိက္တယ္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ခါတစ္ေလ...ေ၀ဟင္ထိုးေဖါက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မိုးေရာက္ေအာင္သြား...ငွက္မ်ားဘုရင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လင္းယုန္ရွင္လို...ၿဖစ္ခ်င္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ခါတစ္ေလ...ရွင္ေနမင္းနား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခစား၀ပ္စင္း...တိမ္ကိုခြင္းတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သိမ္းငွက္မင္းလို...ၿဖစ္ခ်င္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ခါတစ္ေလ...ေရေပၚလိွဳင္းစီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဲၿပီးေတာ့ထပ်ံ...မိုးသားထံေပ်ာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မုန္တိုင္းစင္ေယာ္...ၿဖစ္ခ်င္တယ။္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမဲ့...ကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါပ်ံပါလဲ...မိုးသားထဲတက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပင့္သက္ခဏ...တစ္ခ်မွ်သာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆင္းရၿပန္ၿပီ...နဖားသီဖြဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ၾကိဳးနဲ႔စြန္ေလ...ၾကိဳးနဲ႔စြန္။</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2048536484742507166-5723798326467152394?l=upasaka969.blogspot.com' alt='' /></div>Upasakanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2048536484742507166.post-34215051370144151482008-11-05T22:20:00.000-08:002008-11-22T22:34:20.666-08:00<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေမေလး</span><br /><br />ငါတို႔ ေျပာခဲ့ၾကတာ ေတြဟာ ငါတုိ႕ ေျပာေန ၾကတာဟာ တေလာကလံုး အတြက္ အေရးၾကီးတယ္လို႕၊ ငါ မေျပာရဲ ေပမဲ့ မာယာကင္းတဲ့ အလင္းဆံုး လူ ျဖစ္ေအာင္ သြားတဲ့ လမ္းစဥ္ တစ္ခု အတြက္မွာေတာ့၊ ငါေျပာခဲ့ တာေတြဟာ၊ သဲတစ္မႈံ ေလာက္ေတာ့ အေထာက္ကူ ျပဳပါလိမ့္မယ္ ေလ၊ ဟုတ္တယ္ေနာ။္ ေမေလးေရ ..