ဒဏ္ရာနဲ႕ ငွက္

ငွက္တစ္ေကာင္
အျဖဴေရာင္အေတာင္ပံ
မိုင္ေထာင္ခ်ီပ်ံ
ေလဆန္ပ်ံ၀ဲ
အျမဲၾကိဳးကုတ္
လုံ႔လထုတ္ကာ
ပန္းေနရွာလဲ
အံခဲဇြဲတင္း ေရွ႕ဆက္ရင္းေလ။

ငွက္တစ္ေကာင္
အျဖဴေရာင္ကိုယ္လံုး
အနီဖုံးလြမ္း၊ ဘယ္လိုႏြမ္းလဲ
ရင္ထဲမထား၊ဖယ္ရွားအတၱ
ပရေရွ႕တင္၊ျငိမ္းေစခ်င္စိတ္
ထိုတိဟိဟ္ေၾကာင့္၊ျမွားေျငာင့္စိုက္၀င္
ရင္ဖတ္ဒဏ္ရာ၊ၾကီးလြန္ရွာလဲ

သူျပန္ေနဆဲ..ျပန္ဆဲေလ။

ဖ်ားနာေနေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးငွက္ သို႕ရည္ညြန္း ပါသည္

ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ

ဥပသကာ။

ထူဆန္းဇုံ

မ်က္မျမင္အကန္းက၊ေကာင္းကင္ေပၚၾကည့္
ေရာင္စဥ္ေတြနဲ႕ထိျပီး၊ျဖစ္ပ်က္
အသီးသီးကိုျမင္ရတယ္။

နားကမၾကား ပင္းေနသူမ်ားလည္း(လဲ)

အခန္းမ်ားထဲ၀င္၊နားက်ပ္ဆင္ေသာ္
ဟစ္ေအာ္သံမ်ား၊ ၾကားရသတဲ့။

ဆြံ႕ အနုတ္ဖ်ား၊စကားမတတ္
ငိုေနတတ္သူ၊ ထိုလူမ်ားလည္း(လဲ)
ထိုထဲေရာက္ေသာ္၊ေအာ္ဟစ္ရႊင္ျမဴး
ခ်စ္ရည္လူးကာ၊ သစၥာစကားတို႕ဆိုသတဲ့။


ထိုကဗ်ာ အတြက္ အေတြးကို အစျပဳေပး ခဲ့ေသာ

ကိုရင္ ေနာ္

အား

ေက်းဇူးတင္ ရွိပါေၾကာင္း

ျငိမး္းခ်မ္းပါေစ

လေရာင္နဲ႕ေမတၱာ

လရိပ္ကေက်ာင္းထဲ ျဖာဆင္းေနတယ္၊ လေရာင္ အလင္းတန္းေတြၾကားမွာ ၊ႏွင္းအမႈံေလးေတြ ကိုက်ေနာ္ေတြ႔ရေတာ့စိုက္ၾကည့္ျပီး၊..ေအာ္..ေအးခ်မ္းလိုက္တာလို႕ေတြးေနမိတယ္၊ပတ္၀န္း က်င္ကေတာ့တိတ္ဆိတ္္ျငိမ္သက္လို႕၊တခ်က္ခ်က္ေအာ္တတ္တဲ့ညဥ့္ငွက္ေတြအသံမွတပါးတ ျခားမရွိ၊လူေတာထဲမွာေတြ႔ရေလ့ ရွိတဲ့ ဆူညံတဲ့ဂီတသံ၊မူးရစ္ရည္ေ၀ဖြယ္ေကာင္းတဲ့အလွ၊ အနားျဖတ္ေလွ်ာက္စဥ္၊ရတတ္တဲ့ အေမြးနံ႕သာနဲ႕ေပါင္းစပ္ျပီးထြက္လာတတ္တဲ့ ကိုယ္သင္းန႔ံ ေတြမရွိ၊ မရယ္ခ်င္ရယ္ခ်င္ နဲ႕ဟန္ေဆာင္ျပီးရယ္ေနၾကတဲ့ မာယာသံေတြမရွိ၊ မလုပ္ခ်င္ပဲအတင္းဇြတ္လုပ္ေနရတဲ့ႏွလံုးသားမဲ့အလုပ္သမားမရွိ၊ငါက..ဘာေကာင္ကြဆိုတဲ့ အာဏာျပသူမရွိ၊စိန္သံမရွိေငြသံမဲ့ဇုံ၊ျငိမး္ခ်မ္းေရးဇုံေပါ့ေလ၊ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးျငိမ္းခ်မ္းရာဇုံတစ္ခုပါေလ၊ခပ္လွမ္းလွမ္းေက်ာင္းေဆာင္ တစ္ခု ထဲကထြကလ္ာေနတဲ့၊ ပရိတ္ေမတၱာအသံလိွဳင္းက၊ က်ေန္ာ့ နားစည္မွတဆင့္ ရင္ထဲေရာက္လာတယ္၊တကယ့္ျငိမ္းခ်မ္းေရး သံစဥ္တစ္ခုက ေလာကထဲျဖတ္ထြက္လာတယ္၊ နာရီကိုက္ ကာရံအလိုက္၊ အျပစ္ဆိုဘြယ္မရွိ၊ေဒါသကင္းတဲ့ ျမတ္ဘုရား၏နုတ္ထြက္ေတာ္မဟာပရိတ္ကိုသားေတာ္အရွင္သူျမတ္ကပူေဇာ္ေပါျပီေကာ၊ရႊတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့သူရဲ႕ အတြင္းသ႑န္က၊ ေမတၱာ အလင္းေတြျဖန္႔က်က္လို႕ေလ၊

မေႏွးမျမန္မွန္ရြတ္ ေနတဲ့ ေမတၱာ ပရိတ္ေတာ္ကို၊ က်ေနာ္ လည္းစိတ္ထဲမွလိုက္ပါ ရႊတ္ဆိုပူေဇာ္ ေနမိရင္း ေမတၱာ အလင္း ကို ျဖန္႔က်င့္ေနမိတယ္ ၊ ဘယ္ ေလာက္ ပဲ ပူပင္ ေသာက ဗ်ာပါဒေတြ ရင္ထဲ ကိန္းေနပါေစ ေမတၱာ ဘ၀နာ ကိုေသခ်ာစြာ ပြားၾကည့္ ပါ ကတေန႔တျခား အပူျငိမ္း လာတာ ကိုေတြ႔ရ ပါ့ မယ္ ၊ေငြေၾကးဥစၥာ မျပည့္စုံပါေသာ္လည္း ရင္ထဲ ကိန္းတဲ့ေမတၱာေၾကာင့္ အပူျငိမ္းစြာေနရ ပါ လိမ့္မယ္ ေလ၊

