Friday, May 2, 2008

အေျပာင္းအလြဲ

ဒဏ္ရာျပင္းျပင္းကိုငါခံစားရင္း
လြမ္းဆြတ္ျခင္းညေတြစိတ္ေလေလနဲ႔ျဖတ္
၀မ္းေရးကိုေတြးရင္း
အေဆြးသီခ်င္းကိုျငီးရင္း
ရင္းတြင္းမွာမက်က္ေသးတဲ့အနာ
တကယ္ေတာ့…ငါဟာ
ဒဏ္ရာနဲ႔လူပါ။
ဘ၀ဆိုတာပမာစက္၀န္း
လည္ေနတဲ့သေဘာပါတဲ့
ပညာရွင္ေတြေျပာေနၾကတယ္
ေရးေနၾကတယ္
ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္
ဘယ္ခါျဖဴျပီး ဘယ္ေတာ့မဲမယ္
တကယ္ငါမသိ
လက္ရွိဘ၀အတိက်မွာ
ငါရဲ႕ဒဏ္ရာမသက္သာဘူး။
ရင္ထဲမရွိတဲ့စကား
ပါးစပ္ဖ်ားေျပာေခ်ာမြတ္
ဘုရားကန္ေတာ့ျပီးစိတ္ပုတီးစိပ္
ေနာက္ပိတ္ကားကြယ္
ဘယ္လိုၾကံဘယ္လိုုလုပ္
ျပယုတ္သက္သက္တရားဖက္ျပီး
အတၱဆင္စီးေနတဲ့
ပလီပလာသူေတာ္ေကာင္း
ၾကားေကာင္းေအာင္ေျပာဘာသေဘာလဲ
ငါေလ….ဒဏ္ရာထဲမွာႏွစ္ေနဆဲ..ေလ။

1 comment:

My Wonderful Moral Thoughts said...

Nice Rhythm, Brilliant moods, Wonderful Thoughts..,

Simply, One of the Great Poem.

Soe Mya Nandar Thet Lwin