ငါတို႔ အသိပညာ ကို ခ်ဲ႕ထုတ္ ရမယ္၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ ဒီ အသိပညာ ေတာင္ပံ မပါ ဘဲ အျမင့္ဆံုး ကို ငါတို႔ မပ်ံနုိင္ဘူးေလ၊ ပ်ံမဲ့ ပ်ံေတာ့လည္း ေယာနသံလို အျမင့္ဆံုးကိုပဲ ပ်ံတက္ရမွာ ဒီတို႔ငါတို႔မွာအင္အားျပည့္တဲ့ေတာင္ပန္တစ္စံုေတာ့လိုလိမ့္မယ္၊ဖန္းဆင္းလိုမရဘူးဟ၊ ဒါကို ငါတို႕<br />ကိုယ္တိုင္ က တည္ေဆာက္ ရမယ္။ ဘယ္သူမွ လာျပီး ေရာ့အင့္ လ၊ို႔ မေပးဘူး၊ အသိပညာ နဲ႔အ တတ္ ပညာ ေတာင္ပန္ တစ္စုံေလ၊ ဒီေတာင္ပံ တစ္စုံရဲ႔ ေဖါင္ေဒးရွင္း က၊ အေၾကာငး္နဲ႕ အက်ဳိးကို ရွာေဖြျခင္း ပဲ၊ ဥပမာ အေၾကာင္းရာ တစ္ခုကို ငါတို႕က ေကာင္းတယ္လို႔ သတ္မွတ္ရင္၊ ေကာင္းရတဲ့ အေၾကာင္း အရင္းက ိုရွာဖို႔၊ ဘယ္လို ေကာင္းတာလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ရဲရဲ ေမးဖို႔ မေမ့သင့္ဘူး၊ ဘာ ေၾကာင့္ ေကာင္းတာလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ကိုလည္း သတိရသင့္ ပါတယ္၊ ရမ္းျပီး ေကာင္းေန သမွ်ေတာ့ ငါတို႔ဟာ ေတာင္ပံ ရွိျပီး မပ်ံႏုိင္တဲ့ ငွက္ကုလားအုပ ္ပဲ ျဖစ္မယ္ေနာ္၊ အဲလိုပဲ မေကာင္းဘူး ဆိုႈ္ေတာ ့ဒီ မေကာင္းရတဲ့ အေၾကာင္း ကိုေတာ့ ရွာသင့္ သိသင့္ ပါတယ္ေနာ၊ ဒီေတာ့ ငါတို႔ ငွက္ကုလားအုပ္ လား ေယာနသံလား၊ စိတ္ၾကိဳက္ ေရြးျပီး ေလွ်ာက္ပါ။<br /><br />အျမင့္ ပ်ံခ်င္ေတာ့ ပင္ပန္းတယ္ဟ၊ အစုန္လမ္းက အားမစိုက္ရဘူး သက္သာတယ္၊ အဆန္လမ္း ကေတာ ့အားစိုက္ ရတယ္ေလ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလာက ေကာင္းက်ဳိး အတြက္ သံသရာ ယစ္ပလႅင္ မွာ စေတး ပစ္ရဲတ ဲ့သတိၱရွိရမယ္ ေမေလး၊ ေလာက အက်ဳိးနဲ႔ ကိုယ့္အက်ဳိး ယွဥ္လာရင္..ငါ ေျပာခ်င္တယ္ဟာ …ငါတို႔ကိုယ္ ငါတို႔ ေမ့ပစ္လိုက္ပါ၊ လို႔ေနာ္ သတၱိ ေမြးပါ ခေလးေရ ကိုယ့္အတၱ ကို၊ ကိုယ္ ေမ့ပစ္ဖို႔ေလ၊ ေမ့ပစ္ဖို႔ မၾကဳိးစား နိင္ေသးပဲ တခါတည္း သတ္ပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစား ေနတာဟာ ငါတို႔ သာမန္လူ အတြက္ အဆင့္ကို က်ာ္တက္ ေနတာပါ၊ အစဥ္အတိုင္း ေလွ်ာက္ရမဲ့ လမ္း တစ္ခုကို ျဖတ္လမ္းကေန သြားေန တာပါေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ လာၾကတဲ့ ပါ၇မီ ရွင္ ေတြ ကေတာ့ ရၾက ပါလိမ့္မယ္ေလ၊ ျဖတ္ေက်ာ္ ႏုိင္တဲ့ ညဏ္ကပါျပီးသားကိုး၊ငါတို႔လိုသာမန္လူ ေတြ အတြက္ ကေတာ့၊ အစဥ္အတိုင္ ေလွ်ာက္တာ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့<span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေမေလး</span>ေရ..