တစ္ခ်ိန္တံုးကငယ္ဆရာေတာ္ဦဇာဂရဆံုးမခဲ့တဲ့စကားကိုနားထဲျပန္လည္ၾကားေရာင္လာမိတယ္ က်ေနာ္နဲ႕ဆရာေတာ္က လျပည့္လကြယ္ေန႔တိုင္း မနက္အာရုံဆြမ္းကို သစ္သီမ်ဳိးစုံ ပန္းေပါင္းစုံနဲ႕သမုတ္သိမ္ထဲပူေဇာ္ေလ့ရွိပါတယ္၊က်ေနာ္ကဆြမ္းပြဲေတြျပင္ေပးရင္းဆရာေတာ္က ေနရာတက်ရွိမရွိ ၾကည့္ျပီး သိမ္ထဲရွိေသာ မဟာျမတ္မုနိ ပံုတူကိုယ္စားေတာ္ေၾကးဘုရား ၾကီးကို မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ ဆက္ ကပ္ေလ့ ရွိတယ္၊ အလဲလို လျပည့္ ေန႔အာရု႔မတက္ခင္ ကတည္း က သိမ္ထဲမွာပဲဆရာေတာ္ သီတင္းသုံးေလ့ရွိတာ မို႕ က်ေနာ္ လဲဆရာေတာ္နဲ႕အတူေနထိုင္ ၀တ္ျဖည့္ ခြင့္ရခဲ့ သလို အဆံုးအမ ေတြအမ်ားၾကီးရခဲ့တာ ပါ၊

မွတ္မွတ္ရရ သီတင္းကၽႊတ္ လျပည့္ေန႔ည ေပါ့ေလ၊ သိမ္ေတာ္ၾကီးဆီက အဘိဓမၼာ ခုႏွစ္ က်မ္း လံုး ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲက လြင့္ ထြက္လာတဲ့ တရားသံကို နာေနမိတယ္၊ ျပီးေတာ့ သိမ္အျပင္ဖက္က လရိပ္ကို ေငးေမာၾကည့္ေနမိတယ္ ၊တိုက္တိုက္ေတြပ်ံျပီး လ ၀န္းနား ခ်ည္း ကပ္ေနေပမဲ့ မဖုံးနိုင္၊ လမိုက္ညမွာ လင္း အားေကာင္းတဲ့ၾကယ္ေလးေတြ မလင္းနိုင္၊ လ၀န္းၾကီးရွိေနတာကိုး၊ ျမတ္စြာ ဘုရား နတ္ျပည္က လူ႕ျပည္ကို ဆင္းတဲ့ေန႕၊ ေရာင္ျခည္ ေျခာက္သြယ္နဲ႕ဘုန္းေရာင္ညဏ္ေရာင္ .. တုဘက္ ကင္းတဲ့က်က္သေရနဲ႕ျပည့္စုံေနတဲ့ည ေတာက္ပ မႈအား လံုးရဲ႕ အရွင္သခင္..လို႔ေတြးရင္းရြတ္ဆိုမိတာက။

ဒိ၀ါတပတိ အာဒိေစၥာ..
ရတိၱမာဘာတိစႏၵိမာ
သႏၷေဒၶါခတၱိေရာ တပတိ
စ်ာယီတပတိျဗဟၼေဏာ
အထ သဗၺမေဟာရတၱိ ံ
ဗုေဒၶါတပတိ ေတဇသာ။

ဆိုတဲ့ ဘုရားရွိခိုး ကို ေလးေလးနက္ နက္ ရႊတ္ေနဆဲမွာပဲ၊ က်ေနာ္ရန႔ံ တစ္ခုရ လိုက္တယ္ ၊သင္းသင္းေလးနဲ႕ေမႊးတဲ့ရနံ႔၊ဂိုရာမဟုတ္၊ ရွယ္နယ္မဟုတ္၊သနပ္ခါးေမႊးသလို မ်ဳိး လည္း မဟုတ္ ျပန္၊ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ ေတာ့ မွ ဆရာေတာ္ ေရာက္ ေနမွန္းသိတယ္၊ ဘုရားအာရုံျပဳေန လားေမးေတာ့ ေခါင္း ညိတ္ရင္း တင္ ပါ့ လို႕ ေျဖတယ္၊သိမ္ထဲ၀င္ ၾကမယ္ ေျပာေတာ့ေနက္ ေတာ္ ပါး က လိုက္ ေနရင္း ပဲ သရဏ ဂုံကိုပြားေနမိတယ္။

သိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ သီတင္းသုံးတဲ့ အိပ္ရာေပၚဆရာေတာ္ လဲေနတံုး က်ေနာ္ ၀တ္ ျဖည့္ ခြင့္ရတယ္၊

“ လ ေရာင္က ေအးတယ္ ၊ အဲလို ပဲသူေတာ္ ေကာင္းေတြရဲ႕ အရိပ္ ကပိုေအးတယ္၊ဒီထက္ပိုျပီး၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရိပ္ က ပိုေအးတာ ဘာေၾကာင့္ လဲသိ လား’

လို႔ေမးေတာ့ က်ေနာ္ မေျဖနိုင္၊ ေမတၱာရိပ္ ေၾကာင့္ မွတ္ ထားေနာ္ ၊လူျဖစ္ေစ၊နတ္ျဖစ္ေစ ေမတၱာကို သာ ပြားေနပါ ဒီပတ္၀န္းက်င္၊ဒီၤအရိပ္ လည္းေရာက္ေရာ တခါးတည္းေအးခ်မ္း သြားသလို ကို ခံစားရေတာ့တာ ပဲကြာ.. လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္၊ တကယ့္သူေတာ္ေကာင္းေတြေရွ႕ေရာက္ရင္ အမွန္တကယ္ ေအး ခ်မ္းသြားရတယ္၊ အ၀တ္သူေတာ္ ေကာင္းလား၊ အစားသူေတာ္ေကာင္း လား၊တကယ့္သူေတာ္ ေကာင္း လားဆိုတာ ကို၊သူ႔ေရွ႔ေ၇ာက္ရင္ ကိုယ္ ဘယ္ ေလာက္ ေအးျငိမ္းသြား လဲဆို တာနဲ႕တိုင္းၾကည့္ရတယ္ လို႕ ဆက္ျပီးမိန္႔တာ ကို ခံရျပန္တယ္ ေလ။

အခု ပစၥပၸန္ မွာေတာ့ က်ေနာ္ ဆရာေတာ္ၾကီးရွိတဲ့ေတာရေက်ာင္း ဆီေရာက္ ေနတယ္ ေျပးထြက္ သြားတဲ့ အတိတ္ကို ျပန္ျပီးေတာ့ လိုက္ ဖမ္း ပစၥဳပၸန္မွာေန ခိုင္းရတာ တခါတေလ မီးခဲကို ကိုင္မိတဲေ့ေမ်ာက္ လို ပဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြ၊ ဟိုေျပဒီေျပး ေတာ္ ေတာ္ ကို မလြယ္ ပါ လားေနာ္၊ ေတာရေက်ာင္းထဲက က်ေနာ့္ စိတ္ က လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ ႏွစ္ ဆယ္ ကို ျပန္ ေျပးလိုက္တာ ခဏေလး မွ ခဏေလး အေတြးနဲ႕ အတူ သ႑န္န ပညတ္ လို႕ေခၚတဲ့ အရိပ္ ေတြထင္ လာ၊ ကိုယ္က ပါ လိုက္ပါစးီေမွ်ာ၊ တသက္လံုးသြား လဲ မကုန္နိုင္တဲ့ အေတြး၈နိုင္ၾကီးပါ လား လို႕ေတြးမိျပန္တယ္၊ ေျပာတာက ဆံုး လို႕ရေသးတယ္၊ေတြးတာက ေတာ္ ေတာ္ ေကာင္းဗ်၊အေရွ႕ကိုေျပး လိုက္ ၊ အေနာက္ကိုျပန္လိုက္၊ အထက္တက္လိုက္၊ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႕ေလ…သတိအားနည္းေသာက်ေနာ့္အတြက္၊ အေတြးသည္ အလုပ္ အတြက္ အၾကီးဆံုးေဘး ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ၊

သတိက ကိုယ့္ဆီျပန္ေရာက္ ခ်ိန္မွာေတာ့ ေမတၱာ ပရိတ္ အသံတိတ္ေနပါျပီေလ၊၊ ရင္ထဲကေမတၱာ လိွဳင္းကေတာ့ပ်႕ံလြင့္ေနပါဦးမည္၊

က်ေနာ့္ လို အေတးြမ်ားျပီး သတိမနိုင္တဲ့ လူအတြက္ သမာဓိကိုျခည္ ဖို႕က ေမတၱာကမၼ႒န္းက
အေကာင္းဆံုးပါ လို႕က်ေနာ္ ယုံတယ္ ေလ၊ အေတြးကထြက္သြားပညတ္ရိပ္ ေတြက ေပၚလာ၊အဲ လိုေပၚေနဆဲတခါတည္းေမတၱာပြား လိုက္၊ေရာက္ရက္မခတ္္႔နိုင္ေတာ့ ပါ ဘူးဒီစိတ္
ဟုတ္ျပီ ေမးစရာက ေသဆံုးျပီးသြားတဲ့ပိုဂၢိဳလ္ေတြအာရုံထဲ ထင္ လာရင္ေတာ့ အမွ်ေ၀ပါ ၊ ေတာေတာင္ ေတြ၊ အိမ္ေတြ စတဲ့သက္မဲံေတြထင္ လာရင္ သက္ဆိုင္ရာ အေစာင့္ေရွာက္ ေတြ နတ္ေတြ ကို မွန္းျပီးပို႕ သိပ္မၾကာခင္ စိတ္ေလး ေအးျငိမ္း လာတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ မူလကမၼ႒န္းကို ျပန္သြား ပိုျပီးထင္ထင္ရွားရွားသိရလိမ့္မယ္ေလ၊။

ပညတ္ကိုအာရုံတင္ျပီး ပြားရတဲံေမတၱာကမၼ႒န္းကိုေတာ့ ျဖစ္ ေအာင္ပြားၾကည့္ေစခ်င္တယ္၊ က်ေနာ္ဆရာတစ္ဦးေျပာခဲ့ ဘူးတယ္ ဗ်၊

ေလာကီမွာ အားအၾကီးဆံုးက ေမတၱာ၊ ေလာကုတၱရာမွာ အားအၾကီးဆံုးက ၀ိပႆနာ

တဲ့ေလ၊ ေမတတာပရိတ္သံစဲျပီမို႕ က်ေနာ္ လည္း အိပ္ရာ၀င္ဖို႕ ဆရာေတ္ၾကီး သီတငး္သုံးတဲ့ ေက်ာင္း ကို လွမ္း ျပီး ၀င္ ခဲ့တယ္ေလ၊ရင္ထဲမွာေတာ့ျငိမ္းခ်မ္းလို႕ေလ။

ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ

အ..ရဟံဂုဏ္ေတာ္၊ ေလာကပါ လ တရားမ်ားနဲ႕ က်ေနာ္

ေလာကပါ လ တရား ဆိုတာ ေလာက ကိုေစာင့္တဲ့ တရားတဲ့ လူတိုင္း သိတယ္၊ဒါ ေပမဲ့ ဘယ္ လို ေလာက ကိုေစာင့္ သလဲဆိုတာေတာ့ ေတြးရတယ္ေလ၊ တရာေတာ္ ေတြထဲမွာေတာ့ ေလာက ကို သုံမ်ဳိးခြဲျပီးျပတယ္
သတၱေလာက ၊ၾသကာသေလာက၊ နဲ႕သခၤါရေလာက..ဒီသုံမ်ဳိးေသာ ေလာကထဲမွာ က်ေနာ္တို႕သိ နား လည္တဲ့
အရွက္နဲ႕ အေၾကာက္ဆိုတဲ့ ေလာကပါ လတရားႏွစ္ပါး က သတၱေလာကကို ေစာင့္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ ၾကားက ေခါင္းေပါက္ျပီး ဒါ၀င္ ေျပာတဲ့ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္ လာ တဲ့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ ပါ သတဲ့ က်ေနာ္ဆိုလို တာ က လူသာမ်ဳိးႏြယ္ ဆင္းသက္ လာ ပံု ကို မဟုတ္ ဘူးဗ်၊ လူ ဟာ ေမ်က္ ကပဲဆင္း ဆင္း ျဗဟၼာက ပဲ လာ လာ၊ လူ သား ကမာၻကိုေတာ့ေရာက္လာ ခဲ့ပါ ျပီ လူ႕ယဥ္ေက်း မႈ၊ လူ႕ သမိုင္း ေတြ ကို လက္ ဆက္ ကမ္း ခဲ့ ၾက၊ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ၾက ျပီးေတာ့ ျဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၾကျပီးပါျပီ၊ အခု က်ေနာ္ တို႕ရဲ႕ကမာၻ ေပါ့ ဗ်ာ
က်ေနာ္တို႕ အလွည့္၊ တည္ ေဆာက္ မလား၊ျဖိဳပ်က္မ လား ၾကိဳက္တာ လုပ္ၾကေလ၊။

က်ေနာ္တို႕ႏွလံုးသားမွာ အရွက္တရားနဲ႕ အေၾကာက္တရား တကယ္ကို ကိန္းေနၾကပါ ရဲ႕ လား လို႔ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ပါ ၊ ဘာကိုရွက္ ျပီး ဘာ ကိုေၾကာက္ရမလဲ ဆို တာ က လူ တိုင္း သိ ျပီးသား မေကာင္းမႈ ေတြ လုပ္ရ မွာ ကိုရွက္ ျပီး အကုသိုလ္ ကံေတြက်ဴး လြန္ရမွာ ကိုေၾကာက္ရမွာလို႕ လူတိုင္း သိတယ္၊ဗုဒၶဘာ သာ ၀င္တိုင္း လည္း သိတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေရွ႕ က် ေတာ့္ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္ ျပီး ကြယ္ရာက် ေတာ့ ဒီတရားႏွစ္ ပါး ဘယ္မွာ ပစ္ ထားၾက လဲ မသိတာ က ဆိုးေန တယ္၊