<br /><br />ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမ တရားေတာ္ ေတြဟာ၊ ၾကီးက်ယ္ ခ့ံံညား ဆန္းျပား လြန္းေတာ့၊့ အတိမဟာ ဂ မၻီရ ပါ၊ လိုက္ေလ နက္ေလ ဆန္းျပားေလ၊ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာေတာ္ ေတြကို ပိုျပီး ၾကည္ညို လာေလပဲ၊ ငါလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေလး ၾကိဳးစား ၾကည့္ေတာ့၊ ငါတို႔ တိုင္းျပည္မွာ ေဖၚျပမႈ နည္းတဲ့ တစ္ ျခားေသာ ပိဋကတ္ ေတာ္ေတြကို သြားေတြ႕တယ္၊ ဘာေတြလဲ ဆိုေတာ့၊ ငါတို႔ ဘု၇ားရဲ႕ စကားေတြ ကို စုေဆာင္း ထားတာ၊ ပါဠိ ပိဋကတ္ေတာ္ အျပင္ ေနာက္ထပ္ သိရ တာကေတာ့<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">သကၠဋပိဋကတ္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">တိဗက္ပိဋကတ္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">တရုပ္ပိဋကတ္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">မြန္ဂိုလိယံပိဋကတ္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">မန္ခ်ဴးရီးယားပီဋကတ္ေတာ္</span><br /><br />ဆိုျပီးေတာ့ ဘာသာ ေျခာက္မ်ဳိး ရွိေၾကာင္းကို ေတြ႔ရတယ္ ေလ၊ဒါေပမဲ့ မြန္ဂိုနဲ႕မန္ခ်ဴးရီးယား မွာ ရွိေနၾကတဲ့ ပိဋကတ္ေတာ္ ေတြက၊ တရုပ္နဲ႔ တိဗက္ ပိဋကတ္ေတာ္ ေတြက ဘာသာျပန္ က်မ္းေတြ ျဖစ္ေနေတာ့၊ သီးျခား မေရးရင္လည္း ရပါတယ္။<br /><br />က်န္တဲ့ ပိဋကတ္ေတာ္ ေလးမ်ဳိ္း အေၾကာင္းကို သိသေလာက္ ေျပာရရင္ေတာ့။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ပါဠိပိဋကတ္ေတာ္</span><br />ဒါက ျမန္မာျပည္မွာ ရွိျပီးသားအမ်ားစုလည္းသိျပီးသားေလ၊သိသင့္သေလာက္ေတာ့ေရွ႕ကစာ မွာနည္းနည္း ေရးျပခဲ့ျပီးျပီ ေလေနာ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 0);">သကၠဋပိဋကတ္ေတာ္(ဟိနယာနဂိုဏ္းသံုး)</span><br />ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းေလး ေျပာခ်င္တာက အစက ေထရ္ရ၀ါဒကို ဟိနယာန လို႔ အသိမ်ားတယ္။ ေနာက္ ဟိနယာန တဂုိဏး္ ထပ္ကြဲ လာတဲ့အခါ၊ မူလ ဟိနယာန ဟာ(ေထရ၀ါဒ) ျဖစ္လာတာပါ ။ ဒီအစဥ္ အဆက္ ေဆာင္လာတဲ့ ပါဠိ ပိဋကတ္ ေတာ္ေတြဟာ၊ ေရွးက သံဃာေတာ္ ျမတ္ၾကီး ေတြက လံုး၀ မယြင္းေအာင္ အသက္နဲ႔ လဲျပီး သယ္ေဆာင္ လာခဲ့ၾကလို႔ ငါတို႕ အခု ပူေဇာ္ ႏုိင္တာ ပါေနာ္။ ငါတို႕ ရခဲ့တာဟာ အမွန္ကန္ဆးုံ ပိဋကတ္ပါ၊ ဘုရားေဟာ စင္စစ္ပါ၊ ေက်းဇူးၾကီးလွတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ ေလ။<br /><br />ဒီကေန ခြဲထြက္သြားတဲ့ ဟိနယာန ၈ိုဏး္သား ေတြက်ေတာ့(သဗၺာထိ၀ါဒ) ဂုိဏး္ က်ေတာ့ ပိဋကတ္္ေတာ္ ေတြကို အကုန္လံုး သကၠဋ လို ျပန္ေတာ့ တာပဲ၊ အဲဒီလို ျပန္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္း