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ၾကီး ကို မွန္းဆပူ ေဇာ္မိ ေလ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေလာ ကို ေက်းဇူးသိတတ္ မႈနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္တတ္ မႈ ကို ပိုျပီးၾကည္ ညိဳရေလ ပါ ပ။
ဲ
အ….ရဟံ ဆိုတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အဖြင့္ က မေကာင္း မႈ ကိုေရွ႔တည့္ ေနာက္ ကြယ္ စိတ္ ေတာ္နဲ႕ေတာင္မွ ျပဳ လုပ္က်ဴး လြန္မႈမရွိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႔ မနိုင္း ေကာင္း နိုင္း ေကာင္း ျပန္ ျပီးယွဥ္ၾကည့္တယ္
အပါယ္ ကို တိုက္ရိုက္သြားနိုင္မဲ့ ေလာ ဘ၊ ေဒါ သ ေမာ ဟ၊ ၀န္တို မေစၧယ စိတ္ ေတြနဲ႕ ခႏၶာ ၀န္ ကို ထမ္း သူ လို႕ ပိုျပီး သိ လာ တယ္၊ ပါးစပ္က ဘုရား လက္က လည္းတရား သို႕ေသာ္ ႏွလံုး သား က အဓမၼ ကိုမက္ ေမာ စြာတြယ္ ဖက္ထားေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။

ေလာက ကို ျငိမ္း ေစ ခ်င္ ေသာ္၊ ေလာက ပါ လတရား ကို ထိန္းရ ပါ့ မယ္ဆိုတာ အသိ အဆင့္ မွ အက်င့္ အဆင့္ ကို တက္ မွ ရ မယ္ ဆို တာနား လည္ လာ သလို၊ ကိုယ့္ ရဲ႕ ကာယကံ ၊၀စီကံ၊ မေနာကံ ကို
ထိန္း သိမ္းရ ပါ့ မယ္၊.. အခု က အမိနဲ႕သား၊ အဘနဲ႕သမီး မၾကည့္ ၀ံ့ေသာ္ ကာ လေပၚ ၀တ္စားဆင္ရင္ ပုံမ်ား ကို အတု ခိုးမွား ျပီး လူ လယ္ ေခါင္ ၀တ။္မေျပာ သင့္ တဲ့စကား ေျပာ၊ မေကာင္း မႈနဲ႕ေကာင္း မႈ ေတာင္မွ ခြဲ ျခား မသိနိုင္ ေတာ့ ေသာ ေခတ္ တခုျဖစ္ ေန လို က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္၊
အဲ လိုေတြ ၀တ္ လာေတာ့ မင္းသား ေခါင္းေဆာင္း ပန္းစား ဘီ လူးေတြ လည္းေပါ လာ တယ္။လူသားမွေရႊးစားတဲ့ မယ္ဂမၻီေတြမ်ား လာတယ္။ ေလာက အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ က်င့္ ၀တ္ သိကခာ ကိုေစာင့္ စည္း မႈေတြ နည္း လာ တယ္၊စာ ခိုး၊သီခ်င္း ခိုး၊အနုပညာ သူ ခိုးေတြ လည္း ေဖာင္း ပြ လာ တယ္
နဲနဲေလာက္ ေတာ့ရွက္ၾကည့္ ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္ ၾကည့္ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ တဘ၀စံ ခရီသြားမ်ား အတြက္ ေလာက ပါ လ တရားႏွစ္ ပါး က စဥ္းစားစရာ မလို ေသာ္ လည္း သံသရာ ကိုယုံၾကည္ သူ မ်ား အေနျဖင့္ ေလာ ကပါလ တရားကို ျမတ္နိုး သင့္ ပါေၾကာင္း။။။

ေလးစားစြာ ျဖင့္
ဥပသကာ
ျငိမ္း ခ်မ္းၾကပါေစ

ႏွလံုးသား

ဒီေနရာမွာ

မာယာလည္းရွိတယ္
သစၥာ လည္းရွိတယ္

ဒီေနရာမွာ

စစ္ပြဲ လည္းရွိတယ္
ျငိမ္းခ်မ္းေရး လည္းရွိတယ္

ဒီေနရာမွာ
အျဖဴလည္းဆိုး လို႕ရတယ္
အနက္လည္းခ်ယ္ လို႕ရတယ္

ဒီေနရာမွာပဲ
လြပ္လပ္မႈ လည္းရွိတယ္
ခ်ဳပ္ ေႏွာင္မႈ လည္းရွိတယ္

ဒီေနရာမွာပဲ
ငရဲတံခါး လည္းရွိတယ္
နိဗၺာန္မုခ္၀လည္းရွိတယ္

ကိုယ္ လိုရာကိုယ္ လုပ္
ကံဆိုတာ အရုပ္ မဟုတ္

သင့့္္ ေစတနာ ဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာ ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း။

ျငိမ္းခ်မ္း ၾကပါေစ

ရတနာ့့သုတ္ ပရိတ္ေတာ္ျဖင့္ ကပ္ေရာဂါကာကြယ္ျခင္း

စာေရးမယ္ လုပ္ရင္း ရည္ရြယ္ရင္းနဲ႔ ပဲ မေရးျဖစ္တာမ်ားေနတယ္ အသံေတာ္ေတြကိုေတာ့ ဆက္ေရးမွာပါ
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အခုေခတ္ထလာတဲ့ H1N1 ကမာၻ့လူတုတ္ေကြးေရာဂါက အမိေျမကိုေတာင္မွ
ပ်႕ံႏွံ႔ေရာက္ရွိ လာျပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကာကြယ္ေရးနည္းလမ္း တခ်ဳိ႔ကို ေရးမိပါတယ္ လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္ပါလို႔

ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ စာေရးသာေရးရတယ္၊ အခုတေလာ လူခ်စ္ လူခင္ကလည္းအမ်ားသားဗ် ၊ဒီလူခ်စ္ လူခင္ ကိစၥေလး ရွင္းေနရတာနဲ႕ ပဲ အခ်ိန္ လစ္သြားတယ္၊ ဒါေတာင္ က်ေနာ့္ မ်က္နွာမျမင္ေသးလို႕၊ ျမင္သာျမင္လိုက္ရရင္ ေတာ့ တခါတည္း ကို သတ္မလား မသိဘူး ။အခုေတာ့ လည္း ျပီး ခဲ့ ပါျပီေပါေလ၊။

အခုျဖစ္ေနတာကို “ကပ္” ေရာဂါပါလို႕ WHO ကေၾကျငာလိုက္သံၾကားတာ နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ ဘာ လုပ္ သင့္ လဲ ဘယ္လိုကာကြယ္ၾကမလဲ လို႔ေတြး မိတာ အမွန္ပဲ၊ ခက္တာက ကိုယ္က ဘာ မွ မဟုတ္ ေသခ်ာတာ က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သား ၊ဒီေတာ့ ေရွးကဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေတြ ဘယ္ လို ကာကြယ္ ခဲ့ၾက သလဲဆိုျပီး ျပန္ရွာရတယ္ ၊ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕ ေရာဂႏၱရ ဒီပနီ ကိုေတြ႔တယ္။ ဒီမွာဆရာေတာ္ၾကီးက ကိုယ္တိုင္ အသုံးျပဳ ခဲ့ ဘူးတဲ့ ကပ္ေရာဂါကာကြယ္ေရး နည္းေတြကို လူေတြ အတြက္ ေျပာျပေပးထားတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးအေနနဲ႔ ဒီလို ကပ္ေရာဂါေတြကို ကာ ကြယ္ဖို႕ အင္း၊စမ၊ ေဆး၊ စတဲ့ပညာရပ္ေတြကိုပါ သုံးသြားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ သရဏ၈ုံ အင္းေတြ ပါ၊ ဒီနည္းေတြ ကိုျပန္ေျပာျပရရင္ လည္း သိျပီးသားမ်ားေနမလား ျပီးေတာ့ တျခားတိုင္ျပည္ေတြေရာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႕ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အတြက္ ပင္ ပန္းေနမလား ေတြးမိေနရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ျမ၀တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕” ရတနသုတ္နဲ႕ ကပ္ေရာဂါကာကြယ္နည္း ကို သတိရ လို႔ျပန္ ေျပာျပ ပါတယ္ ဗ်ာ။

တကယ္ေတာ့ရတနာ သုတ္ဟာ ပရိတ္ၾကီးပါဠိေတာ္မွာပါျပီးသားဆို တာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း သိျပီးသား ပါ သမိုင္းကို လည္း သိျပီးသားျဖစ္ေနလို႕ဒီေနရာမွာ မေျပာေတာ့ ပါ ဘူးေနာ္၊ ပရိပ္ ဘယ္လို ရြတ္သင့္တယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ ေျပာ သင့္ ပါတယ္ လို႕ ေျပာရဦးမယ္ ဗ် နည္း နည္း….။

က်ေနာ္ အသက္ (၁၂- ၁၃) အရြယ္ေလာက္တံုး က ဆရာေတာ္ ဘုရားဦးဥတၱမသာရ ေတာင္ တန္းဆရာေတာ္ၾကီး က်ေနာ္တို႔ ေနရာကို ၾကြပါတယ္၊ ျမိဳ႕ ပတ္ျပီး ပရိတ္ရြတ္ခ်ီး ျမင့္ေပးေတာ္မူ တယ္၊ ဘယ္မွာ သီတင္းသုံး လည္းဆိုေတာ့ စံေက်ာင္းမွာ ဗ်၊ အဲဒီစံေက်ာင္းေရွ႔မွာက က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ အဖြား ျဖစ္တဲ့ သီလရွင္ၾကီး ဦးစီးတဲ့ ေဒၚဧစာရီ သီလရွင္ေက်ာင္းရွိပါတယ္ ၊ သီလရွင္ေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ရဲ႕ ဆြမ္းကြမ္း ကိုတာ ၀န္ ယူရ ပါတယ္၊ အာရုံဆြမ္းကို ႏြားနို႕နဲ႕ တျခား သက္သတ္လြတ္ အေသြး လြတ္ အစား တခု ခု ေပါ့ ေလ ဆရာေတာ္ က ဘုန္း ေပးတယ္၊ ကပ္ရတဲ့ သူ က က်ေနာ္နဲ႕ သီ လရွင္ ေက်ာင္း က ခေလးမေလး တစ္ ေယာက္ ပါ၊ အဲ လို ဆြမ္း ကပ္ရတဲ့ အခြင့္ေရး ကို မလြတ္တန္း အသုံး ခ် သူ က က်ေနာ္ ပါ၊

ပရိတ္ဘယ္လိုရႊတ္ လဲ ဘုရား၊ ေမတၱာ ကိုေရာက္ ေအာင္ ဘယ္လိုပို႕ လည္းဘုရား၊ နတ္တကယ္ရွိ လား ဘုရား၊ ၀ိဇၨ.ေဇာ္၈်ီဆိုတာ ကေကာ ဘယ္ လို လဲ ေမး ေတာ့ တာ ပဲ၊ ေျဖပါတယ္ဆ၇ာေတာ္ၾကီး က ၊က်ေနာ္သိ ခ်င္တာ မွန္သမွ် ကို ျပဳံး ျပဳံးေလးနဲံကိုေျဖတာ၊ ေမး လို႕ မရရင္ ညဘက္ ေမး မွာ ကိုး ၊ လက္ ကလည္း ျမန္ တယ္၊ ဘယ္ဆရာေတာ္ ျဖစ္ ျဖစ္ ၀တ္ျဖည့္ ဖို႕ အသင့္ အေနထား ပါ၊ ၀တ္ လည္း ျဖည့္ ခြင့္ရတယ္( ဥပသကာ..တို႕ အသက္ ၈ႏွစ္ ေလာက္ ကတည္း က အျေခခံ အနွီပ္ပညာရပ္ ေလာ က္ေတာ့ရေန ပါျပီ၊ ကေန႔ဂ်ပန္မွာ နာ မယ္ ၾကီးေနတဲ့ အာစာဟိ အႏွိပ္ပညာထက္စုံတဲ့ နိွပ္ကြက္ေတြ ျမန္မာ့ မႏွိပ္ပညာမွာရွိတယ္)။

၀န္ခံ ပါတယ္ ဗ်ာ၊ က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အေတာ္မ်ား မ်ား ကို သိန္းေသာင္း ခ်ီမလွဴနိုင္ ခဲ့ေပမဲ့ က်ေနာ္နား လည္တဲ့ အႏွိပ္ပညာနဲ႕ ပူေဇာ္ ခဲ့ ပါတယ္၊ တခ်ဳိ႔ဆရာေတာ္ၾကီးေတြပ်ံေတာ္မူ ခဲ့ေပမဲ့ ကေန႔သက္ရွိ ထင္ရွားရွိေနသူေတြထဲမွာ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္ လည္း ပါတယ္..တျခားဆရာေတာ္ေတြ လည္းရွိ ပါ့၊ နိပ္ရင္း တရားစကားေျပာရင္း..ျငင္းၾကရင္းရင္ေပါ့၊

အဲစကားက လိုရင္းမေရာက္..ျဖစ္ ေနပါျပီ..ျပန္ဆက္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ရြတ္တဲ့ပရိတ္ အစြမ္းထက္ခ်င္ရင္ အရွင္အာနႏၵာလိုရြတ္ တဲ့ေလ၊ အရွင္အာနႏၵာ ဘယ္လိုရြတ္ခဲ့ လည္း.. အတူရွာရေအာင္ ဗ်ာ…..။