ကို ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စာက ရွည္ေန လိမ့္မယ္၊ ဒါေပမဲ့ လာမဲ့စာေတြမွာ ေျပာမယ္ေလ ။ အဖြင့္အဌကထာ က်မ္းေတြလည္း သကၠဋလုိ ျပန္ခဲ့တယ္ေလ၊ ကေန႕ေခတ္မွာ မူရင္း သကၠဋ ပိဋကတ္ေတြ မေတြ႕နိင္ေတာ့ သေလာက္ ျဖစ္ေနျပီ၊ ဒါေပမဲ့ မူရင္းအတိုင္း မဟုတ္ပဲ၊ ဒီက ဘာသာျပန္ ထားတဲ့ တရုပ္ ပိဋကတ္၊ တိဗက္လို ျပန္ထားတဲ့ ဒီက်မ္းစာက ရိွေနတံုးပဲ လို႔ သိရတယ္။ အဲလို ဂိုဏး္ ခြဲထြက္ ျခင္းဟာ ၊မဟာယာန နဲ႔ ေထရ၀ါဒရဲ႕ကြဲျပားလာျခင္း ရဲ႕အစလို႕ ဆိုႏုိင္တယ္။<br /><br />အခု ေျပာျပတဲ့ <span style="color: rgb(102, 51, 0);">ဟိနယာန </span>ဂိဳဏ္းမွာ <span style="color: rgb(102, 51, 51);">ေထရ၀ါဒ</span> လိုပဲ ၀ိနည္း၊ သုတၱံ၊ အဘိဓမၼာ ဆိုျပီး ပိဋကတ္ သံုးပုံရွိ ေနေပမဲ့ သုတံၱ့နဲ႔ ၀ိနည္း ပိဋကတ္က၊ ေထရ၀ါဒနဲ႕အရမ္း တူေပမဲ့၊ အဘိဓမၼာ ပိဋကတ္ ကေတာ့ လံုး၀ ကြဲျပား ေနတယ္၊ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ အဘိဓမၼာ(ရ)က်မ္းျခင္း တူေပမဲ့၊ ေထရ၀ါဒက လက္ခံထားတဲ့ ကထာ၀တၳဳကို သူတို႕က ပယ္တယ္၊ ျပီးေတာ့ ့ဒီဂိုဏ္းက ပညာရွင္ေတြက အဘိဓမၼာ ပိဋကတ္ဟာ ဘုရားေဟာ စင္စစ္ မဟုတ္ဘူး၊ တတိယ သဂၤါယနာ မတင္မီ အခ်ိန္ ေလာက္မွာ ေရးတယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ တာလဲ ပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က ္ကေတာ့ ဗုဒၶ၀ါဒမွာ ဂိုဏ္းေတြ ကြဲလာေတာ့၊ ဂိုဏ္း အသီးသီးက ပညာရွင္ ေတြက မိမိတို႕ ဂုိဏး ္ထဲကို၊ ယႏၱရ၊ တႏၱရ၊ ျဗဟာၼဏ ေတြ ေရာယွက္ လာမွာ စိုးတာေၾကာင့္ ခက္ခဲ နက္နဲတဲ့ ဒီအဘိဓမၼာ က်မ္းေတြကို ေရးတယ္လို႔၊ ဒီ ဂိုဏ္းသား ေတြက ယံုတယ္၊ သာသနာ သကၠ၇ာဇ္ (၁၀၀)ေက်ာ္ (၂၀၀) မွ ေပၚလာတယ္ လို႔လည္း ဆိုတယ္။ အလားတူပဲ မဟာယာန ဂိုဏ္းသား ေတြကလည္း ငါတို႔မွာ ရွိေနတဲ့ အဘိဓမၼာ က်မ္းကို ဘုရား ေဟာတာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ေျပာဆို ယုံၾကည္ၾကတယ္ ေလ။ လက္ခံတဲ့ ဂိုဏ္းေတြ ရွိတာေပါ့။ ေနာက္စာ ေတြမွာ ေျပာမယ္ ေတာ္ ျပီ။ ၊ျပီးေတာ့ သဗၺထိ၀ါဒီဂုိဏး္က လက္ခံတဲ့ အဘိဓမၼာက်မ္းေတြ အေၾကာင္းလည္း ေျပာမယ္ေလ။<br /><br />ငါ့အျမင္ကို ေျပာမယ္ေနာ္၊ ဘာျဖစ္လို႕ လဲ ဆိုေတာ ့ဒီအဘိဓမၼာ တရားရဲ႕ နက္နဲပုံက စာဖြဲလို႕မရ ေတာ့ဘူး ေလာက၇ဲ႕ အျပင္ဘက္ ေရာက္သြားျပီ၊ တတ္ခ်င္ရင္ သင္လို႔ ရေပမဲ့ တကယ္ သိခ်င္ရင္ ေတာ့ ခႏၶာနဲ႕ သင္ညဏ္ တင္ေပးမွ ျဖစ္မွာပါ ..ငါသိသေလာက္ေလး ေျပာတာေနာ္၊