ဒီရတနာသုတ္ေတာ္မွာ ပဲ “တိယာမရတိၱ ံ ပရိတၱံကေရာေႏၱာ” လို ျပထားေတာ့

တိယာမရတိၱ ံ = ညဥ့္သုံးယံ၊ ညေန(၆) နာရီမွာ ည(၁၀) နာရီအထိက ညဥ့္ဦးယံ

ညဥ့္(၁၀)နာရီေလာက္ကေန ည နာရီျပန္(၂) ခ်က္အထိကိုညဥ့္လယ္ယံ

ညဥ့္နာရီျပန္(၂) ခ်က္မွ နံနက္(၆) နာရီ အထိကို မိုးေသာက္ယံ

လို႕ က်မ္းေတြမွာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီေတာ့ အရွင္အာ နႏၵာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး တညလုံးမနား ပဲ ပရိတ္ရြတ္တယ္ လို႕ သိရတယ္။ အဲ လိုရြတ္ရင္ ပရိတ္ က ပိုျပီး ထင္ ပါတယ္၊ အခု ေခတ္ပရိတ္ ရြတ္ ကေတာ့ ခပ္သုပ္သုပ္က မ်ားေနတယ္ ျပီးေတာ့ ပရိတ္က မစြမ္း ဘူးတဲ့ ၊ မေျပာေကာင္း ပါ ၊ ေသခ်ာ ရြတ္ပါ အရွင္တာနႏၵာက က်ေနာ္တို႕ ကို သင္ ခဲ့ ပါျပီ လိုက္ လုပ္ ၾကည့္ ပါ လက္ေတြ႔ သိ ပါ့ မယ္၊

အခု ျဖစ္ေနတဲ့ ကပ္ေရာဂါေတာ္ ေတာ္မ်ား မ်ား ကို ရတနာ့ သုတ္ တစ္ ခု တည္း နဲ႕ တား နိုင္ ပါတယ္ “ျမ၀တီဆေတာ္ ဘုရားၾကီး က..ရတနာ့သုတ္ေတာ္ ကို အနု လံု ပဋိလံု..တေန႔ကို အနည္း ဆံုး “န၀ေလာကုတၱရာ ဓေမၼဟိ” ဆိုတဲ့ အတိုင္း အစကေနအဆံုး အဆုံးကေနအစ မွ တစ္ၾကိမ္ လို႕ မွတ္ျပီး တစ္ေနတ႔ကိုၾကိမ္း အခ်ိန္မွန္ရြတ္ ရမယ္ လို႔ မိန္႔ ပါတယ္၊ တအိမ္သား လံုးရြတ္ ပါ၊ လူမႈဒုကၡေတြေတာင္ ေပ်ာက္ ပါတယ္၊ လုပ္ၾကည့္ ပါ၊
တကယ္ လို႕ လူနာ ကိုယ္တိုင္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုးသံဃာေတာ္ ငါး ပါး ပင့္ ျပီး လူနာ ကို အလယ္မွာ ထားျပီးရြတ္၊သံဃာေတာ္မ်ား ကို ပင့္ေဆာင္ရန္ ခက္ ခဲေန ပါက။ လူ ငါးဦးသို႕ မဟုတ္ ခုႏွစ္ဦးက လူ နာ ကို အလယ္ ခ် ျပီး ရြတ္ ဖတ္ ပူေဇာ္ ေပး နိုင္ ပါတယ္၊

လုပ္ၾကည့္ ၾကပါ လို႔ တိုက္တြန္း လိုက္ ပါတယ္၊

ရပ္ကြက္ေတြ၊ လမ္းေတြ ျမိဳ႕ေတြ မွာ လည္း အလွည့္က် ေပါ ့ေနာ္ မိုး လင္းေပါက္တဲ့ အထိတိုင္(၃)ရက္ မဟုတ္ရင္ (၇) ရက္ ေလာက္ ရြတ္ေပး ပါ၊ လုပ္ၾကည့္ၾက ပါဗ်ာ။

ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ

က်မ္းကိုး ။ ပရိတ္ၾကီးနိႆယအသစ္
။ အလင္းျပပရိတ္ၾကီးႏွစ္ ဘက္လွဦးေက်ာ္လြင္

သူေတာ္ေကာင္းတို႕၏အသံေတာ္ အပိုင္း(၂)

ညေနေစာင္းေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးေရ သုံးသပ္ဖို႔အတြက္ျပင္ဆင္ေပးရင္းနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲလွမ္းၾကည့္မိတယ္ သစ္ပင္ေလးေတြက စိမ္းစိမ္း သရက္ပင္ေတြ ပိႏၷဲပင္ၾကီးေတြ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းေနာက္ဖက္က ခေရပင္ၾကီး လည္း လွေနတယ္၊သူေတာ္ေကာင္းတို႕ရဲ႕ေပ်ာ္စံရာက အျငိမ္းဓာတ္တို႕ကိန္းေနတယ္၊ငွက္ေလးေတြသီခ်င္းဆိုေနၾကပရဲ႕ ျငိမ္ခ်မ္းေရးသီခ်င္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ေရခ်ဳိးေနၾကတံုး ေက်ာင္းကဦဇင္းေတြ ေရာက္လာတာနဲ႕ ဆရာေတာ္နဲ႕ဦဇင္းေတြကိုခြင့္ပန္ျပီး ေက်ာင္းေပၚကၾကည့္လိုက္ရင္ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ခေရပင္ၾကီး ရွိရာကို က်ေနာ္ သြားလိုက္တယ္ ေက်ာင္းေရာက္တိုင္း အဲဒီေနရာေလးမွာထိုင္ျပီး အလုပ္လုပ္ရင္လုပ္ မလုပ္ရင္ တိမ္တိုက္ေတြ နဲ႕ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြကိုၾကည့္ရင္း……..။

“ ေအာ္ေနညဳိွေနျပီ ၀င္ေတာ့မယ္ ၊ က်ေနာ္လည္းအိုျပီေသေတာ့မယ္ ဘာရေသးလဲ ဘာလုပ္ေပးခဲ့နိုင္လဲ လူေတြ အတြက္ ဘာခ်န္ထားခဲ့ လဲ၊ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြက က်ေနာ့္ကိုအပါယ္ေလးဘုံမွာ ျပန္ဆံုမလားလို႕ေမးေနတယ္ထင္ရပါ့ ေလ…သာမာန္ပုထုဇဥ္က်ေနာ္ရဲ႕ အျမဲတန္းေနအိမ္က ငရဲ ျပိတၱာ အသူရကာယ္ နဲ႔တိရိစာၦန္ ” ေလ.. အခုလူအမည္ခံတာေတာင္မွ တိရိစာၦန္စိတ္က၀င္ခ်င္ေသး ၀င္လာေသး တယ္ေလ..လာေသးတယ္ ငါကဘာေကာင္ မင္းကဘာေကာင္ အေကာင္ေတြဇာတိျပေသးတယ္ ဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ ကို အျပိဳင္ဆိုင္ၾကြားၾကေသးတယ္၊ ေသရင္အပ္တိုတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ ယူမသြားနိုင္မွန္းအသိ နဲ႕ပင္ ရရွိေနဆဲ အခြင့္ေရး စိးစိမ္ေတြကို မလြတ္တန္းဆုပ္ကိုင္ခ်င္ၾကတယ္ ဘာအတြက္လဲေတာ့မသိ လူ႕ဘ၀သရုပ္အစစ္က ဘာလဲ ျမဲေရးလား တည္တန္႕ေရး လား အစဥ္ထာ၀ရလား ၊မသိတာလား သိသိရက္နဲ႕မိုက္ခ်င္တာ လား လို႕ျပန္ေမးေတာ့ မိုက္ေနသူသာ က်ေနာ္ဟာ တကယ့္ကို မိုက္ေနသူေလ ယူေဆာင္သြား လို႔မရတဲ့ အရာ အားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်ုပ္ကိုင္ျပိး ထာ၀ရေနအိမ္မွတ္ေေန သူပါ။

တရားေတာ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို က်ေနာ္တကယ္ျမင့္ခဲ့ျပီလား၊ဆိုတဲ့ေမး ခြန္း ကို ျပန္ေမး မိတယ္၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ေမးရင္းနဲ႔ပဲ စိတ္ကစာေရးေနတဲ့ အေပၚအေတြးေရာက္သြားတယ္ေလ မေရးတတ္ရင္ ငရဲက်မဲ့ အလုပ္က စာေရးတဲ့ အလုပ္ လို႕ေတြးေနရင္း က်ေနာ္ဖတ္ခဲ့ ဘူးတဲ့ အကိုၾကီး မင္းဒင္ရဲ႕ စာတစ္ပုဒ္ကို သတိရ လာတယ္ ဖတ္ဖူးျပီးသားျဖစ္မွာပါ ဘေလာ့ဂါနဲ႕ သူခိုးပုံျပင္ ဆိုတာေလ သူခိုးထက္ပို အျပစ္ၾကီးေသာစာေရးဆရာ မ်ားျဖစ္ခဲ့လွ်င္…ဆိုတဲ့အေတြးကေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္တယ္။

အဲလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ပဲ ဖတ္ဖူးတဲ့စာအခ်ဳိ႕ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္ေလ သတိျပဳစရာေပါ့ စာေရးသူတိုင္း စာေရးခ်င္သူတိုင္း သတိထားစရာပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ့

မိမိကိုယ္တိုင္လည္းအျမင္မွားေန၏၊(မိစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေန၏) ၊သူတပါးတို႕အားလည္း မိမိလိုအျမင္မွားေအာင္ မစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေအာင္ ေရးသား ေဟာေျပာ ထုတ္ေ၀၏ ထိုသူမ်ဳိးသည္ေသလွ်င္ဧကႏၱ အပါယ္ငရဲသို႕သာ က်ရေပသည္။

(ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္၊ဒိဗၺစကၡဳညာဏကထာ၊အခန္းျမန္မာျပန္)

စာေရးသူလိုမ်ဳိး ေတာမေရာက္ေတာင္မေရာက္စာေရးသူေတြ ေသခ်ာသေလာက္ေရာက္မဲ့ေနရာေပါ့ ၊ျပီးေတာ့ေရး ခ်င္တာကလည္း ဘာသာေရး ဆိုေတာ့ ေရးရမွာ လည္း ခပ္တြန္႔တြန္႔ ၊ခက္တာက ျပန္ေျပာျပခ်င္တာလဲ အလြန္..အင္း…..ဆရာၾကီး လုပ္တာ မဟုတ္၊ ၀ါသနာကိုယ္တိုင္က ကိုယ္သိသလိုသိေစခ်င္တာ ကိုယ္ကစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ေလာက္ဖတ္ၾကည့္ ေကာင္းရင္ လက္တို႕ တတ္သူ ဆိုေတာ့ လည္း အခက္သား။

ဒီလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ ပဲဆရာေတာ္အေခၚ ခိုင္း တယ္ ဆိုျပီး ေရျမစ္ၾကီးဆရာေတာ္ ေလး က ေျပာေတာ့ ဆရာေတာ့္ ေနာက္က ခပ္ခြာခြာ လိုက္ရင္း ဆရာေတာ္သီတင္းသုံးရာေက်ာင္း ေတာ္ဆီ လိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ သံဃာေတာ္နဲ႕ ပခုံးခ်ငး္ယွဥ္လိုက္ရဲေသာသတၱိ က်ေနာ့္မွာ မရွိ။ ဒီေနရာမွာ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အဆံုးအမ ကိုသတိရတံုး ျပန္ ေျပာရရင္ရင္…..။

ဘုရင္သားကို ပါးစပ္နဲ႕အေစာ္ကားရင္ လွ်ာအျဖတ္ခံရမယ္၊ လက္နဲ႔၇ိုက္ပုတ္မိရင္ လက္အျဖတ္ခံရမယ္၊ ေျခနဲ႕ ခတ္မိရင္ ေျခအျဖတ္ခံရမယ္၊ ဒီထက္ပိုဆိုးရင္ အသတ္ခံရမွာပဲ..အခုသံဃာေတာ္ဆိုတာ၊ ရဟန္းဆိုတာ ၊ ဘုရင္သား ထက္ျမင့္တဲ့ ျမတ္တဲ့ ဘုရားသား..ဒီေတာ့ ျပစ္မွားရင္ဘာ ျဖစ္ မလဲ..စဥ္းစားဗ်ာ တဲ့ေလ ၊ အက်ယ္ကိုသိခ်င္သူမ်ားကေတာ့ ေဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ သံဒိ႒ိက တရားေတာ္မ်ား ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာ ဖတ္ရွဳ ၾကည္ညိဳနိုင္ၾကပါ တယ္ ခင္ ဗ်။

ေနာက္ေတာ္က လိုက္ရင္း၊ ေက်ာင္းေတာ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ကစကားျမည္စ ေျပာေနၾကျပီ က်ေနာ္လည္း အလိုက္တသိနဲ႕ ဘုရားကို ဦးခ်ျပီးဆရာေတာ္ေတြကို ဦးခ် လိုက္တယ္ ေနာက္ေတာ့ ၀တ္ျဖည့္ဖို႕ ဖ်ာခင္း ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ေနရာယူရင္း ..မိန္႔လိုက္ပုံက….။

သားအငယ္ေရ…ငါတို႕သာသနာေတာ္ၾကီးအတြက္၊ ငါတို႕အား လံုးမွာတာ၀န္ရွိတယ္ လုပ္လည္းလုပ္ရမယ္ ဒါေပမဲ့ သတိထားရမွာက ဘာသာျခားထက္ျပဳမေရာင္နဲ႕ဖ်က္တဲ့ ပုဂၢဳိဳလ္ေတြကြဲ႕၊ျပီးေတာ့ အစဥ္အတိုင္းသြားရမဲ့ ဟာကိုေက်ာ္သြားေနတာေတြ႔ရတယ္ အဲဒီလိုေက်ာ္သြားေနတာဟာ အလုပ္ခြင္မွာ လည္း အေနွက္အယွက္ပဲ၊ တို႕မ်ား မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး ေဟာထားတာရွိပါတယ္၊ ေသခ်ာမွတ္ေနာ္..ခႏၶာ၊ အယာတန၊ ဓာတ္၊ျပီးေတာ့ သစၥာ ေနာ္မွ ပဋိစသမုပၸတ္ ေနာ္၊ အခု က လာတာနဲ႕ ဘာတဲ့တန္းျပီးပဋိစ လိုက္ၾကေရာ၊ ေအာက္ေျချပတ္ေနၾကတာပါ၊ တကယ္တန္း က ခႏၶာက စရမွာဗ်၊ဒီခႏၶာၾကီးရဲမျမဲပုံဆင္းရဲပုံကို အေသခ်ာကို၊ ပိုင္းျခားသိထားရမွာဗ်၊ေနာက္ အတြင္းအာယတနနဲ႔အျပင္အာယတနအလုပ္လုပ္ပံုကို မျမဲတရားနဲ႕ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ မဟုတ္ရင္ဓာတ္ကိုၾကည့္၊ပိုျပီးရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့ ခႏၶာမွာ သစၥာဆိုက္ေအာင္ သိ ေနာက္ျပီး အာယာတနမွာ သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ သိ၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္မွာသစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ၾကည့္ အဲ လိုမျမဲဆင္းရဲ ရတဲ့ အေၾကာင္းက်ဳိးေတြရဲ႕ အေျဖက ပဋိစၥသမုပၸတ္ မွာၾကည့္ ဒါမွ တကယ့္ကို ဆရာေတာ္ၾကီး အလိုတိုင္း ကိုယ္ေတြ႔နား လည္မွာ ဗ်။ သစၥာနဲ႕ ပဋိစၥသမုပၸတ္ကတြဲေနမွ ဗ်။

တင္ပါ့ဘုရား..ဟု၀န္ခံ ခ်ိန္မွာပဲ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ေတာ္မူ လွျပီးျဖစ္တဲ့ဆရာေတာ္ ၾကီး ကိုၾကည့္ရင္း သံဃဂုဏ္ ကိုဆင္ျခင္မိေနသလို ေနာ္တရားမော ခင္မွာ ခုနက ဆရာေတာ္ၾကီး ေျပာတဲ့ တရား သေဘာ ကိုေတြးရင္း အင္းမဆရာေတာ္ၾကီး (မွတ္ခ်က္ - ရေ၀ႏြယ္အင္းမဆရာေတာ္မဟုတ္ပါ) သိမ္ေတာင္အင္းမ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ မိန္႔ေတာ္မူ ခ်က္အခ်ဳိ႔ ကိုျပန္ျပီးသတိရမိပါတယ္ေလ..ဒီလိုပါခင္ ဗ်။

၀ိပႆနာပညာဆိုတာ၊လူသာမန္၊နတ္သာမန္၊ပုထုဇဥ္သာမန္တို႕မၾကံအပ္၊မၾကံစည္နိုင္ရာ၊၀ရဇိန္မိုးၾကိဳးစက္သြားပမာ စိႏၱမယပညာ၊၀ဋ္ဒုကၡကိုကုန္ခန္းေစရာ၊တိဟိသ္ပုဂၢဳိလ္တို႕နဲ႕သာထိုက္ရာ၊တန္ရာ၊ၾကံစီရာျဖစ္ေသာ သည္၀ိဇၹာ လမ္းၾကီးသည္…..တဲ့ေလ၊ အက်ယ္သိခ်္သူမ်ားအတြက္ က်မ္းက

ဓမၼစၾကၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ပထ၀ီဓာတ္နဲ႕ညဏ္ကိုးလြာေခၚ ၀ိပႆနာ လုပ္ထံုး က်မ္း ကိုၾကည့္ၾကပါ ခင္ ဗ်။

အဲဒါေပ မဲ့ က်ေနာ္တို႕က တိဟိတ္ဒြိဟိတ္ လား ကိုယ့္ ဘာသာကိုယ္မသိနိုင္ေတာ့ အလုပ္ကို တကယ္ အပ္ခ်မွတ္ခ် လုပ္ရမွာေလ။ လယ္တီဆရာေတာ္ ၾကီးရဲႈ အဆံုးအမ အတိုင္း ေပါ့ေလ တိဟိတ္၊ဒြိဟိတ္ ၀ိစၦိကိတ္ ေဘး ခ်ိတ္ ထား ပါဘိတဲ့ေလ၊ အင္းမၾကီးဆရာေတာ္ရဲ႕ၾသ၀ါဒကို ျပန္ေျပာျပမိတာက တရားေတာ္ရဲ႕ ေလးနက္မႈသေဘာကိုသိေစခ်င္လို႕၊ျပီးေတာ့တရားေတာ္ကိုလြယ္လြယ္ လုပ္ေနၾကလို႕ပါ၊ျဗဟၼဇာလာသုတ္ျမန္မာ ျပန္ဖတ္ဖူးသူတိုင္သိမ်ာပါ…..“

ငါဘုရားထိုးထြင္သိျမင္ေသာတရားတို႔မွာ နက္လည္းနက္နဲ၏ ျမင္လည္းျမင္နိုင္ခဲ၏ ထိုးထြင္းျပီးလည္သိနိုင္ခဲ၏၊ တည္လည္းတည္ျငိမ္လြန္းသည္၊ မြန္လည္းမြန္ျမတ္သည္၊ အေတြးေခၚသက္သက္ျဖင့္လည္း မွန္ကန္စြာမျမင္နိုင္၊ သိမ္လည္းသိမ္ေမြ႔လွ၏ ပညာရွိသူမွသာအရသာခံနိုင္ေပမည္…ဆိုတဲ့ ျဗဟၼဇာလသုတ္ျမန္မာ ျပန္ထဲက တရားေတာ္ ကို ေျပာေနသလိုပါ ဗ်ာ။

စာကရွည္ေနလို႕ ခဏနား ပါ့မယ္ ။ေနာက္ လာမဲ့ အပိုင္း(၃)မွာ လည္း ၾသ၀ါဒေတာ္တခ်ဳိ႔နဲ႕ သရဂုံ က်င့္စခန္း နိဒါန္း ကို ျပန္ျပီးေဖါက္သည္ခ်ပါ့မယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